Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

22 verhalen gevonden voor jou

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 1 jaar was
Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 1 jaar was
StiefoudersMijn woonsituatie

📖 Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 1 jaar was

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik ongeveer een jaar oud was. Ik was nog zo klein dat ik er weinig echte herinneringen aan heb.

VERHUIZEN NA DE SCHEIDING

Toen ik vijf was, veranderde alles. Mijn vader kreeg een nieuwe vriendin en ongeveer tegelijkertijd kreeg mijn moeder een nieuwe vriend. Plotseling stond mijn wereld op zijn kop. Mijn vader verhuisde naar een klein dorpje en ging bij zijn vriendin wonen. Dat betekende dat hij verder van mij vandaan woonde. Mijn moeder verhuisde daarna ook, naar een dorpje dichter bij mijn vader. Ze deed dat voor mij, maar voor mij voelde het alsof ik alles achterliet.

Ik moest mijn vriendjes en vriendinnetjes loslaten, vooral mijn buurmeisje met wie ik iedere dag speelde. Ik weet nog precies hoe vervelend ik dat vond. Ik moest ook naar een nieuwe school, in een klas waar ik niemand kende. Ik was verlegen en vond het moeilijk om nieuwe vriendjes te maken. Die hele periode was verwarrend en ik voelde me onzeker.

LICHTPUNTJES NA DE VERHUIZING

Toch kwamen er ook lichtpuntjes. Langzaam leerde ik het nieuwe dorp kennen. Ik ging op hockey en daar zaten klasgenoten in mijn team. Ik maakte nieuwe vriendinnetjes, van wie er twee heel belangrijk voor me werden. Bij hen voelde ik me thuis. Dankzij hen werd die moeilijke tijd toch een beetje zachter.

NIET MEER ENIGKIND

Toen ik net gewend was geraakt aan mijn nieuwe leven, veranderde alles weer. Mijn vader ging trouwen en een half jaar later ook mijn moeder. Vanaf dat moment had ik officieel een stiefmoeder en een stiefvader

Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik in korte tijd ook een halfzusje en een halfbroertje. Een meisje bij mijn vader en een jongen bij mijn moeder, ongeveer een half jaar uit elkaar. Ineens was ik geen enig kind meer. De aandacht werd verdeeld, en ik voelde me minder gezien. Maar ik vond het ook heel leuk om grote zus te zijn en dat vind ik natuurlijk nog steeds. 

Toen mijn zusje er een tijdje was, veranderde de tijd hoe vaak ik naar mijn vader ging. Eerst was ik om de week bij hem, maar daarna werd het weekend plus maandag en dinsdag. Niet veel later werd het alleen nog maar om het weekend. Voor mij voelde dat pijnlijk. Ik zag hem minder en mijn vader is nooit iemand geweest die uit zichzelf veel contact zoekt. Ik woonde vanaf dat moment eigenlijk alleen nog maar bij mijn moeder.

Ook al gebeurde er heel veel en voelde ik me soms verdrietig of onzeker, ik ontdekte dat ik eigenlijk heel sterk ben. Elke keer dat er iets veranderde, leerde ik nieuwe mensen kennen en vond ik toch weer mijn plek. Dat laat mij zien dat moeilijke momenten ook nieuwe kansen kunnen brengen. En dat ik altijd weer opnieuw kan beginnen.

Verhaal lezen
De ontmoeting met mijn stiefvader
De ontmoeting met mijn stiefvader
StiefoudersGedachten en gevoelens

📖 De ontmoeting met mijn stiefvader

Nadat mijn ouders uit elkaar waren, ging mijn moeder rond mijn 14e wel erg vaak weg van huis. Ik woonde na de scheiding van mijn ouders alleen bij mijn moeder samen met mijn zus. Eerst wist ik niet waar mijn moeder uithing en dacht ik dat ze nog laat aan het werk was. Ik kwam erachter dat ze haar tijd spendeerde bij Peter. Dit vertelde mijn zus mij, ik weet niet hoe zij hier achter was gekomen. 

