Hoe kunnen we het hem vertellen?

Hallo Dorotee, bedankt voor je berichtje op het Villa Pinedo forum. Wat een lastige situatie! Ik herken het niet van mezelf, omdat ik al op kamers woonde toen mijn ouders gingen scheiden, maar ik wil wel graag proberen met je mee te denken :) Je geeft aan dat je dochter 13 is, dus ze zal goed kunnen uitleggen waarom ze niet meer bij haar vader wil wonen. Daar heeft ze ook aan jou redenen voor gegeven, maar ik begrijp goed dat ze dat moeilijk vindt om tegen haar vader te gaan zeggen. Zeker omdat ze hem geen verdriet wil doen. In de beginperiode na de scheiding van mijn ouders wilde ik niet graag meer naar mijn moeder, omdat zij meteen bij haar nieuwe partner is ingetrokken. Voor mij was dat een stap te ver om daar meteen binnen te stappen als ik in de weekenden thuis kwam na doordeweeks in mijn stad waar ik studeer te zijn. Ik ben hier altijd heel open en eerlijk over geweest naar mijn moeder toe. Ik heb mijn gevoelens naar haar uitgesproken en ik heb de tijd genomen (en gekregen) om te wennen aan het feit dat ze niet meer bij mijn vader woonde. Die open- en eerlijkheid heeft er altijd voor gezorgd dat we een band hebben behouden. Ik zou dus adviseren om toch je dochter het te laten vertellen. Natuurlijk kan dit wel met jou erbij als zij daar steun aan heeft, maar ik zou haar het woord laten doen. Het is tenslotte haar keuze en ze heeft haar redenen ervoor. Ik snap dat het moeilijk is, maar haar vader zal haar open- en eerlijkheid waarschijnlijk wel kunnen waarderen. Dat is zo belangrijk voor de relatie. Het is en blijft toch haar vader.. Misschien kan ze het gesprek van tevoren met jou oefenen, zodat ze weet wat ze kan gaan zeggen. Als ze het echt heel erg spannen vindt om het recht in zijn gezicht te vertellen, zou ze hem een brief kunnen schrijven, waarover ze dan daarna met elkaar in gesprek gaan (kan ook weer met jou erbij zijn). Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Veel sterkte, ook voor je dochter. Liefs, Nadine

Hai Dorotee, goed dat je je vraag stelt op het forum! En wat fijn dat je dochter eerlijk tegen je kan zijn over hoe ze zich voelt. Ik snap dat het heel erg moeilijk is om het te vertellen aan de vader. Wat vervelend dat je dochter het niet fijn kan hebben bij haar vader! Je dochter zou het kunnen vertellen in het bijzijn van jou als zij dat prettig vind. Wat ik dan zou doen is er gewoon bij zitten en als ze even niet meer weet wat ze moet zeggen zou je het eventueel kunnen zeggen of de dingen onderbouwen die zij al heeft gezegt. Maar wel altijd met haar goedkeuring! Als zij het dan ergens niet mee eens is kan zij dat zelf weer aanvullen. Uiteindelijk is het haar beslissing en zou het goed zijn van de vader als hij deze accepteert. Wat je al zij; dat ze misschien eens in de 14 dagen een weekend naar hem toe kan zou een mooi begin zijn. Zo zien vader en dochter elkaar evengoed nog en kan ze zelf kijken of ze het zo wel prettig vind. Als het dan nog niet in goede aarde valt zouden jullie eventueel weer met elkaar in gesprek kunnen gaan. Ik hoop dat je iets met mijn tips kan en dat er voor je dochter een prettige oplossing gaat komen. Veel liefs en succes, Felicia