Hoi, ik ben moeder van 2 prachtige meiden van 9 en 10.... wij zijn nu 4 jaar gescheiden, wij hebben na veel moeite eindelijk een co ouderschap nu 1,5 jaar ongeveer. Maar dat verloopt niet soepel de oudste heeft bij haar vader veel moeite met slapen. Ze mist mij heel erg en wil eigenlijk bij mij blijven. Nu zijn we een tijdje bezig met de module ouderschap blijft, maar dat helpt ook niet. We kunnen niet met elkaar praten hij blijft boos op mij. Nu zeggen ze bij ouderschap blijft dat ze bij haar vader niet kan slapen omdat wij niet kunnen praten. Maar waarom slaapt ze bij mij dan wel ?? Wie heeft er tips voor mij, ik wil haar zo graag helpen ....? Ik wil zo graag als ouders met elkaar praten maar het lukt niet :(

Goedemiddag, mijn man en ik zitten op dit moment middenin de scheidingsprocedure alleen is er 1 bijkomend ding. Mijn aanstaande ex-man heeft de ziekte van Parkinson. Hij is 36 jaar. Onze kinderen zijn 4 en 7 en weten daar nog niets van omdat we het zelfs pas 2 jaar weten. Mijn vraag is ; zijn er ouders/kinderen die hier ervaring mee hebben? Waarvan 1 ouder een ziekte heeft of echt ook de ziekte van Parkinson? We gaan voor co-ouderschap maar ik ben erg zoekende hoe hier in de toekomst mee om te gaan zonder hem daarin af te vallen. Alvast bedankt.

De vader van mijn kinderen (2 jongens van 6 en 4) en ik zijn bijna 4 jaar niet meer bij elkaar. Toen onze jongste zoon 3 maanden was besloot hun vader dat hij andere dingen in zijn leven wilde. Een jaar later wilde hij de jongens opeens niet meer zien en dat heeft ongeveer 1,5 jaar geduurd. Op mijn initiatief hebben we het contact langzaam telefonisch opgebouwd. Daarna af en toe een bezoekje bij ons thuis en dat gaat tot nu toe redelijk. Om de 4 tot 6 weken meldt hun vader zich en dan komt hij 30 minuten tot 3 uur op bezoek. De kinderen vinden het leuk dat hij er is en ik vind het prima. Maar in de periode tussen de bezoeken hebben de jongens het nooit over hun vader. De oudste zegt nu wel eens dat hij niet weet of hij het leuk vindt als papa komt. En nu mijn vraag: Wie van jullie heeft er zelf ervaring mee dat je vader of moeder je eerst niet meer wilde zien en daarna eigenlijk alleen maar als het hem/haar uitkwam. En hoe kan ik hier als moeder het beste mee omgaan? Alvast bedankt voor de hulp!

Ik heb 3 kinderen waarvan er 2 contact en omgang hebben met hun vader. De 3de heeft een tijd geen contact gehad dat wilde hij niet er was veel gebeurd. Sinds kort wordt dat contact weer langzaam opgebouwd met hulp van een hulpverlener. De omgang met de andere 2 is van een heel weekend al gekort naar 1 dag per 2 weken. Ik als moeder heb daar heel veel in gegeven en ook opgegeven maar dat doe je voor je kinderen. Nu het contact met de 3de weer opgebouwd wordt wil vader de andere 2 kinderen later op komen halen. Dit zorgt er weer voor dat ik weer meer in moet leveren aan tijd. Nu heb ik gezegd ik doe het niet neem ze dan maar alle 3 mee en neem je verantwoordelijkheden. Ook in vakanties wil hij ze niet een extra dagje maar gaat liever op vakantie en komt ze dan zelfs niet halen. Ik weet dan ook niet zo goed meer wat ik hier mee moet ik wil mijn kinderen niet te kort doen maar ben het geven ontzettend beu. Ik hoef op mijn beurt ook niet te verwachten dat hij ze een dagje extra neemt omdat ik een belangrijke afspraak heb.

Mijn vriend komt uit een vecht scheiding . contact tussen hem en de oudste van 13 jaar liep al stroef voor hij mij kende en hij wilden niet meer bij zijn vader komen. zijn dochter van toen 12 jaar kwam nog wel om het weekend. ze hadden goed contact . Op de dag dat zij hoorde dat haar vader apte met mij wilde de dochter niets meer met de vader te maken hebben. Mijn vriend heeft hier veel verdriet van . ze willen geen van beide nu nog met hem te maken hebben . Ik zelf vind contact met je kinderen zo belangrijk dat ik het een vanzelf sprekenheid vind dat ik een stapje terug doe. . Nu wil hij toch graag blijven kijken naar het wedstrijd paardrijden van zijn dochter . alleen kijken geen contact zoals ze wensen. Maar de dochter wil absoluut niet dat hij komt kijk,. wat is nu wijsheid? totaal geen contact meer zoals ze wensen of toch gaan kijken en laten zien dat hij ontzettend veel van ze houdt . we weten het niet meer waar we goed aan doen.

Ik wilde weten hoe oud een kind moet zijn om te beslissen bij wie hij wil wonen

Ik worstel met de vraag of ik mijn kinderen wat moet vertellen over wat er heeft gespeeld tussen hun vader en mij. Mijn dochter vraagt hierom. De situatie is heel complex vanwege ouderverstoting . Mijn zoon van 15 zie ik al een tijd niet, mijn dochter van 13 zie ik af en toe. Hun vader heeft de kinderen enorm tegen mij opgezet . De kinderen denken dat het aan mij ligt dat ik geen contact meer met hun vader wil. Dat is wat ze van vader horen. Ze weten niet dat hij er alles aan heeft gedaan om mij kapot te krijgen en om communicatie onmogelijk te maken.. Ik heb ze daar nooit iets over verteld. Ik vraag me af of het goed is voor hun om een stukje van mijn verhaal te vertellen. Normaal wordt een kind niet belast maar ze zijn door hun vader al heel erg belast. Ze vragen nu om mijn verhaal.. En ergens snap ik hun behoefte nu wel. Ik vraag me af of het verstandig is om ze meer te vertellen?

Mijn ex betrekt de kinderen bij alle volwassen zaken. Ik vind dit erg vervelend voor de kinderen. Ik heb al bij mijn oudste (13) aangegeven dat ik het vervelend vind dat die als een pion wordt gebruikt. Ook heb ik mijn ex al op deze site gewezen. Maar dat wuift ze weg. Mijn kinderen komen wel, maar hebben een negatief beeld over mij. Hoe kan ik ze hier bij helpen?

Ik ben moeder van Kyano( 5 jaar) en zit al 2 jaar in een vechtscheiding met de vader van Kyano. Nu is het zo dat Kyano iedere keer weer aangeeft dat hij niet naar zijn vader wilt, huilt dan ook enorm. Instanties zeggen gewoon dat Kyano niks te willen heeft!!! Klopt dit ???

Ik ben gescheiden moeder van 2 kinderen. Mijn zoon van 10 heeft het elk weekend moeilijk om naar zijn vader te gaan. Hij mist mij zegt hij. Bij mij kan hij meer zichzelf zijn zegt hij. Toch is hij graag bij zijn vader en heeft het naar zijn zin. Hoe kan ik mijn zoon helpen dat hij niet zo verdrietig is? Is het een oplossing om voor te stellen dat nog maar 1 keer per maand gaat ipv om de week?