GOEDE VRIEND

Peter was de man waarvan mijn vader dacht dat mijn moeder met hem vreemd was gegaan. Maar mijn moeder zei dat hij alleen een goede vriend was. 

Mijn moeder ging op een gegeven moment bijna elke dag en weekend langs bij Peter. Soms liet mijn moeder niet eens weten dat ze weg was en kwam ze gewoon niet thuis. Ik wist wel zeker dat Peter niet zomaar een vriend was. Dacht mijn moeder dat ik dat niet doorhad?

DE ONTMOETING

En opeens was hij daar: Peter op bezoek bij ons thuis. Ik kwam thuis van school. Hij zat daar zomaar op de bank. Ik had hem nog nooit gezien. Zijn uiterlijk viel me op: hij zag er zó anders uit dan mijn vader. 

Dat hij er zou zijn was niet tegen mij gezegd: hij was er gewoon en mijn moeder en Peter deden alsof dit heel normaal was. Hij werd niet geïntroduceerd als de nieuwe vriend van mijn moeder, maar als Peter. Alsof ik het niet gek vond dat er opeens een vreemde meneer in mijn woonkamer zat. En ook nog eens de meneer die volgens mijn vader met mijn moeder was vreemdgegaan. 

Ik wist bij deze eerste ontmoeting met Peter niet zo goed welke houding ik moest aannemen. Het viel ook zo rauw op mijn dak. Ik voelde totaal geen ruimte om aan te geven dat ik helemaal geen behoefte had aan een ontmoeting met Peter. Ze waren vooral met elkaar in gesprek en Peter stelde me ook geen vragen, dat was heel ongemakkelijk. Het leek alsof ze liever met zijn tweeën wilden zijn, alsof ik ze eigenlijk stoorde. 

INTREKKEN

Deze vreemde man nam opeens heel veel ruimte in het leven van mijn moeder. Na de ontmoeting gaf mijn moeder pas na een tijdje toe dat Peter niet zomaar een vriend was, maar dat ze samen waren. En dat ze heel blij met elkaar waren. Ze vond hem geweldig en bleef heel veel dingen met hem doen. Hij was ook veel bij ons en trok na een aantal maanden bij ons in. Dit ging voor mij allemaal heel erg snel. Mijn moeder heeft mij nooit gevraagd wat ik hierin wilde en hoe dit voor mij was. Mijn oplossing was om niet veel thuis te zijn.

LIEVER ZELF TEMPO BEPAALD

Waar ik behoefte aan had was dat mijn moeder me vanaf begin af aan had verteld dat Peter een speciaal iemand voor haar was, met wie ze aan het daten was. Dan had ik wat langer kunnen wennen aan dit idee en zelf het tempo kunnen bepalen. Ik had graag van tevoren meer duidelijkheid vanuit mijn moeder willen hebben voordat ik Peter had ontmoet. Ik was net opgelucht dat mijn ouders uit elkaar gingen en dat ik bij mijn moeder kon wonen. Er was eindelijk tijd voor een beetje rust. Maar ik voelde de ruimte niet om aan te geven dat de komst van Peter veel te snel voor mij was, ik zag hoe blij ze van Peter werd. 

LUISTEREND OOR

Ook was het fijn geweest om het er met iemand over te hebben die in een vergelijkbare situatie zat als ik. Mijn vriendinnen op de middelbare school hadden allemaal ouders die samen waren waardoor het niet voelde alsof zij konden begrijpen waar ik tegenaan liep. Ze vroegen er ook niet naar, ik denk niet omdat ze niet wilden weten hoe het met me ging, maar omdat ze het lastig vonden om hierover te beginnen. 

Daarom ben ik blij dat Villa Pinedo bestaat - zodat kinderen die nu in een vergelijkbare situatie zitten met een Buddy erover kunnen hebben. Een Buddy biedt een luisterend oor en vraagt door. Daar had ik ook echt behoefte aan gehad. Zo hoeven zij het niet alleen te doen!

