Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

610 verhalen gevonden voor jou

Verjaardagen zullen nooit meer hetzelfde zijn
Verjaardagen zullen nooit meer hetzelfde zijn

šŸ“– Verjaardagen zullen nooit meer hetzelfde zijn

Met je moeder en haar nieuwe vriend naar een familieverjaardag. Het overkwam mij een paar dagen geleden. Dat blijft raar, vinden jullie ook niet? Of misschien hebben jullie dit nog niet meegemaakt, dat kan natuurlijk ook. Je was altijd gewend om als gezin te gaan, met je vader en je moeder, en misschien je zusje of je broertje. Maar met je ā€˜stiefvader’ is ineens iets heel anders. Iets geks.

Ik heb nu een paar keer meegemaakt dat ik met mijn moeder en haar vriend naar een verjaardag ging. Mijn broertje en ik trekken dan veel op samen, gewoon omdat je niet zoals vroeger met je vader en je moeder op de bank zit. Je zit er niet meer bij, ook omdat we allebei nu ouder zijn. Mijn broertje is 19, ik ben 23.

Het blijft raar voor mij om met de vriend van mijn moeder erbij op een verjaardag te zitten. Ik heb dan het gevoel dat mijn nichtjes, neefjes, ooms en tantes naar me kijken. Dat ze zich afvragen of ik het wel leuk vind dat er een nieuwe man bij is, in plaats van mijn vader. En dat gevoel is vervelend. Ik gun mijn moeder het allerbeste, dus ik gun haar ook een leuke man. En als die man echt leuk is gaat hij gezellig mee naar verjaardagen.

Toch blijft het een gek gevoel. Samen naar een verjaardag, samen naar huis. In mijn geval ook nog in de auto van de vriend van mijn moeder. Ik moet zeggen dat ik toch wel blij ben dat ik mijn rijbewijs heb, want ik ga eerlijk gezegd liever zelf (met mijn broertje erbij) naar de verjaardag, ook al zie ik mijn moeder en haar vriend daar. Is dit raar? Hebben jullie dit ook of vinden jullie het inmiddels heel normaal?

Yannick La Gordt DilliƩ (Twitter: @yannicklgd)

Verhaal lezen
Docenten
Docenten

šŸ“– Docenten

Als docent kanĀ je het verschil maken


DeĀ scheiding van onzeĀ ouders heeft veel invloed op ons, dat weer van invloed kan zijn op hoe weĀ presteren op school. U alsĀ docent kan het verschil maken door te weten wat er aan de hand is met uwĀ leerlingen in de klas en er te zijn als het nodig is. Even luisteren en begrip tonen is vaak al voldoende. De school kan voor ons tijdelijk voelen als een derde huis in een tijdĀ dat het thuis moeilijk is door de scheiding.

BinnenĀ Villa Pinedo hebben weĀ onderzoek gedaan en daaruit kwam naar voren dat veel van onsĀ behoefte hebben aan een luisterend oor en ondersteuning. In dezeĀ Open BriefĀ vertellen wijĀ aan docenten waar wij nog meer behoefte aan hebben. Villa Pinedo heeft ook een scheidingspakket samengesteld voor docenten:


2 filmpjes waarin wijĀ ervaringen delen en docenten tips geven


De open brief aan alle leraren en leraressen van Nederland


Het rapport voor de leraar




In dit filmpje vertellen wij waar we behoefte aan hadden tijdens de scheiding van onze ouders:

Ā 

Oproep aan docenten:

Dit scheidingspakket voor docenten is tot stand gekomen door de steun van het Ministerie van VWS.

