Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

608 verhalen gevonden voor jou

Fase 3: Accepteren
Fase 3: Accepteren

📖 Fase 3: Accepteren

Fase 3: accepteren

De vorige keer vertelde ik over fase 2: verdriet en woede. Ik schreef dat ik merkte dat ik veel tijd voor mezelf moest nemen. Dat ik best eens wat meer aan mezelf mocht denken en echt wel eigen keuzes kon maken. Vandaag fase 3: accepteren. En ik weet het, ook deze fase is allesbehalve makkelijk!

Accepteren. Je hebt het vast wel eens iemand horen zeggen. ‘Accepteer het nou eens.’ Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Als kind wil je gewoon je ouders samen zien. Dat ben je gewend, al vanaf het moment dat je als baby in de wieg lag. Die twee vertrouwde, liefdevolle gezichten naast elkaar, die jou samen aankeken. Dat wilde je nooit meer kwijt.

Totdat ze uit elkaar gaan, die twee liefdevolle gezichten. Je ouders zijn gescheiden. Goh, zelfs na al die jaren vind ik het toch nog een beetje naar om te zeggen. Maar het is zo gegaan, niemand kan er iets veranderen. Had ik maar een tijdmachine, denk je dan. Maar die heb ik niet, zoals Dio zei, dus zal ik mij gedragen. Dio heeft gelijk. Hoe moeilijk het ook is, je moet het leren te accepteren. Het is gebeurd. Jij wilde dit niet, maar als het goed is wilde niemand dit. Soms loopt het zo en het is aan de ouders om te beslissen wat op dat moment de oplossing is.

Ik leerde te accepteren. Ik leerde te accepteren dat de vriendin van mijn vader ook vaak bij mijn vader was als ik gezellig op bezoek kwam. Natuurlijk is het normaal om te vragen of hij ook eens een avondje met jou wil zijn, maar dat kan niet altijd. Ik leerde te accepteren dat mijn eigen ouders opnieuw verliefd kunnen worden. Soms op mensen die jij niet meteen heel aardig vindt. Dat kan. Accepteer het en geef iedereen een kans. Maarrr… als het niet goed voelt en mensen totaal geen rekening met jou houden: dan mag je gerust alarm slaan!

Yannick (23)
Twitter: www.twitter.com/yannicklgd
Website: www.yannicklgd.wordpress.com

 

Verhaal lezen
Fase 2: verdriet en woede
Fase 2: verdriet en woede

📖 Fase 2: verdriet en woede

In mijn vorige verhaal vertelde ik over fase 1. Dat was bij mij onbegrip. Ik kon de scheiding niet plaatsen in mijn hoofd, het was ineens zo gek en anders dan wat ik gewend was. Mijn vader was ineens weg, je moet ineens een soort van ‘kiezen’ voor één van je ouders. Fase 2 is vaak heel anders. Dan voel je het verdriet pas echt komen, maar ben je tegelijkertijd ook erg boos.

Dat had ik elke dag, ik weet het nog goed. Het ene moment voelde ik me verdrietig en kon ik blijven huilen. Niemand kon me echt troosten en ik was veel alleen. Dan zette ik maar een muziekje aan op mijn kamer. Vaak was elk mooi, rustig liedje al een oorzaak voor tranen. Maar het andere moment was ik woedend. Waarom deed mijn vader dat toch? Hij beloofde toch altijd bij mijn moeder te blijven? Je eigen vader is plotseling niet meer je held, maar voor even ‘je vijand’.

En dan, een paar minuten later, moet je weer huilen omdat het toch je eigen vader is. Je voelt verdriet en boosheid tegelijk. Die fase vond ik het zwaarst. De scheiding dringt steeds meer tot je door. Je gaat niet meer met het hele gezin op visite, naar verjaardagen, uiteten.. Het is zó anders allemaal. In die fase ben ik verkeerde dingen gaan doen. Roken, veel drinken, soms ruzie zoeken. Ik verloor mezelf.

