Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

610 verhalen gevonden voor jou

Esmée (20): 'Mijn ouders gingen scheiden toen ik naar de mid
Esmée (20): 'Mijn ouders gingen scheiden toen ik naar de mid

📖 Esmée (20): 'Mijn ouders gingen scheiden toen ik naar de mid

Een hele nieuwe situatie


Mijn ouders gingen scheiden toen ik 12 jaar was. Net de leeftijd dat ik naar de middelbare school ging. Zelf was ik erg in paniek omdat er zoveel ging veranderen: thuis maar ook op school. Ik zag mijn vriendinnen waarmee ik goed kon praten niet meer, ik kreeg een nieuwe klas met nieuwe mensen en een hele nieuwe school. Dat was al erg spannend maar thuis stond alles ook op zijn kop. Ik zat in een hele nieuwe situatie en ik wist eigenlijk niet wat ik kon verwachten.


Ik ben een persoon die graag wil weten wat er te wachten staat, maar in die tijd was dat erg lastig.


En toen was daar mijn eerste schooldag op de middelbare school. Ik heb eerst mijn boeken opgehaald en toen maakte ik kennis met mijn nieuwe klas. Gelukkig had ik een super leuke klas. Ook kregen we wat informatie over de school zelf en wie er bij ons op school het vertrouwenspersoon was.


Vertrouwenspersoon


Een vertrouwenspersoon is iemand waarmee je kan praten en die niets doorverteld!


In het begin dacht ik “ja leuk zo’n vertrouwenspersoon maar die heb ik toch niet nodig”. Nou, dat had ik wel verkeerd ingeschat. Ik had het er erg moeilijk mee hoe ik mijn rust kon vinden na school. En ook hoe ik het beste kon plannen na school. Ik zat heel erg met de scheiding van mijn ouders. Ik had bij mijn mentor aangegeven dat ik het erg fijn zou vinden om met een vertrouwenspersoon te praten. Dit is toen geregeld en met haar had ik 2 keer per maand een afspraak. De vertrouwenspersoon bood echt een luisterend oor en kwam altijd met hele goede tips. Dat was erg fijn.


Heb ik wel alles ingepakt?


En dan de dagen dat ik weer van mama naar papa moest of andersom.


Dat moment was altijd wel even stressen: heb ik wel alles ingepakt? Tja, en dan had ik een hele berg huiswerk meegekregen en dan moest je voor de andere dagen ook nog boeken meenemen... En dan nog al je kleding en spullen van je sport..


In het begin was het heel erg zoeken wat nou eigenlijk het handigst was. Maar ik heb wat tips voor jullie wat jullie misschien kan helpen!


Tip 1:

Leg de boeken waarvan je geen huiswerk hebt op gekregen in je kluisje zodat je op school telkens je boeken kunt wisselen. Scheelt heel erg met sjouwen!

Tip 2:

Als je ergens mee zit wat er thuis is gebeurt of je  komt ergens niet uit met school praat er altijd met iemand over dat lucht heel erg op. Je bent niet alleen!!

Tip 3: 

Schrijf je huiswerk op wat je per vak af moet hebben. Zo kan je makkelijk afvinken wat je al hebt gehad. Zo heb je een goed overzicht!

Bij mij hebben deze tips heel erg geholpen en ik hoop dat de tips jullie ook heel erg helpen!

Verhaal lezen
Melissa: "Ik ben trots op mijn ouders"
Melissa: "Ik ben trots op mijn ouders"

📖 Melissa: "Ik ben trots op mijn ouders"

Mijn naam is Melissa Molenschot, ik ben 25 jaar en ik woon in Tilburg!

Ik ben trots op mijn ouders

Toen ik acht jaar jong was zijn mijn ouders gescheiden en ben ik bij mama gaan wonen. Gelukkig zijn mijn vader en moeder goed uit elkaar gegaan. Ze hadden weinig ruzie en deden alles samen voor mijn broer en mij. Hier ben ik heel trots op en ik zou willen dat meer ouders zo uit elkaar gingen. Toch blijft een scheiding een vervelende situatie.