Wist u dat



de leerprestaties van jongeren met gescheiden ouders slechter zijn dan jongeren met intacte gezinnen


veel jongeren zich in de scheidingsperiode slecht kunnen concentreren


het moeilijk is om huiswerk te maken in een huis waar veel ruzie is


jongeren met gescheiden ouders soms later op school komen, omdat ze eerst nog hun broertje of zusje naar school moeten brengen


het in het begin erg wennen is om in twee huizen te wonen en


het daardoor ook lastig is de juiste boeken bij zich te hebben op school


dat uw leerlingen met gescheiden ouders vanaf 12 jaar een Online-Buddy via ons kunnen krijgen


dat deĀ leerlingen dieĀ gescheiden ouders hebben advies kunnen vragen op ons forum



Ā 

Download de open brief

Download het rapport

Ā  Ā 

Verhaal lezen
Morgen wordt alles anders
Morgen wordt alles anders

šŸ“– Morgen wordt alles anders

Met mijn ogen dicht lig ik in bed. Ik weet dat, als ik mijn ogen open doe, ik een lege muur zal zien. Een lege muur, waar al die tijd posters van mijn favoriete artiesten hebben gehangen. Ik weet dat, als ik mijn ogen open doe, ik aan de andere kant een hele volle muur zal zien. Een volle muur, volgestapeld met verhuisdozen met al mijn boeken, cd's en andere spullen.

Morgen gaan we verhuizen, dit is de laatste nacht in mijn vertrouwde bed. Papa en mama gaan scheiden en vanaf morgen slaap ik in een nieuwe kamer. Of liever gezegd: in twee nieuwe kamers. Ik ga het missen, want ik weet dat alles gaat veranderen. Ik wil eigenlijk niet in slaap vallen, want dan gaat de tijd zo snel. Ach, morgen gaat toch wel komen. Ik slik mijn tranen weg en besluit me nog even heel bewust te zijn van deze kamer, de geur, mijn gedachten en herinneringen aan alle leuke dingen die ik hier heb meegemaakt.

Dewi (23), geschreven in 2005

Verhaal lezen
Aanwazig
Aanwazig

šŸ“– Aanwazig

Ik weet wat je als eerste denkt als je dit leest. En dan heb ik het niet over het feit dat het ontzettend koud is geworden buiten, want dat weten we allemaal. De titel van dit artikel bevat een spelfoutje. Maar eigenlijk is het geen spelfoutje. Het is een bewust gemaakt spelfoutje waardoor er een nieuw woord is ontstaan. Na het publiceren van dit artikel belde Van Dale mij al om te zeggen dat 'aanwazig' niet in hun dikke woordenboek staat. Ik hoop dat ze na het lezen hiervan het woord toch gaan toevoegen, want mijn leven de afgelopen maanden bewijst maar al te goed dat 'aanwazig' een verrijking is voor de Nederlandse taal.

Mijn definitie van 'aanwazig': aanwezig zijn terwijl je je afwezig voelt. Na mijn stage bij Villa Pinedo eerder dit jaar ben ik door Marsha gevraagd om de social media bij te houden van Villa Pinedo. Deze functie is al een voorbeeld van 'aanwazig': ik ben actief voor Villa Pinedo, maar jullie zien dat niet altijd. Ik ben die aardige jongen die jullie dagelijks voorziet van berichtjes op Facebook en Twitter die vervolgens weer verwijzen naar artikelen en forumberichten op onze website, maar zo nu en dan deel ik ook wel eens relevante content die jullie misschien wel interessant vinden.

Als persoon zelf was ik de afgelopen maanden ook best wel 'aanwazig'. Ik organiseer feestjes, ik reis heel Nederland door om duizenden mensen te vermaken tijdens optredens op andere feestjes en festivals, ik studeer, ik ben freelancer voor verschillende bedrijven en organisaties (waaronder dus Villa Pinedo) en ik ga graag stappen met mijn vrienden. Iedereen die mij ziet en spreekt, heeft niet het idee dat ik diep van binnen er niet helemaal met mijn gedachtes bij ben. Villa Pinedo is voor mij van onschatbare waarde in mijn leven, maar af en toe valt het onderwerp enorm zwaar. Ik praat vrij moeilijk over mijn gevoelens en het is al helemaal lastig dat ik ook nog eens een highly sensitive person ben. Villa Pinedo gaf ook mij een podium om mijn gevoelens te kunnen uiten, waardoor ik leerde om steeds beter over mijn gevoelens te praten. Soms word ik alleen erg verdrietig van bepaalde verhalen die voorbij komen op deze website en hoop ik dat iedereen uiteindelijk goed contact heeft met zowel zijn vader als zijn moeder. En natuurlijk dat ze onderling ook lief tegen elkaar doen, want ruzie is nooit fijn. Er is al genoeg ellende en gezeik in de wereld zoals jullie allemaal wel kunnen zien op het nieuws.

