Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

608 verhalen gevonden voor jou

Het voordeel van de scheiding
Het voordeel van de scheiding

📖 Het voordeel van de scheiding

Dit is natuurlijk een rare titel, want er zitten weinig voordelen aan een scheiding. Maar toch vind ik dat er wel degelijk iets ontstaat wat je verder kan helpen in je leven. Een scheiding creëert namelijk een soort bewustzijn van de harde realiteit in het leven, maar bovenal: in de liefde. 



Vroeger, toen onze ouders nog jong waren, was het heel normaal om te trouwen met de eerste persoon die je tegenkwam. Dit bedoel ik niet overdreven. Natuurlijk trouwde je niet meteen met de eerste beste man of vrouw die je op straat tegen het lijf liep, maar het was wel normaler en een soort ongeschreven regel om vrij snel te trouwen als je beiden voelt dat het goed zit. Dat is niet eens zo gek natuurlijk, want waarom niet?



De keiharde realiteit is dat één op de drie huwelijken mislukt. Of, nou ja, 'mislukt' is misschien niet het goede woord: eindigt. Vroeger was dat niet zo. En was dat omdat mensen toen veel gelukkiger waren? Ik denk het niet. Het was toen moeilijker om te scheiden, vooral de vrouw omdat die vaak het hele huishouden op zich nam en niet in haar eentje overeind kon blijven op financieel gebied. Gelukkig is dat niet meer zo. Scheiding wordt daardoor meer 'geaccepteerd', hoe gek dat ook klinkt. En dus scheiden meer mensen. Hoe vreselijk dat ook is.



Als je deze cijfertjes, deze feiten, op straat hoort of je leest dit ergens, komt dat volgens mij niet zo binnen. Totdat je zelf kind bent van gescheiden ouders. Ik ben mij gaan realiseren dat het niet altijd meteen goed zit, en dat je heel erg goed moet nadenken voordat je gaat trouwen. Dat is namelijk een hele stap. Voor je het weet neem je samen kinderen en ga je een nieuw leven in, waar je wel volledig achter moet staan. Als kind van gescheiden ouders word je voorzichtiger en dat is goed. Je denkt extra goed na en weet wat voor gevolgen scheiden met zich meebrengt.



Maar, alsjeblieft, wees niet té voorzichtig. Wees niet bang of angstig. De liefde is zoiets moois, zoiets puurs. Er is niets mooier dan liefde, dus vergeet niet om het aan te grijpen!



Yannick (22)


Twitter: yannicklgd

Verhaal lezen
Trouwen
Trouwen

📖 Trouwen

Voor vele gecompliceerde woorden zoek ik mijn vertrouwde vriend de Dikke Van Dale op. Ook voor minder gecompliceerde woorden wil ik hem met veel liefde uit mijn té grote boekenkast pakken. Zo was ik meer dan benieuwd wat hij me zou vertellen over het woord trouwen.  “Trouwen: Het aangaan van een verplichting tussen twee personen om voor elkaar te zorgen”. Goh, ik woon sinds een paar maanden samen met mijn lieve vriend, kwam er plots in me op. We zijn 2 jaar samen, we kunnen onze liefde voor elkaar van de daken schreeuwen. En ook vast, in de toekomst, sluit ik enige gezinsuitbreiding niet uit. Daarbij moet natuurlijk gezegd worden dat ik héél goed voor hem zorg; maar ik ben heus waar niet getrouwd!

Trouwen is hip

, trouwen is leuk

, trouwen is aan de hele wereld laten zien dat je van elkaar houdt en van plan bent dat voor altijd te blijven doen’, las ik in volle concentratie op een website voor het organiseren voor je te gekke bruiloft. Bijzonder vond ik dat zeker. Met welke redenen zal je anno 2014 willen trouwen, religieuze kringen uitgesloten. Mijn ouders trouwden omdat mijn moeder zwanger was. Maar dat hoeft anno 2014 allang niet meer. En ook wanneer je een kindje hebt, is het niet altijd van belang om getrouwd te zijn. De Nederlandse wet geeft genoeg andere mogelijkheden. Maar waarom trouwen we dan? Is immens houden van iemand niet genoeg? Moeten we dat perse officieel laten vastleggen? 40% van de (ooit) getrouwde stellen is gescheiden. Wat een mooi feest moet je bruiloft zijn met die gedachte in je achterhoofd.

