Hoor wie klopt daar kinderen..

Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan. Oo heerlijk, de Sinterklaastijd is weer aangebroken. Ik kan me nog goed herinneren hoe spannend ik deze periode vond als klein meisje. Op pakjesavond stond er altijd een grote jute zak voor de deur, vol met cadeautjes. Ik ben er zelfs nog steeds van overtuigd dat Zwarte Piet inclusief muts met grote roze veer deze zelf voor onze deur zette. Maar de ‘echte’ Sinterklaas kwam altijd bij mijn opa en oma thuis. We waren dan gezellig met de hele familie samen. Sinterklaas kwam ons vertellen hoe braaf wij waren geweest het hele jaar, maar wist ook altijd onze ondeugende momentjes te verklappen.
Sinds een aantal jaren vieren wij geen Sinterklaas meer thuis, niet bij pa, niet bij ma en dat vind ik eigenlijk ook wel prima zo. Liever bij beiden niet, dan bij één van de ouders wel. Geen gezeur over het verdelen van de tijd, niet het gevoel hebben de een voor te trekken (wat niet zo is, maar toch zo opgevat wordt), geen beslissing hoeven te maken over hoe Sinterklaas gevierd wordt: met of zonder stieffamilie, geen vergelijking hoeven te maken tussen de ouders. Gewoon lekker bij allebei niets. Het gezeur over hoe, wat, waar en wanneer komt met de Kerst en de verjaardagen wel weer.
Gelukkig heb ik een fijne schoonfamilie waar we ieder jaar fanatiek Sinterklaas vieren. Cadeautjes, gedichten, chocolade.. heerlijk vind ik het. Vandaag mogen we weer, ik heb er zin in.

Nadine