Mijn ex-man en ik zijn nu een jaar gescheiden. We hebben samen 2 fantastische zoons van 7 en 11. Nu heb ik een nieuwe partner en twijfel ik wanneer en hoe ik deze introduceer bij mijn kinderen. Op het moment voelt het alsof ik in twee werelden naast elkaar leef en ik zou deze werelden graag met elkaar verbinden. Ik wil mijn kinderen zeker het gevoel blijven geven dat ik hen laat voorgaan op mijn nieuwe partner. Dus dat neem ik in ieder geval als belangrijk punt mee. Bij het CJG werd ik gewaarschuwd om vanuit mijn roze wolk niet te snel een partner aan de kinderen voor te stellen. Hoe bepaal ik het goede moment?

Mijn ex-partner en ik zijn nu ruim een half jaar geleden uit elkaar gegaan. Hij is verliefd geworden op een andere vrouw. Hij is serieus met haar en wilde haar voorstellen aan onze zoon van bijna 5 jaar. Hoewel het voor mij pijnlijk is en ik er veel verdriet van heb, weet ik als kind van gescheiden ouders waar veel ruzie was, dat dat niet bevordelijk is voor je als kind. Daarom heb ik de situatie geaccepteerd en denk ik dat we goed met elkaar omgaan omwille van onze zoon. Ik had met mijn ex-partner afgesproken dat ik zijn nieuwe vriendin eerst wilde ontmoeten en hoewel hij zei daar gehoor aan te willen geven heeft hij zich niet aan de afspraak gehouden. Zijn uitleg: het was spontaan, een casual ontmoeting, het had elke vriend/vriendin kunnen zijn en het heeft weinig indruk op onze zoon gemaakt. Dit is nu een week geleden. Nu kwam mijn ex-partner met het voorstel dat hij met onze zoon op vakantie wil en ook met zijn nieuwe vriendin. Over ongeveer een maand. Ik vind dit veel te snel gaan. Ik vind dat ze eerst rustig vaker tijd door moeten brengen met elkaar, dan misschien een keer blijven slapen voordat ze een week op vakantie gaan. Mijn ex-partner is ook nog niet eerder alleen met onze zoon op vakantie gegaan. Terwijl ik denk dat het hele waardevolle quality time kan zijn. Wat denken jullie van deze situatie en welk advies zouden jullie geven?

Hai Ik ben moeder van een dochter van bijna 13. Zij woont sinds de scheiding bij mij en sinds bijna twee jaar wonen we in een huis met mijn vriend en zijn zoon. Mijn dochter en mijn vriend hebben vaak een beetje ruzie. Zij vindt dat hij te snel boos op haar wordt en daar heeft ze last van. Ze heeft aangegeven dat als ze nu mocht kiezen ze liever bij haar vader zou wonen, en dat doet mij heel veel pijn. Binnenkort gaan we met zijn drietjes op vakantie en ik ben heel erg bang dat dat helemaal niet gezellig wordt. Wat kan ik doen om de sfeer te verbeteren zonder te kiezen tussen mijn vriend en mijn dochter?

Ik ben de partner van een vader met twee dochters, 9 en 6. We zijn al een aantal jaar samen en ik heb een goede band met de meiden. We wonen praktisch samen. De moeder van de kinderen wil mij zo veel mogelijk uit beeld houden. Er is bijvoorbeeld gevraagd of ik voor langere tijd volledig uit beeld kan verdwijnen richting de kinderen, wanneer zij ook aanwezig is dus bij voorstellingen, of zwemdiploma’s. Ook wordt bezwaar gemaakt tegen mijn aanwezigheid bij wisselmomenten, daar ben ik het afgelopen jaar 4 keer bij aanwezig geweest omdat het op de route lag, vaker niet. Hier zet ze ook druk achter. Zo is aangegeven dat als wij niet meewerken aan bepaalde verzoeken, er geen medewerking komt op andere onderwerpen, zoals vakanties met de kinderen. Wat mij vooral zorgen baart, is de positie van de kinderen. Een voorbeeld: de meiden kregen nieuwe cavia’s en waren daar heel trots op. Die wilden ze graag aan mama laten zien. Omdat ik thuis was en ze mij dus niet wil zien, stelden wij voor om te facetimen. De reactie van de kinderen was: “Mama wil dat niet.” Ook worden de kinderen niet bij de voordeur afgezet, maar verderop, omdat hun moeder mij niet wil tegenkomen. Mijn vragen zijn: 1. Hoe voorkom je dat kinderen in een loyaliteitsconflict terechtkomen als één ouder moeite heeft met de nieuwe partner van de andere ouder? 2. Hoe kunnen mijn partner en ik de meiden hier zo goed mogelijk in begeleiden, zonder hen mee te nemen in de spanningen tussen volwassenen?

