Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

610 verhalen gevonden voor jou

Mommy & lifestyle blogger La Vie Sanne schrijft over Villa P
Mommy & lifestyle blogger La Vie Sanne schrijft over Villa P

📖 Mommy & lifestyle blogger La Vie Sanne schrijft over Villa P

Blogger La Vie Sanne, kind van gescheiden ouders en moeder, schrijft over hoe het voor haar was toen haar ouders in scheiding lagen en hoe fijn ze het had gevonden als er toen al een plek als Villa Pinedo was geweest.

Lees hier Sanne's blog.

 

 

Verhaal lezen
Ik mis het samenzijn met kerst
Ik mis het samenzijn met kerst

📖 Ik mis het samenzijn met kerst

Ik zat met mijn vader in de auto. Het was nog ruim twee maanden tot Kerstmis, maar daar was het al: All I Want For Christmas van Mariah Carey. Ik zette het liedje harder en zong met volle borst mee. Mijn vader schudde zijn hoofd. Nu al kerstmuziek…

Als het aan mij ligt komt er meteen na de eerste officiële herfstdag al een kerstboom in huis. Kerst is altijd al mijn favoriete feestdag geweest. Elk jaar begin ik in oktober al met het kijken naar de kerstfilm Home Alone. Ook staat er in mijn Spotify al een Kerst-playlist klaar om te gebruiken. Maar sinds mijn ouders zijn gescheiden zit er altijd een vervelend randje aan een feestdag zoals deze.

Voor mij ging Kerst om het samen zijn met mijn familie. Op Eerste Kerstdag gingen we altijd uit eten met het gezin. We gingen vaak naar hetzelfde restaurant. Je realiseert je op dat moment niet hoe mooi zo’n traditie eigenlijk is. Maar nog meer mis ik de momenten die wij deelden op Tweede Kerstdag. Het leek altijd wel op een moment uit een kerstfilm. Mijn broertjes en ik zaten altijd met onze pyjama’s aan de Polar Express te kijken. Het hele gezin zat op de bank waar wij uiteindelijk samen in slaap vielen.

Nu zien deze dagen er heel anders uit… Gelukkig zijn het twee dagen, dus ik ga altijd een dag naar mijn vader en de andere breng ik door met mijn moeder en haar vriend. Het is nog steeds leuk, maar toch mis ik het samen zijn wel als Kerst er bijna aankomt. Vaak praat ik hierover met mijn vriendinnen, die ook gescheiden ouders hebben. Zij vertellen mij dan dat ik niet de enige ben met dit gevoel, zij herkennen het ook.

Hoe zit het met jou? Herken jij dit gevoel ook?

Laura (20)

Verhaal lezen
De kerstreclame van de PLUS vind ik moeilijk
De kerstreclame van de PLUS vind ik moeilijk

📖 De kerstreclame van de PLUS vind ik moeilijk

De PLUS heeft dit jaar gekozen voor een kerstreclame met als thema gescheiden ouders. In de reclame beleef je de kerst door de ogen van een meisje met gescheiden ouders. Ze nodigt op haar manier haar vader uit om bij haar moeder met kerst te komen eten. Maar wat vinden kinderen met gescheiden ouders ervan? Pijnlijk of een mooi voorbeeld? Wij hebben het de jongeren van Villa Pinedo gevraagd.

Uit het merendeel van de reacties blijkt dat we bijna allemaal een brok in onze keel hadden of een traantje hebben moeten wegpinken, omdat het bij ons niet zo is gegaan, maar ook vooral omdat we het zo’n mooie reclame vinden. Samen één mooie kerst is wat elk kind van gescheiden ouders het liefst wil. Helaas is dit bij heel veel gezinnen niet mogelijk, dit begrijpen wij ook.

Zo is dit bij mij nooit mogelijk geweest, maar dat betekent niet dat ik dit andere kinderen niet gun, juist wel. Daarom vind ik deze reclame ook zo belangrijk. Het is voor mij dan wel even moeilijk, maar ook juist een hele mooie toekomstvisie. Als er ook maar een aantal ogen geopend worden door deze reclame, is dat al een mooie uitkomst.

En voor de kinderen die het moeilijk vinden om naar zo’n reclame te kijken, omdat kerst voor hen niet met papa en mama samen gevierd kan worden; hoe moeilijk het soms ook is om te zien, kerst kan ook gescheiden heel erg fijn zijn. Dubbel zoveel kerst, dubbel zoveel gezelligheid! En je mag je altijd aanmelden voor een buddy om je door deze moeilijke periode heen te helpen!