Maar wat toen hielp was veel tijd voor jezelf nemen. Ik begon meer aan mezelf te denken. Normaal gesproken dacht ik eerst aan anderen om me heen. Als zij gelukkig zijn, was ik zelf gelukkig. Ik weet zeker dat velen van jullie precies hetzelfde hebben. Maar het is belangrijk dat je ook aan jezelf denkt en dat je keuzes maakt. Luister naar je gevoel. Luister naar wat je hart zegt, wat JIJ wil. En niet naar wat anderen willen of verwachten. Jij hebt tijd nodig en dat mag je gerust nemen.

Yannick (23)
Twitter: www.twitter.com/yannicklgd

 

Verhaal lezen
Fase 1: onbegrip
Fase 1: onbegrip

📖 Fase 1: onbegrip

Ik ben nu 23 jaar oud en het is inmiddels vijf jaar geleden dat mijn ouders uit elkaar gingen. Ik heb veel geschreven over de scheiding en over de pijn die ik al die jaren daarna voelde. Maar zoals jullie hebben kunnen lezen, gaat het weer goed met mij. Ik probeer ‘jullie’, jongeren met gescheiden ouders, nu te helpen door mijn ervaringen te delen. In deze reeks doe ik dat met behulp van de verschillende fases waar je als kind van gescheiden ouders in terechtkomt. Fase 1 is: onbegrip.

Het eerste wat ik voelde was namelijk onbegrip. Mijn vader vertelde op een dag dat hij al jaren vreemdging met andere vrouwen. Dat moest hij toen wel vertellen, want mijn moeder was er zelf achter gekomen. Natuurlijk voelde ik ook boosheid, maar ik kon vooral niet begrijpen waarom hij dat had gedaan. Waarom was hij ontrouw? Waarom zette hij zijn gezin op het spel? Waarom overkomt het nou net ons, mij?

Die vragen kwamen in me op. Ik begreep het gewoon niet. Wat ik toen probeerde te doen, was mij focussen op de dingen die belangrijk waren. Ik weet zeker dat jullie nu denken: hoe dan?! Nou, dit was ook enorm moeilijk. Het lukte me niet altijd goed. Maar ik probeerde vooral aandacht te geven aan de dingen die ik op dat moment belangrijk vond: mijn moeder troosten, mijn broertje beschermen en goede cijfers halen op school.

Het lukte me helaas niet om alles in die jaren te halen op school, maar ik heb nooit opgegeven. Binnenkort studeer ik af en heb ik er een halfjaartje extra over gedaan (so what?). Het heeft mij geholpen om me in de eerste fase te focussen op de drie belangrijkste dingen. Probeer dat ook eens. Misschien helpt het ook bij jou. Kies drie dingen die je écht heel belangrijk vindt en blijf daar mee bezig. Anders raak je het overzicht op je eigen leven helemaal kwijt.

Focus je op drie dingen in fase 1, meer niet. In de tweede fase komt er al genoeg bij…

Yannick (23)
Twitter: www.twitter.com/yannicklgd
Website: www.yannicklgd.wordpress.com

Verhaal lezen
Iets met vruchten afwerpen
Iets met vruchten afwerpen

📖 Iets met vruchten afwerpen

Het was een actieve en bewogen week voor de online redactie van Villa Pinedo, die voornamelijk bestaat uit het driekoppige team van Nichal, mezelf en ik. Alle leraren en leraressen in Nederland weten nu hoe ze het beste kunnen omgaan met leerlingen die gescheiden ouders hebben. En ja, dat is echt nodig. Toen ik twaalf was, gingen mijn ouders scheiden. Ik woonde toen nog in Middelburg en zat net in de brugklas van het vmbo. Geen enkele docent vroeg naar mijn thuissituatie, zelfs mijn mentor niet. Nu moet ik er ook wel bij zeggen dat mijn prestaties op school er niet onder hebben geleden, aangezien ik destijds bovengemiddeld scoorde. Maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik alle gezeik diep in mijn kleine hartje verstopte en er niet meer over praatte. We verhuisden vervolgens naar Roosendaal, waar ik verder ging met havo en vwo. Hier werd wel gevraagd naar de thuissituatie, maar vervolgens werd er niets mee gedaan. Simpelweg omdat de leraren niet wisten hoe ze hiermee moesten omgaan. Het heeft wel enigszins invloed gehad op hoe ik was op school: ik zat niet lekker in mijn vel, werd in het begin regelmatig gepest, maakte moeizaam vrienden en ik kon dat allemaal niet echt aan iemand kwijt. Ik ben dan ook nog eens hooggevoelig (highly sensitive person), dus dan hakt zoiets er toch wel eventjes wat harder in. En natuurlijk ook omdat Roosendaal voor mij een totaal nieuwe omgeving was.

