Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

608 verhalen gevonden voor jou

Overheid luistert naar Villa Pinedo jongeren
Overheid luistert naar Villa Pinedo jongeren

📖 Overheid luistert naar Villa Pinedo jongeren

Villa Pinedo is heel erg blij dat er steeds meer aandacht komt voor de mening van jongeren. Vorige week was er weer een bijzondere meeting in de Villa. 6 jongeren van Villa Pinedo, in de leeftijd van 8 tot 20 jaar, gingen in gesprek met drie belangrijke mensen van de overheid. Zij zijn werkzaam bij het Ministerie van veiligheid en justitie, Ministerie van volksgezondheid en bij het Taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik.

Zij wilden weten wat wij graag verbeterd zouden willen zien als het gaat om scheidingen. Ook wilden ze onze visie horen op de initiatiefnota van het CDA, dat inhoudt dat grootouders ook een omgangsregeling kunnen afdwingen bij de rechter.

De belangrijkste adviezen die wij gaven, zetten we even op een rijtje:

Neem kinderen altijd serieus. Ga niet voor hen beslissen, maar vraag aan kinderen wat zij willen.

Praat nooit negatief over de andere ouder waar het kind bij is. Dit is super kwetsend en de kinderen hebben er niets aan om op de hoogte te zijn van jou frustraties.

Er moet meer aandacht komen voor scheiden en de gevolgen voor de kinderen. Bijvoorbeeld een landelijke campagne, waarin mensen worden wakker geschut. Een ander idee is om het ouderschapsplan ‘naar voren’ te halen. Door het op te stellen als mensen een kinderwens hebben of een kind verwachten, kunnen ze afspraken maken als ze nog goed contact hebben en niet al midden in een vechtscheiding zitten.

Zet het belang van het kind altijd voorop. Zet de problemen die je hebt met je ex aan de kant en maak met een mediator goede afspraken over de kinderen. Werk ook samen aan een uitleg waarom jullie zijn gescheiden. Het is vervelend als dat vaag blijft of als de ouders apart van elkaar steeds een deel van de reden vertellen.

Er is een grote drempel voor kinderen om zelf naar de rechter te gaan. Dit moet benaderbaar worden voor kinderen.

Het is lastig voor kinderen om zelf om hulp te vragen. Het zou fijn zijn als er, bijvoorbeeld vanuit school, aandacht voor je is.

Over het voorstel van het CDA zijn wij niet positief. Als kinderen hun grootouders niet mogen zien, terwijl ze dat wel willen, is er echt al iets goed mis. Ouders moeten het belang van het kind vooropstellen, zodat dit soort situaties niet voor hoeven komen. Voor kinderen is het heel erg vervelend als er rechtszaken lopen tussen familieleden. Ook zijn wij bang dat er een omgangsregeling wordt vastgesteld, terwijl er niet is geluisterd naar het kind. Onze mening is dat volwassen dit zelf moeten oplossen.

Lees ook nog even de onderstaande tips van een 8-jarig meisje dat ook aanwezig was bij onze meeting:

Kiki (19)

Verhaal lezen
Heb lief
Heb lief

📖 Heb lief

Terreur, een oorzaak van gebroken gezinnen. Ze worden uit elkaar gedreven door het noodlot, verkeerde pek, verkeerde tijd. Afschuwelijk. We hebben het allemaal meegekregen, de terroristische aanslagen in Parijs. Meer dan honderd gezinnen stuk, incompleet en nooit meer samen.

In Utrecht volg ik mijn studie, daar waar ook een enorm druk centraal station is. Na de aanslagen merkte ik pas hoe bang ik opeens was, en hoe bang ik was geliefde personen uit mijn nabije omgeving te verliezen door dezelfde afschuw die plaats vond in Parijs. En terwijl ik met een vol hoofd vol angstige gedachten door het station liep speelde iemand John Lennon – Imagine op de piano in de stationshal. Angst werd vervangen door kippenvel en de gedachtes en fantasie hoe mooi het toch zou zijn, hoe mooi het zou zijn als wij allemaal in vrede zouden kunnen leven.