Malou (23)

 

Wil jouw kind een buddy?: www.villapinedo.nl/buddy

Open brief ‘Aan alle gescheiden ouders’: www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders

Verhaal lezen
Mijn zus wil niet meer naar mijn vader
Mijn zus wil niet meer naar mijn vader

📖 Mijn zus wil niet meer naar mijn vader

Mijn zus wilde niet meer naar mijn vader. En ik wel. In mijn ogen had mijn zus daarmee de kant van mijn moeder gekozen. Als ik naar mijn vader ging of weer terugkwam had ik een onveilig gevoel thuis, omdat ik mijn verhaal niet kon doen. Ik mocht het bij mijn vader niet leuk vinden van de enige huisgenoten die ik had; er was niemand die mij kon supporten.

Dat mijn zus ervoor koos om niet meer naar mijn vader te gaan, vond ik jammer. De eerste paar jaar gingen we altijd samen. We sliepen ook op één kamer omdat mijn vader geen groot huis had. Dat was wennen, omdat we bij mijn moeder wel een eigen kamer hadden en we konden het vaak niet goed vinden met elkaar. En toch, mijn vader kon op dat moment niet anders. Hij had zelfs de kamer opgedeeld in onze lievelingskleuren: roze (mijn zus) en blauw (ik).  Uiteindelijk ging ze steeds minder vaak mee en op een gegeven moment helemaal niet meer. Ze begon toen ook negatief te praten over mijn vader.

De reden waarom, weet ik eigenlijk niet. Ik weet niet precies of er een specifiek voorval is geweest of dat ze onder invloed van mijn moeder deze keuze heeft gemaakt. Ik heb het idee dat dat laatste het geval is, maar wie ben ik om dat te concluderen? Ondanks het feit dat ik werd tegengewerkt en niet geaccepteerd (want zo voelde het oprecht), wilde ik toch naar mijn vader.

Wat de kern is van mijn verhaal: broers en zussen hoeven niet hetzelfde te denken over de scheiding of over beide ouders. De redenen om de ene ouder wel of niet te willen zien kunnen verschillen en ik denk ook dat iedereen het anders ervaart. Het zou een mooi geschenk zijn als je hier de ruimte voor krijgt. Zodat ieder kind naar de andere ouder kan gaan wanneer hij of zij dat wil en zich evengoed geaccepteerd voelt door beide ouders. Dat zou prachtig zijn!

Yvon (24)

Verhaal lezen
Jij eerste kerstdag, ik Sinterklaas
Jij eerste kerstdag, ik Sinterklaas
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 Jij eerste kerstdag, ik Sinterklaas

‘Ik heb lekker 2 verjaardagen en 2 keer sinterklaas’, zei ik als kind wanneer vriendinnetjes het zielig voor me vonden dat mijn ouders gescheiden waren. Gelukkig weet ik niet beter. Ik was zo jong toen mijn ouders uit elkaar gingen dat mijn leven altijd bestaan heeft uit een sinterklaas- en verjaardag tweedaagse. Dit is natuurlijk anders als je ouders op latere leeftijd uit elkaar gaan. Dan waren er een hoop tradities, en moeten die ineens bruut uit elkaar gescheurd worden omdat je ouders besloten hebben een punt achter hun relatie te zetten. Valt er überhaupt nog iets te vieren en hoe ga je hiermee om? Lees het in deze blog!

Feestdagen vergadering

Laat ik eerlijk zijn, als kind vond ik de dubbele feestdagen toch echt wel de allerleukste consequentie van gescheiden ouders. Anderzijds herinner ik ook andere gesprekken in het kader van onderhandeling over de feestdagen. Er was altijd wel een ouder verdrietig omdat hij/zij dit jaar wederom tweede kerstdag in plaats van sinterklaas had gewonnen in ‘de jaarlijkse feestdagen vergadering’. Als je het dan een week later alsnog viert met de andere ouder voelt het vaak als een ‘tweedehands sinterklaas’ met taaie pepernoten en oude chocoladeletters.

