Moet ik verhuizen?

Beste D., Bedankt voor het stellen van deze vraag! Ik kan me voorstellen dat het een moeilijke situatie is en dat het nooit leuk is om te moeten kiezen tussen je eigen geluk en het bij elkaar houden van je kinderen. Als ik jouw verhaal lees, dan herken ik de situatie van mijn moeder hierin. Mijn broer is bij mijn vader blijven wonen, ik ben in de tijd van de scheiding op kamers gegaan om te studeren. Maar ik was met mijn moeder meegegaan als ik wel thuis was blijven wonen. Ook wonen mijn ouders nu ver uit elkaar, een uur reizen met het openbaar vervoer. Als kind vind ik deze situatie wel eens lastig omdat ik vaak het gevoel heb dat ik moet kiezen waar ik naar toe wil, als je ouders dicht bij elkaar wonen is het veel makkelijker om even heen en weer te gaan. Maar ik ben nu (na 2 jaar) wel heel blij dat mijn moeder deze stap heeft gezet, omdat ik aan haar merk dat ze beter in haar vel zit en dat zij gelukkiger is. Wat ik zou adviseren, als kind, is om er ook met de kinderen over te praten. Om te vertellen waarom je naar Utrecht wilt verhuizen, dat geeft de kinderen de kans om hun mening te geven over de situatie. Ook lijkt het met goed om met je ex-man (en misschien met de kinderen) te praten over de praktische uitvoering en consequenties. Dan kunnen jullie samen kijken naar de opties voor sport, vriendjes en de twee huizen waar ze zullen komen te wonen. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn advies. Ik wens je in ieder geval heel veel succes met het maken van deze keuze. Liefs, Maureen

Beste D., Bedankt voor het stellen van je vraag op ons forum! Ik begrijp heel goed dat dit een lastige situatie is voor u. Ik ben toen ik 6 jaar was verhuisd toen mijn ouders gingen scheiden, en we wonen nu met de auto een half uur van elkaar vandaan. Vroeger werden mijn broertje en ik om het weekend naar m’n vader heen en weer gereden. Nu we ouder zijn moeten we met de trein wat ons ruim een uur kost. Persoonlijk heb ik de grote afstand altijd erg vervelend gevonden... Ik zie mijn vader niet veel en als ik wel bij hem ben mis ik veel in het dorp van mijn moeder. Ik heb nooit een teamsport kunnen doen omdat dat te veel gedoe was en ook met feestjes moest er altijd weer iets geregeld worden, dat vond ik vervelend. Bij mijn vader had ik dan juist geen sociaal leven en ik verveel me daar best wel. Werken moet ik doordeweeks doen want in de weekenden werken kan ook niet. Het is niet bedoeld om u af te schrikken maar het is voor de kinderen natuurlijk minder fijn dan zoals het nu is... Wel is het zo dat kinderen ook heel goed voelen hoe u zich voelt. Mijn moeder is een hele tijd ongelukkig geweest en ook dat is niet fijn. Als u echt diep ongelukkig bent op de plaats waar u nu woont kan het voor de kinderen fijner zijn als u wel goed in uw vel zit , ookal wonen ze ver van u vandaan. Het lijkt me een goed idee om er eens met de kinderen over te praten. Zeker de oudste twee zullen wel een mening hebben. Als kind is het heel erg fijn als er naar je geluisterd wordt en dat je het gevoel krijgt dat je mening ertoe doet. Probeer de situatie zo goed mogelijk uit te leggen en maak de consequenties duidelijk. Hopelijk krijgen ze zo een duidelijk beeld en kunnen ze weloverwogen hun mening geven over deze toch wel belangrijke beslissing. Succes! Amélie