Deze week leerde ik een meisje kennen dat ook hooggevoelig is. Op één of andere manier trekken hooggevoelige mensen elkaar toch altijd wel aan, vooral als het gaat om vriendschap. In liefde zijn hooggevoelige mensen meestal wat minder goed. We waren over van alles aan het praten en zaten deze week toevallig allebei ook niet zo lekker in ons vel. Er kwam diepgang in het gesprek en ineens ging het over ons verleden. Wat best knap is, aangezien ik tegenwoordig wel wat beter weet te praten over mijn gevoelens maar dat nog steeds met heel veel moeite doe. Zij al helemaal, want alles wat ze vertelde, had ze nog nooit echt met iemand kunnen delen.

Jullie kunnen het vast al raden, maar het had te maken met de scheiding van haar ouders. Dat kwam er ineens uit nadat ik vertelde dat ik bij Villa Pinedo werk, waar ze in eerste instantie nog nooit van had gehoord. Ook bij haar heeft deze scheiding enorm veel invloed gehad op haar leven en nog steeds loopt het niet helemaal lekker. Ik vertelde haar dat ik toevallig bezig was met het online plaatsen van de open brief aan alle docenten in Nederland en toen bleek opnieuw waarom het zo ontzettend belangrijk is dat leerlingen beter begrepen moeten worden door leraren en leraressen: in heel haar schooltijd heeft er nog nooit een docent gevraagd wat er allemaal gaande was thuis. Haar schoolprestaties hebben er enorm onder geleden en ze zat behoorlijk vaak niet lekker in haar vel, waarbij de nodige tranen werden losgelaten. Er was sprake van een vechtscheiding, dus dan is het al helemaal extra fijn als je school een veilige omgeving is waar je ook kunt praten met een vertrouwenspersoon.

Maar het voornaamste probleem was eigenlijk ook altijd dat docenten er vaak vanuit gaan dat leerlingen zelf naar ze toekomen wanneer ze met iets zitten. Maar dat is in de meeste gevallen niet het geval. Stel je eens voor: hoe moeilijk is het om tegen je mentor te zeggen dat je je ontzettend klote voelt omdat je ouders elkaar nog net niet tot de dood bedreigen en dat je wordt gedwongen om een keuze te maken tussen één van de ouders? Gelukkig is daar sinds deze week verandering in gekomen. Samen met het Ministerie van VWS hebben wij hulpmiddelen gemaakt, maar leraren en leraressen maken hopelijk uiteindelijk het verschil. Met dit verhaal probeer ik te laten zien waarom deze ondersteuning voor docenten zo hard nodig is.

Nichal Joosse, 23

Verhaal lezen
Rapport voor Leraren
Rapport voor Leraren

📖 Rapport voor Leraren

Wil je als leraar of lerares wel graag helpen, maar weet je niet hoe? Kijk dan eens naar dit rapport. Het enige dat je hoeft te doen is 'uitstekend' scoren op de taken die erin staan. Dan doen wij ons stinkende best om ons te concentreren op onze eigen taken.

Download het Rapport voor Leraren en Leraressen

Ben je docent en wil je meer weten over ons Scheidings-lespakket  voor docenten?

Verhaal lezen
Animatievideo voor docenten
Animatievideo voor docenten

📖 Animatievideo voor docenten

Een echtscheiding heeft veel invloed op ons en onze schoolprestaties. Als docent kun je het verschil maken door te weten hoe de thuissituatie is, en er voor ons als leerling te zijn als het nodig is.