Tradities

Als een gezin uit elkaar gaat vervallen hoogstwaarschijnlijk de meeste tradities. Sta even stil bij dat dit pijn doet, dat mag. Maar laat je niet verleiden om de feestvreugde te laten verpesten door de feestdagen vergadering. Vier je met je vader Sinterklaas op 6 in plaats van 5 december? Maak er dan je eigen traditie van. Eet bijvoorbeeld niet alleen pepernoten maar start met het maken van een kampvuur met marshmallows of iets anders wat je elk jaar weer kunt doen. Zo voelt de traditie niet als een ‘ tweedehands sinterklaasdag’ maar als jullie eigen sinterklaas traditie.

Zelf de slingers ophangen

Het is een cliché, maar wel een met een kern van waarheid. Zeker als je ouders gescheiden zijn. Maak dus je eigen feestkalender. De wereld is (nog) niet ingericht op gescheiden ouders. Dus er is maar een sinterklaasavond, een verjaardag, een vader- en moederdag, nog geen stiefvader/moeder dag. Maar laat je daar niet door tegen houden. Start je eigen feestdagen vergadering waarbij de focus niet ligt op wie welke daadwerkelijke datum krijgt, maar op welke mooie nieuwe tradities jullie willen starten als gezin. En goed nieuws: dit werkt zowel bij papa’s als bij mama’s.

Verhaal lezen
‘Je moeder heeft net besloten dat we uit elkaar gaan'
‘Je moeder heeft net besloten dat we uit elkaar gaan'

📖 ‘Je moeder heeft net besloten dat we uit elkaar gaan'

Meer dan drie jaar geleden besloten mijn ouders een punt te zetten achter hun 25-jarig huwelijk. Een moment dat ik nooit zal vergeten. De meeste ouders zullen met je om de tafel gaan zitten en de situatie rustig uitleggen. Ze zullen begrip hebben voor je emoties, of je nou gaat huilen of erg boos wordt. Ze zullen je een knuffel geven en zeggen dat het niet aan jou ligt, dat ze nog zielsveel van je houden. In mijn situatie ging het er een beetje anders aan toe. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat mijn moeder het zo wel had gepland, had mijn vader namelijk een totaal andere aanpak. Ik was zestien jaar en net klaar met mijn examens van de middelbare school. Het was zaterdagavond, een uur of twaalf, en ik kwam terug van een avond werken in een restaurant. Mijn ouders lagen al in bed. Terwijl ik een zak chips aan het eten was in de keuken kwam mijn vader naar beneden. Hij zag er emotioneel uit. Ik kon het niet precies plaatsen, maar het was vreemd. Voordat ik iets tegen hem kon zeggen, kwamen de woorden er bij hem al uit. Hij vroeg me niet of ik even wilde komen zitten. Hij meldde niet dat hij iets ernstigs ging zeggen. Hij zei: ‘

Je moeder heeft net besloten dat we uit elkaar gaan.

Dat was het. Die ene zin. Hij liep langs me, ik weet niet meer wat hij deed. Ik draaide me om en wist niet wat ik moest zeggen. Uiteraard was ik geschrokken, ik trilde ook.

‘Dat kom je me nu even zo zeggen?

’, vroeg ik geïrriteerd, boos en verdrietig tegelijk. Hij had de kans het goed te maken en me alsnog te behandelen als zijn kind, maar ook dit besloot hij anders aan te pakken. ‘

Word jij ook nog maar boos op me

,’ waren zijn woorden. Een groot

what-the-fuck-

moment. Ik wist niet wat ik meemaakte. Hoe kon hij dit zeggen? In een klap was alles anders. De rollen waren omgedraaid: hij was een kind en ik de ouder. De avond ging als een flits voorbij. Wat er in de jaren daarna gebeurde. Tja. Daar kan ik een heel boek over schrijven. Mijn vader heeft nog altijd moeite met de scheiding. Hopelijk werkt hij hieraan, maar wel zonder mijn hulp. Mijn moeder daarentegen is nu de gelukkigste vrouw op aarde en nog steeds mijn heldin. En ik. Ik sta sterker in mijn schoenen dan ooit.

