Hoi lieve en betrokken kinderen van gescheiden ouders, Ik ben 8 jaar geleden gescheiden. De kinderen waren toen 7, 5 en 3. De helft gingen ze bij mij wonen in mijn nieuwe huis en de helft bleven ze bij hun vader. Na een jaar of 2 trok vaders vriendin bij hen in. Ze kregen samen nog 2 kinderen en mijn kinderen zijn gek op hun kleine broertje en zusje. Ze hebben al die tijd zonder protest heen en weer gependeld tussen 2 huizen. Toen ik na 6 jaar scheiding 2 jaar geleden een vriend kreeg (met zelf ook 2 dochters) raakte mijn oudste dochter in de stress. Ze wilde het niet. En ik was zo blij juist! Ook mijn andere kinderen vonden het prima en fijn voor mij. Mijn dochter gaf aan dat ze nu voelde geen thuis meer te hebben. Ze werd gestrest als mijn vriend er was. Nu geeft ze nog steeds aan hem niet te mogen en gewoon niet te willen dat hij met ons de vakantie door brengt. Dit is zo moeilijk voor iedereen! Ik weet niet zo goed hoe ik om moet gaan met mijn/onze situatie. Misschien dat jullie raad weten?

Een vraag van een gescheiden moeder; mijn kinderen zijn nu bijna 4 en 5 jaar oud, en waren bijna 2 en 3 jaar oud toen we als partners uit elkaar gingen. Sinds die tijd wonen de kinderen de ene week bij hun vader, en de andere week bij mij. Sinds een jaar woont hun vader samen met zijn vriendin, en sinds een half jaar ik met mijn vriend. De kinderen vinden de "stief"ouders, voor zover ik zie, aardig en lief. De vader van onze kinderen is erg boos op en gekwetst door mij, en wil daarom niets meer met mij te maken hebben (heel soms op school zien we elkaar tijdens een 10 minuten gesprek). De kinderen mogen in de week dat ze bij mij zijn, geen contact met hun vader opnemen en andersom. Mijn vragen: - zouden jullie het verwarrend hebben gevonden om als je bij je vader bent, contact te hebben met je moeder (en andersom)? - hoe zouden jullie het vinden als jullie ouders geen contact hebben met elkaar (in ons geval zou het contact gespannnen zijn, omdat de vader nog zo boos is op mij) Alvast veel dank voor jullie antwoorden!

Hallo, Graag zou ik jullie advies willen vragen. Onze meiden van 8 en 11 jaar zijn met papa op vakantie. Onze afspraak waar de meiden vanaf weten en ook prettig vinden is dat er elke week in de zomervakantie contact wordt opgenomen met de andere ouder. Helaas wordt hier door papa niet aangehouden en heb ik niks gehoord. Wat kan ik nu voor de meiden het beste doen. Toch zelf gaan bellen (met grote kans dat er niet opgenomen wordt) of afwachten? Vind het zelf zo lastig. Oudste dochter heeft een telefoon bij papa maar de 1e dag is meteen tegen dochter gezegd als je met mama gaat appe wordt je telefoon afgepakt. Ik dacht vraag jullie om advies want ik kom er zelf niet uit. Ik weet dat het een lastige situatie is en na de zomervakantie krijgen wij en de meiden ook hulp. Gelukkig, Maar wat kan ik voor de meiden het beste doen.

Mijn 2 stiefdochters (11 en 13 jaar) hebben vanaf 2016 in de knel gezeten door vechtscheiding (mid 2015) met co-ouderschap. Vrijwillige trajecten zijn gevolgd, de RvK gaat nu op verzoek van de rechtbank een G&O onderzoek uitvoeren. De oudste wil nu niet meer naar moeder, zij is erg boos op haar, de jongste zegt bang te zijn voor moeder. Het gaat al lange tijd niet goed met ze (gesloten, nachtmerries, slechte concentratie, nagelbijten en andere zenuwtrekjes) maar ze namen hun vader en mij niet in vertrouwen. De oudste begint nu te ontspannen en mij te vertellen wat er bij moeder thuis gebeurde. Dit was onder andere al zo'n 2,5 jaar elke week een paar keer een woedeaanval, en de laatste maanden dagelijks. Hierbij schreeuwt moeder, maakt spullen stuk (van haar en van de meiden) en roept dat ze zelfmoord gaat plegen. Getuigen zijn er niet. Ze zoekt ze ook op op school als ze bij vader en mij zijn. De jongste is nog erg gespannen, wil er weinig over kwijt. Moeder ontkent dit gedrag. Hulp willen ze niet. Wat kan ik voor hun doen?