Terwijl ik mijn weg naar school volgde bleven de gedachtes omtrent de terreur door mijn hoofd spoken, hoe kan ik zelf verandering brengen in deze enigszins onzekere wereld waarbij geweld nog steeds een rol speelt. Ik dacht aan mijn situatie thuis, daar waar eerder papa en mama niet meer samen waren. Zoveel verdriet en ook haat. Zoveel onbegrip, afwijzend gedrag en gelijk steeds meer eilandjes waar ieder voor zich met zijn verdriet zat. Terreur, terreur op de veilige thuisbasis. Alles uit elkaar gedreven en vol met barsten. Terreur op de liefde en vrede, dat wat wij zelf in de hand kunnen hebben.

Nee, ik ben niet naïef. Ja, ik weet dat het soms kan voorkomen dat mensen elkaar minder liggen. Uit ervaring kan ik vertellen dat wanneer een gezin in scheiding ligt, hier meer kwaad wordt gesproken dan dat nodig is, helaas.

Alsjeblieft, wordt allemaal wakker, houdt het leuk met elkaar. We zijn allemaal mensen van vlees en bloed, ieder gevormd door gebeurtenissen. Allemaal zo kwetsbaar.

Dit stukje liefde voor elkaar hebben wij zelf in de hand, aanslagen of niet. Liefde voor elkaar, respect en medeleven. Kwaad en woeden brengt ons allemaal verder weg van ons zelf als persoon. Blijf dicht bij jezelf en relativeer in een vervelende situatie als een scheiding.

Annebel (21)

Verhaal lezen
Mijn dochtertje heeft heel veel opa’s en oma’s
Mijn dochtertje heeft heel veel opa’s en oma’s

📖 Mijn dochtertje heeft heel veel opa’s en oma’s

 

Sinds drieënhalf jaar ben ik moeder van een prachtig meisje, Indy. Niet gepland maar zeker niet ongewenst. Toen ik zwanger werd gingen mijn vriend en ik net drie maanden met elkaar. Samen besloten we ervoor te gaan, maar toen kwam meteen de vraag, hoe we dit aan onze ouders moesten vertellen. Vooral bij mijn vader en stiefmoeder vond ik dit moeilijk, aangezien mijn vader net zelf weer vader was geworden en nu zou hij dus ook opa worden. Dat leek met toch een beetje gek. Gelukkig reageerde iedereen erg positief. Er was wel een voorwaarde; we moesten een eigen huis zoeken. Zo gezegd zo gedaan en al snel woonden we samen.

Tijdens mijn zwangerschap vond ik sommige situaties best lastig. Ik ben bijvoorbeeld een echt papa’s kindje en wilde graag dat hij overal bij zou zijn, ook bij mijn bevalling. Dat zowel mijn vader als mijn moeder er uiteindelijk bij waren vond ik erg speciaal. Ook dacht ik na over wie we opa en oma zouden noemen en hoe dat soort dingen werken. Mijn vader en moeder zijn opa en oma, maar ik had nu ook een stiefmoeder en stiefvader.

Nu mijn dochter drie is noemt ze eigenlijk iedereen opa en oma. Ook mijn oma en de ouders van mijn stiefvader en stiefmoeder. Voor haar is dit het makkelijks, want hoe ga je een kind van drieënhalf uitleggen hoe het allemaal zit en wie wel en wie niet haar echte opa en oma zijn? Dat lijkt me niet te doen, en ik wil het haar ook niet aandoen, aangezien ze net zoveel houdt van haar ‘echte’ opa en oma als van mijn stiefvader en -moeder. Ik denk dat het beter is haar daar nu nog niet mee te belasten. Straks als ze groter is zullen er vast vragen komen en dan kunnen we alles alsnog netjes uitleggen.

Kelsey A (23)

Verhaal lezen
Hoor wie klopt daar kinderen..
Hoor wie klopt daar kinderen..

📖 Hoor wie klopt daar kinderen..

Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan. Oo heerlijk, de Sinterklaastijd is weer aangebroken. Ik kan me nog goed herinneren hoe spannend ik deze periode vond als klein meisje. Op pakjesavond stond er altijd een grote jute zak voor de deur, vol met cadeautjes. Ik ben er zelfs nog steeds van overtuigd dat Zwarte Piet inclusief muts met grote roze veer deze zelf voor onze deur zette. Maar de ‘echte’ Sinterklaas kwam altijd bij mijn opa en oma thuis. We waren dan gezellig met de hele familie samen. Sinterklaas kwam ons vertellen hoe braaf wij waren geweest het hele jaar, maar wist ook altijd onze ondeugende momentjes te verklappen.
Sinds een aantal jaren vieren wij geen Sinterklaas meer thuis, niet bij pa, niet bij ma en dat vind ik eigenlijk ook wel prima zo. Liever bij beiden niet, dan bij één van de ouders wel. Geen gezeur over het verdelen van de tijd, niet het gevoel hebben de een voor te trekken (wat niet zo is, maar toch zo opgevat wordt), geen beslissing hoeven te maken over hoe Sinterklaas gevierd wordt: met of zonder stieffamilie, geen vergelijking hoeven te maken tussen de ouders. Gewoon lekker bij allebei niets. Het gezeur over hoe, wat, waar en wanneer komt met de Kerst en de verjaardagen wel weer.
Gelukkig heb ik een fijne schoonfamilie waar we ieder jaar fanatiek Sinterklaas vieren. Cadeautjes, gedichten, chocolade.. heerlijk vind ik het. Vandaag mogen we weer, ik heb er zin in.

Nadine

Verhaal lezen
Het houdt ook nooit op
Het houdt ook nooit op

📖 Het houdt ook nooit op

Je weet wel van die dagen
Dat alles verkeerd gaat
En je het gewoon even niet meer ziet zitten
Van die dagen dat de regen niet meer stopt
En ruzie zoeken met een huisgenootje gaat je veel te makkelijk af

Schreeuwen naar je vader dat het allemaal niet eerlijk is
En dat er NOOIT iemand naar je luistert
De watermeloen is nog veel te hard om te eten
Daar kom je natuurlijk pas achter als je hem al gesneden hebt
En het regent nog steeds
Het houdt ook nooit op

Je schoenen zijn niet waterdicht
En dus zijn je sokken nat
Want het regent nog steeds
En als dan eindelijk de zon gaat schijnen
Ja, dan moet jij natuurlijk van 9 tot 6 naar school
Je vriendin is ziek en de docent wil niet naar je luisteren
Het houdt ook nooit op

Mama is op vakantie precies wanneer je gaat verhuizen
Papa gaat opnieuw trouwen en misschien word je er toch niet zo blij van
als dat je eerst had gedacht

Maar gelukkig zit geluk in alle dingen
Een grote witte wollige wolk, in de vorm van een prinses
Je mag een lied zingen op de bruiloft
Een gekke bek, een dikke kus, een gezellig ontbijt
Een lach op het gezicht van je stiefmoeder
Je zusje ruikt naar de kinderboerderij
Ze vertelt dan ook enthousiast over iets met springen in hooibergen
En door de regen lopen, tja, dat geeft je reden om onbeschaamd
Singing In The Rain te tetteren en door en door nat te worden
Om vervolgens lekker warm te douchen en schone kleren aan te doen
Het houdt ook nooit op

Maar gelukkig zit geluk in nog veel meer
Een vlinder op je jas
Een vriendin weer zien na zo'n lange tijd
Plantjes kopen, nieuwe schriften kopen
Mama weer zien, papa weer knuffelen
Overnieuw beginnen

Gelukkig zit geluk in de groten dingen
De onweerswolken zijn een keer niet grijs, maar paars met donkerblauw
Door het raam van het klaslokaal
maakt de zon gekke schaduwen op de muur
Je maakt nieuwe vrienden
Je vindt oorbellen die precies passen
bij de jurk die je gaat dragen op de bruiloft van papa
En zo'n beetje extra familie is ook best wel gezellig

En als mama dan terugkomt van vakantie
En als papa dan getrouwd is, met een superleuke vrouw
Dan lijkt alles een beetje mooier
En dan is het tijd om lekker wijn te drinken, tijd voor grote stukken taart
Tijd om te knuffelen

En tijd om te zeggen:
Ik hou van jou

Dat houdt ook nooit op

Hannah (21)

Verhaal lezen
Communiceren moet je blijven leren
Communiceren moet je blijven leren