Verhaal lezen
Ode aan mijn bonusvader
Ode aan mijn bonusvader
StiefoudersSteun

📖 Ode aan mijn bonusvader

Lieve Jos,

Zo’n twee jaar na de scheiding ontmoetten jij en mama elkaar. En niet vlak daarna ontmoetten wij elkaar voor het eerst. Ik was pas 6 jaar oud en van die ontmoeting kan ik mij niets meer herinneren. Maar blijkbaar ging het goed, want niet lang daarna ontmoette ik jouw kinderen en een half jaar later verhuisden wij, mama, mijn zusje en ik, naar jou. Vanaf dat moment heb jij ons volledig in je hart gesloten. 

EEN LEVEN ZONDER JOU

Inmiddels zijn we bijna 20 jaar verder, en kan ik mij een leven zonder jou niet meer voorstellen. Jij bent degene die ik bel als ik hulp nodig heb bij het vervangen van een stopcontact, of als ik een ingewikkelde mail moet schrijven en niet goed weet hoe ik iets moet verwoorden. Ik bel je als mama haar telefoon niet opneemt, of als ik een creditcard of grotere auto nodig heb. ;)

Ik wil je bedanken voor alle tijd, voor de momenten dat je hielp met huiswerk of om mijn slaapkamer meer naar mijn zin te maken. Om te helpen met klussen of verhuizen, of gewoon gezellig te kletsen. Ik wil je ook bedanken dat je er altijd voor mij was, als het nodig was. Maar dat je op andere momenten ook gewoon de ruimte bleef geven aan papa. Je hebt nooit zijn positie willen innemen of hem willen vervangen. Je was (en bent) echt de bonusvader. En daar ben ik je erg dankbaar voor. <3

LIEFVADER

Inmiddels raak je zelfs licht beledigd als ik alleen mama bericht en niet jou. Je bent een onmisbaar onderdeel in mijn leven. Je vertelde mijn nieuwe buren dat jouw dochter hier kwam wonen. En dat voelt best bijzonder. Nu ik erover nadenk, besef ik eigenlijk pas echt hoe gezegend ik ben met jou!

De scheiding van mijn ouders heeft een hoop vervelende situaties met zich meegebracht, een rechtszaak, ruzies, verhuizingen en onenigheid. Maar jij bent een van de meest positieve dingen die eruit voort is gekomen. Wat een geluk dat ik jou als stiefvader (of in jouw woorden: liefvader) mag hebben. Het is bewonderenswaardig hoeveel je voor ons over hebt. En afgezien van een discussie over het eten van patat vroeger, heb ik mij nooit achtergesteld gevoeld bij jouw eigen kinderen. 

Je bent en was er altijd voor mij. Je bent de beste bonusvader die ik mij had kunnen wensen!

Liefs,

Giovi

Verhaal lezen
Samenwonen bij mijn nieuwe stiefgezin
Samenwonen bij mijn nieuwe stiefgezin
StiefoudersMijn woonsituatie

📖 Samenwonen bij mijn nieuwe stiefgezin

Ik was net 7, mijn moeder had een half jaar eerder een nieuwe partner leren kennen en we zouden gaan verhuizen. Mijn ouders waren al een paar jaar uit elkaar, maar eerder woonden ze maar een paar straten bij elkaar vandaan. Maar toen ik 7 jaar was, zou alles gaan veranderen. 60 kilometer verderop, een ander huis, nieuwe stiefvader, -broer en -zusje. Nieuwe school, zwemvereniging en meer. Het was kerstvakantie en we verhuisden. Op naar een nieuw avontuur!

