Mijn ex partner de vader van mijn kinderen en ik zijn net gescheiden. Dit kwam voor de kinderen plotseling. Terwijl dit voor ons al lange tijd speelt dat ons huwelijk niet goed was en de verbinding verdwenen is. Nu ben ik vrij snel diepe gevoelens gaan ontwikkelen voor iemand anders. Die ik al jaren ken, de kinderen niet. Omdat de woning markt krap is, kan ik binnenkort bij hem intrekken. De kinderen weten nog nog niet van deze relatie. We willen het ook graag goed doen voor de kinderen en niet onnodig belasten met iets waar ze nog niet aan toe zijn. Ze moeten al verwerken dat hun ouders uit elkaar zijn. Dat brengt al zoveel verdriet en vragen met zich mee. Mijn vraag is: moet we het de kinderen direct vertellen of eigenlijk wat is wijsheid?

Hallo, Ik hoop dat iemand goede tips of raad heeft. Mijn dochter van 9 jaar geeft al een aantal weken aan dat ze niet meer naar haar vader wil. Waarin ze ook echt overstuur is als de overdracht is. En de dagen dat ze bij mij is ook constant bezig is met dat ze niet naar papa wil. Ik probeer hier rustig met haar over te praten wat de reden hierachter is. Ze voelt zich niet gehoord bij haar papa en eigenlijk ook niet veilig met dat ze alles kan en mag zeggen. Daarnaast heeft papa een nieuwe relatie met de moeder van een vriendinnetje van haar. Dit vriendinnetje zit bij haar in de klas en op dezelfde sport en op de BSO. Ze ontwijkt die meisje nu. Geprobeerd met papa een gesprek aan te gaan maar die ervaart dat anders. Volgens hem is het alleen maar lief en vree als ze daar is. Ik weet dat een kind loyaal is maar ouders maar loop hierin nu een beetje vast hoe ik hier het beste mee om kan gaan. Wil niet aan haar gevoelens voorbij lopen en vind het belangrijk dat ze een goede relatie heeft met beide ouders. Mijn moederhart breekt namelijk elke keer een beetje meer als ik mijn dochter naar papa breng terwijl ze dit echt niet wil. Nu heb ik haar van de week op Verzoek van papa opgehaald en heb nu het idee dat ze stuk rustiger is. Ze moet alleen ivm haar verjaardag toch naar papa en is er weer stress en veel verdriet. Wie heeft goede tips/ handvaten/ adviezen voor mij?!

Wij zijn gescheiden sinds 5 jaar. Mijn zoon is nu 14 en voor hem is nog steeds niet duidelijk wat de reden van de scheiding is. We hebben destijds (8 jaar oud) vertelt dat we niet meer verliefd op elkaar waren. De waarheid is dat vader vreemd is gegaan. Veel mensen in de omgeving weten dit. Mijn ex wil absoluut niet dat mijn zoon de waarheid weet. Ik wil niet meer liegen en eerlijk tegen hem zijn. De kans is aanwezig dat hij het op een dag via een ander hoort dan van ons. Ik wil dat hij mij (ons) kan vertrouwen ipv tegen hem blijven liegen. Hij vraagt ook nog wel eens wat nu de reden van de scheiding was, hier draai ik dan omheen. Wat is jullie mening hierover; Mijn zoon de waarheid vertellen zonder op intieme details in te gaan, of hem in de waan laten? Ik wil dit niet vertellen om mijn ex een hak te zetten maar omdat ik denk dat hij op deze leeftijd recht heeft op de waarheid. Ik ben daarnaast wel bang voor de reactie van mijn ex. Hij zal nooit de waarheid van zijn vader horen. Het is dan evt. aan mij. We hebben co ouderschap. Dat verloopt moeizaam maar 'oke'.

Na een aantal turbulente jaren heb ik een paar weken geleden de knoop doorgehakt om te gaan scheiden van de vader van onze kinderen (15 en 13 jaar). We hebben dat tot nu toe stil gehouden omdat onze oudste eindexamen doet en we haar op dit moment niet willen belasten met spanningen rondom een scheiding. Na haar examen ga ik samen met haar op 'examenreis' waarvan we maandag terugkomen. Mijn partner en ik hebben besloten onze kinderen dinsdagavond in te lichten. Omdat ik uiteindelijk de knoop heb doorgehakt vind mijn partner dat ik moet zeggen dat ik niet meer verder wil in deze relatie. Ik vraag mij echter af of het niet meer rust geeft en minder vragen oproept (met name van de omgeving) als we zeggen dat het niet meer werkt tussen ons zoals we dat zouden willen binnen de relatie. De kinderen hebben de afgelopen 2 jaar zeker spanning gevoeld en helaas ook ruzies meegekregen. Ze weten ook dat er destijds iets gespeeld heeft en dat mijn man 2 weken uit huis geweest is om die reden. Ik wil echter voorkomen dat ze in een loyaliteitsconflict verzeild raken naar 1 van beide ouders... Hebben jullie tips of ervaringen voor mij waar de kinderen het meest bij gebaat zijn? Alvast bedankt!