📖 Communiceren moet je blijven leren

Toen ik in de brugklas zat had ik een vriendinnetje. Haar ouders waren al een hele tijd uit elkaar, die van mij pas twee jaar. Als ze in het weekend naar haar vader ging, dropte haar moeder haar samen met haar broertje voor de deur, soms met de wasmand met vieze was ernaast. ‘Dat is nu de taak van je vader, jullie zijn nu bij hem’, zei ze dan. Daarna reed ze weg. Haar ouders praatte niet met elkaar en ontweken elkaar zoveel mogelijk. Ik kon me daar niks bij voorstellen. Als mijn vader jarig was, kwam mijn moeder op bezoek. Als mijn vader de spullen naar mijn moeder bracht na ‘zijn’ weekend, kwam hij altijd binnen om even een praatje te maken. Ik was daar altijd heel trots op en vertelde aan wie het maar horen wilde dat mijn ouders wel gescheiden waren, ‘maar gewoon met elkaar praatten’. Veel mensen vonden dat bijzonder, omdat het iets is wat je niet vaak hoort.

Pas toen ik ouder werd zag ik hoe fragiel die communicatie tussen mijn ouders was. Er was heel weinig voor nodig om de relatie weer op scherp te zetten en een kille sfeer tussen beide te creëren. Dan had mijn vader weer iets te bot gereageerd en dan haalde mijn moeder meteen alle afspraken die nog gepland stonden tussen hen uit haar agenda. Of dan vroeg mijn vader weer aan ons of we niet liever bij mijn moeder waren omdat zij een vriend had en hij maar alleen was.

Soms begreep ik de reactie en soms vond ik het bizar dat twee mensen op zo’n gespannen voet met elkaar konden staan. Nu ik wat ouder ben snap ik het juist heel goed. Ze hebben allebei nog steeds moeite met de scheiding, maar elk op hun eigen manier. Doordat ze samen kinderen hebben, blijven ze voor het leven verbonden met elkaar en dat is soms knap lastig. Want je gaat niet voor niks uit elkaar.

Toch vind ik het van beide knap dat ze de communicatie open laten. Ze proberen het elke keer weer en nemen het ook voor elkaar op als wij ons beklag doen. Ik ben blij dat mijn moeder me nooit met mijn broertjes en wasmand voor het huis van mijn vader heeft gedropt. Maar ik weet nu ook dat je opnieuw moet leren te communiceren met elkaar na een scheiding. En dat zoiets heel lastig kan zijn ook al neem je jezelf voor er vol voor te gaan.

Louke (20)

Verhaal lezen
Villa Pinedo door heel Nederland
Villa Pinedo door heel Nederland

📖 Villa Pinedo door heel Nederland

Vorige week donderdag bereikte we met Villa Pinedo een nieuw record! 14 jongeren met gescheiden ouders gaven die dag een training aan (scheiding)professionals om hen inzicht te geven in hoe kinderen een scheiding kunnen ervaren en aan welke steun kinderen behoefte hebben. We waren actief op drie verschillende locaties door heel Nederland. Wil je weten hoe de jongeren dit hebben ervaren? Lees dan de stukjes hieronder die de Villa Pinedo jongeren hebben geschreven.

'Vandaag heb ik mijn eerste training mogen geven. Wat is het ontzettend cool om met mijn ervaringen professionals wat te kunnen leren. Ik ben er trots op dat ik deel uit mag maken van Villa Pinedo!'
Saskia (22)

'Lianne en ik hebben vandaag 2 workshops gegeven in Enschede. Het was Lianne haar eerst keer vandaag. Het ging super goed! Het was volle bak, 2 groepen van ongeveer 30 man. We hebben de vragen uit de hoge hoed gedaan. Ontzettend veel mooie en positieve reacties gehad. Al met al een zeer geslaagde dag!'
Manouk (21)

'Dionne, Iris en ik hebben vandaag een mooie dag gehad met allerlei mensen van Veilig Thuis, Kinderbescherming, de ouder-kindteams etc. Mensen waren erg geïnspireerd en onder de indruk van onze verhalen. Ik heb veel positieve geluiden mogen horen en ook een aantal mensen die zeker de hele training willen volgen! Erg positieve dag dus!'
Katinka (25)

