Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

608 verhalen gevonden voor jou

Laat mij geen keuze maken
Laat mij geen keuze maken

📖 Laat mij geen keuze maken

Laat mij niet kiezen
Wie er liever is
Niet op school
Ook niet thuis

Laat mij niet kiezen
Bij wie ik wil wonen
Want dat kan ik niet
Ik wil allebei mijn ouders

Laat mij niet kiezen
Wie er mooiere cadeaus geeft
Wie er leukere vakanties organiseert

Laat mij niet kiezen
Naar wie ik het eerst toe ga
Als ik een diploma uitreiking heb

Laat mij niet kiezen
Ik vind het al vervelend genoeg
Dat jullie niet samen kunnen zijn

Laat mij niet kiezen
Jij zal altijd mijn papa blijven
Jij zal altijd mijn mama blijven
Jullie zullen altijd mijn ouders blijven

Malou (21)

Verhaal lezen
Doet het je dan niks?
Doet het je dan niks?

📖 Doet het je dan niks?

Doet het je dan niks?
Dat je altijd maar vraagt hoe het met hem gaat?
Doet het je dan niks?
Dat je eigen kind je mist?

Ben ik dan niet goed genoeg?
Omdat ik moeite heb gehad met het verwerken van mijn verleden?
Ben ik dan niet goed genoeg?
Omdat ik niet je zoon ben maar je lastige dochter?

Waarom?
Mag ik wel de vier uur durende reis naar jou ten alle tijden maken en kan je niet gewoon langskomen als je minder dan een uur bij me vandaan bent?
Waarom?
Weet je wel hoe je stiefdochter woont maar heb je er nog steeds geen idee van hoe mijn kamer eruit ziet?

Interesseert het je dan niet?
Dat een andere man meer een vader voor me is dan jij ooit bent geweest?
Interesseert het je dan niet?
Dat je me misschien kwijt raakt? Voor altijd?

Want mij doet het alles. Dat ik me niet goed genoeg voel voor jou.
Dat je me niet komt opzoeken.
Dat mijn stiefzus in jou de vader heeft gevonden die je voor mij nooit bent geweest.

Laura, 18

Verhaal lezen
Vaderdag met bonusfamilie
Vaderdag met bonusfamilie

📖 Vaderdag met bonusfamilie

Vaderdag bij vader en Moederdag bij moeder. Lijkt heel logisch voor de meeste mensen, maar dat was het zeker niet voor mij. Weekendjes en dagjes weg werden in het weekend van Vaderdag geboekt, maar niet met mijn papa. Het duurde echt even voordat ik daadwerkelijk vader- en moederdag bij de juiste ouder vierde en niet bij de ouder in wiens weekend het nou eenmaal viel.

Het is bijna weer Vaderdag en ik ben altijd zo ontzettend blij geweest met mijn papa, nog steeds. Hij staat altijd voor me klaar en wil het beste uit mij halen. Hij is dan ook degene die me altijd steunt bij elke keuze die ik maak.

Vroeger maakte ik op school altijd een cadeautje voor papa, zoals een zelfgemaakt pennenbakje van lege wc-rolletjes. Papa heeft die overigens nog steeds op zijn bureau staan. Ook maakte ik samen met mijn zusje en stiefmoeder een ontbijtje op bed, met lekkere croissantjes en koffie en thee.
Naarmate je ouder wordt verandert Vaderdag ook. Tegenwoordig slapen we liever allemaal uit en eten we samen wanneer iedereen wakker is. Ook gaan we vaak wat leuks doen zoals wandelen in het bos met de honden of uiteten.

Er is nog iets veranderd aan mijn Vaderdag, want sinds mijn vader een nieuwe vriendin heeft, die al twee zoons had, zijn zij er ook bij met vaderdag. Niet alleen kreeg ik extra familie na de scheiding, zij kregen er ook een extra vader bij. Vaderdag is bij ons een moment geworden waarbij wij allemaal, (mijn biologische en mijn bonus familie), bij elkaar komen om er een leuke dag van te maken.