Hi. Mijn ex is bij mij weg gegaan toen ik 7 maanden in verwachting was van de 2e. Hij had mij verlaten voor een ander en heeft daar 4,5 jaar lang een relatie mee gehad en ook samen gewoond. De kinderen hebben haar ook 4 jaar lang gekend. Mijn kinderen zijn nu 5 en 7. Die relatie is uit gegaan en zij is sinds afgelopen december daar uit huis. Ze zien haar nog wel af en toe en spreken dan nog af met z'n 4en. Nu heeft mijn ex alweer een (volgens hem serieuze) relatie. Hij date daar nu ongeveer 2 maanden mee en wil de kinderen er al bij betrekken. Dit wil hij bij een speeltuin doen waar haar jongste de verjaardag viert en ze vriendschappelijk met elkaar zouden omgaan zodat iedereen aan elkaar kan wennen en er nog meer mensen bij zijn (ook andere kinderen die de kinderen al wel kennen). Het lijkt mij allemaal wat snel en ook verwarrend voor de kinderen omdat ze van het weekend nog ergens eten waren met z'n 4en (met ex vriendin). Voor een duidelijker beeld: ik ben sinds de scheiding altijd alleen geweest en ze zijn 5 dagen in de week bij mij. Hebben andere hier ervaring mee?

Hoi! Ik ben een moeder van een dochter van zes en een zoon van vier. En ik ben weer verliefd! En het is ook echt serieus. Hij heeft ook twee kids, van 7 en 5. Wij willen super zorgvuldig om gaan met een kennismaking. Maar wat is wijsheid? Van te voren vertellen dat we verliefd zijn en een ontmoeting realiseren, of elkaar eerder casual tegenkomen als ‘vrienden’ en de kinderen aan elkaar voorstellen. Of eerlijk en open aan de voorkant. Wat zouden jullie prettig vinden en hoe kan ik dit het beste aanpakken. Dank jullie wel!

Allereerst, pappa is een goeie pappa, hij heeft alleen sinds kort een nieuwe vriendin in huis wonen. En mijn zoontje voelt zich fijner bij mij en mn nieuwe vriend thuis. Maar het is sinds de nieuwe vriendin can pappa echt paniek als ie weer naar pappa moet. Ook met haar is niks mis. Maar wat kan ik nu het beste doen voor mn kind? Hij is 5jaar en wou altijd heel graag naar pappa. Kinderen van gescheiden ouders: Wat zouden jullie willen als kind? Ik kan hem niet bij pappa weg houden en dat wil ik ook niet. Maar dit gaat over ook niet zo.

Sinds anderhalf jaar ben ik gescheiden en sinds een klein jaar heb ik een nieuwe relatie. Met mijn ex doe ik aan birdnesting (50/50) in mijn huis, maar sinds kort heeft hij een eigen woning waar de kinderen op den duur ook soms gaan verblijven. Mijn dochter (13) heeft moeite met de scheiding en erg veel moeite met het feit dat ik (zo snel) een nieuwe relatie heb gekregen. Ze is bang om geen plek te krijgen in mijn 'nieuwe leven'zoals zij dat noemt, onzeker en jaloers en boos omdat haar hele leven door onze scheiding is veranderd. Ik biedt ruimte aan al haar emoties, het mag er allemaal zijn en ik wil geduld hebben. Een onmoeting met mn vriend wil ik niet forceren als mn dochter daar nog niet klaar voor is. Ik stel haar gerust door aan te geven dat hij geen vaderrol zal nemen, en we niet willen samen wonen. Maar over twee maanden hebben we een familieweekend en eigenlijk wil ik dat mijn vriend daar (gedeeltelijk) ook bij kan zijn. Ik zou willen dat de woede van mn dochter wat bekoeld, dat zij er minder verdriet van heeft, en dat de situatie normaliseert, zodat mn vriend me eens thuis kan bezoeken op den duur. Zij hoeft niets met hem, maar af en toe elkaars nabijheid kunnen tolereren; is dat iets wat ik van haar kan vragen?

Ik ben gescheiden en heb sinds kort een nieuwe relatie. De kinderen (4 en 6 jaar) weten hiervan en zien hem graag. Ze willen hier ook over vertellen aan hun vader, maar die geeft aan niks over mijn nieuwe partner te willen horen. Nu vraag ik me af; hoe is het voor een kind om bij de ene ouder niet alles te mogen vertellen? Kan dit kwaad?

Ik ben bijna 2 jaar geleden gescheiden. We hebben drie kinderen. Twee meiden van 13 en 8 en een jongen van 11. Ik heb co-ouderschap met mijn expartner dat gaat goed. De wisselmomenten zijn op de vrijdag en ik zie mijn expartner daarbija niet. Ik heb ongeveer 10 maanden alleen gewoond met de kinderen, eerst in ons ouderlijk huis, daarna in mijn eigen woning. Mijn expartner is ook verhuisd. Ongeveer 10 maanden na de scheiding heb ik een nieuwe vriend gekregen. Hij is rustig geïntroduceerd en na gelang de vraag van de kinderen kon hij vaker komen en uiteindelijk is hij de hele week bij ons wanneer de kinderen er ook zijn. Alle kinderen hebben leuk contact met mijn vriend. Ze maken lol en hebben leuke gesprekken. Nu ongeveer 8 maanden verder krijgt mijn oudste dochter moeite om naar mij toe komen, ze geeft aan dat het fijner is bij haar vader. Ik heb het vermoeden dat dit mede komt doordat mijn expartner mijn oudste dochter zijn kant en verhaal van de scheiding heeft verteld, welke niet allemaal op de waarheid berust zijn. Ook geeft ze aan het lastig te vinden om 10 km te fietsen om naar mij toe te komen en niet dicht bij haar vriendinnen te wonen. Ik hoop dat iemand mij kan adviseren wat ik het beste kan doen in deze situatie.