DE EERSTE MAANDEN

Een paar maanden eerder hadden we elkaar voor het eerst ontmoet. De klik was goed, alle vier de kinderen konden het goed met elkaar vinden en ook met de nieuwe stiefouders ging het goed. Mijn nieuwe stiefzusje en ik scheelden maar een half jaar, dus ik zou bij haar in de klas komen na de vakantie. Mijn stiefzusje en ik deelden een slaapkamer en sliepen in een stapelbed.

Deze eerste maanden waren heel erg wennen. Het was zo anders om ineens met meer mensen in een huis te wonen, naar een andere school te gaan en ergens anders te gaan zwemmen. Maar ik vond het zo ongelooflijk fijn dat ik in ieder geval mijn stiefbroer en stiefzusje had. Ze waren er op school om mee te spelen, en op de dagen dat we allemaal thuis waren was het ook super gezellig met veel gekibbel. Ik weet ook nog dat ik het ook heel fijn vond om ook zonder hen te zijn, als zij bij hun moeder waren. Dan voelde het weer meer als voorheen, maar dan alleen met mijn stiefvader erbij.

VRIENDJES & RUZIES

Het voelde echt alsof ik er thuis nieuwe vriendjes bij had. Ze namen me mee op sleeptouw door hun buurt, en ik leerde alle buurtkinderen kennen. We speelden altijd op het pleintje (dat mocht eigenlijk niet van onze ouders) en kwamen dan weer op tijd terug voor het avondeten.

Toch waren er soms ook wat kleine ruzies. Zo dachten mijn zusje en ik altijd dat mijn stiefbroertje- en zusje in het weekend alleen maar patat mochten eten terwijl wij bij onze vader waren. Wij kregen dat doordeweeks nooit! Omgekeerd was mijn moeder op donderdag en vrijdag vrij als mijn stiefbroertje- en zusje ook kwamen en dachten zij dus dat het altijd feest was bij ons thuis, terwijl mijn zusje en ik gewoon op de BSO zaten de rest van de dagen.

NOG EEN VERHUIZING

Iets meer dan een jaar later verhuisden we weer, binnen dezelfde stad. Dit keer naar een groter huis, met meer ruimte en voor iedereen een eigen kamer. Het was zo fijn om weer mijn eigen plek te hebben! Ook was er een hele nieuwe buurt die we konden ontdekken met z’n vieren. Net als op de camping voelde het daar alsof we als bende van vier door de straten trokken en gezellig op avontuur konden gaan.

Inmiddels zijn we allemaal uit huis, maar kijk ik echt met plezier terug op deze jaren in mijn jeugd. Het was fijn om altijd iemand te hebben om mee te spelen, af en toe rust te hebben van de drukte en in een nieuwe omgeving ervaring op te doen. Ik denk dat deze periode mij heeft gevormd als persoon, en als we nooit verhuisd waren, had mijn leven er heel anders uitgezien. Ik had het voor geen goud willen missen.

Verhaal lezen
Gedicht: Gebroken gezin
Gedicht: Gebroken gezin
Mijn oudersStiefoudersMijn woonsituatie

📖 Gedicht: Gebroken gezin

Gebroken gezin

Ik was jong toen jullie het besloten,

Om niet één te zijn, maar gebroken,

Twee huizen, twee werelden apart,

Het liet een scheur achter in mijn hart.


Iedereen zegt: twee keer feest, meer cadeaus,

Twee slaapkamers, vakanties, dat is toch grandioos? 

Maar niemand snapt hoe het soms echt is,

Het is de veilige basis die ik mis.


Waar hoor ik thuis, hoe gedraag ik mij? 

Stiefouders en kinderen komen erbij,

Regels veranderen, is het nog mijn thuis? 

Ik voel mij een gast in mijn eigen huis.


Huilend op de fiets, keer op keer,

Van de een naar de ander, heen en weer.

Elke keer m’n tas pakken, wat een stress,

Als een postduif zonder eigen nest.


We praten niet, want dat doet zeer,

Wat bij de ander gebeurt, vertel ik niet meer,

Daarmee houden wij vrede in huis,

Maar zelf voel ik nog altijd de ruis.