Ondanks dat mijn ouders goed uit elkaar gegaan zijn breekt je gezin toch in twee.


Wonen bij mama, papa hierdoor minder zien. Om het weekend met de spulletjes naar de andere ouder en dan weer terug. Zo ging mijn vader enkele jaren in Amsterdam wonen, dit was nog moeilijker voor mij. In de weekenden dat ik bij papa was hadden de mannen hobby’s en sport en dan zat ik alleen. Dit vond ik dus wel vervelend aan de scheiding. 

 

Ik werd Buddy 

Enkele jaren geleden zag ik een reclame van Villa Pinedo op het nieuws en kwam ik met ze in contact om ook mijn steentje bij te kunnen dragen aan kinderen die een scheiding meemaken of meegemaakt hebben. Ik merkte dat Villa Pinedo kinderen iets geeft wat ik vroeger niet had en toch wel gemist heb. Ik ben gestart op het forum en ben nu al enkele jaren Buddy. Op deze manier kan ik een luisterend oor bieden, maar niet alleen voor dingen over de scheiding, ook over huisdieren en school. Dit is ook wat ik probeer te bereiken met mijn werk als scheidingspecialist. Ik betrek de kinderen zo veel mogelijk (afhankelijk van de leeftijd) om zo aan te geven dat de kinderen gehoord worden, dat ik ze belangrijk vind!

De kinderen waarvoor ik Buddy ben weten dit ook. Ze weten dat ze bij mij terecht kunnen wanneer hen iets dwars zit. Ik krijg hier ook waardering voor, ze geven mij ook aan dat ze het fijn vinden dat ik altijd naar ze luister en ook al heb ik niet altijd een advies, ze voelen zicht gehoord. Daar doe ik het voor!

Tip: leer dingen los te laten 

Als ik kleine Melissa vroeger kon spreken en wat mee kon geven dan was dit dat ik soms dingen los moet laten. Ik ben heel goed in het vasthouden van bepaalde emoties. Wanneer ik dit niet doe scheelt dit zoveel stress en vervelende emoties. Hier ben ik in de laatste jaren aan gaan werken en kan dit nu wel echt veel beter dan vroeger, maar als ik het eerder doorhad had ik er eerder wat aan kunnen doen.  

Verhaal lezen
Marjolein: "Mijn moeder werd verliefd op haar beste vriendin
Marjolein: "Mijn moeder werd verliefd op haar beste vriendin

📖 Marjolein: "Mijn moeder werd verliefd op haar beste vriendin

Wie ben je en wat doe je?

"Mijn naam is Marjolein, ik ben 22 jaar en woon al heel mijn leven in het mooie Eindhoven! In het dagelijks leven ben ik veel bezig met de twee studies die ik doe. En ik kan vooral erg genieten van leuke dingen doen, zoals met vriendinnen zijn, dansen of reizen. Daarnaast ben ik ook al 3 jaar Buddy bij Villa Pinedo."

Dus jouw ouders zijn ook gescheiden?

"Ja! Ik was 13 toen mijn ouders zijn gescheiden. Mijn ouders maakten nooit ruzie dus het kwam best als een klap voor mij. Daarnaast werd mijn moeder verliefd op haar beste vriendin, wat ook best even wennen was. Vooral de nieuwe partners van mijn ouders vond ik moeilijk om te accepteren. Ik had het idee dat zij de reden waren van de scheiding van mijn ouders."

Het hele interview met Marjolein lees je hier.

Verhaal lezen
Buddy in een boek
Buddy in een boek

📖 Buddy in een boek

In het boek 'Je hoeft het niet alleen te doen' lees je allemaal echte verhalen van onszelf en andere kinderen met gescheiden ouders. Want er gebeurt tijdens een scheiding superveel in een korte tijd. De een moet verhuizen, bij de ander praten de ouders (even) niet meer met elkaar of maken ze juist veel ruzie. We hebben dit boek met veel liefde gemaakt om het leven voor jou iets makkelijker te maken. Want hoe je je ook voelt, weet dat je niet alleen bent. En als je het even niet meer weet: dan weten wij de weg.