Maar de laatste maanden kropte ik steeds meer op, niet alleen over dit onderwerp. Zo ben ik iemand best wel leuk gaan vinden terwijl ik dat niet wou aangezien ik niet zo heel veel vertrouwen meer heb in liefde. Ik ben ook bang om stappen te nemen, omdat ik echt iemand ben die geniet van elk moment: het contact op dit moment voelt fijn en ik wil dus niet dat het contact weggaat omdat ik in de knoop zit met mijn gevoelens. Ik laat er dus weinig van merken, terwijl er wel al een vlindertje aan het rondvliegen is in mijn buik. En als iemand in mijn omgeving iets doet wat mij niet bevalt, zeg ik er ook niets meer van omdat ik geen zin heb in ruzie. Zelfs niet als het goede vrienden van me zijn. Amerikaanse glimlach opzetten en doen alsof er niets aan de hand is. Allemaal voorbeelden van 'aanwazig'.

De reden waarom ik dit artikel schrijf, is omdat het toch enigszins oplucht om een poging te doen toch te praten over mijn gevoelens. Ik weet dat er heel veel mensen zijn die dit lezen en ook zoiets hebben van: ik zit niet lekker in mijn vel en ik laat het niet merken, maar toch wil ik op ƩƩn of andere manier mijn hart luchten. Schrijven is een goede manier om je gevoelens uit te drukken. Soms lukt het niet altijd even goed, maar een goede poging zorgt ervoor dat je een heel stuk minder 'aanwazig' bent.

Nichal (23)

Verhaal lezen
Geef nieuwe liefdes een kans (3)
Geef nieuwe liefdes een kans (3)

šŸ“– Geef nieuwe liefdes een kans (3)

Eindelijk. Ik ging mijn ā€˜stiefmoeder’, een woord dat ik nooit gebruik omdat ik het een vreselijk woord vind, ontmoeten. Op haar werk bij het Leger des Heils, omdat ik om de hoek in de hartje Amsterdam mijn eerste tatoeage liet zetten over mijn safarireis in Afrika.

Ik klopte op de deur van haar kantoortje. Toen er open werd gedaan, stond er een breeduit lachende vrouw voor mijn neus. Jannetta. We raakten meteen in gesprek, ik voelde al snel een soort klik. Het gekke is dat alle spanning dan wegvloeit. Ik voelde dat deze vrouw een aardig persoon was, iemand met een fijne persoonlijkheid.

Ik heb heel erg geleerd om anders te kijken naar iemand. Want zeker als je denkt aan een ā€˜stiefmoeder’, een hele nieuwe vrouw in het leven van je eigen vader, dan denk je daar eerder negatief over dan positief. Het voelt als een bemoeial waar je geen zin in hebt. Iemand die straks ineens moedertje gaat spelen over je, terwijl je zelf al je hele leven een moeder hebt.

Nu, jaren later, heb ik een geweldige band met haar. We kunnen serieuze zaken bespreken maar ook vreselijk lachen. Ik heb geleerd om naar de persoonlijkheid te kijken, ook al vind je het als kind raar en niet relax dat iemand met je vader of moeder gaat, vlak na de scheiding. Ik heb ook gemerkt dat ik nooit het woord ā€˜stiefmoeder’ gebruik.

Ik zeg liever ā€˜de vriendin van mijn vader’, of nog beter: Jannetta. Ze is namelijk een mens met een naam, geen begrip. En toevallig een geweldige vriendin voor mijn vader. Dat is wat telt.