Familie bestaat niet uit degene met het zelfde bloed, maar uit degene die voor jou voelen als familie.

Malou, 21

Verhaal lezen
Eenzaamheid
Eenzaamheid

📖 Eenzaamheid

Eenzaam, dat voelde ik me zo ontzettend vaak. Eigenlijk soms nog steeds wel. Tijdens de scheiding moest ik mij steeds aanpassen aan de mensen om mij heen, maar eigenlijk hoorde ik nergens echt bij. Nieuwe stieffamilie, een halfbroertje...het zou moeten voelen als extra familie, maar maakte het juist een stuk lastiger ergens echt bij te horen. Ik en mijn zusje moesten steeds op en neer tussen de ouders. We waren nergens lang genoeg om echt te settelen, een eigen plekje te kunnen vinden. Een week bij papa, met een stiefmama en twee stiefbroers waarvan er één bij ons woonde. En zodra je gewend was gingen we weer weg, naar een gezin met een stiefvader en een jong halfbroertje. Steeds maar weer wennen aan andere mensen om mij heen. Ik kon niet in één zin zeggen uit wie mijn gezin nou eigenlijk bestond.

Nu ik wat ouder ben voel ik mij soms weer net als vroeger. Overal net niet bij horen, maar toch ook weer wel veel mensen om mij heen hebben die van me houden. Ik voel me soms onzichtbaar, ongehoord, maar ik kan er nu een stuk beter mee omgaan. Toch heeft het voor veel eenzaamheid gezorgd, die scheiding. Hierdoor heb ik moeite met het vinden van een plek waar (en met wie) ik mij het meest mijzelf voel.

Ik heb besloten vooral dingen te doen die ik leuk vindt, zoals vrijwilligerswerk en zingen in een studentenkoor. Hier krijg ik energie van, waardoor ik mij op eenzame momenten toch weer kan focussen op de leuke en positieve dingen in het leven. Dat raad ik iedereen aan die zich eenzaam voelt. Want de mensen die dezelfde hobby’s en interesses delen zouden zomaar eens je allerbeste vrienden kunnen worden en zij kunnen je misschien het familiegevoel geven dat je thuis mist.

Malou (21)

Verhaal lezen
Warme douche: collega's Villa Pinedo
Warme douche: collega's Villa Pinedo

📖 Warme douche: collega's Villa Pinedo

Graag wil ik een warme douche geven aan mijn collega van de redactie. Ik vind het ongelofelijk om te lezen hoe positief zij in het leven staan en zich niet laten weerhouden door tegenslagen. Zij schrijven verhalen over hoe zij de scheiding hebben leren accepteren, hoe zij omgang hebben met hun stiefouders (positief of negatief). Ze delen hun gevoelens en hun wensen. Toen mijn ouders gingen scheiden was ik 18 jaar en ging ik op mezelf wonen. Ik heb dus nooit te maken gehad met omgangsregelingen, verschillende huizen of samenwonen met ‘nieuwe familieleden’. Door de verhalen en ervaringen krijg ik meer inzicht in hoe bepaalde situaties ervaren worden door de kinderen van gescheiden ouders en wat dat met hen doet.

Ook minder leuke verhalen durven zij te delen. Het is fijn om te lezen dat je niet de enige bent. Zelf leer ik om met een andere blik te kijken naar mijn eigen situatie en probeer ik er het beste van te maken. Dit lukt lang niet altijd, maar ik doe mijn best Soms is het ook confronterend om te lezen waar kinderen en jongeren mee kampen. Hierdoor krijg ik een steeds sterkere visie over wat ik later met mijn leven wil gaan doen.

Ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om de redactiemedewerkers in het zonnetje te zetten. Het schrijven van zulke mooie, persoonlijke verhalen en gedichten, waarmee zij niet alleen zichzelf helpen maar zeker ook anderen, verdient een applausje.
Bij deze! En ga zo door!

