Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

610 verhalen gevonden voor jou

Kom jij Villa Pinedo versterken?
Kom jij Villa Pinedo versterken?

šŸ“– Kom jij Villa Pinedo versterken?

Heb jij gescheiden ouders en een grote interesse voor schrijven of filmpjes maken? Als je tussen de 12 en 25 jaar bent kun je onze jongeren redactie komen versterken! Je kunt hier jouw ervaringen delen met anderen en dat doen in een vorm die jij leuk vindt. Het is super fijn dat andere jongeren zich herkennen in jouw verhalen en zich niet alleen voelen.

Ook ouders lezen onze artikelen. Je kunt ze wakker schudden om het anders te doen of juist om een voorbeeld te nemen aan jouw situatie.Ā Spreekt dit je aan? Stuur dan een mailtje naar kiki@villapinedo.nl. We zien je mailtje graag verschijnen!

Verhaal lezen
Dichtbij maar toch verder weg
Dichtbij maar toch verder weg

šŸ“– Dichtbij maar toch verder weg

Mijn ouders zijn gescheiden. Als twaalfjarige zat ik er middenin, een orkaan vol emoties, net zoals alle kinderen waarvan de ouders gaan scheiden. Nu maak ik weer een scheiding mee, dichtbij maar toch ook weer verder weg. Hierdoor merk ik dat ik er vanuit een ander perspectief naar kijk.

Mijn stiefzus ligt in scheiding. Twee kleine kinderen van bijna drie jaar en zeven maanden. Als ik aan die kinderen denk voel ik de pijn en hoop ik dat deze twee kleintjes die nergens om gevraagd hebben zo min mogelijk last krijgen van de scheiding van hun ouders.

Deze scheiding komt dichtbij, maar toch kan ik mij er iets makkelijker vanaf zetten en het observeren. Ik denk omdat ik inmiddels ouder ben en het nu niet gaat om mijn eigen ouders die elkaar uitschelden, vechten en noem maar op. Nu ik er van een afstandje naar kijk vallen mij heel veel dingen op. Kinderen die het slachtoffer zijn, maar ook hoeveel pijn het de opa’s en oma’s doet. Mijn stiefmoeder en vooral mijn vader die mijn stiefzus willen beschermen, die de kleintjes opvangen en helpen met het regelen van een huurwoning, advocaat etc. De andere opa en oma die de kleintjes willen blijven zien en daarin heel ver gaan. Te ver vind ik eigenlijk. Mijn stiefzus werd gestalked, bedreigd en achtervolgd door haar schoonouders en schoonzus. Het is een echte vechtscheiding, waarbij de emoties hoog oplopen en waarbij er zoveel mensen betrokken zijn. Laatst stonden mijn vader en de ex-man van mijn stiefzus neus aan neus, van het weekend werd mijn vader nog klemgereden en bedreigd door een vriend van haar ex-man. Het gaat allemaal veel te ver, ondanks dat er al een eerste gesprek bij de mediator is geweest. Ik zei tegen mijn vader: probeer het wat los te laten, je bent er veel te veel bij betrokken. Maar dat kan hij niet. Mijn stiefzus gaat er bijna aan onderdoor.

Tja en wat moet ik daarop zeggen? Wat valt er te zeggen, een scheiding is moeilijk. En nu ik het van een afstandje bekijk zie ik dat het niet alleen moeilijk is voor de kinderen en de ouders maar ook voor alle mensen daaromheen.

Michelle (23)

Verhaal lezen
Verslechterd contact met mijn opa en oma
Verslechterd contact met mijn opa en oma

šŸ“– Verslechterd contact met mijn opa en oma

Sinds de scheiding van mijn ouders is, behalve het contact met mijn vader, ook het contact met mijn opa en oma verslechterd. Normaal gesproken pasten ze om de week op, maar sinds mijn zusje oud genoeg is zijn ze daarmee stopt. Ook van de verjaar- en feestdagen, waarop ik ze zag is niet veel meer over. Ik zie ze nog maar een paar keer per jaar.