Yannick La Gordt DilliƩ
Twitter: @yannicklgd

Verhaal lezen
Versneld volwassen
Versneld volwassen

šŸ“– Versneld volwassen

Alle apps op mijn telefoon heb ik inmiddels al bekeken. In spanning wacht ik af op bericht van mijn moeder. De huisarts heeft contact met haar opgenomen nadat zij heeft meegedaan aan een bevolkingsonderzoek, er zou een knobbeltje in haar borst zitten dat moet worden onderzocht. Vanaf half tien is mijn moeder al in het ziekenhuis, het is inmiddels een uur ’s middags en er is nog steeds geen diagnose vastgesteld. Om twee uur zal mijn moeder te horen krijgen wat het precies is. De spanning wordt mij te veel en ik besluit naar het ziekenhuis te fietsen. Ik ben net op tijd voor het gesprek. Helaas kan er geen diagnose gesteld worden. De arts vertelt dat er een stukje weefsel naar de patholoog is gestuurd en dat over twee dagen de uitslag daarvan binnen zal zijn.

Twee dagen later gaan we weer naar het ziekenhuis. Nu is er wel een diagnose. De knobbel is kwaadaardig en mijn moeder heeft borstkanker. Het is niet de eerste keer dat mijn moeder ziek is of geopereerd moet worden, dus in eerste instantie overvalt het nieuws mij niet. Pas als de arts begint over mogelijke chemotherapie, raak ik van slag. De arts geeft aan dat het belangrijk is om per stap te leven en te denken. De volgende stap is de operatie, na de operatie zal de tumor worden onderzocht en dan pas kan er een behandelplan worden opgesteld. We moeten wachten op een bericht van het opnamebureau, die zal de datum van de operatie doorgeven.

Mijn moeder is nogal chaotisch na het gesprek met de arts en ik heb daarom aangeboden om de familie en goede vrienden van mijn moeder op de hoogte te brengen. Nadat ik vrienden, broer en zussen van mijn moeder heb gebeld, breng ik ook mijn broertje en vader op de hoogte.

Waren mijn ouders nog getrouwd geweest dan zou het mijn vader zijn die mee was gegaan naar de afspraken, familie en vrienden op de hoogte had gebracht en mij had verteld van het nieuws. Maar mijn ouders zijn gescheiden. Mijn moeder heeft momenteel geen vriend en ik voel me als oudste dochter verantwoordelijk om deze taken op mij te nemen. Dus ga ik mee naar alle gesprekken, heb ik contact met haar vriendinnen over wie mijn moeder naar het ziekenhuis brengt, wie haar op kan halen en wie er mee gaat naar doktersafspraken.
Sinds mijn ouders gescheiden zijn, voel ik me voor heel veel dingen verantwoordelijk. Voornamelijk voor de zorg van mijn ouders. Zo ging ik op mijn manier voor mijn ouders zorgen, ik deed bijvoorbeeld heel braaf mijn huiswerk en deed goed mijn best op school, zodat mijn ouders zich daar geen zorgen over hoefde te maken. Want ze hadden al zorgen genoeg, namelijk de scheiding. Ook zorgde ik ervoor dat ik alles regelde rondom mijn studie en het moment dat ik uit huis ging, zodat mijn ouders zich daar niet over hoefden te buigen. Ze hadden namelijk al genoeg dingen aan hun hoofd, zoals de rechtszaken. Hierdoor ben ik naar eigen zeggen versneld volwassen en zelfstandig geworden.

Ik ben niet de enige. Ook andere kinderen van gescheiden ouders krijgen te maken met dingen die niet voor hen bedoeld zijn, zoals financiƫn, omgangsregelingen en rechtszaken. Doordat wij bezig zijn met deze problemen hebben wij geen tijd om kind te zijn en zorgen wij, op onze eigen manier, voor onze ouders en vaak ook voor broertjes of zusjes.