Verhaal lezen
Tweede scheiding, meer bewustzijn
Tweede scheiding, meer bewustzijn
Mijn oudersStiefoudersGedachten en gevoelens

📖 Tweede scheiding, meer bewustzijn

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was, hierdoor heb ik geen beeld meer van mijn vader en moeder samen in één huis. De omgangsregeling was goed verdeeld, waardoor ik 4 dagen bij mijn moeder was en 3 dagen bij mijn vader. Dit zorgde er alleen wel voor dat ik veel aan het wisselen was en voor mijn gevoel uit een tas leefde. Een paar jaar na de scheiding leerde mijn ouders beiden een nieuwe partner kennen en dat was het moment dat de scheiding eigenlijk pas tot mij doordrong. 

NIEUWE PARTNERS

Het voelde voor mij erg snel dat mijn ouders allebei een nieuwe partner leerde kennen, terwijl ik in mijn hoofd nog bezig was om de scheiding een plek te geven. Ik kreeg hierdoor het idee dat ik achterbleef in mijn gevoel en alsof de rest van de wereld maar doorging. Hierdoor vond ik het ook erg lastig om hun nieuwe partners te ontmoeten en was ik in het begin afstandelijk. 

Toch leerde ik ze langzamerhand kennen en deden we leuke dingen met elkaar, na een tijdje voelde dit goed en bouwde ik een band met ze op. Ik werd ouder en kreeg daarin meer last van de scheiding van mijn ouders, omdat ik door hun nieuwe partners besefte dat ze echt nooit meer bij elkaar zouden komen. Op dat moment voelde het alsof de scheiding definitief was. 

Ik merkte dat ik het lastig vond om dit te delen met mijn ouders, omdat ik daarin hun geluk niet wilde belemmeren, maar ik zat er erg mee. Ik had een goede band met beide stiefouders en we deden vaak leuke dingen met elkaar! Dit voelde fijn en ik kreeg het idee dat er ook een fijne kant aan de scheiding verbonden was. Tot op heden is mijn vader nog steeds met mijn stiefmoeder, die inmiddels zijn vrouw is. Alleen bij mijn moeder en stiefvader gebeurde iets wat niemand echt zag aankomen. 

PERSOONLIJKHEID

Een tijdje nadat mijn moeder en stiefvader bij elkaar waren, merkten wij aan hem dat er iets veranderde. Van voetballen tot laat in de tuin en stoeien totdat je er moe van werd, naar boos worden als ik mijn schoenen niet had opgeruimd en nauwelijks meer leuke dingen doen met elkaar. Dit voelde verwarrend, want waar was onze leuke band gebleven? Soms kwamen deze momenten terug, maar het merendeel werd opgevuld met boosheid en een chagrijnige stiefvader. Ik kreeg het idee dat ik iets verkeerd had gedaan, dus zorgde ervoor dat ik mijn schoenen netjes opruimde en er niks was waar hij boos om kon worden.

Toch lukte het hem altijd om toch iets te vinden wat op dat moment niet ging zoals hij dat graag had gewild. Het heeft uiteindelijk een aantal jaar geduurd voordat mijn moeder het besluit kon nemen om te scheiden van deze man. Dit voelde als een opluchting, maar ergens miste ik ook de band die we vroeger hadden. Vragen als ‘Waarom deed hij zo?’ of ’Heb ik iets verkeerd gedaan?’ speelden nog enige tijd in mijn hoofd. Totdat mijn moeder vertelde dat hij een onderzoek had gedaan en daaruit was gekomen dat hij een narcistische persoonlijkheidsstoornis had. 

TWEEDE SCHEIDING, MEER BEWUSTZIJN

Doordat ik zo’n 10 jaar ouder was toen mijn moeder en stiefvader gingen scheiden, heb ik deze scheiding veel bewuster meegemaakt dan het meisje van 4 jaar. Hierdoor was ik mij bewust van bepaalde emoties die er speelden en werden situaties zoals verhuizen, spullen inpakken, afscheid nemen en alleen wonen met mijn moeder en broer veel bewuster verwerkt in mijn hoofd. 