Laatst kreeg ik een sms van mijn oma. Ze vroeg of ik langs wilde komen om te vertellen hoe het met mijn studie gaat. Mijn zusje was ook uitgenodigd maar die kon niet. Ik besloot alleen te gaan, maar vond het best spannend. Ik ben namelijk altijd bang dat mijn opa en oma over mijn vader beginnen, terwijl ik de behoefte niet heb om daarover te praten. Ze staan aan zijn kant en vinden het moeilijk dat ik slecht contact met hem heb. Ik hoopte dus vooral dat we over mijn studie zouden hebben en over waar ik verder allemaal mee bezig ben.

Bij aankomst zag een auto voor de deur staan. Mijn opa en oma hebben zelf geen auto dus er moest wel bezoek zijn. Ik dacht gelijk aan de vriendin van mijn vader of mijn vader zelf en dat ik erheen gelokt was om met hem te praten. Toen mijn opa met een vrolijk ā€˜ā€™Hoi! Leuk dat je er bent!’’ open deed vroeg ik direct van wie die auto was. OkĆ© ik geef toe, het was geen soepele opening maar ik wilde het weten, want dan kon ik nog terug. Ik zag dat mijn opa aarzelde, maar hij antwoordde: ā€˜ā€™Die is van je tante. Ze is hier om een paar dingen te regelen.’’ Mijn tante? Ik had haar al drie jaar niet gezien of gesproken. En ze moet dingen regelen? Ik begreep er niets van.

Binnen begroette ik mijn oma en mijn tante en we begonnen te praten over koetjes en kalfjes. Na een tijdje dacht ik: Dit gaat de goede kant op! Ik had een gesprek en zowel mijn opa en oma als mijn tante waren geĆÆnteresseerd. Maar toen kwam de gevreesde vraag van mijn tante.

ā€˜ā€™Zo. En dan gaat je vader opeens trouwen! Hoe is dat nou?’’ Ehmm… Die vraag had ik echt niet zien aankomen. Ik herpakte mijzelf en antwoordde: ā€˜ā€™Ik had het verwacht, maar gehoopt dat het nooit zou gebeuren.’’ Vervolgens ging mijn tante vragen stellen over de scheiding en overal had ik een goed antwoord op, maar mijn opa en oma zeiden geen woord meer. Ik gaf aan hoe ik het zag en hoe ik in de situatie stond. Maar ik was vooral benieuwd naar mijn opa en oma. Ik wilde weten of ze het goed vinden dat mijn vader gaat trouwen of dat ze het liever anders hadden gezien. Terwijl ik ze aankeek en het vroeg ontweken ze mijn blik en keken naar beneden. Tien hele stille seconden gingen voorbij en toen begon mijn tante weer, ā€˜ā€™Ik antwoord wel voor jullie.’’ Ik wist niet wat ik meemaakte. Had mijn familie nou gewoon een woordvoerder? Ik wilde het uit de monden van mijn opa en oma horen!

Het gesprek was hierna snel afgelopen en ik wilde graag naar huis. Ik heb iedereen gedag gezegd en op de fiets naar huis besefte ik mij wat er was gebeurd. Mijn opa en oma durven volgens mij niet meer met mij te praten en hebben mijn tante ingeschakeld om het woord te doen. De volgende keer ga ik onaangekondigd voor hun deur staan en hoop ik dat we een Ʃcht gesprek hebben.

Rebecca (17)

Verhaal lezen
Happy tips
Happy tips

šŸ“– Happy tips

How to be happy? Natuurlijk bestaat er niet ƩƩn antwoord op deze vraag. Gelukkig zijn is voor iedereen anders en heeft voor iedereen een andere betekenis. Wat maakt jou gelukkig? En wat betekent ā€˜gelukkig zijn’ voor jou? Is dat wanneer je veel vrienden/vriendinnen hebt? Wanneer je gezond bent of wanneer je veel geld hebt? Als je je rot voelt denk je vaak dat het niet beter zal worden. I will prove you wrong! Als je onderstaande tips opvolgt, weet ik zeker dat je je voor de tijd dat je ermee bezig bent, vrolijk en misschien wel gelukkig voelt.

