Hoi, Mijn kinderen (16 en 14 jaar) hebben laten weten dat ze eigenlijk geen behoefte hebben aan contact. Ze hebben moeite met het gegeven dat ik een nieuwe relatie heb. Ze hebben het gevoel dat ik ze niet meer op nummer één plaats. Ik wil het contact graag herstellen, maar weet niet goed hoe de impasse te doorbreken. Moet ik forceren, of juist niet? Mijn ex, bij wie ze wonen, vindt dat zij hier geen rol in heeft, laat het aan de kinderen en mij. Alvast dank voor het meedenken!

Hallo! Hopelijk hebben jullie fijne tips voor ons: mijn nieuwe partner en ik wonen al een poosje samen en hij speelt dus ook de helft van de week, als de kinderen bij mij zijn, een actieve rol in hun leven. Gelukkig verloopt het contact goed. Ik merk dat mijn kinderen wel behoefte hebben aan een "titel" voor hem, in plaats van steeds moeten zeggen "de nieuwe vriend van mijn moeder". Ze gebruiken nu af en toe "stiefvader". Toch voelt dat niet helemaal passend, omdat hij niet hun vader is, en hun papa ze gewoon de helft van de tijd opvoedt. Ook hebben we in het ouderschapsplan besproken dat termen als "vader" en "moeder" gewoon bij de ouders blijven. Zijn er anderen die hier ook mee stoeiden? En wellicht nieuwe termen hebben bedacht voor de rol van "de nieuwe partner van..."in het leven van de kinderen? Alvast bedankt voor het meedenken! Groetjes, Eva

Sinds 4 jaar ben ik gescheiden van de vader van onze dochters (6 en 9 jaar oud). We hebben 50/50 co-ouderschap, wonen in hetzelfde dorp en komen goed overeen als ouders. Sinds 2 jaar heb ik een relatie met een man die ook vader is van 2 zonen (2,5 jaar en 10 jaar oud). Hij heeft geen ouderschapsplannen met de moeders van zijn kinderen. De kinderen zien is steeds in onderling overleg. De jongste zoon zien we wekelijks met overnachting, zijn moeder heeft onze relatie aanvaard en we komen goed overeen. Betreft zijn oudste zoon zit ik in de knel. Ik heb hem 1x mogen zien toen we een jaar samen waren, zijn moeder heeft moeite met acceptatie van de nieuwe situatie. Sindsdien gaat mijn vriend steeds alleen met zijn oudste zoon op stap. Deze mag niet bij ons thuis komen of komen logeren van zijn moeder. Ze weigert pertinent contact tussen mij en zijn oudste zoon. Mijn vriend heeft het hier erg moeilijk mee, ik ook. Met moeder is niet te praten zonder ze gaat gillen. Als hij praat met zijn zoon geeft hij alleen maar aan dat hij mama niet alleen wil laten omdat ze dan erg verdrietig is. Zijn loyaliteit is verscheurd, duidelijk merkbaar. Herkent iemand deze situatie en heeft iemand tips?

Mijn ex-man en ik zijn nu een jaar gescheiden. We hebben samen 2 fantastische zoons van 7 en 11. Nu heb ik een nieuwe partner en twijfel ik wanneer en hoe ik deze introduceer bij mijn kinderen. Op het moment voelt het alsof ik in twee werelden naast elkaar leef en ik zou deze werelden graag met elkaar verbinden. Ik wil mijn kinderen zeker het gevoel blijven geven dat ik hen laat voorgaan op mijn nieuwe partner. Dus dat neem ik in ieder geval als belangrijk punt mee. Bij het CJG werd ik gewaarschuwd om vanuit mijn roze wolk niet te snel een partner aan de kinderen voor te stellen. Hoe bepaal ik het goede moment?

Mijn ex-partner en ik zijn nu ruim een half jaar geleden uit elkaar gegaan. Hij is verliefd geworden op een andere vrouw. Hij is serieus met haar en wilde haar voorstellen aan onze zoon van bijna 5 jaar. Hoewel het voor mij pijnlijk is en ik er veel verdriet van heb, weet ik als kind van gescheiden ouders waar veel ruzie was, dat dat niet bevordelijk is voor je als kind. Daarom heb ik de situatie geaccepteerd en denk ik dat we goed met elkaar omgaan omwille van onze zoon. Ik had met mijn ex-partner afgesproken dat ik zijn nieuwe vriendin eerst wilde ontmoeten en hoewel hij zei daar gehoor aan te willen geven heeft hij zich niet aan de afspraak gehouden. Zijn uitleg: het was spontaan, een casual ontmoeting, het had elke vriend/vriendin kunnen zijn en het heeft weinig indruk op onze zoon gemaakt. Dit is nu een week geleden. Nu kwam mijn ex-partner met het voorstel dat hij met onze zoon op vakantie wil en ook met zijn nieuwe vriendin. Over ongeveer een maand. Ik vind dit veel te snel gaan. Ik vind dat ze eerst rustig vaker tijd door moeten brengen met elkaar, dan misschien een keer blijven slapen voordat ze een week op vakantie gaan. Mijn ex-partner is ook nog niet eerder alleen met onze zoon op vakantie gegaan. Terwijl ik denk dat het hele waardevolle quality time kan zijn. Wat denken jullie van deze situatie en welk advies zouden jullie geven?