Bestel het boek hier.

Verhaal lezen
#jehoefthetnietalleentedoen - verhaal van Roy
#jehoefthetnietalleentedoen - verhaal van Roy

📖 #jehoefthetnietalleentedoen - verhaal van Roy

"Door de scheiding van mijn ouders heb ik geleerd om meer van de momenten samen met mijn ouders te genieten. Ook al zijn ze soms kort, ze zijn heel erg waardevol."

Eén van mijn ouders heel erg missen

We kennen het allemaal. Onze ouders gaan scheiden en ineens zie je één van je ouders niet meer zo vaak. Of in ieder geval niet meer zo vaak als je gewend bent, eerst zag je ze namelijk iedere dag. Nu is alles anders en mis je de dagelijkse dingen die je normaal met ze zou doen. Je kijkt dan zo ontzettend uit naar het weekend, omdat je dan eindelijk je vader weer gaat zien en leuke dingen met hem kan doen! Of je kijkt er juist naar uit om je moeder op te zoeken bij haar nieuwe vriend, omdat ze zo ver weg is gaan wonen. Het ene moment hebben we de grootste lol met ze en het andere moment moeten we ze weer heel erg missen. 

Mijn ouders zijn al gescheiden toen ik zelf één jaar oud was. Je zou zeggen dat ik er aan gewend ben dus. En dat is eigenlijk ook wel zo. Alleen toch vond ik het een hele lange tijd super vervelend dat ik mijn vader niet zo vaak zag.


Ik miste hem. En als ik dan bij hem was in het weekend, was ik eigenlijk alweer aan het piekeren over dat het al bijna maandag was… Ik was dus niet echt aan het genieten van het moment dat we wél samen hadden.


Ik genoot steeds meer van de momenten die we wél samen hadden

Door de jaren heen is dat gelukkig steeds meer geworden. Ik kon steeds meer genieten van de leuke dingen die we deden, de vakanties die we hadden, de dagjes uit en vooral ook gewoon de normale dingen thuis zoals samen een film kijken, eten koken, een rondje rijden of gewoon even samen boodschappen doen. Niet alleen met mijn vader, maar ook met mijn (half)broers en (half)zussen. Alles is dan opeens zo veel leuker. Mijn herinneringen werden vrolijker en alles kreeg veel meer betekenis!

Heb jij soms ook het gevoel dat de momenten met je ouders, broers of zussen te kort zijn? Probeer eens even stil te staan bij de momenten die je wel samen hebt! Maak een mooie foto, zodat je voor altijd een herinnering hebt aan dat mooie moment! Kijk om je heen en geniet van de mensen om je heen die zo lief voor je zijn en die zoveel van je houden. Net zoals jij er voor je familie bent, zijn zij er ook voor jou! Je hoeft het niet alleen te doen. 

Roy (24 jaar)

Lees ook het verhaal van Sara in de serie #jehoefhetnietalleentedoen.

Verhaal lezen
Hoe je door mooie tekeningen, duizenden kinderen kunt helpen
Hoe je door mooie tekeningen, duizenden kinderen kunt helpen

📖 Hoe je door mooie tekeningen, duizenden kinderen kunt helpen

Hoi ik ben Marieke, en ik ben de tekenaar en mede-schrijfster van het vol geïllustreerde boek ' Je hoeft het niet alleen te doen' wat op 18 mei uitkomt bij A.W. Bruna Uitgeverijen. Een heel bijzonder boek, voor alle kinderen met gescheiden ouders in Nederland, vandaar dat ik je er graag wat meer over vertel.



Vertel, wat is er bijzonder aan?


Het is met een klein team echt uit het hart gemaakt, om hoop en vertrouwen te mogen geven aan kinderen  die een scheiding meemaken. En dat spat er niet alleen vanaf in de kleuren en tekeningen, maar ook in de lieve teksten die in het hele boek staan. Het is echt een 'buddy-in-een-boek' geworden, voor als je door die heisa heen moet. Dat we dat voor duizenden kinderen kunnen doen - daar krijg ik echt kippenvel van. En een grote glimlach op mn gezicht.



