Geniet van je ouders

Ik weet nog goed dat ik vlak voor de scheiding van mijn ouders verkering kreeg met een meisje. Ik was natuurlijk smoorverliefd en het was eigenlijk, terwijl ik toch al achttien was, mijn eerste relatie. Nou ja, 'relatie', ik noem het toch liever weer verkering. En ik zal je nu uitleggen waarom.

Natuurlijk bleef ik vaak eten bij haar. Dat was hartstikke gezellig. Lekker samen eten met mijn vriendinnetje, haar broertje (die op dezelfde club als ik voetbalde, dus wij konden altijd praten) en haar ouders. Maar er was bijna altijd wel een moment waarop het misging. Mijn vriendin kon nog wel eens een grote mond opzetten en gedroeg zich nogal kinderachtig.

Jullie vragen je waarschijnlijk af: waarom had je dan verkering met haar? Nou, dat duurde ook niet lang. Toen mijn ouders gingen scheiden voelde ik totaal geen steun van haar kant. Ik zat half verdrietig op de bank bij haar, terwijl zij dan weer eens een grote mond opzette tegen haar ouders. Ik begreep er niets van. Het doet enorm veel pijn als je zelf in de periode zit dat je ouders elkaar verlaten, en dat je vriendin om de kleinste dingetjes ruzie gaat maken met haar vader en moeder.

Ik had geen goede 'relatie' met haar, dus dat ging snel uit. Nu heb ik al 2,5 jaar een fantastische relatie met een bloedmooi, lief en zorgzaam meisje. Haar ouders zijn toevallig ook gescheiden, lang geleden, en zij weet dus hoe iets kapot kan gaan. Ik zeg niet dat zij en ik nooit meer ruziemaken met onze ouders, natuurlijk gebeurt dat nog wel 's. Maar zeker als je ouders nog bij elkaar zijn, moet je dat koesteren. Zolang ze gelukkig zijn is dat iets prachtigs. Want wees eerlijk, dit zien we steeds minder in Nederland de laatste jaren...

Yannick (22)
Twitter: @yannicklgd