Nadine, 27

Verhaal lezen
Wat Villa Pinedo voor mij betekent: Hannah
Wat Villa Pinedo voor mij betekent: Hannah

📖 Wat Villa Pinedo voor mij betekent: Hannah

Een hele poos geleden kwam Villa Pinedo op mijn pad. Ik was kind van gescheiden ouders, nieuwe relaties, twee huizen, en ik ging op mezelf wonen. De Villa was een plek waar ik niet alleen was, waar ik werd begrepen. Mijn onbegrip, verdriet, vragen en soms woede; het mocht hier zijn.

Ik belandde al snel op de redactie. Een groep van jonge mensen die allemaal hun eigen situatie met zich meedragen. Ik schreef artikelen uit frustratie, verdriet, blijdschap. Ik ben gegroeid door mijn schrijven. Langzaamaan ben ik de kleine dingen weer gaan waarderen. Ik zal niet zo snel meer boos zijn om iets wat met de scheiding te maken heeft, dat heb ik achter me gelaten. Natuurlijk zal het me altijd beïnvloeden, maar het verandert ook steeds. Ik woon nu op mezelf en de scheiding is dus verder weg. Er vallen dingen op zijn plek, vragen worden langzamerhand beantwoord, er wordt vergeven en ik ga de positieve kant van dingen steeds meer zien. Daar waar het nooit meer licht leek te worden, ontstaan lichtstralen die me helpen door te gaan. Nu is de Villa een plek waar ik anderen help met wat ik heb meegemaakt. Ik schrijf over de leuke dingen, zoals versterkte vriendschappen, twee keer cadeautjes, mijn ouders weer gelukkig zien worden, mezelf weer gelukkig zien worden.

Ik hoop dat wij als redactie kunnen helpen, ook al is het maar met iets heel kleins: een luisterend oor. Maar ook de mensen met vragen en diegene die zomaar langskomen: jullie zijn van zoveel waarde!

Ik hoop dat ook jij hier een plekje vindt, zoals ik dat hier heb gevonden al die jaren geleden. Misschien blijf je langer, misschien blijf je maar even. Voor wat je ook zoekt en wat je ook nodig hebt: welkom in de Villa.

Hannah, 22

Verhaal lezen
Moederdag is er ook voor mijn stiefmoeder
Moederdag is er ook voor mijn stiefmoeder

📖 Moederdag is er ook voor mijn stiefmoeder

Ieder jaar opnieuw is het weer Moederdag. Een drukke maar heel gezellige dag! Ik ga altijd even langs bij mijn moeder en schoonmoeder, maar ook bij mijn stiefmoeder.
Ze vinden het niet perse nodig, maar we gaan toch. Even de moeders in het zonnetje zetten, want alledrie helpen ze mij en mijn gezin waar het kan! Ze passen vaak op en als er iets is kan ik ze dag en nacht bellen.

Tegenwoordig is ook mijn eigen Moederdag erbij gekomen dus is het nog drukker. Mijn dochtertje zit nu op school en knutselt iets moois. Meestal zijn we ‘s ochtends alleen met mijn gezin en ‘s middags gaan we langs de moeders. Gelukkig wonen ze dichtbij dus kunnen we ook wat langer blijven. Een bloemetje of een fles wijn mee en dan op pad!

En ook al is moederdag tegenwoordig erg commercieel geworden, toch vind ik dat je het niet ongemerkt voorbij kunt laten gaan. Op deze dag kan ik toch laten zien wat al die moeders voor me betekenen. Ze zijn alledrie totaal verschillend maar ze hebben allemaal het beste met me voor!

Kelsey A, 23

Verhaal lezen
Ik vind moederdag een lastige dag
Ik vind moederdag een lastige dag

📖 Ik vind moederdag een lastige dag

Ik vind moederdag een lastige dag, al jaren. Toen ik klein was en mijn ouders nog bij elkaar waren vond ik het juist leuk. Op school maakten we een knutselwerkje dat er natuurlijk eigenlijk niet uitzag maar waarvan mijn moeder dan luidkeels verkondigde dat ze het prachtig vond.