Ben je altijd illustrator geweest?


Nee, zeker niet. Ik heb zelfs 12 jaar lang gewerkt als marketing manager voor merken als Tony's Chocolonely, Ben&Jerry's en Unilever. Het leuke is dat ik ook die kennis nog dagelijks gebruik in mijn illustratie en schrijfwerk. Hoe je duidelijk een verhaal vertelt, hoe je in de huid van de lezer kruipt, wat een logisch volgorde is. Dat doe ik automatisch door die jarenlange training :) . En als je daar tekende handen en nogal veel hartstocht aan toevoegt - krijg je dus dit soort boeken :)



Hoe werd je illustrator dan?


Het begon per (on)geluk ; door een aantal opdrachten die ik kreeg toen ik met Lars (mijn man) naar Australie verhuisde. Ik schilderde en tekende al wel voor hobby - was interim manager en ik was bezig met een start-up. Het kwam een beetje tussendoor. Dat ik vervolgens steeds vaker mijn geld kon gaan verdienen met hetgeen wat ik het liefste doe (mooie dingen maken)- vind ik echt nog elke dag geweldig. Inmiddels ben ik terug in Amsterdam, heb ik vier jaar 100% als illustrator mogen werken, een eigen boek uitgebracht, en zijn er diverse kaarten en notitieboekjes onderweg. En help ik bijzondere boeken als dit werk voor Villa Pinedo op de wereld. Het voelt heerlijk om full time de maker te mogen zijn die ik altijd al in me had. En ik ben dankbaar voor de projecten waaraan ik mag werken!



Wat is er anders of bijzonder aan jouw tekeningen?


De essentie van al mijn illustratiewerk, is dat je er blij van moet worden, hoe slecht je je ook voelt. Mijn tekeningen, en vaak ook geschreven teksten, zijn er om kleur, begrip, vertrouwen en hoop te geven. Ik maak ze op intuïtie en daarmee eigenlijk in eerste instantie voor mezelf, en in dit geval voor mijn mede-schrijfsters Demi, Marsha en Sophie. Zij maakten allen op jonge leeftijd een scheiding mee - en samen zijn we dit proces doorgegaan. Dus als hun hart een sprongetje maakte omdat ze die tekening ECHT hadden willen zien toen ze jonger waren - dan 'hoorde' het in het boek. Dat kippenvelmoment - dat is het bijzondere van dit werk.



Hoe zijn jij en Villa Pinedo samen gekomen?


Marsha (Pinedo, oprichtster van Villa Pinedo) vond bij een vriendin een kaart met tekening van mij, en zei toen blijkbaar ' ik MOET haar ook hebben' haha. Ze vroeg me in eerste instantie of ik een tekening wilde maken over de methode van Villa Pinedo. Maar de eerste keer dat we samen zaten, raakten we niet uitgepraat, kwam het hele team erbij, mijn eigen boek op tafel.. Het klikte zo, dat we nu dus niet 1 tekening samen maakten, maar dit hele boek van 220 pagina's :)



Wat typeert jouw werk (wat is een echte 'Marieke' ? :)


Nu ik meerdere boeken heb gemaakt (en er nog een in mijn pen zit op dit moment) - zie ik wel dat ik een bepaalde stijl of handtekening heb - hoewel dit eigenlijk vanzelf is gegaan. Ik maak geen boeken met kennis - maar wil iedereen, hoe ze zich ook voelen, stap voor stap meenemen naar een fijnere plek. Uit eigen ervaring, of in dit geval door de ervaringen van kinderen te vertalen in een getekend handboek. Ik schrijf en teken van nature aanmoedigingen, support, liefde en hoop. Zodat iets niet een boek wordt, maar je grootste supporter of beste (papieren) vriendin die je je ooit had kunnen wensen.