Wist je dat



de leerprestaties van jongeren met gescheiden ouders slechter zijn dan jongeren met intacte gezinnen


veel jongeren zich in de scheidingsperiode slecht kunnen concentreren


het moeilijk is om huiswerk te maken in een huis waar veel ruzie is


jongeren met gescheiden ouders soms later op school komen, omdat ze eerst nog hun broertje of zusje naar school moeten brengen


het in het begin erg wennen is om in twee huizen te wonen en


het daardoor ook lastig is de juiste boeken bij zich te hebben op school


jongeren bij Villa Pinedo ook docenten trainen



http://www.youtube.com/watch?v=98do3PUk4cM

Vaak hebben we behoefte aan een luisterend oor, ondersteuning en begrip van onze leraren en leraressen tijdens het scheidingsproces van hun ouders. Docenten kunnen dus het verschil voor ons maken! We hebben een speciaal Scheidings-lespakket samengesteld voor docenten dat je hier kunt vinden.

Verhaal lezen
Jongeren, rechters, advocaten en mediators in VERBINDING
Jongeren, rechters, advocaten en mediators in VERBINDING

📖 Jongeren, rechters, advocaten en mediators in VERBINDING

Trainen in de Schouwburg

Gisteren (18 november) gaf Villa Pinedo een training in het Musis Sacrum in Arnhem, waar een groep van 128 kinderrechters, familierechtadvocaten en scheidingsmediators uit de regio Gelderland aanwezig was. In een training van 2,5 uur kregen Floor (20), Martijn (19) en Phyleen (25) het podium om het publiek een kijkje te geven in hun beleving van de scheiding van hun ouders.

Waarden

Maar de deelnemers werden ook aan het werk gezet! Nadruk lag op de waarden die we hechten aan de verschillende spelers in het scheidingsproces. Welke waarde moet een rechter inzetten wanneer er een kind is betrokken bij een scheiding? Met welke waarde kan een mediator iets betekenen voor een kind? En vanuit welke waarde kan een advocaat voor bewustwording bij ouders zorgen? Naast dat deelnemers hierover zelf aan het werk werden gezet, hebben ook de jongeren van Villa Pinedo hun visie hierop gedeeld.

Klaag- en Jubelmuur

Tijdens de pauze werden de klaag- en jubelmuur klaargezet en konden deelnemers opschrijven waar zij in hun werk tegenaan lopen (klaagmuur) en wat er juist heel goed gaat (jubelmuur). Na de pauze zijn persoonlijke succesmomentjes gedeeld waar mooie tips voor collega’s uit voortvloeiden. Ook zijn drempels, uitdagingen en twijfels besproken en hebben Martijn, Floor en Phyleen vanuit hun eigen ervaring tips meegegeven aan de deelnemers. Hoe krijg je ouders in beweging? Wat als je twijfelt over of je wel goed bent in kindgesprekken voeren? Door de openheid van deelnemers en jongeren hebben we samen – ondanks de grootte van de groep – toch een bijzondere en intieme sfeer weten te creëren.

Verbinding

De laatste oefening bewees maar weer eens dat het kind vaak een verbindende factor is voor veel verschillende spelers in het proces. Deelnemers kwamen door middel van grote bollen wol letterlijk met elkaar in verbinding en deelden wat zij van de dag meenemen in hun werk. We hoorden veel inspirerende & waardevolle uitspraken en oproepen aan collega’s om samen verandering aan te brengen in de huidige scheidingspraktijk.

We bedanken alle deelnemers die 2,5 uur zo intensief met ons hebben samengewerkt, geluisterd en gedeeld. Ook voor ons was dit heel waardevol!

Ook geïnteresseerd in trainingen van Villa Pinedo? Schrijf je in voor een geaccrediteerde training of mail naar info@villapinedo.nl voor informatie over trainingen op maat.

Voor meer foto's van deze training kun je hier klikken!