Hallo! Wat goed dat er een plekje is voor kinderen en ouders waar zij terecht kunnen met vragen en steun! Mijn zoon is bijna 5 jaar. Zijn vader en ik zijn gescheiden toen hij 2 jaar oud was. Hij heeft sinds een tijdje een stiefbroer en stiefpapa met wie het onderling heel goed klikt. De vader van mijn zoon is niet zo blij met de nieuwe stiefvader en stiefbroer en laat dat merken ook. Mijn zoontje raakt er volgens mij best van in de war. Ik doe mijn best om een fijn en veilig thuis voor mijn zoon(-s:) te maken en "uit de wind" te houden. Maar hij is echt zo'n ventje dat het toch wel aanvoelt als er iets mis is en ik zie dat hij zich dan zorgen maakt. Ik denk dat hij het heel fijn zou vinden om een buddy te leren kennen, die ouder is dan hij en die een beetje dezelfde dingen heeft meegemaakt als hij. Iemand bij wie hij zijn ei kwijt kan of gewoon om samen te tekenen, een stukje te wandelen...... Wat denken jullie? Wat zouden jullie adviseren? Super bedankt alvast voor jullie advies!

Hallo allemaal, Na 17 jaar huwelijk zijn we gescheiden. ( onlangs) We hebben een zoon van bijna 9 jaar. Doordat de vader er een ander op na hield gedurende ons huwelijk ben ik uiteraard heel erg boos, gefrustreerd en verdrietig. Ik weet dat het, zeker op deze leeftijd geen enkele meerwaarde heeft, om onze zoon daarvan op de hoogte te brengen. Ik doe er dan ook alles aan om het contact met zijn vader zo "normaal" mogelijk te laten verlopen. En zet mijn eigen boosheid opzij. Maar stel dat onze zoon over een jaar of 7 a 8 vragen gaat stellen over de scheiding ( hij is dan 16/17) zou het dan verstandig zijn om de waarheid te vertellen? Ik voel namelijk niks voor oneerlijkheid en wil niks liever dan dat hij begrijpt dat ik geen andere keuze had, dan te scheiden van zijn vader. Maar is dat iets wat een kind echt wilt horen? de waarheid?

Ik ben een moeder van 3 kids in de leeftijd van 12,14 en 16 jaar. Het grootste deel van de tijd wonen de kinderen bij mij. Het contact tussen hun vader en mij loopt uiterst moeizaam om alles is discussie. Nu geeft de jongste aan dat ze het niet meer leuk en gezellig vindt bij papa en niet meer wil gaan. Wat te doen ?

Hallo na de echtscheiding is de vader van onze twee kinderen naar het buitenland verhuist. De kinderen zijn 10 jaar en 8 jaar; ze hebben hem het voorbije half jaar maar heel weinig gezien (3 dagen) en zijn nu voor de eerste keer bij hem op bezoek in het buitenland. De jongste van 8 heeft heel veel last van heimwee. Hebben jullie een idee hoe wij haar daarin het beste kunnen steunen? Zelf vraagt ze om terug naar huis te mogen komen maar ik denk dat ze daar achteraf spijt van gaat hebben. Denken jullie dat het goed is dat ik me bereikbaar opstel voor haar? Ik doe dit momenteel & probeer haar vooral wat moed in te spreken. Ik heb haar ook gezegd van haar vader er iets van te zeggen maar dat durfde ze niet. Met haar goedkeuring heb ik hem dan zelf er iets van laten weten & het lijkt nu wat beter te gaan. Ik vermoed dat ze hier nog last van gaat hebben. Hebben jullie tips hoe we haar hierin het best kunnen steunen? Hebben jullie zelf ervaring met heimwee naar de andere ouder & wat hielp dan bij jullie? Hartelijk dank alvast!

Ik ben 10 jaar geleden gescheiden heb een dochter die is nu 18 Ging regelmatig naar haar vader woont heel haar leven al bij mij . Ze wil niet met haar vader mee op vakantie en zijn vriendin en haar dochtertje van nu 8 jaar die hebben een weekend relatie al 4 jaar. Ik ben in middels al weer 8 jaar geleden getouwd met nieuwe partner dat gaat goed . Ze heeft pas een vakantie baantje en was te laat om vrij te vragen om mee te gaan met haar vader voor de vakantie . En ze wil volgens mij ook niet echt meer mee , Dit heeft ze in zijn vouicemail ingesproken , nu heeft hij het gisteren pas erop gereageerd , hij wil gewoon met haar praten door de telefoon Maar mijn dochter durft niet en wil de confrontatie niet aan gaan met hem , Heeft door wats ap bericht gestuurd dat ze echt niet meewilt . Heelvervelend allemaal , hoe moet ik hier nou mee omgaan verdriet voor alle 3 personen . Van mij mag ze zijn bij wie ze wil , van hem moet ze mee op vakantie . Zelf weet ze het niet goed , hoe ze met deze sytuatie moet omgaan ? Ik ook niet .

Hoe gaan jullie om met vader/moeder die meteen na de scheiding een nieuwe partner heeft? (tijdens huwelijk is deze relatie ontstaan) Welke afspraken hebben jullie gemaakt met jullie ouders en voelt dat goed ? wat zouden jullie graag anders zien en wat zou voor jullie de ideale situatie zijn?