Scheiding


Mijn eigen ouders zijn niet gescheiden, en daarmee ben ik de enige in ons team van schrijvers. Het bijzondere was dat ik daardoor Demi, Marsha en Sophie juist heel goed kon helpen in het proces dat dit boek nodig had. Ik wilde hen stimuleren om terug te gaan naar zichzelf in die tijd - en te voelen wat zij hadden willen horen toen ze zo jong waren en hun ouders vertelden dat ze uit elkaar gingen. Welke fases gingen ze door - wat hadden ze hun kleine ikje willen zeggen nu ze groot zijn en zoveel hebben mogen leren? Want DAAR kun je anderen het beste mee helpen. Niet zozeer vanuit het hoofd, door tips (al zijn er altijd praktische zaken die helpen). Maar door naast je kleine zelf, of dat kind dat net gehoord heeft dat zn ouders uit elkaar gaan, op de grond te gaan zitten en een arm om diegene heen te slaan. En dit daarmee ook te doen voor duizenden andere kinderen zometeen. Dat dat kan ook door middel van een boek - dat vind ik nog steeds echt magisch.



Hét boek voor kinderen met gescheiden ouders


En nu is het er dan. 'Je hoeft het niet alleen te doen' - en dat is ook echt zo. Aan het begin van deze reis hebben we als schrijfteam samen afgesproken dat het onze prioriteit was om het maken van dit boek vooral heel fijn en leuk te maken. Om het niet te forceren door stress (OK, tuurlijk waren er deadlines ;), maar door vooral aan te voelen wat dit boek 'wilde worden' op een bepaalde manier. En die rust, en passie voor deze kinderen, die voel je. We hebben in een kasteel gezeten, en in huisjes in het bos. Honderden tekeningen en teksten heen en weer geappt. Ja, zeker hard gewerkt, maar vooral 'hart' gewerkt denk ik. Dat dit resultaat er nu staat - daar zijn we, samen met iedereen bij Villa Pinedo, super trots op. Want nu hoeft echt niemand het alleen te doen.



Over Marieke


Marieke is 39 jaar, illustrator en oud-marketing manager en woont in Amsterdam met haar man Lars en zoontje Finn (2). Nadat ze in Australië, na een succesvolle carrière bij o.a. Tony's Chocolonely, 'per geluk' full time illustrator werd (en op het strand mocht wonen!), kon ze zichzelf niet gelukkiger voorstellen. Toch raakte ze in een burn-out. Terug in Nederland, en terug opgebloeid, maakte ze heel intuïtief 'Het Grote Depri-Doe-Boek' voor zichzelf. "Als ik dit ooit weer mee zou maken - dan wilde ik een heel lief handboek open kunnen slaan waarin ik mezelf kon vertellen dat het echt goed zou komen." Het boek werd een groot succes, er zijn inmiddels meer dan 4000 mensen in bezig. Op dit moment werkt Marieke aan de engelse versie van haar boek, en aan diverse kaartensets en (notitie)boekjes voor haar webshop. Maar alleen wat haar blij maakt. Want dat is het allerbelangrijkste.



Meer info op www.mariekelovestodraw.com of op haar Instagram www.instagram.com/marieke.loves.to.draw .


Koop het boek 'Je hoeft het niet alleen te doen' hier.

Verhaal lezen
Lieve mam, dit is een ode aan jou
Lieve mam, dit is een ode aan jou

📖 Lieve mam, dit is een ode aan jou

Lieve mam, 

Dit is een ode aan jou! 

Dat jij en papa gingen scheiden 22 jaar geleden kan ik mij niet meer herinneren. Lang geleden maakten jullie de keuze om allebei een eigen weg in te gaan.

Ik kan mij voorstellen dat dit geen makkelijke keuze is geweest. Ik kan mij voorstellen dat je bang was voor de toekomst, misschien leek het uitzichtloos. Ik kan mij voorstellen dat je bang was dat je nooit meer de kans zou krijgen een groot gezin te hebben, dat dit het was. Ik kan mij voorstellen dat je bang was, dat mensen je zouden vertellen dat je de verkeerde keuzes in je leven hebt gemaakt. Omdat je volgens de grote boze wereld pas succesvol bent als je gelukkig bent met een partner, twee of meerdere kinderen, een mooi huis, een goede baan. 

