Beste, Ik ben sinds 2 jaar gescheiden van de vader van mijn kinderen. Nu hebben wij een ouderschapsplan en convenant waarin een omgangsregeling is afgesproken. Onze zoon wordt bijna 18 jaar en is vrij om te gaan waar hij wil. Hij is nu al ruim een halfjaar niet bij zijn vader geweest. Echter onze dochter (over 2 weken 12) is al die tijd op woensdagavond naar vader gegaan tot en met donderdagavond en om het weekend. Al 2 jaar lang wil zij niet gaan, maar heb ik haar al die tijd toch gedwongen zich aan de gemaakte afspraken te houden. Tot vorige week. Ze kán niet meer. Huilt alleen nog maar en zit totaal niet lekker in haar vel. Ze blijft maar aangeven dat ze écht niet wil gaan. Nu is ze inmiddels dus al ruim 2 weken hier en is aankomend weekend eigenlijk vaders weekend. Ze blijft huilen en zeggen dat ze écht niet wil. In hoeverre kán ik haar nog dwingen te gaan?

Hoi Ik ben 4 jaar geleden op een goede manier uit elkaar gegaan met de moeder van mijn kinderen (13-13 en 10 jaar) Na onze scheiding heb ik een huis kunnen kopen in hetzelfde dorp als waar we woonden en heeft mijn ex iets kunnen huren in een dorpje vlakbij ons. Dit was weliswaar illegaal en niet ideaal om te wonen met de meiden maar wel in de buurt. De meiden hebben alles (voetbal/School etc) bij mij in de buurt Een jaar of 2 geleden heeft mijn ex een hele leuke jongen ontmoet die heel goed is voor mijn kids, hij woont alleen op 50 min rijden vanuit ons. Ze is hier bij ingetrokken. Dit is weliswaar besproken toendertijd en ik begreep de beweegredenen. Nu merk ik steeds meer dat met name de tweeling dit moeilijk vind. De huidige situatie is nu al dat ze iets meer bij mij zitten dan bij hun moeder. Wat ik nu heel moeilijk vind is dat ik klem zit in het feit dat ik het moeilijk vind voor mijn ex. Ze hoort alleen maar dat het niet leuk is daar omdat ze daar niks hebben en ze doet onwijs haar best het allemaal zo goed mogelijk te doen en andere kant zie ik dochters die niet goed in hun vel zitten omdat al hun vriendinnen hier zitten en ze die missen. Wat er ook nog bij komt kijken is dat ik het pittig vind om alle ballen als alleenstaande vader in de lucht te houden. De meiden, fulltime werken, huishouden en alle sociale verplichtingen. Als ik zeg kom maar extra, zorgt dat voor verantwoording maar wil de meiden niet de dupe laten zijn door onze scheiding. Help??

De vader van mijn twee kinderen (J 12 en M 15) en ik zijn nu 2 jaar gescheiden. Omdat de woningmarkt een drama is heb ik tot op heden nog geen goede woning kunnen vinden en woon nu in een klein appartement. Dit was voor mijn dochter (15) heel moeilijk omdat ze geen eigen kamer had. Na bijna 1,5 jaar ruzies en verdriet hebben we een paar maanden geleden besloten dat zij bij haar vader mag wonen. Dit maakt haar zichtbaar gelukkig en geeft ook bij mij thuis rust. Onze band is sterk en goed, maar ik zie haar wel heel weinig. Ze komt twee avonden in de week bij me eten. Ik mis haar ontzettend en mis ook veel van haar leven. Ze is geen beller of apper en behoorlijk eigengereid. Hoe kan ik er toch voor zorgen dat we niet uit elkaar groeien? Het liefst heb ik haar bij mij, maar ze heeft al aangegeven echt bij haar vader in haar oude 'thuis' te willen blijven. Dus ze wil hier ook niet logeren. Inmiddels is haar broer blij met zijn eigen kamer bij mij want die hoeft hij niet meer te delen. Maar haar bed staat er nog wel en wat spullen. Ik kan dat nog niet wegdoen, omdat het dan echt voelt alsof ze weg is. Maar voor mijn zoon is het dan nog niet echt 'zijn' kamer. Al met al, zitten we in een moeilijke fase tussen loslaten en vast willen houden. Waar doe ik als moeder goed aan nu? Heeft het zin om iets te bedenken zodat ik mijn dochter wat meer kan zien? En, kan ik de kamer van mijn zoon nu echt omtoveren tot zijn kamer en doe ik mijn dochter daar onbewust geen pijn mee?

