Hi super buddy's, hier een mama met een spoed vraag. Dochter 6 wil niet meer naar haar vader, ouders sinds zwangerschap uit elkaar. Omgang verliep moeizaam, door veel investeren en goede wil haar altijd kunnen motiveren, stimuleren om bij haar vader te zijn en band op te bouwen. Nu wil ze echt niet, ook niet meer slapen. Zet zich af, huilen, onrustig slapen en nog meer zorgwekkende symptonen. Volgende week moeder afspraak bij huisarts om advies te vragen hoe en wat ze hier in begeleid kan worden door proffesioneel hulpverlener/kindercoach. Misschien krijg ik door jullie het advies wat ons verder helpt. Alvast bedankt voor het lezen en evt meedenken in deze slopende situatie. Liefs

Beste jongeren, Ik heb een dochter van 7 en een zoon van 3. Afgelopen mei een jaar na het huwelijk is mijn ex man bij ons weg gegaan en in september zijn we officieel gescheiden. Heel onverwachts en niemand zag dit aankomen. Hij was op zoek naar het geluk en binnen 2 maanden nadat hij ons huis verliet was hij terug bij zijn ex , maakte haar zwanger en is inmiddels getrouwd en woont nu 100 km verderop. In 7 maanden tijd is er dus heel veel veranderd. Mijn kinderen werden eigenlijk meteen meegesleurd in zijn nieuwe leven en kregen eigenlijk niet de ruimte om alles een plekje te geven . Ik merk dat dit vaak tot verwarring leid. Ik vind het heel moeilijk om mijn dochter te peilen. Het liefst praat ze niet over de scheiding want dan voelt zij zich beter zegt ze. Als de kinderen bij 1 van de ouders is is er ook geen contact tussen de ouder en de kinderen. Soms is ze emotioneel en soms ook erg blij. Maar toch heb ik het gevoel dat ik geen grip heb op haar emoties. Hebben jullie tips hoe ik haar het beste kan begeleiden? M.v.g

Hallo, Ik heb zit met een dilemma en heb een vraag aan jullie.. Ik ben sinds een haar gescheiden en heb twee lieve kinderen van 12 en 8. In de kerstvakantie zouden ze de eerste week bij hun vader zijn (en dan 2e kerstdag bij mij) en de tweede week bij mij. Lekker rustig en duidelijk zou je zeggen. Nu heeft hun vader keer op keer proberen te wijzigen (waardoor het veel rommeliger werd) en ik heb het steeds kunnen tegenhouden. Tot van de week... hij speelde het zo (en dat is niet de eerste keer) dat het nu wel heel rommelig is geworden voor de kids. En ik ben erin getrapt. De oudste is boos, wilde graag de rust en daar ben ik het mee eens. Er werd een uitleg geeist, maar die kon en kan ik niet geven zonder vader in een ‘negatief’ daglicht te zetten. Dat wil ik nl niet. Het is hun vader en het is iets tussen hem en mij. Hoe kan ik dit nou het beste uitleggen?? (Ik heb naar eer en geweten geantwoord dat ik het helemaal eens ben met oudste, dat ik daar voor vecht. Maar dat ik het antwoord ook niet precies weet...

Mijn man heeft een ander, en eerder ook andere vrouwen gehad. We weten nog niet of we gaan scheiden. Als we de kinderen (12-14 jaar) willen vertellen over onze relatie problemen, is het dan beter om het algemeen te houden, zoiets als we zijn niet meer gelukkig met elkaar, terwijl ik niet bij hem weg wil en hij wel bij mij, ( dan moet ik dus iets uitdragen naar de kinderen wat niet mijn echte gevoel is). Of kunnen we de kinderen vertellen dat papa verliefd is op iemand anders en daarom niet bij mama wil blijven. ( op een zo respectvolle manier zonder uit ons zelf te spreken over zijn leugens en overspel uit het verleden). Het voelt voor mij niet goed om te liegen over wat de vader nu doet en in het verleden heeft gedaan als de kinderen daar naar zouden gaan vragen, of om te liegen over de vraag wie er wil scheiden ( ik wil niet scheiden, hij waarschijnlijk wel). Ik wil ook dat de kinderen van hun vader blijven houden en hem niet als “slechterik” , leugenaar en bedrieger gaan zien. We willen beiden het beste voor de kinderen

Mijn man heeft onlangs verteld dat hij niet meer van mij houd en ook een ander heeft. Mijn man slaapt nu in de logeerkamer. Hij heeft nog niet besloten of hij nog wil proberen onze relatie met elkaar te redden of dat hij meteen wil scheiden. We zitten dus nu midden in een periode van onzekerheid voor ons allemaal. Uiteraard levert dat spanningen op, we proberen zo min mogelijk samen thuis te zijn, maar ook nog dingen als gezin te doen waarbij wij de schone schijn ophouden. We hebben de kinderen niets hierover verteld, en nu vragen we ons af of we nu aan de kinderen zullen vertellen dat het niet goed gaat tussen ons, of dat we beter kunnen wachten tot we zelf duidelijk weten of we gaan scheiden, zodat we hen het verdriet van een eventuele scheiding kunnen besparen. We denken dat de kinderen niet weten dat er nu zoiets speelt, maar ze zullen zeker merken dat het thuis minder gezellig is, en dat hun ouders niet goed in hun vel zitten

