Een scheiding raakt niet alleen de ouders die uit elkaar gaan, maar het hele gezin. Toen mijn ouders uit elkaar gingen, stond mijn wereld even stil. Dit heeft mij veel geleerd om met verandering en met emoties zoals schuldgevoel en gemis om te gaan.
IK ZAG MIJN MOEDER MINDER VAAK
Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik ongeveer 15 a 16 was. Tot dat moment hebben ze altijd allebei een vaste en gelijkwaardige plek in mijn leven gehad. Toen ze uit elkaar gingen veranderde dat plotseling. Vanaf dat moment woonde ik grotendeels bij mijn vader en zag ik mijn moeder ineens veel minder vaak. Dat voelde als een grote verandering waar ik niet op voorbereid was. Gelukkig zagen mijn moeder en ik elkaar in de meeste weekenden nog, maar toch voelde het echt anders dan daarvoor.
SCHULDGEVOEL
Wat ik het moeilijkst vond aan de situatie, was de omschakeling. Alles wat zo normaal en vertrouwd was, voelde ineens onbekend. De manier waarop het leven liep, veranderde en ik moest daar een nieuwe weg in gaan vinden.
Het voelde soms ook vreemd om dingen ineens alleen met één ouder te doen. Als ik het gezellig had met de ene ouder, kon ik me daar schuldig over voelen tegenover de andere ouder. Dat schuldgevoel was verwarrend, want ik merkte dat ik tegelijkertijd iemand kon missen én me prettig kon voelen bij de ander. Die tegenstrijdige gevoelens waren lastig omdat ik niet zo goed wist wat ik ermee aan moest.
WENNEN AAN DE NIEUWE SITUATIE
Bij mij heeft tijd hierin echt een grote rol gespeeld. Ik mocht mezelf daarin leren om mezelf te gunnen om te wennen aan de nieuwe situatie. Dat ging niet in één keer, maar stap voor stap. Waarbij ook nieuwe emoties tevoorschijn kwamen. Zoals verdriet omdat ik een andere ouder miste, of schuldgevoelens omdat het toch wel fijn was met de andere ouder. Door mezelf de ruimte te geven om die emoties te voelen, merkte ik dat ze minder overweldigend werden.
CREATIVITEIT INZETTEN
Praten en toneel hebben mij hierbij enorm geholpen. Doordat ik op jeugdtheater ben gegaan, heb ik geleerd om mijn binnenwereld te kunnen uiten. Via een rol kon ik gevoelens laten zien die ik in het echte leven moeilijk onder woorden kon brengen. Dat maakte het voor mij makkelijker om er later ook echt over te praten. Het uitspelen van emoties gaf me inzicht in mezelf en zorgde voor opluchting.
OMGAAN MET GEMIS
Om te leren om gaan met het gemis ging ik vaak op (vaste) momenten bellen met de andere ouder. Zodat ik even kon vragen hoe het ging in het andere huis, en zelf mijn verhaal kon doen. Dit hielp mij om me verbonden te blijven voelen. Ook vond ik het fijn om een leuke foto op beide kamers te hangen, zodat ik altijd een fijne herinnering had om aan te denken en naar te kijken.
TERUGBLIK
Terugkijkend heeft de scheiding van mijn ouders veel invloed op mij gehad. In het begin voelde het verwarrend en emotioneel, omdat alles wat vertrouwd was ineens veranderde. Mijn eerste reactie was om me aan te passen en mijn gevoelens voor mezelf te houden. Toch merkte ik dat dit niet hielp. Ik had vooral behoefte aan tijd, rust en begrip, en aan de bevestiging dat mijn gevoelens er mochten zijn.
MIJN VERHAAL DELEN
Uiteindelijk voelde het door tijd, praten en creatief bezig zijn steeds minder zwaar. Ook ontdekte ik dat ik niet de enige was die hiermee worstelde. Door mijn verhaal te delen en te verbinden met anderen, voelde ik me minder alleen. Dat besef heeft me geholpen om de situatie beter te accepteren en mijn gevoelens serieuzer te nemen.
TIPS VOOR DE VERANDERING EN VERVELENDE GEVOELENS DOOR DE SCHEIDING:
Gun jezelf de tijd. Alles verandert ineens en dat is normaal. Je hoeft niet meteen te weten hoe je met alles omgaat. Het is oké om stap voor stap te wennen.
Je emoties mogen er zijn. Verdriet, gemis of bijvoorbeeld schuldgevoelens. Probeer ze niet weg te stoppen, want uit ervaring voelde deze emoties uiteindelijk alleen maar zwaarder bij mij daardoor. Soms helpt het om te praten, te schrijven of iets creatiefs te doen, zoals toneel, tekenen of muziek.
Het mag fijn zijn. De situatie is veranderd en het is echt niet erg als je het fijn hebt bij de ene ouder, en tegelijkertijd de andere ouder mist. Dat betekent niet dat je iemand te kort doet.
Blijf verbonden. Zoek kleine manieren om contact te houden met de ouder die je minder ziet. Dat kan bellen, appjes sturen, een foto ophangen of een briefje schrijven. Het helpt je om met het gemis om te gaan en de band met die ouder te blijven voelen, ook als jullie niet dagelijks samen zijn. Je kan ook altijd de verbinding zoeken met leeftijdsgenoten die ook gescheiden ouders hebben. Wie weet zijn er wel veel meer kinderen die hetzelfde voelen als jij!
Onthoud, je hoeft het niet alleen te doen!
