Het leed dat kerstplanning heet

‘Kom op, heeft iedereen zijn tas ingepakt? Dan gaan we!’ Mijn moeder staat gehaast bij de voordeur en dirigeert ons snel naar de auto, op weg naar papa. Het is eerste kerstdag en van het grootste belang dat we op tijd bij papa zijn. Het kerstdiner bij mama hebben we net achter de kiezen.

Plannen, het is voor normale gezinnen al moeilijk om in drie kerstdagen (kerstavond, eerste kerstdag en tweede kerstdag) bij alle opa’s en oma’s langs te gaan, voor kinderen met gescheiden ouders is het haast onmogelijk. Helemaal als je er op een gegeven moment ook een schoonfamilie bij krijgt.

Het vervelende is dat ouders soms het idee hebben dat je de ene ouder voortrekt, omdat je daar net iets langer bent met kerst. Soms vraag ik me af of ouders hier bewust over nadenken als ze dat tegen hun kinderen zeggen. Ik heb het van veel vrienden en vriendinnen gehoord die ook gescheiden ouders hebben. Waarom zou je dat zeggen? Als kind zijn de feestdagen al ingewikkeld genoeg, aangezien je jezelf nu eenmaal niet in zessen kunt knippen. Ik raak al helemaal gestrest als ik eraan denk.

Daarnaast snap ik het natuurlijk ook wel, dat elke ouder de kerstdagen graag met zijn kinderen viert. En dat het lastig is als je met kerst ‘alleen’ zit, terwijl je kinderen bij je ex (en wellicht zijn of haar nieuwe partner) kerst vieren. Maar neem dat je kinderen niet kwalijk. Vaak zijn het ook afspraken die ouders zelf hebben gemaakt. Wat kan een kind daar dan aan doen? Een kind wil ook met kerst niet kiezen tussen zijn ouders en gewoon bij beide een gezellige kerst hebben.

Louke (21)