Dit was erg lastig aangezien ik mijn stiefvader hierna niet meer zag en ik ergens wel wat miste. Ik miste zijn aanwezigheid in de eerste paar jaar en de leuke dingen die we altijd deden, maar aan de andere kant miste ik de situaties van boosheid niet en kon ik met een gerust hart op de bank blijven liggen als mijn moeder thuiskwam.

Ik heb het idee dat deze tweede scheiding mij ook een beetje terug heeft gebracht naar de scheiding tussen mijn ouders, aangezien ik deze minder bewust heb meegemaakt. Toch merkte ik dat er dingen naar boven kwamen, waarvan ik niet eens wist dat dit was gebeurd. 

Al met al was het daardoor een lastige periode, maar ik ben ook dankbaar dat dit mij heeft teruggebracht. Door de scheidingen te verwerken ben ik hier als mens alleen maar sterker uitgekomen en heb ik inmiddels een stiefvader leren kennen waar ik nooit meer afscheid van wil nemen.

Verhaal lezen
Systemen binnen samengestelde gezinnen: alle in's & out's
Systemen binnen samengestelde gezinnen: alle in's & out's
Mijn oudersStiefouders

📖 Systemen binnen samengestelde gezinnen: alle in's & out's

Als je opgroeit met gescheiden ouders is de kans groot dat je op een gegeven moment te maken krijgt met een nieuwe partner van je vader of moeder, misschien zelfs met hun kinderen. Vooral wanneer je met hen in één huis woont en dus een samengesteld gezin vormt, lopen de verschillende ‘rollen’ en biologische systemen door elkaar. Hoe vindt iedereen dan z’n plek?

De valkuilen van nieuwe systemen

De eerste valkuil is dat het ‘nieuwe gezin’ opeens van elkaar moet gaan houden. Dat moet groeien en is er nooit opeens. Herken je het dat je vader of moeder helemaal verliefd is, maar jij niet door diezelfde roze bril kijkt? Daardoor kan je je ineens jaloers of verdrietig voelen, omdat je vader of moeder opeens ook van die ander houdt, inclusief zijn of haar eventuele kinderen. Waarbij vaak de ongeschreven regel geldt dat alle kinderen ‘gelijk’ worden getrokken. Misschien voelt het ook wel alsof de nieuwe partner van bijvoorbeeld je moeder ineens de plek van je vader inneemt, of andersom.

Belangrijk om te beseffen is dat systemisch gezien een stiefouder nooit jouw ouder kan worden. Jouw biologische ouders blijven altijd samen jouw biologische ouders, of ze nu gescheiden zijn of niet. Die plek kan en mag door niemand worden ingenomen. Stiefouders hebben systemisch gezien niet de plek of taak om te zorgen voor de kinderen van hun partner. Doen ze dat wel, vanuit een passende plek en met respect voor jou en je beide ouders, dan kunnen ze natuurlijk wel een hele fijne rol vervullen in jouw leven.

Waarom slaagt de ene stiefouder er wel in om een fijne rol te vervullen en de ander niet? Dat heeft natuurlijk met veel dingen te maken, bijvoorbeeld het karakter of hoe de nieuwe partner zich opstelt in het gezin. Ook heeft het veel te maken met hoe jouw vader of moeder ermee omgaat. Staat de nieuwe partner nu ineens op één en dien jij je als kind aan te passen, of andersom?

Systemisch gezien

Vanuit het systemisch vak adviseer ik vaak aan ouders: als je niet gescheiden bent, stel dan altijd jullie liefdesrelatie vóór de relatie met jullie kinderen. Dat betekent eigenlijk dat ze zorgen dat ze als partners oké zijn samen, waardoor je je als kind veilig voelt. Zijn je ouders gescheiden en hebben ze een nieuwe partner, en geen nieuwe kinderen gekregen, dan werkt dat anders. Dan gaat systemisch gezien jij als kind altijd vóór de nieuwe partner. Dus bij het stellen van prioriteiten zorgt de ouder in de ideale situatie dan in eerste instantie voor jou als kind en dan pas voor de nieuwe partner.