Maar weet je mam, ik ben zo dankbaar dat je dat onafhankelijke avontuur met jezelf en met mij bent aangegaan. Want je hebt mij geleerd altijd mijn eigen keuzes te maken. Je hebt mij geleerd te vertrouwen op mijn intuïtie. En dat het leven bestaat uit soms keihard op je bek gaan. Je hebt mij geleerd nooit afhankelijk te zijn van een partner, maar altijd je eigen leven op moet bouwen. Dat je altijd je dromen achterna moet gaan, want je leeft maar één keer. En het meest waardevolle dat jij mij hebt geleerd: dat er altijd en overal liefde is. 

En weet je mam, soms komt er bij mij een gevoel omhoog. Een gevoel dat mij best wel eens angstig maakt. Want wat nou als de geschiedenis zich herhaalt. Dat ik later met mijn partner besluit te gaan scheiden. En de opvoeding over ons kindje te verdelen en toch ook samen te doen, maar hoe. De onzekere toekomst. Mijn droom om een groot gezin te hebben, die ineens in duigen valt. En wat moet de wereld dan wel van mij denken. Dan moet ik het allemaal alleen doen. 

Weet je waar ik dan aan denk, mam? Aan jou. Want waarom zou ik bang zijn, als ik zo’n sterke vrouw als voorbeeld heb. Want ik heb helemaal niemand nodig, behalve mezelf. Dus dit is een ode aan jou, een dikke knuffel en eeuwige dankbaarheid voor alle wijze lessen die je mij geeft. 

En eigenlijk niet alleen voor jou mam, maar voor alle moeders. Ook de moeders die vandaag enorm gemist worden. 

Amber (24)

 

Verhaal lezen
#Jehoefthetnietalleentedoen - verhaal van Sara
#Jehoefthetnietalleentedoen - verhaal van Sara

📖 #Jehoefthetnietalleentedoen - verhaal van Sara

"Ik heb geleerd dat er altijd wel iemand is bij wie ik mijn verhaal kwijt kan en mag". 

Toen mijn ouders vertelden dat ze gingen scheiden, kwam dat voor mij niet perse als een klap. Er was veel ruzie thuis en het liep al jaren niet lekker. Daarbij was het thuis al eens vaker gegaan over een scheiding. Toch zetten mijn ouders de scheiding eerder nooit door. Ondanks dat het voor mij niet als een klap kwam, was het ook niet makkelijk. Ik heb een jonger zusje en voor haar kwam het wel erg onverwachts.


Als grote zus probeer je je dan sterk te houden tegenover je zusje. Ik kon met haar wel praten over de scheiding, maar ik had het gevoel dat ik mij altijd een beetje in moest houden. Het minder zwaar maken voor haar en haar gerust stellen. Hierdoor kon ik niet altijd mijn eigen gevoel kwijt en kropte ik erg veel op.


Ik merkte dan vooral dat ik sneller boos of chagrijnig kon reageren. Ook het concentreren op school was met tijden een lastige opgave. Soms haalde ik toetsen niet in een keer, maar ik heb geleerd dat dat oké is! Het is niet iets kleins waar je doorheen gaat als kind met gescheiden ouders. Hoe groot je je ook houdt voor de buitenwereld, van binnen doet het iets met je. 

Wat als anderen mij een zeur vinden?

Zelf wilde ik nooit anderen lastig vallen met mijn ‘problemen’. Hierdoor durfde ik eigenlijk met niemand anders over de scheiding te praten. Ik dacht dingen als; Wat als ze mij een zeur vinden?, Wat als ze mij niet begrijpen?, Wat als ze mij uit zullen lachen of anders gaan zien?. Uiteindelijk vroeg mijn tante mij hoe het écht met mij ging. Hieruit ontstond een mooi gesprek waarin ik kon zien dat ik een ander niet lastig viel met mijn problemen, maar juist mijn gevoel mocht uiten. Door het gesprek voelde het alsof er een last van mijn schouders viel. Er was iemand die echt naar mij geluisterd had en zich interesseerde in mij en hoe ik mij voelde. 