Begrijp me niet verkeerd, ik hou ontzettend veel van mijn lover. Maar mij niet gezien wanneer we over trouwen gaan beginnen. Ik verstop me liever onder de eerste de beste historische steen, dan dat ik me een trouwring om mijn vinger laat glijden. Dat heeft natuurlijk alles te maken met de scheiding van mijn ouders. ‘Van scheiden komt lijden’, wist ik al vroeg na de scheiding te vertellen. En tsja, geef me eens ongelijk.

‘Kelsey, neem jij je lieve vriendje Jelco aan als je eeuwige liefje en beloof je in goede en in slechte tijden voor hem te zorgen?’ ‘Ja, dat doe ik’. ‘Dan verklaar ik jullie hierbij als eeuwige liefjes’. Wat hou ik toch van verkering!

Kelsey (22)

Verhaal lezen
Een kijkje in de trainingskeuken van Villa Pinedo
Een kijkje in de trainingskeuken van Villa Pinedo

📖 Een kijkje in de trainingskeuken van Villa Pinedo

Klik hier voor het filmpje:

 FILMPJE

 

In dit filmpje geven we u een kijkje in de trainingskeuken van Villa Pinedo, waar jonge ervaringsdeskundigen aan scheidingsprofessionals leren hoe zij er voor kinderen kunnen zijn. Zo kunt u al een beetje proeven van de sfeer tijdens de trainingen, maakt u kennis met enkele van onze jongeren trainers en krijgt u een idee van de leerdoelen en de resultaten naar aanleiding van enkele evaluaties.

 

Wilt u ook een training van de jonge trainers van Villa Pinedo volgen? Bekijk de agenda en schrijf u in via de agenda.

 

Beelden: Applemoose

Muziek: MacAlistair

Verhaal lezen
Wisselschema
Wisselschema

📖 Wisselschema

'Woon je bij je vader of bij je moeder?' In die tien jaar dat mijn ouders gescheiden zijn, is dat wel de meest voorkomende en irritante vraag die me gesteld wordt. Zelfs nu ik al een aantal jaar uit huis ben geweest. Het is een logische vraag, dat wel, maar het is een ingewikkelde.

'Bij allebei evenveel.' antwoord ik dan.
'Oh, verhuis je om de week?' vraagt de ander.
'Nee. Het is een apart schema.' vervolg ik.
Ik begin te vertellen over dat ons schema met 5 - 5 - 2 - 2 te maken heeft. Eerst zijn we vijf dagen bij papa (donderdag tot en met dinsdag), vervolgens zijn we vijf dagen bij mama (donderdagavond tot en met zondag) en dan een 'korte wissel' naar papa van zondagavond tot en met dinsdag en vervolgens een 'korte wissel' naar mama van dinsdagavond tot en met donderdagavond. Dan is de cirkel weer rond.

'Is dat niet ingewikkeld?' is de meest logische vraag die me dan ten gehore komt. Nee, ik ben eraan gewend. Het is de meest perfecte regeling voor ons gezin met gescheiden ouders en ik ben zelfs van mening dat meer ouders dit moeten voorstellen als ze hun scheiding regelen. Je bent automatisch ieder weekend bij een andere ouder en doordeweeks heb je bij allebei vaste dagen.

Ik ben er trots op hoe mijn ouders dit geregeld hebben. Op mijn dertiende gaven ze mij de gelegenheid om te zeggen hoe ik het graag zou willen. Het maakte mij niet uit, als ik maar samen met mijn twee broertjes bleef.

Ondertussen zorgden mijn ouders ervoor dat het 'wisselschema' eerlijk verdeeld werd en kochten ze allebei een huis waarbij ze zelfs een steegje delen. Ja, mijn ouders wonen maar één straat bij elkaar vandaan.

Ik heb het ook moeilijk gehad. Ook al hebben mijn ouders het zo goed geregeld. Ook al lagen mijn ouders niet in een vechtscheiding. Ook al wonen mijn ouders zo dicht bij elkaar. Maar voor nu wil ik me graag even richten op de positieve dingen. Dat helpt me door de dagen heen: aan alle negatieve situaties zitten positieve kanten.