Maar toen mijn ouders gingen scheiden en mijn biologische vader een nieuwe vriendin kreeg werd het voor mij lastig. Op een middag liep ik met mijn vader in het winkelcentrum waar, met moederdag in het vooruitzicht, kinderen iets konden knutselen. Mijn vader drong erop aan dat ik mee zou doen en ik deed mijn best er iets moois van te maken. Halverwege vroeg hij aan wie ik het zou geven. “Aan mama natuurlijk, het is toch voor moederdag?” antwoordde ik verbaasd. Dat leek me logisch, maar als snel werd duidelijk waarom hij het vroeg, hij wilde graag dat ik het aan zijn nieuwe vriendin zou geven. Om hem niet boos te maken of teleur te stellen gaf ik het later die middag aan zijn vriendin. Ze vond het leuk, maar het cadeautje dat ze van haar eigen kinderen kreeg was natuurlijk veel mooier. Dat deed pijn. Ik gaf haar iets om mijn vader gelukkig te maken en dan was dit haar reactie. Ik kon er niet met mijn vader over praten dus liet ik het erbij, maar diep van binnen had zijn vriendin, nu mijn stiefmoeder, me enorm gekwetst. Het heeft ervoor gezorgd dat ik nooit meer twee cadeautjes voor moederdag heb gemaakt op school, terwijl ik dit voor vaderdag wel deed. Want mijn stiefvader was inmiddels als een vader voor mij en tegenover mijn biologische vader had ik voor mijn gevoel toch een soort verplichting.

Zowel voor vaderdag als voor moederdag heb ik mij afgevraagd of mijn stiefvader en stiefmoeder voelden als een echte ouder en ik kwam tot de conclusie dat dit bij mijn stiefmoeder niet zo was.

Sanne, 19

Verhaal lezen
(Stief)moederdag
(Stief)moederdag

📖 (Stief)moederdag

Het is weer bijna zo ver: moederdag. Ik heb niet alleen een moeder, maar ook een stiefmoeder. Zij is al meer dan 10 jaar in mij leven en het is eigenlijk altijd standaard dat we haar ook iets geven met moederdag.

Ik weet niet precies hoe dat vroeger ging, volgen mij ging je op school iets knutselen, bijvoorbeeld een leuk doosje beschilderen en beplakken met schelpjes. Maar het lijkt me niet dat ze kinderen met een stiefmoeder er dan twee lieten maken.

Toen ik op de leeftijd kwam dat je van je eigen geld iets koopt voor moederdag, kocht ik ook altijd iets voor haar. Ik had eigenlijk niet echt een andere keus, want als we bij mijn vader waren met moederdag, werd het wel verwacht dat we met een cadeautje aankwamen. Terwijl ik mijn stiefvader nog nooit een cadeautje heb gegeven met vaderdag. Misschien omdat hij dat ook niet van ons verwachtte. Hij weet dat hij niet mijn vader is en daarom denkt hij ook helemaal niet na over zoiets als vaderdag.

Mijn stiefmoeder heeft wel altijd een moederrol op zich genomen en mijn stiefvader niet, misschien maakt dat het verschil? Ik vraag me dus eigenlijk af waar nou precies die grens ligt. Wanneer geef je een van je stiefouders wel of niet een cadeautje met vader- of moederdag? Moeten ze dat verdienen? Of doe je dat alleen als je denkt dat het moet?

Qua gevoel zit er wel verschil in. Ik ben al een week bezig met wat ik mijn moeder graag wil geven, misschien neem ik haar wel mee uit eten. Ik voel ook zo veel liefde voor haar, dat ik het heel leuk vind dat er zo’ n dag als moederdag is en dat ik haar blij kan maken met een cadeautje. Een stiefmoeder is toch een ander soort liefde. Hoe aardig ze ook is, het zal nooit je moeder zijn. Maar toch geef ik haar ook een cadeautje, ik denk uit respect. Het is niet mijn echte moeder, maar ze verdient ook een cadeau op moederdag.

Kiki (17)

Verhaal lezen