Max (20)

Verhaal lezen
Stiefmoeder accepteren
Stiefmoeder accepteren

📖 Stiefmoeder accepteren

De ouders van mijn vriendinnetje Sanne zijn ook gescheiden en samen kunnen we uren praten over vroeger, ervaringen delen, samen huilen en boos zijn. Waar mijn ouders met ruzie uit elkaar zijn gegaan en nooit weer een nieuwe partner hebben gevonden, kregen de ouders van mijn vriendinnetje allebei een nieuwe partner. En niet alleen de nieuwe vriendin van haar vader (Kathleen) kwam bij Sanne in huis wonen, zij nam ook nog twee kinderen mee. Twee kinderen die bij ‘haar’ in huis kwamen wonen, zo vertelde ze me. Sanne was twaalf toen Kathleen samen met haar kinderen bij Sanne, haar vader en haar broertje kwamen wonen. Een samengesteld gezin dus zoals ze dat noemen. Haar vader kreeg een relatie met Kathleen, terwijl Sanne nog gek was op haar vorige stiefmoeder, dus dat was eigenlijk al een valse start.

Sanne’s vader en Kathleen besloten samen het huis aan te pakken, het was immers het huis waar de ouders van Sanne ooit samen hadden gewoond en met Kathleen, twee kinderen en een aantal huisdieren erbij was het huis al snel heel erg vol. Kathleen en de vader van Sanne maakten allerlei plannen en in de ogen van Sanne was het ene idee nog erger dan het andere. Het was voor haar heel moeilijk om haar huis, haar veilige plek, te zien veranderen. Ze probeerde zich ertegen te verzetten, maar uiteraard werd er niet geluisterd naar een kind van twaalf. Of er werd gezegd: ‘Maar kom op Sanne, die kinderkamer vind jij zelf toch ook niet leuk meer?’ Terwijl Sanne gek was op ‘haar kinderkamer’. Als ze daar vervolgens iets van zei was dat egoïstisch in de ogen van Kathleen, omdat zij de kinderen van Kathleen geen leuke kamer gunde. Maar het was Sanne haar veilige plek en de enige veilige plek waar zij zich ooit zo prettig voelde! Kathleen, Sanne en haar vader konden al die jaren niet op één lijn komen en er was heel veel ruzie. De kinderkamer werd veranderd, de kinderen van Kathleen kregen veel meer ruimte en werden in de ogen van Sanne altijd voorgetrokken. Sanne voelde zich doodongelukkig thuis en de ruzies werden steeds erger. Alles wat voor haar veilig en vertrouwd voelde, was veranderd. Uiteindelijk is Sanne bij haar moeder gaan wonen.

Toen ik, vijftien jaar later, samen met Sanne bij haar vader en Kathleen kwam (die inmiddels zijn verhuisd), kwam de oude ‘kinderkamer’ ineens ter sprake en voor het eerst zag ik dat er gevoel werd gedeeld tussen Sanne en Kathleen. Kathleen was geëmotioneerd toen ze hoorde dat Sanne het destijds zo erg had gevonden en vertelde dat ze altijd geprobeerd had te doen wat het beste voor iedereen was. Met tranen in haar ogen vertelde ze dat ze haar eigen kinderen niet wilde voortrekken en dat ze altijd had afgewogen welke beslissing ze ging nemen. Toen ik zei dat het voor kinderen soms anders voelt, zeker als ze nog zo jong zijn, begon ze te huilen omdat ze dit nooit zo had gewild.

Inmiddels helpt Kathleen Sanne heel vaak, vooral bij administratieve zaken, want daar is ze heel goed in. En op die manier probeert Sanne altijd haar mooie kanten te zien. Ze zullen nooit vriendinnen worden, maar Kathleen accepteren en het geluk van haar vader vooropzetten, lukt haar steeds beter. Sanne ziet Kathleen nu als de vrouw die haar vader gelukkig maakt en niet meer als een stiefmoeder die haar eigen kinderen voortrekt…

 

Roswitha (26)

Verhaal lezen
De feestdagen eerlijk verdelen
De feestdagen eerlijk verdelen

📖 De feestdagen eerlijk verdelen

De dikke jassen en sjaals kunnen weer uit de kast, het is eerder donker en de straten worden langzaam versierd met kleine lichtjes. Dit betekent dat de feestdagen alweer bijna voor de deur staan. Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw: de dagen die bijna iedereen in Nederland viert met de hele familie. Maar wat nou als je ouders gescheiden zijn? Vier je Sinterklaas bij je moeder? Of bij je vader? En Oud en Nieuw dan? Of mag je dit niet zelf beslissen?

Als je zelf mag kiezen is het goed om hier alvast een beetje over na te denken. Als je ouders dit onderling voor jou beslissen, hoef je in ieder geval niet te kiezen. Maar als je liever bij je vader zou zijn met sinterklaas, terwijl je bij je moeder bent, kan ik me voorstellen dat dit niet altijd even prettig is. Mijn advies aan jullie is dan ook om dit gewoon uit te spreken. Misschien valt er wel wat te regelen.