Ik weet dat ik inmiddels oud genoeg ben om aanwezig te zijn bij de doktersafspraken en mijn moeder bij te staan in deze moeilijke tijd. Maar dat maakt het er niet makkelijker op.

Anoniem

Verhaal lezen
Villa Pinedo wint UNICEF Paul van Vliet Award!
Villa Pinedo wint UNICEF Paul van Vliet Award!

šŸ“– Villa Pinedo wint UNICEF Paul van Vliet Award!

Wij zijn ontzettend blij om jullie te vertellen dat Villa Pinedo vandaag UNICEF's Paul van Vliet Award heeft gewonnen! In De Efteling werd vanochtend deze prijs uitgereikt onder het toeziend oog van de jury. Alle vijf overgebleven finalisten (uit meer dan 60 initiatieven) kregen de kans om hun initiatief te pitchen voor de jury en alle aanwezigen. Villa Pinedo trok hier aan het langste eind!

Paul van Vliet award

Deze prijs is een intiatief van Unicef en de Efteling. Unicef zet zich in voor kinderrechten en bouwt aan een betere wereld voor kinderen. Naar aanleiding van het 20-jarig jubileum van Paul van Vliet als ambassadeur van UNICEF Nederland, ontstond deze award. De prijs wordt uitgereikt aan de beste ā€˜

ambassadeur voor kinderen

’.

Wake-up call

Naast dat dit een ere titel voor Villa Pinedo is, ontvangen we ook een geldprijs van €10.000,-- Met dit geld kunnen we nieuwe jongeren trainen die op hun beurt de ouders bewust maken van wat er in hun hoofd en hart omgaat, en trainingen geven aan de professionals die daar omheen staan. Zo kunnen we onze missie voortzetten, een wake-up call voor ouders zijn, en leren we ouders door de ogen van hun kind te kijken.

We willen iedereen bedanken voor de support en het vertrouwen dat jullie ons de afgelopen jaren hebben gegeven. Deze prestatie was ons zeker niet gelukt zonder jullie, het hele team achter Villa Pinedo en natuurlijk onze oprichter en DirecteurĀ Marsha Pinedo die vanaf het begin af aan duidelijk is geweest over haar missie en dit keer op keer weet waar te maken.

Ook UNICEF en de Efteling, namens alle jongeren bedankt! Ā 

Ā 

Villa Pinedo

Ā 

Hier vindt u meer informatie over de Paul van Vliet Award

Verhaal lezen
Waarom ik trainingen geef?
Waarom ik trainingen geef?

šŸ“– Waarom ik trainingen geef?

Omdat ik niet tot de cijfertjes behoor als je het over vechtscheidingen hebt. Omdat ik niet tot de cijfertjes behoor van jongeren die uitvallen op school of in een verslaving geraken. Omdat mijn gedrag niet zodanig externaliseerde dat ik het label ā€˜gedragsproblematiek’ kreeg.
Maar ik ben wel een kind van gescheiden ouders en dat heeft een enorme impact gehad op mijn leven. Ik had altijd goede cijfers op school. Ik kwam op tijd, was beleefd en maakte op tijd mijn huiswerk. Ik kon met iedereen in de klas overweg en had veel vriendinnen. Ik zag er gezond uit, ik lachte vaak en kwam over als een vrolijk en onbezorgd meisje.

Een mooie cijferlijst dus.. Maar wat zegt dat over mij?
Ik was heel lang niet gelukkig. Maar weinig mensen wisten dat ik thuis het huishouden draaiende hield en voor mijn twee broertjes zorgde. Niemand wist dat ik op mijn tenen liep om alle ballen in te lucht te houden. Leerkrachten hadden niet door hoe hard ik moest werken om goede cijfers te halen. Dat ik soms ’s nachts zat te studeren omdat er overdag geen tijd was. En toch keurig op tijd de volgende ochtend om acht uur op school was.