Hai Ik ben moeder van een dochter van bijna 13. Zij woont sinds de scheiding bij mij en sinds bijna twee jaar wonen we in een huis met mijn vriend en zijn zoon. Mijn dochter en mijn vriend hebben vaak een beetje ruzie. Zij vindt dat hij te snel boos op haar wordt en daar heeft ze last van. Ze heeft aangegeven dat als ze nu mocht kiezen ze liever bij haar vader zou wonen, en dat doet mij heel veel pijn. Binnenkort gaan we met zijn drietjes op vakantie en ik ben heel erg bang dat dat helemaal niet gezellig wordt. Wat kan ik doen om de sfeer te verbeteren zonder te kiezen tussen mijn vriend en mijn dochter?

Ik ben de partner van een vader met twee dochters, 9 en 6. We zijn al een aantal jaar samen en ik heb een goede band met de meiden. We wonen praktisch samen. De moeder van de kinderen wil mij zo veel mogelijk uit beeld houden. Er is bijvoorbeeld gevraagd of ik voor langere tijd volledig uit beeld kan verdwijnen richting de kinderen, wanneer zij ook aanwezig is dus bij voorstellingen, of zwemdiploma’s. Ook wordt bezwaar gemaakt tegen mijn aanwezigheid bij wisselmomenten, daar ben ik het afgelopen jaar 4 keer bij aanwezig geweest omdat het op de route lag, vaker niet. Hier zet ze ook druk achter. Zo is aangegeven dat als wij niet meewerken aan bepaalde verzoeken, er geen medewerking komt op andere onderwerpen, zoals vakanties met de kinderen. Wat mij vooral zorgen baart, is de positie van de kinderen. Een voorbeeld: de meiden kregen nieuwe cavia’s en waren daar heel trots op. Die wilden ze graag aan mama laten zien. Omdat ik thuis was en ze mij dus niet wil zien, stelden wij voor om te facetimen. De reactie van de kinderen was: “Mama wil dat niet.” Ook worden de kinderen niet bij de voordeur afgezet, maar verderop, omdat hun moeder mij niet wil tegenkomen. Mijn vragen zijn: 1. Hoe voorkom je dat kinderen in een loyaliteitsconflict terechtkomen als één ouder moeite heeft met de nieuwe partner van de andere ouder? 2. Hoe kunnen mijn partner en ik de meiden hier zo goed mogelijk in begeleiden, zonder hen mee te nemen in de spanningen tussen volwassenen?

Hi. Mijn ex is bij mij weg gegaan toen ik 7 maanden in verwachting was van de 2e. Hij had mij verlaten voor een ander en heeft daar 4,5 jaar lang een relatie mee gehad en ook samen gewoond. De kinderen hebben haar ook 4 jaar lang gekend. Mijn kinderen zijn nu 5 en 7. Die relatie is uit gegaan en zij is sinds afgelopen december daar uit huis. Ze zien haar nog wel af en toe en spreken dan nog af met z'n 4en. Nu heeft mijn ex alweer een (volgens hem serieuze) relatie. Hij date daar nu ongeveer 2 maanden mee en wil de kinderen er al bij betrekken. Dit wil hij bij een speeltuin doen waar haar jongste de verjaardag viert en ze vriendschappelijk met elkaar zouden omgaan zodat iedereen aan elkaar kan wennen en er nog meer mensen bij zijn (ook andere kinderen die de kinderen al wel kennen). Het lijkt mij allemaal wat snel en ook verwarrend voor de kinderen omdat ze van het weekend nog ergens eten waren met z'n 4en (met ex vriendin). Voor een duidelijker beeld: ik ben sinds de scheiding altijd alleen geweest en ze zijn 5 dagen in de week bij mij. Hebben andere hier ervaring mee?

Hoi! Ik ben een moeder van een dochter van zes en een zoon van vier. En ik ben weer verliefd! En het is ook echt serieus. Hij heeft ook twee kids, van 7 en 5. Wij willen super zorgvuldig om gaan met een kennismaking. Maar wat is wijsheid? Van te voren vertellen dat we verliefd zijn en een ontmoeting realiseren, of elkaar eerder casual tegenkomen als ‘vrienden’ en de kinderen aan elkaar voorstellen. Of eerlijk en open aan de voorkant. Wat zouden jullie prettig vinden en hoe kan ik dit het beste aanpakken. Dank jullie wel!

Allereerst, pappa is een goeie pappa, hij heeft alleen sinds kort een nieuwe vriendin in huis wonen. En mijn zoontje voelt zich fijner bij mij en mn nieuwe vriend thuis. Maar het is sinds de nieuwe vriendin can pappa echt paniek als ie weer naar pappa moet. Ook met haar is niks mis. Maar wat kan ik nu het beste doen voor mn kind? Hij is 5jaar en wou altijd heel graag naar pappa. Kinderen van gescheiden ouders: Wat zouden jullie willen als kind? Ik kan hem niet bij pappa weg houden en dat wil ik ook niet. Maar dit gaat over ook niet zo.