Hoi, Ik ben gescheiden en heb drie kinderen: een meisje van 10, een meisje van 8 en jongen van 5. Hun mama en ik bespreken nu hoe we straks de zorgverdeling willen doen. Hun mama heeft aangegeven dat ze de kinderen meer bij haar wil omdat ze graag de zorg heeft over de kinderen. Ik sta daar voor open, maar ik twijfel of ik dan de kinderen niet te weinig zie. Ik ben een actief betrokken papa en wil graag op verschillende momenten betrokken zijn. Bij de hockey, een keer mee naar de tandarts. En ik wil graag dat ze ook bij mij wonen. We wonen allebei vlakbij de school en het is ongeveer 8 minuten fietsen van elkaar. Hun mama heeft nu het volgende voorgesteld: Week 1: de hele week en weekend bij mama en dan op woensdag middag bij mij. Ze slapen dan ook bij mij en ik breng ik de volgende ochtend naar school. Week 2: tot donderdag bij mama en dan haal ik ze uit school. Dan zijn ze op vrijdag na school bij mij en blijven ze ook het weekend en maandag ochtend breng ik ze dan naar school. Daarnaast zijn er natuurlijk vakanties en studiedagen op school die we allebei gaan doen. Dat wil ik 50 - 50 verdelen. Ik vind het belangrijk dat we doen wat de kinderen fijn vinden. Alleen weet ik niet goed wat dat is en dat weten ze nu zelf natuurlijk ook nog niet goed. Ik wil als volwaardig vader er voor de kinderen zijn. Ik ben heel benieuwd wat jullie adviezen zijn. Dank en groet, Jonas

Mijn vriend heeft 2 kinderen, een zoon van 13 jaar en een dochter van 10 jaar. Van vrij jong is al duidelijk dat deze 2 verschillende en soms tegenstrijdige wensen en behoeften hebben qua hoeveel tijd ze bij de ene of andere ouder doorbrengen. In 2019 is besloten dat de kids 11 dagen bij hun moeder en 3 dagen bij hun vader doorbrengen. De moeder vond dat het beste, de oudste ook en voor de jongste leek ons dat ook het beste. De oudste wil echter liever zo min mogelijk bij ons zijn. Hij zit al vanaf het begin van de scheiding in een loyaliteitsconflict waar zowel JGZ als wijzelf hem niet mee kunnen helpen. De jongste wil echter het liefste bij ons zijn. Ons voorstel is nu om voor de jongste de zorg 50/50 te doen voor de oudste de omgangsregeling hetzelfde te houden. Want ook de band tussen broer en zus is ingewikkeld, mede doordat de oudste gedragsproblematiek heeft en de jongste van rust, orde en regelmaat houdt. Is dit een vreemde verdeling? En vinden jullie dat we dan een te groot verschil tussen beide kinderen maken? De moeder staat niet achter deze verdeling en zien broer en zus als eenheidspakketje.

Na 6 jaar co-ouderschap (dochter is inmiddels 17) wil ik niet meer met tassen heen en weer. Dat doen wij nl. nog als ouders. Ik wil mijn dochter daar graag in mee laten denken. Wat is dan een mogelijk goede/fijne aanpak voor haar?

Hai, Hierbij mijn vraag als ouder. Binnenkort hebben mijn ex-partner en ik een gesprek met onze twee dochters (12jr en 16jr). Dit gesprek gaat over waar hun behoefte hebben om straks te wonen. Dit was op advies van mijn advocaat. Ik als mama moet het ouderlijk huis uit en ben opzoek naar een huurwoning in de buurt. Laatst sprak ik met onze dochters en hoorde ik dat hun vader behoorlijk op hun aan het inspelen is. Hun vader wil co-ouderschap en ik zie dat niet met hem zitten omdat hij niet met mij wil praten en daardoor de kinderen als boodschapper gebruiken. Ik hoor van de kinderen dat hun papa wil dat ze om de week bij hem zijn. Omdat ze hier hun grote en mooie kamers hebben en dat ze als ze bij mij straks wonen ze langer moeten fietsen naar school. Dit vind ik erg vervelend. Want de keuze moet bij de kinderen liggen in wat ze willen. Hoe kan ik straks het gesprek het beste aangaan met onze kinderen. En zorgen dat de meisjes hun eigen mening hebben en niet beïnvloed zijn. Groetjes Laura

Hallo, ik ben vader van een meisje van 12 en een zoon van bijna 14. Ze wonen op meer dan 200km afstand van mij, en ik zie ze bijna niet. Wat hielp toen het contact met je vader veel minder was?

Hoi iedereen, Mijn partner en ik staan op het punt uit elkaar te gaan na 6 jaar. Wij hebben samen 2 zoontjes (1 jaar en 3 jaar) en bezitten ook samen een huis waarin we nu nog allemaal samenwonen. Ik las al over birdnesting als tijdelijke mogelijke oplossing. Ikzelf heb nog een appartement dat ik momenteel verhuur dus hier kan ik altijd 50% van de tijd terecht: Ik vroeg mij nu af, zijn er hier nog mensen die ervaring hebben met birdnesting? Onze kinderen zijn nog zeer jong dus uiteraard is dit allemaal zeer pijnlijk maar de nood aan ruimte los van elkaar wordt alsmaar groter. Deze periode van birdnesting zouden wij maar voor een paar maanden doen; en van daaruit weer verder zien… Iemand ervaring met deze speciale woonsituatie? Groetjes!

Ik en de moeder van mijn dochter zitten in een juridisch conflict betreft wijzigen hoofdverblijf van moeder naar vader (naar mij) wegens een samenloop van omstandigheden bij moeder. Ik heb een verzoek ingediend bij de rechtbank voor wijziging hoofdverblijf. Nu heeft de moeder van mijn dochter, mijn dochter gevraagd een mail te sturen naar de rechtbank. Ik wil hier graag met haar over spreken en eventueel hetzelfde doen. Hoe pak ik dit aan zonder mijn dochter te beschadigen?