Ik vind moederdag een lastige dag

Ik vind moederdag een lastige dag, al jaren. Toen ik klein was en mijn ouders nog bij elkaar waren vond ik het juist leuk. Op school maakten we een knutselwerkje dat er natuurlijk eigenlijk niet uitzag maar waarvan mijn moeder dan luidkeels verkondigde dat ze het prachtig vond.

Maar toen mijn ouders gingen scheiden en mijn biologische vader een nieuwe vriendin kreeg werd het voor mij lastig. Op een middag liep ik met mijn vader in het winkelcentrum waar, met moederdag in het vooruitzicht, kinderen iets konden knutselen. Mijn vader drong erop aan dat ik mee zou doen en ik deed mijn best er iets moois van te maken. Halverwege vroeg hij aan wie ik het zou geven. “Aan mama natuurlijk, het is toch voor moederdag?” antwoordde ik verbaasd. Dat leek me logisch, maar als snel werd duidelijk waarom hij het vroeg, hij wilde graag dat ik het aan zijn nieuwe vriendin zou geven. Om hem niet boos te maken of teleur te stellen gaf ik het later die middag aan zijn vriendin. Ze vond het leuk, maar het cadeautje dat ze van haar eigen kinderen kreeg was natuurlijk veel mooier. Dat deed pijn. Ik gaf haar iets om mijn vader gelukkig te maken en dan was dit haar reactie. Ik kon er niet met mijn vader over praten dus liet ik het erbij, maar diep van binnen had zijn vriendin, nu mijn stiefmoeder, me enorm gekwetst. Het heeft ervoor gezorgd dat ik nooit meer twee cadeautjes voor moederdag heb gemaakt op school, terwijl ik dit voor vaderdag wel deed. Want mijn stiefvader was inmiddels als een vader voor mij en tegenover mijn biologische vader had ik voor mijn gevoel toch een soort verplichting.

Zowel voor vaderdag als voor moederdag heb ik mij afgevraagd of mijn stiefvader en stiefmoeder voelden als een echte ouder en ik kwam tot de conclusie dat dit bij mijn stiefmoeder niet zo was.

Sanne, 19