Wie zag dat ik enorme faalangst kreeg omdat de basisveiligheden van huis wegvielen door de scheiding? Wie zag dat die prestatiedrang voortkwam uit onzekerheid over mezelf en of ik wel goed genoeg was? Wie zag dat ik verantwoordelijkheden had die niet passen bij een kind van 10? Of 12? Of 15?

Nee, ik ben zeker geen slachtoffer. De uitspraak ā€˜What doesn’t kill you makes you stronger’ is waar. Ik ben er doorheen gekomen. Net als mijn Villa Pinedo familie. We hebben allen onze eigen gevechten gevochten en gewonnen. We hebben allen onze eigen littekens en herinneringen.
We zijn allemaal sterker geworden en worden daarom geprezen. ā€˜Oh wat ben je volwassen voor je leeftijd!’ en ā€˜Je komt zo zelfverzekerd over’ zijn veelgehoorde uitspraken. Enerzijds waar, anderzijds moeten we op sommige dagen nog ontzettend hard knokken. Want we gaan door, maar zelfs jaren na de scheiding zijn de gevolgen voelbaar. Sommige kinderen komen pas tot rust als ze op zichzelf wonen, omdat ze jaren tussen ruziĆ«nde (stief-)ouders gezeten hebben. Of omdat ze zorgtaken overgenomen hebben omdat het moest. Sommigen hebben keihard geknokt om naar school te kunnen terwijl er eigenlijk geen geld was.

Ja we zijn bikkels. Ja we worden weer gelukkig en krijgen weer grip op ons leven. Maar het gaat niet vanzelf. Als er zo hard en diep gesneden wordt in je wortels, moet je keihard werken om zelf weer stevig te komen staan. Dat kost tijd. Veel energie. En bijzonder veel lef.

Ik geef trainingen omdat ik met mijn ervaringen verschil kan maken in de situatie van een ander kind van wie de ouders in scheiding liggen. Ik geef trainingen omdat ik ertoe wil doen. Ik geef trainingen omdat ik geloof dat we met en van elkaar blijven leren. Ik geef trainingen omdat het me helpt mijn gevoelens een plek te geven.
Ik geef trainingen omdat ik niet tot de cijfertjes hoor maar er wƩl toe doe!

Danique (23)

Verhaal lezen
En dan ga je zelf trouwen
En dan ga je zelf trouwen

šŸ“– En dan ga je zelf trouwen

Na bijna zes jaar samen heeft mijn vriend mij ten huwelijk gevraagd. Tijdens een romantisch weekend in Brugge ging hij op zijn knieƫn. En ik zei ja, zonder enige twijfel. Want ook al blijkt uit onderzoek dat de kans dat je zelf gaat scheiden groter is wanneer je uit een gescheiden gezin komt, toch waag ik de gok.

En dan kan het plannen en dromen beginnen. Trouwen op een supermooie locatie. Een kasteel of landhuis. Een winterbruiloft met een warme en intieme sfeer. En ja, de jurk. Een prachtige jurk waar elk meisje van droomt. Een witte lange jurk. Ik kan uren in alle trouwblaadjes kijken.

Maar tegelijkertijd merk ik ook dat ik tegen dingen aanloop. Dingen die je nou eenmaal hebt als je ouders gescheiden zijn. Het uitzoeken van de trouwjurk bijvoorbeeld. Als ik mijn zusje vraag voel ik mij bijna verplicht mijn stiefzus ook te vragen, omdat ik niet wil dat zij zich buitengesloten voelt. En dit geldt ook voor mijn stiefmoeder. Kortom, als ik iedereen meevraag omdat ik bang ben dat ze zich buitengesloten voelen dan zijn ik straks een heleboel mensen bij. Ook weer niet de bedoeling.

En dan het weggeven. Het lijkt mij mooi als mijn vader mij weggeeft. Maar dan is er dus een probleem, want ik heb twee vaders. Tenminste zo voelt het voor mij. Dus dat wordt een locatie uitzoeken met een extra breed gangpad. Want ik zal daar lopen met twee vaders aan mijn zijde.

Michelle

Verhaal lezen