Lieve lotgenootjes, proberen jullie ook aan de positieve dingen te denken? Ook al lijken ze ver te zoeken. Als het nu tegenzit, dan is er morgen weer een nieuwe dag.

Dewi (23)

Verhaal lezen
Mijn diploma Uitreiking
Mijn diploma Uitreiking

📖 Mijn diploma Uitreiking

Juni, de maand van de examenuitslagen en de diploma- uitreikingen. Voor ons, kinderen met gescheiden ouders, toch altijd weer een lastig moment.

In deze maand denk ik weer terug aan mijn diploma-uitreiking vijf jaar geleden. Wat was dat een hel, terwijl het eigenlijk juist een heel mooi moment moet zijn.
Mijn ouders hadden weer eens ruzie. Ik ging studeren en er was ruzie over wie wat moest bijdragen aan mijn studie. Ik had mijn vader uitgenodigd op mijn diploma uitreiking en daar waren mijn moeder en stiefvader het niet mee eens. Maar het ging hier wel om mijn vader. En ook al zag ik hem niet heel vaak, hij was wel belangrijk voor mij.
Uiteindelijk zat ik daar dan op mijn diploma uitreiking met alleen mijn vader. Mijn zusje was nog snel met de trein naar mijn school gekomen, omdat zij het zielig voor mij vond. Mijn moeder en stiefvader zijn niet gekomen.

Dit heeft mij pijn gedaan en dat doet het nu soms nog steeds. Ook al weet ik dat mijn moeder er spijt van heeft. Voor kinderen met gescheiden ouders zijn allebei de ouders belangrijk. Als het kind dat wil, horen allebei de ouders er te zijn op de diploma-uitreiking.

Dus voor alle gescheiden ouders die binnenkort een diploma-uitreiking hebben van hun kind: Zet voor die middag of avond heel even jullie eigen belang aan de kant. Vergeet heel even jullie ruzies en frustraties zodat je kind kan genieten van zijn of haar diploma-uitreiking!

Michelle (23)

Verhaal lezen
Terug bij af
Terug bij af

📖 Terug bij af

Het kostte me twee seconden voordat ik begreep wat er aan de hand was. Ik fietste op vrijdagavond met mijn zusje naar m’n vader. Mijn moeder bracht onze spullen met de auto. Vanzelfsprekend was zij eerder bij mijn vader dan wij. Ik reed mijn fiets de tuin in en zag meteen dat er iets aan de hand was: na 4 jaar gescheiden te zijn hebben mijn ouders weer ruzie. Ik besloot om niet naar binnen te gaan maar met mijn zusje een rondje te lopen. We zijn uiteindelijk in de voortuin gaan zitten en hebben gewacht tot mijn ouders klaar waren met ruziën. Dat duurde niet lang (gelukkig). Ik zei mijn moeder gedag en ze vertelde mij dat ze het voor ons opnam en dat mijn vader wel zou vertellen waarom. Na het hele weekend tevergeefs te hebben gewacht op een “waarom”, werd alles dinsdagavond eindelijk duidelijk.

Mijn vader en stiefmoeder gaan samenwonen en hebben het huis verbouwd. Super leuk allemaal, maar ik heb wel wat dingen moeten opofferen, zoals de helft van m’n kamer. Daar kan ik wel mee leven, want ik vind het leuk dat ze gaan samenwonen. Maar er bleek ook een probleem: de kat. Al 8 jaar hebben we een kat die af en toe aan de stoelen krabt. Ook aan de nieuwe meubels. Dus had mijn vader besloten dat de kat weg moest, naar mijn moeder of een vriend van mijn vader. Het eerste bleek geen mogelijkheid en het tweede schoot bij mij in het verkeerde keelgat. Mijn vader besloot de kat te heropvoeden. Tot mijn blijdschap ging dit allemaal heel goed. Tot er na een week geen aandacht meer aan besteed werd.

