Welke boodschap?

Hoi B, Bedankt voor je vraag op ons forum. Ik snap dat dit een hele lastige situatie is, en dat het extra veel energie en moeite kost omdat jouw partner niet wil meewerken met het praten. Maar het is voor kinderen natuurlijk ook heel lastig om bij ouders te wonen die niet meer allebei bij elkaar willen blijven. Ik denk dat het niet goed is om zo min mogelijk informatie te geven, omdat het mij zelf extra moeilijk lijkt het te snappen als er heel mysterieus en niet open over wordt gedaan. Je hoeft denk ik ook niet alles te vertellen, maar het moet denk ik wel echt duidelijk zijn voor jullie kinderen, en je kan zeggen, dat ze er bijvoorbeeld vragen over mogen stellen als iets niet duidelijk voor ze is. Ik denk dat dat het beste is, dat het een duidelijk en open moment is voor ze, want ik denk dat het lastiger te verwerken is als ze nog steeds niet precies weten hoe het zit en waarom. Succes! Belle

Beste B, Bedankt voor uw bericht hier! Ik snap heel goed dat u niet zo goed weet wat u moet vertellen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 10 was, mijn broertje was toen 5. Mijn vader en mijn broertje lazen op dat moment verhaaltjes van Winnie the Poeh. In die verhaaltjes zat Winnie the Poeh altijd een bij een boom om goed na te denken. Toen mijn ouders ons vertelde dat ze uit elkaar gingen vertelde ze dat papa net zoals Winnie the Poeh een denkplekje nodig had. Mij is enkel dat vertelt, niemand was schuldig aan de scheiding. Tot op de dag van vandaag ben ik echt heel blij dat zij mij niet meer hebben verteld, mijn ouders zijn gewoon mijn ouders en dat waren zaken tussen hun als partners, niet iets wat meerwaarde had voor mij als kind. Papa ging dus even in opa's huis wonen. Van de periode er na kan ik niet meer zo goed herinneren wie waar was. Wel kan ik me nog herinneren dat we samen met papa naar huizen gingen kijken en hij dit leuk maakte door alvast met ons te gaan fantaseren hoe onze nieuwe kamer er uit kwam te zien. Mijn ouders hebben voor co-ouderschap gekozen en hier ben ik heel blij mee. Ik zou niet anders willen dan allebei mijn ouders even veel in mijn leven. Mijn ouders zijn altijd goed blijven communiceren, dit maakt dat ik de scheiding nooit als iets ergs heb gezien. Ik heb nooit ruzie hoeven mee maken, ik heb nooit als postbode hoeven spelen en mijn ouders hebben nooit negatief over elkaar gepraat. Pas toen ik ouder werd en ik scheidingen om mij heen mee kreeg besefte ik dat het zo veel anders had gekund en ben ik mijn ouders dankbaar voor hoe zij de scheiding hebben geregeld. Ik ben hierdoor ook van overtuigd dat wanneer alles rondom de scheiding goed geregeld wordt door de ouders en wanneer ouders blijven communiceren, een scheiding niet voor schade hoeft te zorgen. Wist u ook dat Villa Pinedo een online training heeft? Deze heeft verschillende modules. Elke module heeft weer een ander onderwerp, zoals 'het gesprek', 'veranderingen' en 'rechten'. In de online training wordt er gekeken vanuit de ogen van het kind, in elke module zit dan ook een filmpje waarbij jongeren aan het woord zijn en hun ervaring delen ten opzichte van het onderwerp van de module. Ook is kindtherapeut en oprichter Marsha Pinedo aan het woord en zit er in elke module een oefening. Neem maar eens een kijkje op https://training.villapinedo.nl/ Ik hoop dat u hier iets aan hebt. Liefs, Misha

Beste B, Wat fijn dat je hier om advies vraagt. Als kind van gescheiden ouders wilde ik juist volledige informatie. Ik wilde graag weten 'waarom' en 'hoe nu verder'. Ik denk dat dat belangrijke dingen zijn om te vertellen. Mijn ouders wilden er beide niet graag over praten en dat vond ik heel vervelend en frustrerend. Ik wilde er juist wel over praten want dat helpt om de situatie te verwerken. Als tip zou ik dan ook meegeven om altijd beschikbaar te zijn om erover te praten. Misschien zullen de kinderen niet meteen vanalles willen horen (omdat ze het hele idee van scheiding eerst moeten verwerken) dus je kan later het onderwerp weer opbrengen en dan hebben ze waarschijnlijk meer vragen. Ik zou ze vertellen wat ze willen weten. Ik moest er eigenlijk zelf naar vragen bij mijn ouders en dat is niet fijn. Het is beter als het initiatief bij jou/jullie ligt en dat zij zich op hun gemak voelen om altijd vragen te kunnen stellen . Hopelijk heb je hier iets aan! Liefs en succes, Pascalle