Erover praten met mijn beste vriendin helpt

Daarna ben ik ook met mijn beste vriendin over de scheiding gaan praten. Ik vond het in dat gesprek vooral fijn dat zij super neutraal bleef en niet de kant koos van 1 van mijn ouders. Zij stond helemaal aan mijn kant en luisterde naar alles wat ik wilde vertellen. Na het gesprek voelde ik mij bijna stom dat ik nooit eerder gevraagd had of ze naar mijn verhaal wilde luisteren ook al had ze vaker gezegd dat ze er voor mij was. Hierna voelde ik mij vrijer om met meer mensen die dichtbij mij stonden te praten over de scheiding. Later kwam ik via een klasgenootje terecht bij Villa Pinedo. Villa Pinedo voelde als een grote warme familie waar ik mijn verhaal kwijt kon aan andere ervaringsdeskundigen. Door dit alles heb ik geleerd dat er altijd wel iemand is bij wie ik mijn verhaal kwijt kan en mag! Vergeet tot slot niet: Je hoeft het niet alleen te doen!

Sara (26 jaar)

Verhaal lezen
#Jehoefthetnietalleentedoen – verhaal van Kaylee
#Jehoefthetnietalleentedoen – verhaal van Kaylee

📖 #Jehoefthetnietalleentedoen – verhaal van Kaylee

"Ik heb geleerd om voor mijzelf op te komen, aan te geven wat ik belangrijk vind."

Alles wat vertrouwd was, was ineens anders

Toen mijn ouders vertelden dat ze uit elkaar gingen, stortte mijn wereld in. Het wereldje wat zo vertrouwd was, was ineens alles behalve vertrouwd. Maar tegelijkertijd ging er een andere wereld voor mij open. Een wereld vol nieuwe mensen, nieuwe plekken en nieuwe gewoontes. Een wereld die eerst heel spannend was en alles behalve leuk. Maar deze wereld bood ook nieuwe kansen. Een nieuwe start, nieuwe mensen, een soort van nieuwe ik.

Mezelf leren uitspreken

Ik leerde dat mijn wereld mij niet overkwam, maar dat ik ook zelf een beetje invloed had op deze wereld. Zo heb ik op een gegeven moment aangegeven dat ik wat tijd met mijn vader alleen miste. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik een keer per jaar een paar dagen met mijn vader wegging. Ook vond ik het lastig dat mijn ouders aan de andere kant van de tribune zaten met volleybal, maar door dit aan te geven gingen ze achter elkaar zitten, zodat ik niet hoefde te kiezen.


Door te zeggen wat ik niet wilde, maar vooral door te zeggen wat ik wel wilde, maakte ik mijn wereld echt mijn wereld.


De grote boze wereld werd langzamerhand meer en meer een vertrouwde wereld. In mijn wereld was er plaats voor wat ik wilde en voor mijn eigen geluk. De scheiding was niet leuk, maar ik kon het wel een beetje leuker maken door aan te geven wat ik belangrijk vond. Het aangeven wat ik belangrijk vind, heeft mij niet alleen bij de scheiding veel opgeleverd, maar doet dat ook nu nog. Tijdens mijn studie, op mijn werk, met vrienden, tijdens sporten, eigenlijk overal. Het is een vaardigheid die niemand mij meer afpakt.

Ik kan nu goed voor mezelf opkomen

Nu ik erop terugkijk kan ik zeggen dat de scheiding mij ook veel gebracht heeft. Het belangrijkste wat ik geleerd heb, is om voor mijzelf op te komen. Ik kan nu aangeven wat ik belangrijk vind. Ik heb mijn eigen leven leren leiden. Ik kan vol trots zeggen dat ik blij ben met mijn leven en vooral trots ben op dat ik mijn eigen leven heb voorgegeven door aan te geven wat ik wil. 

Kaylee (28 jaar)

Lees ook de blog van Melissa in de serie #jehoefthetnietalleentedoen.

Verhaal lezen