Voor mij en mijn broer en zusje is er vastgelegd waar we kerst vieren. Zo zijn we het ene jaar op eerste kerstdag bij mijn vader en op tweede kerstdag bij mijn moeder, en het andere jaar op eerste kerstdag bij mijn moeder en op tweede kerstdag bij mijn vader. Best en eerlijke verdeling dus. Toch blijft het ieder jaar weer lastig. Zo kon ik er vorig jaar op eerste kerstdag niet bij zijn, wat de dag van mijn moeder was. Dat ik de dag erna dan wel kerst vier bij mijn vader, is voor haar natuurlijk niet zo leuk.

Sinterklaas zouden we in principe ook ieder jaar afwisselen: het ene jaar bij mijn vader en het andere jaar bij mijn moeder. Nu is het zo dat wij (ik en mijn broer/zusje) allemaal al op onszelf wonen en niet echt waarde hechten aan 5 december. Onze vader ook niet, dus daar vieren we het dan ook nooit. Wel vieren we het ieder jaar bij mijn moeder. Zij vindt het namelijk wel heel erg leuk om dit met het hele gezin te vieren en onze vader vindt dit ook helemaal prima.

Wat betreft Oud en Nieuw zijn er gelukkig nooit problemen. Dit vier ik al jaren niet met mijn ouders, maar met mijn vrienden. Mijn broer en zusje doen precies hetzelfde.

Dus ondanks het feit dat het allemaal is vastgelegd, zijn wij nog wel redelijk vrij in onze keuze. Ze snappen dat we allemaal ons eigen leven hebben en soms gewoon ergens niet bij kunnen zijn. Zolang we kerst maar eerlijk verdelen en bijvoorbeeld niet twee jaar achter elkaar niet bij onze moeder zijn maar wel bij onze vader, is het eigenlijk altijd wel goed.

Voor degene die ook zelf mogen kiezen waar ze zijn, kan ik alleen maar aanraden de dagen eerlijk te verdelen tussen je ouders; zo kun je beide ouders zien op deze gezellige dagen en zijn zij ook weer hartstikke blij.

Alles gaat bij ons altijd in overleg en wij blijven allemaal eerlijk tegen elkaar in wat we willen. Dit is voor ons de beste manier en kan ik jullie ook allemaal heel erg aanraden!

Ista (20)

Verhaal lezen
Wil ik ooit wel trouwen?
Wil ik ooit wel trouwen?

📖 Wil ik ooit wel trouwen?

Net als andere jongeren denk ik veel na over mijn eigen liefdesleven. Wie is die knappe jongen van school, werk, sport? Hoe kan ik met hem gaan praten? Zal hij mij ook wel leuk vinden? Maar naast deze vragen spoken er de laatste tijd ook andere vragen door mijn hoofd. Ga ik later ook scheiden? Ga ik het dan beter doen dan mijn ouders deden? Wanneer ben ik echt verliefd? Kan ik een scheiding voorkomen? Wil ik wel trouwen?

Ik ben tegenwoordig bang een relatie aan te gaan. Bang om het weer uit te moeten maken. Bang om een toekomst met iemand te willen zien. Ik vind het lastig om te geloven dat er één speciaal iemand is voor mij. Iemand waar ik mijn leven mee kan delen, niemand is goed genoeg. Dat er iemand is die zijn leven met mij wil delen. Want dat was wat mijn ouders ooit dachten samen te kunnen doen en dat werkte blijkbaar niet goed.

Nu bijna drie jaar vrijgezel en het wordt steeds een beetje moeilijker. Als ik nu iemand ontmoet ben ik erg kritisch en vind ik het soms moeilijk om te genieten van het verliefd zijn. Hoe weet ik nu of diegene de ware is voor mij? Ga ik dat ooit weten?

Maar al deze vragen en angsten houden mij niet tegen. Ik vertel mezelf keer op keer dat ik ook liefde verdien en dat ik mag genieten van het verliefd zijn. Ook ik zal gelukkig worden met iemand. En als ik ooit ga scheiden zal ik mijn best doen, zodat mijn kinderen er zo min mogelijk last van hoeven te ervaren. Ik zal alleen wel drie keer zo goed nadenken voordat ik ‘ja ik wil’ zeg.

Malou (23)

Verhaal lezen