Tip 1:

Als je je rot voelt, helpt praten absoluut. Met je broer, vriendin, klasgenoot, het maakt niet uit, als jij je maar op je gemak voelt bij diegene. Op die manier kun jij je verhaal kwijt en wordt er naar je geluisterd.

Tip 2:

Vind je het moeilijk om erover te praten? Schrijf het dan van je af. Door je frustraties, woede en verdriet van je af te schrijven, wordt het rustiger in je hoofd. Natuurlijk lost dit het probleem niet op, maar je bent het wel voor even kwijt. Lekker schelden en krassen op papier.

Tip 3:

Ga opzoek naar leuke DIY’s (do it yourself). Op YouTube vind je tal van DIY’s waar je gerust de hele middag mee bezig kunt zijn. Zo ben je even afgeleid Ć©n maak je iets leuks. Je kunt bijvoorbeeld die oude spijkerbroek pimpen met stukjes stof op de zakken of door er een aztec printje op te tekenen met textiel stift. Ook zou je zelf sieraden kunnen maken, een prikbord versieren met leuke herinneringen en ga zo maar door.

Tip 4:

Als je niet zo creatief bent, kun je ook wat anders doen. Ga sporten! Ik vond niets lekkerder dan helemaal los te gaan op het hockeyveld. Het liefst in de regen, dat vond ik het fijnst. Ik rende dan keihard achter de bal aan en kon op die manier de adrenaline ā€˜uit mijn lichaam rennen’.

Tip 5:

Muziek maken of luisteren kan ook helpen. Soms kunnen songteksten van een bepaald liedje je helpen. Zoek de teksten van een liedje eens op internet op en kijk wat ze betekenen. Soms staan er hele inspirerende zinnen in die je verder kunnen helpen of die je anders laat kijken naar bepaalde dingen in het leven.

Tip 6:

Ben je echt een girly girl? Zoek dan eens leuke make-up of haar tutorials op YouTube en probeer ze uit bij jezelf. Op YouTube staan zo ontzettend veel filmpjes met tips en trucs over o.a. haar en make-up, dat je ook hier gerust de hele dag zoet mee kunt zijn. Het is ook leuk om dit samen met je vriendin(nen) te doen. Maak elkaar eens ā€˜gek’ op en een leuke, gezellige middag vol gieren en brullen is verzekerd! Er zijn veel challenges die je met vriendinnen kunt doen. Google maar eens op ā€˜babyfood challenge’, ā€˜blindfolded make-up challenge’, ā€˜not my arms challenge’, ā€˜chubby bunny challenge’ en zo zijn er nog een paar.

Je hebt hier nu een aantal tips kunnen lezen, maar mijn belangrijkste tip is dat je iets doet wat jij leuk vindt. Is dat breien? Ga dan zeker lekker breien. Is het maken van een wandeling in het bos jouw favoriete bezigheid? Ga dat dan ook zeker doen! Door te doen wat jij leuk vindt kun je even helemaal opgaan in het moment en vergeet je voor even de reden waarom jij je zo rot voelt.

Janouk (22)

Verhaal lezen
Heimwee verpest mijn vakantie
Heimwee verpest mijn vakantie

šŸ“– Heimwee verpest mijn vakantie

Ken je dat gevoel? Het zonnetje schijnt, je hebt net je laatste schooldag achter de rug en de zomervakantie staat voor de deur. Je kijkt uit naar de vakantie met je ouders en je broertjes of zusjes: eindeloos lang zwemmen, badmintonnen in het veldje voor je tent. Misschien ga je wel op zeilvakantie en zie je dolfijnen boven het water uitspringen. Of misschien ga je wel de Big Ben bekijken en word je zoenend gespot onder de Eiffeltoren. Ken je dat gevoel? Ik niet namelijk.