"Vanochtend gaven wij in twee groepen een training bij de Gemeente Amsterdam. De deelnemers waren heel erg geïnteresseerd en stelde kritische vragen. Ze volgden de hele week al trainingen m.b.t. de Week tegen Kindermishandeling en gaven aan onze training de meest relevante te vinden. We kregen ontzettend veel complimenten over ons werk en we moesten vooral zo door gaan. Al met al een super leuke ochtend."
Rein (17)

Verhaal lezen
“Ik schreeuw dat ze moeten stoppen”
“Ik schreeuw dat ze moeten stoppen”

📖 “Ik schreeuw dat ze moeten stoppen”

In de keuken hoor ik geschreeuw. Mijn vader slaat met een vuist op het aanrecht en ik zie mijn moeder tegen hem tekeer gaan. Mijn vader probeert haar te overstemmen en in de box hoor ik hoe mijn broertje van een paar maanden begint te huilen. Snel ga ik naar hem toe en probeer hem te sussen terwijl ik met een half oog de ruzie in de keuken in de gaten houd. En terwijl ik zo bezig ben met mijn broertje zie ik vanuit mijn ooghoek mijn vaders vuist keihard op mijn moeders bovenarm landen. Ik schreeuw dat ze moeten stoppen. Even voel ik hoop als mijn moeder de keuken uit weet te komen en zo dus buiten bereik is van mijn vaders handen. Als ze zich even weet te verdedigen. Maar mijn vader is sterker en mijn hoop moet plaatsmaken voor kille angst.

Zo goed als een zevenjarig meisje dat kan pak ik mijn broertje uit zijn box en neem hem mee de trap op, naar boven. Alles om hem maar niet bloot te hoeven stellen aan de ruzie van mijn ouders. Ondanks dat de deur van onze slaapkamer stevig dichtzit wordt het geluid van de ruzie beneden nauwelijks gedempt. Ik zet een videoband op voor mijn broertje en kruip zelf in bed met een kussen over mijn oren. Vurig hopend dat het allemaal snel voorbij zal zijn.

Zelfs nu ik negentien ben en een heerlijk leven leid kan ik nog steeds niet goed tegen geschreeuw. Als ik mensen om wie ik geef ruzie zie maken voel ik me al snel het meisje van zeven dat naar boven moet rennen en een kussen tegen haar oren moet drukken. De ruzies en de vechtscheiding die het uiteindelijk heeft voortgebracht heeft me, hoewel de scheiding me uiteindelijk veel meer goeds gebracht heeft, zeker niet zonder littekens achtergelaten. En hoewel het natuurlijk allemaal steeds beter gaat blijft ergens, diep van binnen, dat meisje van zeven zitten dat nog steeds niet tegen ruzies en geschreeuw kan. En het is maar afwachten of ze ooit besluit om weg te gaan.

Sanne (19)

Verhaal lezen
Villa's 50 - 'Ergens is een plek, waar ik wel wil zijn.'
Villa's 50 - 'Ergens is een plek, waar ik wel wil zijn.'

📖 Villa's 50 - 'Ergens is een plek, waar ik wel wil zijn.'

Ik was 21 toen ik naar de musical Droomvlucht ging in de Efteling. Nogal sceptisch stapte ik de zaal binnen: ‘Droomvlucht de musical? Beetje suf!’

Toch werd ik, zodra de voorstelling begon, betoverd. Ik vond het een magische ervaring om daar in de zaal te zitten. Het meisje zong al gauw 'Ik ben er niet' en toen merkte ik dat ik me meteen kon identificeren met wat ze zong.

'Ik heb wel een talent, dat is net doen of het went.'

Dat is precies hoe het is. Ik ben ook goed in doen alsof ik het allemaal wel oké vind. De hele scheiding en de nieuwe liefdes van mijn ouders. Ik ben ook goed in mijn tranen inhouden totdat ik alleen ben. Bovendien ben ik ook heel goed in mijn ogen dicht doen en bedenken dat ik ergens anders ben.

'Ergens is vast een plek, waar ik wel wil zijn.'

Deze gedachte heeft me door de scheiding van mijn ouders heen getrokken, maar ook door andere lastige momenten in mijn leven. Ooit zal er echt wel een plek zijn, waar ik me helemaal goed voel. Mijn plek. Mijn tijd. Dat komt allemaal wel, ik weet het zeker.

Femke (24)

https://youtu.be/bdhHFYJlMxo?list=PL28951065F4534305

Verhaal lezen