Dus afgelopen dinsdag kreeg ik het slechte nieuws te horen: zonder te overleggen met mij en mijn zusje heeft mijn vader besloten de kat weg te geven. Mijn zusje en ik zijn er allebei kapot van. Ik heb de hele dag bijna niets gezegd en mij teruggetrokken op mijn kamer. Ik vroeg me af waarom ik er zo kapot van ben en kwam tot een conclusie: De kat is het laatste wat er nog over is van voor de scheiding. Het huis is totaal veranderd en de personen die erin wonen ook (mijn vader, stiefmoeder, zusje, stiefbroer- en zusje). Behalve de kat dus. En blijkbaar hecht ik hier toch veel waarde aan.

Inmiddels zijn we dus weer terug bij af: ruziënde ouders en twee kinderen die geen idee hebben wat ze met de situatie aanmoeten. Je zou bijna denken dat al het drama van de afgelopen 4 jaar voor niets is geweest.

Heb jij nog iets van voor de scheiding? Hecht je daar veel waarde aan of juist niet? Laat het weten in de comments.

Robin (16)

Verhaal lezen
Geniet van je ouders
Geniet van je ouders

📖 Geniet van je ouders

Ik weet nog goed dat ik vlak voor de scheiding van mijn ouders verkering kreeg met een meisje. Ik was natuurlijk smoorverliefd en het was eigenlijk, terwijl ik toch al achttien was, mijn eerste relatie. Nou ja, 'relatie', ik noem het toch liever weer verkering. En ik zal je nu uitleggen waarom.

Natuurlijk bleef ik vaak eten bij haar. Dat was hartstikke gezellig. Lekker samen eten met mijn vriendinnetje, haar broertje (die op dezelfde club als ik voetbalde, dus wij konden altijd praten) en haar ouders. Maar er was bijna altijd wel een moment waarop het misging. Mijn vriendin kon nog wel eens een grote mond opzetten en gedroeg zich nogal kinderachtig.

Jullie vragen je waarschijnlijk af: waarom had je dan verkering met haar? Nou, dat duurde ook niet lang. Toen mijn ouders gingen scheiden voelde ik totaal geen steun van haar kant. Ik zat half verdrietig op de bank bij haar, terwijl zij dan weer eens een grote mond opzette tegen haar ouders. Ik begreep er niets van. Het doet enorm veel pijn als je zelf in de periode zit dat je ouders elkaar verlaten, en dat je vriendin om de kleinste dingetjes ruzie gaat maken met haar vader en moeder.

Ik had geen goede 'relatie' met haar, dus dat ging snel uit. Nu heb ik al 2,5 jaar een fantastische relatie met een bloedmooi, lief en zorgzaam meisje. Haar ouders zijn toevallig ook gescheiden, lang geleden, en zij weet dus hoe iets kapot kan gaan. Ik zeg niet dat zij en ik nooit meer ruziemaken met onze ouders, natuurlijk gebeurt dat nog wel 's. Maar zeker als je ouders nog bij elkaar zijn, moet je dat koesteren. Zolang ze gelukkig zijn is dat iets prachtigs. Want wees eerlijk, dit zien we steeds minder in Nederland de laatste jaren...


Yannick (22)
Twitter: @yannicklgd 

Verhaal lezen
Alleen en onbegrepen
Alleen en onbegrepen

📖 Alleen en onbegrepen

Hoe harder ik schreeuwde dat ik hem nooit meer wilde zien, hoe meer ik besefte dat ik hem eigenlijk verschrikkelijk miste. Ik was boos en verdrietig omdat ik nooit echt mijn gevoelens uitte en het werd alleen maar erger. Ik werd ziek; ik kreeg een burn-out, zoals mijn psycholoog het noemde en dat op mijn dertiende…

Toen ik na een tijdje weer hersteld was, realiseerde ik me dat ik helemaal niet boos wilde zijn. Ik wilde een normaal contact met mijn vader en ik zou er alles aan gaan doen. Ik schreef brieven en stuurde gedichten, maar nooit gaf hij aan mijn gevoelens te begrijpen. Nu, nu ik vijftien jaar oud ben, stuur ik hem nog regelmatig brieven en gedichten, maar nog geeft hij niet aan dat hij begrijpt hoe ik me voel.