Al sinds ik me kan herinneren hou ik niet van vakanties. Ik hou niet van de drukte op straat, ik hou niet van de brandende zon in mijn nek, ik hou niet van schreeuwende kinderen op de speelplaats en ik hou vooral niet van het lang weg zijn van huis. Maximaal vijf dagen houd ik het vol. Een week op vakantie? Prima, maar dan deal jij met mijn humeurigheid de laatste twee dagen. Heimwee noemen ze dat geloof ik.

Vroeger associeerde ik heimwee met het verlangen naar je ouders. Naar je eigen kamer, je eigen geur. Misschien is dat ook wel wat ik mis. Ik ben al zeker zes jaar het huis uit en zou echt niet meer weten hoe mijn puberkamer rook (vast zoals elke puberkamer), maar ik weet inmiddels wel wat echt missen betekent.

Sinds de scheiding hecht ik meer waarde aan materiƫle dingen. Kleding, sieraden, mijn eigen bedje, zelfs mijn eigen huis. En volgens mij is dat de kern van de pijn die een echtscheiding teweeg brengt. Tenminste, dat heeft een psychologe ooit tegen me gezegd. Na al die jaren na de scheiding, vind ik het nog steeds moeilijk om me emotioneel te hechten aan mensen. Dit klinkt misschien heel vreemd, maar heeft echt een vervelende uitwerking. Zo hou ik absoluut niet van borrels met onbekende mensen, vertrouw ik alleen mensen die ik al jaren ken en hou ik dus ook niet van vakanties. Vakanties betekenen lang van huis weg. En lang van huis weg zijn brengt de angst met zich mee dat er dingen kunnen gebeuren waar ik geen controle op heb.

Maar het gaat beter. De afgelopen twee jaar ben ik samen met mijn vriend op vakantie geweest. Eerst een kleine week naar Duitsland (lekker dichtbij huis) en daarna een week naar Oostenrijk. Tien uur van huis verwijderd heb ik de beste week van de afgelopen jaren gehad. De Oostenrijkse bergen stonden identiek aan mijn controledrift. Ze zijn allemachtig hoog, maar wanneer je ze eenmaal over bent, kan het genieten beginnen.

Deze zomer geen Oostenrijkse bergen, maar misschien wel een grensverleggende vliegreis. Ik ben benieuwd welke metafoor er dit keer aan de betoverende wolken hangt…

Kelsey (24)

Verhaal lezen
Tip voor ouders: Blijf bij elkaar in de buurt
Tip voor ouders: Blijf bij elkaar in de buurt

šŸ“– Tip voor ouders: Blijf bij elkaar in de buurt

Ouders, als je kiest voor co-ouderschap, zorg dan dat je dicht bij elkaar woont. Het liefst op loopafstand! Dat zorgt ervoor dat je als kind veel minder last hebt van de ā€˜verhuizing’ iedere week. Ik heb nooit problemen gehad met het co-ouderschap toen ik klein was. Mijn ouders woonden namelijk lekker dicht bij elkaar en het maakte me allemaal niet zo veel uit of ik nou bij papa was of bij mama. Totdat mijn vader ging verhuizen, toen was er opeens 20 minuten (auto)rijafstand tussen mijn ouders! Ik zat in groep 8 en ik moest wel 45 minuten fietsen om naar school te gaan, om mijn moeder te zien, om bij mijn vrienden te komen. Er kwam een enorme kloof tussen mijn leven bij mijn vader en dat bij mijn moeder. Opeens was het co-ouderschap niet meer zo ideaal…

Dus ouders, ga als het even kan niet te ver bij elkaar vandaan wonen!