En dat is precies een valkuil waar veel gescheiden ouders in trappen. Ze denken dat hun nieuwe relatie voor de kinderen gaat. Misschien wel herkenbaar voor je. Je moeder laat de mening van haar nieuwe vriend over belangrijke dingen in jullie gezin doorslaggevend zijn, of je vader is alleen nog maar met zijn vriendin waardoor jullie band verandert, of je merkt dat je stiefmoeder eigenlijk graag je moeder wil zijn en zich daar ook naar gedraagt... En dat werkt juist averechts.

Mijn belangrijkste tip

Blijf bij jezelf en gun iedereen in het samengestelde gezin de eigen plek (hoe lastig soms ook). Je kunt nooit de partner van je ouders worden, dus geef de nieuwe partner die plek. Net als dat niemand jouw plek als dochter of zoon van je vader en moeder kan innemen. (H)erken ook jouw eigen plek als kind van je ouder(s). Die plek is en blijft van jou. En op die plek sta jij altijd in je kracht.

Wil je meer over dit onderwerp horen? Check dan de podcastaflevering met Aimee van Scheidverhalen.

Verhaal lezen
Op vakantie met mijn bonusgezin
Op vakantie met mijn bonusgezin
Mijn oudersStiefouders

📖 Op vakantie met mijn bonusgezin

Het is vakantie! Vaak wordt hier al dagen, weken of maanden naar uitgekeken, maar zelf zag ik altijd tegen de vakantie op. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was en ik heb dus geen zomervakantie gekend met mijn ouders bij elkaar. De zomervakantie stond bij mij altijd in het teken van het missen van een van de ouders. Normaal zag ik altijd mijn moeder doordeweeks en mijn vader in het weekend. Maar in de zomervakantie wisselden mijn zusje en ik na drie weken van ouder. Hierdoor konden we met mijn moeder drie weken kamperen. Na een paar jaar werd dit een vakantie met mijn bonusgezin. Met z’n zessen, een caravan en tentjes trokken wij Europa in.

Camping avonturen

We hadden een fijne caravan, waar mijn ouders in sliepen, met een voortent ervoor voor de spullen. Ik sliep altijd met mijn bonusbroer in een kleiner tentje, en mijn zusje en bonuszusje samen. We gingen naar grote campings, met veel activiteiten, andere kinderen en zwembaden. In de avonden waren we bij de pingpongtafels te vinden of in de minidisco. We maakten veel vrienden, werden “verliefd” op jongens, voerden hele choreografieën uit in het zwembad en kochten stiekem chips of snoep, wat we op aten uit het zicht van onze ouders. We hadden veel lol samen, afgezien van de incidentele ruzies. We voelden echt als een groot gezin.

Maar de vakantie was een combinatie van veel verschillende gevoelens. Ik hield van school en leren en dat was altijd iets wat ik miste in de vakantie. Ik miste de structuur en het nieuwe kunnen ontdekken. Ik mocht gelukkig altijd veel boeken meenemen. En ik hield van zwemmen. Dit maakte voor mij veel goed. Daarnaast miste ik op zo’n moment ook mijn vader, hij was dan vaak alleen thuis en veel aan het werk, terwijl wij veel plezier hadden met ons ‘nieuwe’ gezin. Gelukkig stuurden we vaak berichtjes en fotootjes over en weer, en konden we veel bellen.

