Fase 1: onbegrip

Ik ben nu 23 jaar oud en het is inmiddels vijf jaar geleden dat mijn ouders uit elkaar gingen. Ik heb veel geschreven over de scheiding en over de pijn die ik al die jaren daarna voelde. Maar zoals jullie hebben kunnen lezen, gaat het weer goed met mij. Ik probeer ‘jullie’, jongeren met gescheiden ouders, nu te helpen door mijn ervaringen te delen. In deze reeks doe ik dat met behulp van de verschillende fases waar je als kind van gescheiden ouders in terechtkomt. Fase 1 is: onbegrip.

Het eerste wat ik voelde was namelijk onbegrip. Mijn vader vertelde op een dag dat hij al jaren vreemdging met andere vrouwen. Dat moest hij toen wel vertellen, want mijn moeder was er zelf achter gekomen. Natuurlijk voelde ik ook boosheid, maar ik kon vooral niet begrijpen waarom hij dat had gedaan. Waarom was hij ontrouw? Waarom zette hij zijn gezin op het spel? Waarom overkomt het nou net ons, mij?

Die vragen kwamen in me op. Ik begreep het gewoon niet. Wat ik toen probeerde te doen, was mij focussen op de dingen die belangrijk waren. Ik weet zeker dat jullie nu denken: hoe dan?! Nou, dit was ook enorm moeilijk. Het lukte me niet altijd goed. Maar ik probeerde vooral aandacht te geven aan de dingen die ik op dat moment belangrijk vond: mijn moeder troosten, mijn broertje beschermen en goede cijfers halen op school.

Het lukte me helaas niet om alles in die jaren te halen op school, maar ik heb nooit opgegeven. Binnenkort studeer ik af en heb ik er een halfjaartje extra over gedaan (so what?). Het heeft mij geholpen om me in de eerste fase te focussen op de drie belangrijkste dingen. Probeer dat ook eens. Misschien helpt het ook bij jou. Kies drie dingen die je écht heel belangrijk vindt en blijf daar mee bezig. Anders raak je het overzicht op je eigen leven helemaal kwijt.

Focus je op drie dingen in fase 1, meer niet. In de tweede fase komt er al genoeg bij…

Yannick (23)
Twitter: www.twitter.com/yannicklgd
Website: www.yannicklgd.wordpress.com