Kiki (19)

Verhaal lezen
Nooit meer op vakantie als gezin
Nooit meer op vakantie als gezin

šŸ“– Nooit meer op vakantie als gezin

Vorige maand ging ik samen met een vriendin op vakantie naar Budapest. Wow, wat een stad! Tijdens een van onze vele kletsmomentjes kwamen we op het onderwerp ā€˜vakantie met je ouders’. We bespraken hoe we vroeger altijd op vakantie gingen met onze ouders en dat we dat absoluut niet meer wilden tijdens onze tienerjaren. Toen wilden we vooral feesten met vrienden en vriendinnen in Spanje. Nu zijn we op een leeftijd dat we het eigenlijk wel weer leuk vinden om weg te gaan met onze ouders. Mijn vriendin was net nog een weekendje weggeweest met haar ouders, zus en aanhang, en dat was erg gezellig geweest. Op dat moment realiseerde ik me dat ik nooit meer met mijn ouders op vakantie zal gaan. Nooit meer. Ja, misschien alleen met mijn moeder of alleen met mijn vader. In ieder geval niet meer samen, met z’n viertjes, zoals vroeger. Die realisatie kwam even hard aan.

Gelukkig kan ik met mijn vriendinnetje alles bespreken. Ook de minder leuke kanten van het leven. Samen lachen, samen huilen. We hebben supergezellige vakanties samen. Zo gezellig, dat ik de nare thuissituatie weer eventjes helemaal vergeet.

Nadine Jamin (26)

Verhaal lezen
Gedicht: Zonnebloem
Gedicht: Zonnebloem

šŸ“– Gedicht: Zonnebloem

Ik zou willen dat ik een plantje was.

Al vanaf het prille begin van mijn leven was ik dan samen.

Samen met de zon en de regen.

Altijd waren zij daar.

Als de regen er niet was, was de zon er wel en als de zon er niet was, was daar de regen.

De regen die me opfriste en de zon die me warm hield.

Ik voelde me niet alleen.

En ik wist gewoon zeker dat het nooit zou veranderen.

Ze bleven bij mij.

Ze bleven bij elkaar.

Saar (18)

Verhaal lezen
Mijn vader gaat trouwen
Mijn vader gaat trouwen

šŸ“– Mijn vader gaat trouwen

Het was zover, een nieuwe stap. Mijn vader had mijn zussen en mij bij elkaar gehaald, omdat hij iets wilde vertellen. We hadden al zo'n vermoeden waar het over ging, aangezien mijn vader ons tegenwoordig bij heel veel dingen betrekt en onze mening vraagt (Goed zo, pap!). Mijn vader gaat trouwen. Ik wist al dat het waarschijnlijk deze zomer zou gaan gebeuren, maar nu was het opeens realiteit. De data voor het gemeentehuis en het feest staan vast en mijn oudste zus en de vriendin-van-mijn-vaders' oudste zoon waren gekozen als getuigen.

Langzaam lijkt het of het bouwwerkje dat ik heb gebouwd op de de brokstukken van het huwelijk van mijn ouders, omver wordt geduwd. Het leek allemaal zo goed op zijn plek te zitten. En nu moeten er opeens stenen bij, namelijk die van een nieuwe broer en zus. En die van ā€˜de nieuwe vrouw van mijn vader'. Het doet pijn om te bedenken dat mijn vader ook al voor mijn moeder op zijn knieĆ«n is gegaan en ook haar heeft beloofd eeuwig bij elkaar te blijven. Uit dat huwelijk zijn ik en mijn zussen gekomen.

MaarĀ  ik ben ook echt blij voor ze. Je wilt als kind in de meeste gevallen je ouders gelukkig zien en dat is hij nu. Daar word ik blij van. Het was ook echt een hele fijne avond met z'n vieren, maar er blijft toch ook iets dat ik mis.

We moeten stappen zetten en dat is soms lastig. Een stap zetten betekent altijd verandering en dingen van een andere kant moeten bekijken. En dat is goed, maar doet ook pijn. Want het is allemaal zo dubbel.

Hannah (21)

Verhaal lezen