Ik en de moeder van mijn dochter zitten in een juridisch conflict betreft wijzigen hoofdverblijf van moeder naar vader (naar mij) wegens een samenloop van omstandigheden bij moeder. Ik heb een verzoek ingediend bij de rechtbank voor wijziging hoofdverblijf. Nu heeft de moeder van mijn dochter, mijn dochter gevraagd een mail te sturen naar de rechtbank. Ik wil hier graag met haar over spreken en eventueel hetzelfde doen. Hoe pak ik dit aan zonder mijn dochter te beschadigen?

Allereerst, pappa is een goeie pappa, hij heeft alleen sinds kort een nieuwe vriendin in huis wonen. En mijn zoontje voelt zich fijner bij mij en mn nieuwe vriend thuis. Maar het is sinds de nieuwe vriendin can pappa echt paniek als ie weer naar pappa moet. Ook met haar is niks mis. Maar wat kan ik nu het beste doen voor mn kind? Hij is 5jaar en wou altijd heel graag naar pappa. Kinderen van gescheiden ouders: Wat zouden jullie willen als kind? Ik kan hem niet bij pappa weg houden en dat wil ik ook niet. Maar dit gaat over ook niet zo.

Mijn dochter wil niet om de week naar vader. Zij geeft aan het daar en met hem niet prettig te vinden. Ze heeft daar geen vrienden of iets te doen Hebben jullie tips om hiermee om te gaan? Haar niet laten gaan is mijn inziens geen optie, soms komen we haar tegemoet door een nachtje minder te gaan. Hoor het graag Gr. Linda

Beste lezen, Mijn ex-partner en ik zijn in gesprek bij een mediator maar lopen vast. Hij heeft 3 regelingen genoemd waarvan 2 niet haalbaar zijn en de 3e is in mijn ogen niet in het belang van de kinderen. Dat is mijn optie wel en in mijn optie wordt rekening gehouden met zijn wens van co-ouderschap (60/40) en wordt rekening gehouden met zijn werk door flexibel te kunnen regelen. Mijn optie is door hem afgewezen. Als laatste optie heb ik akkoord gegeven op zijn derde optie, maar wel met de eis dat dit in een woonplaats naar mijn keuze gaat gebeuren. Dit is praktisch gezien mogelijk alleen de reistijd naar zijn werk neemt hierbij toe. Ook dit heeft hij afgewezen. Nu is mij nog een allerlaatste optie binnengeschoten. De week om week, zoals hij het wil, in de woonplaats, waar hij het wil, maar tijdelijk. Dat wil zeggen, wanneer de oudste naar de middelbare gaat (over ca. 2,5 jaar) dan wil ik verhuizen naar de stad van mijn wens, omdat hier veel meer keuze en aanbod is voor beide kinderen. De scholen zijn dichterbij (10 min ipv 30 minuten) en de wegen ernaartoe zijn veiliger. Omdat dit praktisch nu niet mogelijk is, is hierbij wel de voorwaarde dat hij de kinderen zo vaak als nodig opvangt wanneer ik naar het werk ben. Hij heeft aangegeven 17 maanden verlof te hebben staan om dit op te kunnen vangen en hier ook goedkeuring van zijn leidinggevende voor gehad. Voorwaarde die ik erbij wil stellen is dat we een proefperiode (min 3 maanden) dit proberen. Hoe denken jullie hierover?

Ik ben een nieuwe partner van een vader met 2 kinderen van 13 en 14 jaar uit. Wij willen graag gaan samenwonen. Op dit moment woont vader in hetzelfde dorp als moeder en kunnen de kinderen met de fiets op wisselmomenten zich verplaatsen. Echter willen we gaan wonen in mijn woonplaats. Dit betekent dat ze voortaan afhankelijk worden van onze autoritjes. Uiteraard zijn we ons ervan bewust dat wij ervoor kiezen ok te gaan. Dus zorgen wij er ook voor dat zij er zo min mogelijk last van hebben. De moeder van de kinderen is op de hoogte en steunt ons, maar geeft wel aan het lastig te vinden voor de kinderen. Wij willen het binnenkort gaan vertellen aan de kinderen. Hebben jullie tips hoe we dit kunnen vertellen en wat we eventueel kunnen doen om het zo fijn mogelijk te maken voor hen? Alvast super bedankt!

