Kerst is voor mij een grote loyaliteitscrisis

Iedereen kijkt ernaar uit. De decembermaand, sinterklaas, kerst, oud en nieuw. Maar ik niet. Voor mij, als kind van gescheiden ouders, brengt dit veel stress met zich mee. Naar wie ga ik dit jaar toe en hoe ga ik dat combineren?

Ik zit nu in een loyaliteitscrisis. Ik vind dat ik naar mijn moeder moet gaan, maar ik wil niet. Ik wil niet gezellig doen bij mensen die er het hele jaar niet voor mij zijn. Er zijn meer van dit soort momenten in een jaar, denk aan verjaardagen, moederdag, maar in de decembermaand wordt er veel nadruk gelegd op het samenzijn met familie. Ik heb familie. Genoeg. Maar mijn moeder valt hier gewoonweg niet onder voor mij.

Op stage heb ik geleerd voor mezelf te kiezen, waar word ik blij van? Wat wil ik? En ik wil niet naar mijn moeder met kerst. Niemand begrijpt dit. Ik word raar aangekeken en mensen vertellen meteen over hun eigen ouders. Ze snappen niet, hoe het is om van kinds af aan al tussen twee kampen te moeten kiezen. En hoe erg je jezelf daarin verliest. Wanneer je als kind vertelt dat je ouders gescheiden zijn stellen andere kinderen, en zelfs juffen, de vraag: “Bij wie van de twee ben je dan liever?”. Dat is een vraag die nooit gesteld mag worden aan kinderen. Kinderen zijn zó loyaal aan beide ouders dat ze geen keuzes willen maken. En nog steeds, na zestien jaar gescheiden ouders te hebben, heb ik last van een loyaliteitscrisis. En deze probeer ik los te laten door een keer voor mijzelf te kiezen. December moet ook voor mij een leuke maand zijn. Dus ben ik dit jaar bij de familie die er het hele jaar voor mij is en niet alleen wanneer het hen uitkomt.

Malou (21)