De zon schijnt, het is warm buiten, positieve vibes. Ik heb eigenlijk niet zoveel zin om een moeilijk stukje te schrijven, dus probeer ik te bedenken: Wat waren voor mij de positieve kanten van de scheiding van mijn ouders?
Eerlijk is eerlijk, dit lijstje is minder lang dan dat met de vervelende kanten, aangezien mijn ouders niet op een goede manier uit elkaar zijn gegaan (en elkaar nog steeds niet kunnen verdragen). Maar, het is een uitdaging.
Ik ben snel zelfstandig geworden, oftewel ‘snel volwassen’, door de vechtscheiding van mijn ouders. Toen ik 18 werd, ben ik zo snel mogelijk het huis uit gegaan en dat was echt heerlijk! Mijn eigen plekje, mijn eigen boodschappen doen. Mijn leven was nu mijn verantwoordelijkheid. Doordat ik snel zelfstandig moest worden, was dit eindelijk het moment waarop ik alles zelf mocht doen en bepalen, want thuis had ik toch te luisteren naar mijn moeder. En dat was een bevrijding! Alles wat ik al kon, kon ik nu echt gaan uitvoeren. Terwijl leeftijdsgenoten nog veel van hun ouders vroegen en hen vaak nodig hadden, was dit bij veel minder het geval. En dat vond ik helemaal niet erg. Ik was zelfs een beetje trots dat ik het allemaal zelf regelde.
Een ander klassiek punt, dat ik als positief heb ervaren: dubbele verjaardagen vieren, waarbij ik bij mijn moeder vaak veel cadeautjes kreeg en bij mijn vader heerlijk eten! Er waren ook meer kerstdagen. Ik had vaak drie of zelfs vier kerstdagen, met alleen maar lekker eten. Mijn vader kan koken als de beste, dus het was een feest om daarbij te zijn.
Wat in mijn geval een specifiek positief punt is: mijn stiefmoeder. Eerlijk gezegd, in het begin vond ik haar helemaal niks. ‘De nieuwe vriendin van mijn vader’ vond ik echt verschrikkelijk. Gelukkig is dit bijgedraaid, want ze is echt een topvrouw! Ik ben blij dat ik haar heb leren kennen. Ze was er altijd en ze kon luisteren en advies geven. Ze was zorgzaam, ondanks het feit dat ik niet haar biologische kind ben. Op de momenten dat ik mijn moeder nodig had en zij er niet voor mij kon zijn, was mijn stiefmoeder er. Ze toont veel begrip, ze leeft mee en confronteert me ook wanneer het nodig is. Ze is nu nog steeds een waardevol persoon in mijn leven!
Het zijn misschien niet veel positieve punten, maar toch heel waardevol. Een scheiding is nooit leuk en zal altijd iets met een kind doen. Een vechtscheiding is nog gevaarlijker en heeft een grote impact op onder andere de kinderen. Het is de kunst, voor zowel kinderen als ouders, om de positieve kanten uit de situatie te halen en deze te belichten. Ik denk dat dat de mooiste manier is om met een scheiding te kunnen leven.
Yvon (24)