Verhaal lezen
Verjaardagen zullen nooit meer hetzelfde zijn
Verjaardagen zullen nooit meer hetzelfde zijn

📖 Verjaardagen zullen nooit meer hetzelfde zijn

Met je moeder en haar nieuwe vriend naar een familieverjaardag. Het overkwam mij een paar dagen geleden. Dat blijft raar, vinden jullie ook niet? Of misschien hebben jullie dit nog niet meegemaakt, dat kan natuurlijk ook. Je was altijd gewend om als gezin te gaan, met je vader en je moeder, en misschien je zusje of je broertje. Maar met je ‘stiefvader’ is ineens iets heel anders. Iets geks.

Ik heb nu een paar keer meegemaakt dat ik met mijn moeder en haar vriend naar een verjaardag ging. Mijn broertje en ik trekken dan veel op samen, gewoon omdat je niet zoals vroeger met je vader en je moeder op de bank zit. Je zit er niet meer bij, ook omdat we allebei nu ouder zijn. Mijn broertje is 19, ik ben 23.

Het blijft raar voor mij om met de vriend van mijn moeder erbij op een verjaardag te zitten. Ik heb dan het gevoel dat mijn nichtjes, neefjes, ooms en tantes naar me kijken. Dat ze zich afvragen of ik het wel leuk vind dat er een nieuwe man bij is, in plaats van mijn vader. En dat gevoel is vervelend. Ik gun mijn moeder het allerbeste, dus ik gun haar ook een leuke man. En als die man echt leuk is gaat hij gezellig mee naar verjaardagen.

Toch blijft het een gek gevoel. Samen naar een verjaardag, samen naar huis. In mijn geval ook nog in de auto van de vriend van mijn moeder. Ik moet zeggen dat ik toch wel blij ben dat ik mijn rijbewijs heb, want ik ga eerlijk gezegd liever zelf (met mijn broertje erbij) naar de verjaardag, ook al zie ik mijn moeder en haar vriend daar. Is dit raar? Hebben jullie dit ook of vinden jullie het inmiddels heel normaal?

Yannick La Gordt Dillié (Twitter: @yannicklgd)

Verhaal lezen
Docenten
Docenten

📖 Docenten

Als docent kan je het verschil maken


De scheiding van onze ouders heeft veel invloed op ons, dat weer van invloed kan zijn op hoe we presteren op school. U als docent kan het verschil maken door te weten wat er aan de hand is met uw leerlingen in de klas en er te zijn als het nodig is. Even luisteren en begrip tonen is vaak al voldoende. De school kan voor ons tijdelijk voelen als een derde huis in een tijd dat het thuis moeilijk is door de scheiding.

Binnen Villa Pinedo hebben we onderzoek gedaan en daaruit kwam naar voren dat veel van ons behoefte hebben aan een luisterend oor en ondersteuning. In deze Open Brief vertellen wij aan docenten waar wij nog meer behoefte aan hebben. Villa Pinedo heeft ook een scheidingspakket samengesteld voor docenten:


2 filmpjes waarin wij ervaringen delen en docenten tips geven


De open brief aan alle leraren en leraressen van Nederland


Het rapport voor de leraar




In dit filmpje vertellen wij waar we behoefte aan hadden tijdens de scheiding van onze ouders:

 

Oproep aan docenten:

Dit scheidingspakket voor docenten is tot stand gekomen door de steun van het Ministerie van VWS.

Wist u dat



de leerprestaties van jongeren met gescheiden ouders slechter zijn dan jongeren met intacte gezinnen


veel jongeren zich in de scheidingsperiode slecht kunnen concentreren


het moeilijk is om huiswerk te maken in een huis waar veel ruzie is


jongeren met gescheiden ouders soms later op school komen, omdat ze eerst nog hun broertje of zusje naar school moeten brengen


het in het begin erg wennen is om in twee huizen te wonen en


het daardoor ook lastig is de juiste boeken bij zich te hebben op school


dat uw leerlingen met gescheiden ouders vanaf 12 jaar een Online-Buddy via ons kunnen krijgen


dat de leerlingen die gescheiden ouders hebben advies kunnen vragen op ons forum



 

Download de open brief

Download het rapport

   

Verhaal lezen