Mijn ex en ik wonen nog in 1 huis ( wat te koop staat) met ons zoontje van 4. Ik heb per 1 feb een nieuw huis, mijn ex gaat ook ergens anders wonen als het huis is verkocht. Wanneer zal ik gaan verhuizen. Als ons huidige huis is verkocht zodat ons zoontje maar 1 keer een grote verandering doormaakt of zo snel mogelijk en hij nog half in zijn oude huis komt en half in ons nieuwe huis? En dan uiteraard als zijn vader ook naar een nieuw huis gaat helemaal weg uit het huidige huis? Ik vind dit een moeilijke beslissing, je wil zo graag de verandering zo min mogelijk impact laten hebben, terwijl die impact er toch wel is....

Mijn zoon (6) geeft aan dat hij veel/ regelmatig vragen krijgt van een familielid over o.a. mijn partner en de nieuwe thuissituatie die gaat ontstaan. Kort nadat ik een relatie met mijn nieuwe partner kreeg gaf hij ook al aan dat hij met vragen bestormd werd. Hij vindt dit heel vervelend en hij wil dat dit stopt! Echter kan hij dit niet onder woorden brengen. Ik heb de betreffende persoon erop aangesproken en aangegeven dat mijn zoon dit heel vervelend vindt. Vervolgens ook tegen hun vader gezegd. Hij moet ook weten dat dit speelt. Maar wat ik graag wil weten... Waarom vind een kind het zo vervelend dat dit soort vragen gesteld worden? Wat gebeurt er bij jullie? En wat doet het met jullie als dit gebeurd? Wát is voor jullie de beste reden om bij dergelijke personen aan te geven dat je dit niet wilt? Ik hoor graag om zo beter steun voor mijn kind(eren) te zijn. Alvast bedankt!

Wanneer is het rieeel dat mijn ex de kinderen komt halen als het eigenlijk mijn tijd is met de kinderen. Ik weet de kinderen zijn loyaal naar ons als ouder.s Ikzelf heb er moeite mee als ze opgehaald worden voor feestjes en verjaardagen van familie van zijn kant als het mijn tijd met hun is. Zeker omdat van zijn kant vaker verjaardagen gevierd worden dan van mijn kant. Ik vind de tijd met mijn kinderen kostbaar aangezien ze de helft van de tijd bij mijn ex zijn. De kinderen zeggen tegen mij dat ze dan ook liever niet gaan en tegen mijn ex zeggen ze dat ze wel willen gaan. Ik vind dit heel moeilijk wanneer kan ik ervan uitgaan dat het kind daadwerkelijk zijn eigen mening geeft.

Beste adviseurs Villa Pinedo, mijn zoon (9) wil niet meer naar zijn vader. Niet een weekend even niet, nooit meer. Uiteraard heb ik hierover met hem gesproken en naar mijn idee heeft hij gegronde redenen. Hij heeft zelfs aangegeven dat z’n vader hem en z’n zusje (5) slaat. Hemzelf niet zo vaak als z’n zusje maar toch ook. Hij heeft mij met klem verzocht om dit NIET z’n vader te bespreken omdat hij bang is voor de gevolgen. Help! Het geeft me geen fijn gevoel als ik de kinderen met hun vader mee geef. Afgelopen weekend heb ik met een smoes de kinderen thuis kunnen houden, maar hier trapt hun vader niet elke keer in.. Het brengt m’n zoontje zoveel stress dat hij nu zelfs weer in bed is gaan plassen. Ik heb geen idee waar ik hiermee naar toe moet. Mijn advocaat zoekt e.a. uit, maar ik hoop dat jullie een advies voor mij hebben. Alvast bedankt!

Na een zeer moeilijke vechtscheiding is het nu bijna 3 jaar gescheiden. Ik en mijn nieuwe vriend wonen in Drenthe en mijn kinderen die wonen bij hun vader in Noord-Holland. 3 jaar terug waren ze 12 en 13 We hebben een ouderschapsplan. Maar mijn ex liet de keuze aan de kinderen. Als je naar je mams wil of niet altijd goed. Ik vond dat niet goed. Zag ze hooguit 6 x per jaar een weekend of van zaterdag middag en zondag ochtend werden ze weer gehaald. (Mijnex bracht en haalde ze omdat ik in de WNSP ben geraakt door scheiding maar zo was de afspraak). Maar nu wil mijn dochter niet meer komen. Ik snap er niets van. Geen ruzie... maar wil gewoon niet. Ik weet niet wat ik hiermee aan moet. Als ik haar vraag zegt ze je kan niet altijd verwachten dat wij komen. Radeloos wordt ik ervan. Alleen app contact van mij kant. Ik wens haar iedere morgen een fijne dag en savonds truste. Mijn zoon nu 16 wil alleen komen als mijn dochter ook komt. Merk dat ze niet rechtuit antwoord geven. Wat kan ik hier aan doen. Ex werkt totaal niet mee. Radeloos