Even wennen

Ook namen we iets kleins mee van papa, zodat hij toch dichtbij voelde. Al was het zeker in het begin soms even wennen, want gedurende het schooljaar zag ik mijn bonusbroer en -zusje maar 1 of 2 dagen in de week. En nu opeens elke dag. Dit maakte ons gezin ook wel heel druk. Ik vond het soms ingewikkeld dat we weinig tijd hadden met mijn eigen kerngezin, met alleen mijn moeder en mijn zusje. Dan deden we toch altijd andere dingen, en hing er een rustigere en andere sfeer. Achteraf had ik het misschien wel heel fijn gevonden om vaker dingen te doen met zijn drieën en had ik hier zeker om kunnen vragen!

Toch bleef het altijd wel duidelijk dat wij uit twee gezinnen kwamen. Vaak als wij op vakantie gingen, werden mijn bonusbroer en -zusje na twee weken door ons weggebracht naar hun moeder, ergens in Frankrijk. Zo bleven we nog een weekje achter met zijn vieren. Deze weken waren dan raar, ik miste ze dan. Ook veranderden we vaak van camping en moesten we weer nieuwe vrienden maken.

Gave herinneringen

Als ik nu terugdenk aan deze vakanties, dan blijven vooral de toffe herinneringen plakken. Ik denk aan de avonden dat wij als bende van 4 over de camping struinden en alles konden doen wat we wilden. De middagen in een zwembad, waarbij we bleven spelen met elkaar. En de uitjes waarop we tegen elkaar konden klagen over hoe saai het was wat onze ouders nu weer wilden doen. Ik ben dankbaar voor de tijd die we met zijn allen hebben kunnen besteden, hoe erg het soms ook wennen of aanpassen was. We hadden fijne vakanties, veel avonturen, heel veel lol en konden echt even ontspannen en rebellen.

Verhaal lezen
Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders
Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders
Mijn oudersStiefoudersBelangrijke momenten

📖 Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders

De feestdagen. De één kijkt er enorm naar uit, de ander krijgt al een steen in zijn maag als deze dagen eraan komen.

Ik zelf heb Kerst en Oud & Nieuw altijd als een lichtpunt gezien. Al vanaf kleins af aan was het met Kerst gezellig in huis. De boom, duizenden lichtjes en kaartjes aan de muur. Dit sfeertje is altijd zo gebleven, ondanks dat mijn ouders dan nu uit elkaar zijn.

Vanuit het oogpunt dat mijn ouders - ondanks wat dan ook, altijd het beste voor hun kind willen - kan ik ieder jaar zorgeloos Kerst vieren. Het ene jaar zijn het 2 dagen bij de ene ouder en 1 dag bij de ander. Het jaar daarna draaien we het weer om. Tot op de dag van vandaag vragen ze ieder jaar wat ik graag wil doen met Kerst en daarbij laten ze me volledig vrij in wat ik wil doen. Dit is zo fijn voor mij, omdat ik dan niet hoef te kiezen tussen mijn vader of moeder. Ik word gewoon vrijgelaten in wat ik wil doen en alles is goed.

Een van de mooiste momenten waar ik nog steeds met liefde naar terugkijk, is Oud & Nieuw 2 jaar geleden. Mijn vader en bonusmoeder kwamen naar mijn moeder en bonusvader in Amsterdam. Daar hebben we toen lekker gegeten, de hele avond spelletjes gespeeld en om 00.00 uur elkaar een mooi nieuwjaar toegewenst. Ik heb toen ook een selfie gemaakt met m’n pa en ma omdat ik ook weet dat het niet vanzelfsprekend is dat andere kinderen met gescheiden ouders deze feestdag zo kunnen vieren. .

Dit is een van mijn meest dierbare herinneringen. Mijn ouders zijn niet meer samen, maar toch wel bij elkaar.

Ik kan me goed voorstellen dat je misschien wat lastige dagen tegemoet gaat. Maar weet dat je het altijd kan aangeven bij je ouders. Jij mag niet de dupe zijn van iets waar je niet zelf voor gekozen hebt. Ik wens je een hele fijne Kerst toe en een knuffel voor 2024.

Verhaal lezen