Hoi allen, Ik vroeg me af wat ik het beste kan laten zien / of juist moet verbergen van het verdriet wat ik voel. Mijn zoon van 12 is 3 weekenden in de maand bij zijn vader, de rest bij mij. Nu is het ook zo dat er in die weekenden vaak geschoven wordt in de agenda en mijn zoon moet logeren, omdat zijn vader naar een festival gaat of een feestje heeft. Mij doet het best wel veel verdriet dat zijn vader, naar mijn idee, zo makkelijk schuift met mijn zoon en daardoor dus zo weinig tijd met hem doorbrengt. Ik deed vroeger veel moeite om het contact te maximaliseren en herinnerde zijn vader er regelmatig aan dat mijn zoon behoefte heeft aan contact. Als ik ruzie met zijn vader heb vind ik het moeilijk om daar extra moeite voor te doen. Ik heb best veel verdriet hier van en huil vooral in de avond of als hij op school is en praat erover met vrienden en familie als hij slaapt. Ik wil ook niet kwaad praten over zijn vader, omdat ik weet dat je als kind niet wil kiezen tussen je ouders. Dat hoefde ik zelf niet, want mijn ouders zijn bij elkaar gebleven. Mijn vraag is: blijf ik moeite doen om zijn vader actief bij alles te betrekken ? Ik merk dat het me veel energie kost en dat het me soms extra verdrietig maakt. Ik blijf werken aan een redelijke verstandhouding zodat we met elkaar kunnen bellen en dingen kunnen bespreken, maar dat doe ik alleen voor mijn kind. Ik wil het liefste soms even niets met zijn vader te maken hebben. Wat kan ik doen ? Dank voor het meedenken. Liefs, Vera

Ik vind het heel lastig te bedenken waar ik/we verstandig aan doen. Al maanden gaat het niet goed tussen ons, nadat mijn 'man', hun vader zeven mnd geleden vertelde een affaire te hebben gehad van 20 mnd. De kinderen merken spanningen, soms ruzies en dat ik (hun moeder) veel huil en niet meer naar werk ga. Doordat hij nog vijf mnd is blijven liegen, kwam er weer opnieuw verdriet. Ik (moeder) slaap op sommige dagen bij mijn ouders. De kinderen zijn dan verdrietig. Moeten we ze vertellen van de affaire (zonder verdere details uiteraard). Ze weten nu dat we relatieproblemen hebben en veel van ze houden. Maar het is ook merkbaar dat het maar blijft voortduren en het niet zo goed met mij gaat. Alvast bedankt

Hoi! Ik ben een moeder van een dochter van zes en een zoon van vier. En ik ben weer verliefd! En het is ook echt serieus. Hij heeft ook twee kids, van 7 en 5. Wij willen super zorgvuldig om gaan met een kennismaking. Maar wat is wijsheid? Van te voren vertellen dat we verliefd zijn en een ontmoeting realiseren, of elkaar eerder casual tegenkomen als ‘vrienden’ en de kinderen aan elkaar voorstellen. Of eerlijk en open aan de voorkant. Wat zouden jullie prettig vinden en hoe kan ik dit het beste aanpakken. Dank jullie wel!

Mijn dochter van 10 wil soms een keer niet naar haar vader omdat ze bijvoorbeeld feestjes heeft van vriendinnen of van sport. Ze wil dit dan zelf op de app met haar vader bespreken. Is dit voor haar niet te zwaar om te doen, en is dit dan niet iets voor mij om hierover te mailen? Ze zegt dat ze dit zelf wil doen maar raakt weer erg verdrietig als ze zich hierin niet gehoord voelt.

Hallo iedereen, Regeling ouders: 10 dagen mama - 4 dagen papa. Mijn zoontje van 4 jaar heeft het erg lastig met afscheid nemen wanneer hij van de ene ouder wisselt naar de andere. De dag voor en de dag na de wissel is hij verdrietig en opstandig. Op school doet hij dan vaak kindjes pijn en toont verdriet. Hij kan nog niet echt goed vertellen wat hij effectief voelt. We maken het draagelijk door voorspelbaarheid (weekschema met foto's van papa en mama) zodat hij goed weet wanneer hij naar wie moet. Hij mag altijd bellen naar papa wanneer hij papa mist. Heeft ook een knuffel met een foto van hem en papa. Hoe kunnen we het nog zachter maken voor hem? Hoe kunnen we hem bijstaan ik zijn gevoelens? Dankjewel voor de tips 🍀

Ik en de moeder van mijn dochter zitten in een juridisch conflict betreft wijzigen hoofdverblijf van moeder naar vader (naar mij) wegens een samenloop van omstandigheden bij moeder. Ik heb een verzoek ingediend bij de rechtbank voor wijziging hoofdverblijf. Nu heeft de moeder van mijn dochter, mijn dochter gevraagd een mail te sturen naar de rechtbank. Ik wil hier graag met haar over spreken en eventueel hetzelfde doen. Hoe pak ik dit aan zonder mijn dochter te beschadigen?