Ik weet nu weer waarom ik ooit boos werd, ik voelde me onbegrepen en in de steek gelaten. Ik zal brieven en gedichten aan hem blijven schrijven, totdat hij me begrijpt, al zal dat nooit gebeuren. Nog steeds voel ik woede, maar ik heb ermee leren omgaan.

Voor alle kinderen die zich onbegrepen of in de steek gelaten voelen: blijf vooral praten, anders ga je deze gevoelens omzetten in woede, die je op een gegeven moment niet meer aankan.

En aan alle vaders en moeders die geen goed lopend contact hebben met hun kinderen: probeer hun gevoelens te begrijpen. Praat erover, schrijf erover en laat vooral merken dat je je best doet hun gevoelens te begrijpen, maar laat het contact niet stilvallen, want juist dit is waar de meeste kinderen kapot aan gaan.

In gevoelens heb je geen gelijk, je kan ze niet goed of fout vinden, je kan ze alleen maar begrijpen of niet begrijpen…

Joëlle (15)

Verhaal lezen
Beter (v)echtscheiden
Beter (v)echtscheiden

📖 Beter (v)echtscheiden

Dinsdag 27 mei was ik aanwezig op de werkconferentie over het verbinden van het recht en de zorg bij vechtscheidingen, georganiseerd door de Taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik. Jan-Dirk Sprokkereef heeft mij vragen gesteld over mijn ervaring met betrekking tot de scheiding van mijn ouders. Of ik mij gezien voelde, welke tips ik had voor professionals en waarom Villa Pinedo workshops geeft aan professionals, waaronder advocaten, mediators en hulpverleners. Tien minuten was ik aan het woord en werd er naar mij geluisterd. De zaal zat vol met advocaten, directeuren van Jeugdzorg, mensen van gemeentes en overheid, onderzoekers en andere professionals. Ik zag in de zaal momenten van herkenning, voor mij een teken dat deze mensen écht naar me luisterden. Het is een raar maar goed gevoel, wanneer je voor een volle zaal staat en iedereen hetzelfde doel heeft, namelijk de positie van kinderen in vechtscheidingen verbeteren.

Op de werkconferentie waren ook verschillende workshops te volgen, waaronder “Beter (v)echtscheiden”. In deze workshop werden de knelpunten besproken waar professionals tegenaan lopen. Voor mij was het interessant om inzicht te krijgen in de knelpunten van de verschillende disciplines. In het gesprek over knelpunten en oplossingen heb ik zelf ook mijn knelpunt en oplossing ingebracht. Het knelpunt waar ik tegenaan loop is namelijk dat veel ouders niet weten wat de invloed is van een scheiding op hun kind(eren). Waardoor zij de kinderen met hun gedrag beschadigen. Ik denk dat wanneer ouders weten wat voor invloed hun gedrag heeft op de kinderen, zij dit kunnen (en hopelijk zullen) aanpassen.
De oplossing hiervoor is simpelweg het overbrengen van kennis aan ouders. Maar hoe breng je die kennis over? Ouders bereiden zich voor op de komst van hun (eerste) kind door zich in te lezen, workshops te volgen etc. Maar lang niet alle ouders bereiden zich voor op een scheiding, weten niet hoe de kinderen de scheiding kunnen ervaren en hoe zij de impact die een scheiding kan hebben op een kind kunnen beïnvloeden. Ik opperde tijdens de workshop om ouders die gaan scheiden een pakket aan te bieden, met daarin het boek “Aan alle gescheiden ouders”, een lijst van mediators, hulpverlening voor ouders en kinderen en nog meer informatie waar de ouders in scheiding baat bij hebben. Toen ik dit voorstelde werd er heel positief op gereageerd. Er werd over meegedacht. Over hoe je dit aan ouders zou kunnen geven, wat er nog meer bij zou moeten én dat er ook zo’n doos moet komen voor hulpverleners. Een betere reactie had ik niet durven dromen. Ik werd serieus genomen, professionals dachten mee en stonden achter mijn idee. Het was echt mooi om te zien dat iedereen meedacht om mogelijke oplossingen te bedenken voor de knelpunten die er zijn. Ik hoop van harte dat veel van deze oplossingen waargemaakt kunnen worden.

Flo

Verhaal lezen