Mijn man en ik liggen sinds kort in scheiding. Deze week hebben ze hun eerste week bij papa. Onze zoon heeft vanmorgen een hele moeilijke ochtend gehad en gaf uiteindelijk aan dat het was, omdat hij mij (mama) mist. Helpt het hem als ik hem vanavond bijvoorbeeld mee in bed kom leggen? Of mee kom eten? Of juist niet. Mijn (bijna ex-) man vindt dat prima. Groetjes..

ik merk bij mijn kinderen sinds ze op de middelbare school zitten veel onrust betreft co-ouderschap. we hebben de wissel op woensdag en om het weekend. bij de ene ouder kunnen ze zelfstandig naar school met vrienden,bij de andere ouder moeten ze ivm de afstand (22 km) met de auto. hoe kan ik dit bespreekbaar maken met de kinderen zonder ze in een loyaliteitconflict te laten komen. ik wil niet dat ze kiezen maar ik gun ze de rust voor hun studie en sociale activiteiten. tussen ouders is geen communiecatie .

Mijn ex partner en ik zijn al 10 jaar uit elkaar, onze dochter is nu 13. In deze afgelopen 10 jaar is ze vooral met haar vader al een aantal keer verhuist. Bij mij was steeds haar stabiele plek en huisje. Echter woon ik in een erg duur en klein huurhuis, nu is er iets nieuws op mijn pad gekomen, groter en goedkoper. Toen ik hierover begon gingen alle hakken in het zand en was het een "hard-no, je bekijkt het maar met je nieuwe huis!!" De bedenktijd is niet heel lang en in een stad als Amsterdam moet je kansen gelijk grijpen. Hoe moet ik dit nu verder aanpakken, want ik wil graag naar haar luisteren en haar stabiele haven blijven. Mocht dit nieuwe huis door kunnen gaan dan, wil ik er voor gaan. Hoe pak ik dit pedagogisch verantwoord aan?

Heyyy! Tess hier! Ik heb een vraagje, mijn ouders zijn nu 3 jaar uit elkaar en ik heb op zoveel plekken gewoond dat ik niet weet waar ik me fijn voel! Toen ze uit elkaar gingen woonden we eerst bij mijn oma uit eindelijk deed mijn oma moelijk en gingen we weg! Toen e moesten zelfs nog bij mijn vader wonen, en toen deden we 1 week bij die vrienden, 1 week bij die en dat voor 2 maanden! Dat was toen leuk maar nu voelt het niet fijn als ik er over na denk! Ik heb zoveel huizen gehad en zoveel kamers waar woon ik eigenlijk? Toen zijn we naar een huis gegaan 20 minuten van mijn andere huis/dorp/ school en daar hebben we voor 3 jaar gewoond ik vond het daar zo fijn! Eerst wilde ik er niet heen en toen niet weg! Nu woon ik met mijn vader nog in het zelfde huis en hij heeft nu ook een vriendin en met mijn woon ik weer terug in mijn oude dorp en wonen we samen met haar vriend en kinderen. Herkend iemand dit?😐

Hoi allemaal, Mijn ex-partner en ik zijn nu 4 jaar uit elkaar. De band tussen mijn dochter van 13 en haar vader is nooit heel goed geweest. Ze gaat al langere tijd met tegenzin naar haar vader. Ze gaat om het weekend naar haar vader samen met haar zusje. Begin oktober kwam ze op vrijdag huilend uit school dat ze echt niet wilde gaan dat weekend. Haar vader was toen al bij mij thuis en wachtte op haar zodat ze met hem mee kon. Ze heeft toen alles aangegeven waarom ze niet wil gaan. Ze geeft aan dat haar vader snel boos wordt, haar zusje voortrekt, hij niet naar haar luistert en dat ze liever bij haar moeder is. Dat weekend is ze niet gegaan. En was zichtbaar opgelucht. Ze vrolijkte helemaal op. De keer erna is ze 1 nacht gegaan. Dit wilde ze zelf. Maar ze had er z’n stress van dat ze lichamelijke klachten had. Maar is toch gegaan. Dit weekend heeft ze aangegeven niet te willen gaan. Haar vader vind dat we haar moeten dwingen en ze zich er maar overheen moet zetten. Ik vind dat we een tussen weg moeten zoeken die voor haar prettig is. Bv alleen zaterdag overdag en daarna weer naar mij. Maar hij wil dit niet. Hebben jullie advies?