Beste jongeren van Vila Pinedo, mijn ex-man en ik wonen sinds oktober vorig jaar niet meer bij elkaar. We zijn zonder ruzie uit elkaar gegaan. Ik heb een dochter van 15 en een van 19. En sinds ik niet meer bij mijn dochters en mijn nu ex-man woon is de relatie tussen mijn dochters en mijn ex-man erg verslechterd. Mijn dochter van 15 woont officieel bij mij en gaat van donderdag tot zondag nog naar haar vader. Ze geeft zelf aan dat ze dat niet meer wil en kan ook goed uitleggen waarom niet. Ze wil nu een brief aan de rechter schrijven om te regelen dat ze niet meer naar hem toe hoeft. Ze heeft een keer geprobeerd om met haar vader te praten, maar dit had geen effect. Ze is bij mij van harte welkom maar ik vind het ook belangrijk dat ze het contact met haar vader niet helemaal verbreekt. Hebben jullie tips over wat ik kan doen voor mijn dochter en evt mijn ex-man. Ik ben benieuwd naar jullie reactie. Heleen

Ik ga scheiden van mijn vrouw. Onlangs heeft de rechter een uitspraak gedaan in de voorlopige voorzieningen (3 dagen bij mij 4 dagen bij haar moeder) en mag ik in het ouderlijk huis blijven. Wij hebben samen een dochter van 3, die alle liefde van de wereld krijgt van ons beide. Nu is onze dochter gewend om vroeger bij ons in bed te slapen. Nu is mijn vrouw niet meer in huis en leek het ons een goed idee om onze dochter te laten wennen aan haar eigen bedje. Onze dochter slaapt nu bij haar moeder in haar eigen bedje en bij mij in haar eigen bedje. De eerste 3 weken verliepen soepel. Maar sinds vorige week wilt onze dochter bij mij in bed slapen net zoals vroeger. Vorige week was ik jarig en was dit de reden van onze dochter om naast mij te komen/mogen liggen. Wij zijn nu een week verder en onze dochter vroeg dit keer weer om naast mij te mogen slapen. Wat is hierin het beste om te doen? Mijn ex partner en ik willen onze dochter laten wennen om in haar eigen bed te slapen. Onze dochter vraagt dit alleen als zij bij mij is en niet bij haar moeder. Haar moeder heeft het mij kwalijk genomen dat ik vorige week onze dochter bij mij liet slapen in bed. Ik zelf had zoiets van dat ik de behoefte van mijn dochter wilde voorzien. Maar wat is wijsheid? Wel of niet toestaan? Onze dochter van 3 moet al zoveel veranderingen doorstaan en nu dit ook.

Hoi hoi, De vader van mijn kinderen en ik zijn al een tijdje uit elkaar. Kinderen zijn 8 en 5 jaar nu. We hebben alles rustig aan laten verlopen en zelfs nog een jaar samen gewoond en in die tijd heb ik mijn nieuwe vriend ontmoet en zijn nogsteeds samen en wonen ook samen. We hebben co-ouderschap en overleggen echt alles met elkaar. Ook met mijn vriend. Om nog beter te zeggen, we zijn met zijn drieën goede vrienden en staan de kinderen op de eerste plaats. We zijn welkom in het huis van de vader en hij bij ons. 1x in de week eten we ook gezamenlijk met het hele gezin. We passen bij elkaar op. Ook mijn vriend bij de vader van de kinderen. De band met mijn vriend en de kinderen is ook goed. Als ik moet werken en ze zijn bij ons, brengt hij ze zonder problemen naar bed. Hij doet zijn best om een maatje te zijn voor ze. Nou, eigenlijk denken wij met zijn drieën dat we het best goed doen voor de kinderen maar toch zou ik graag nog wat tips willen zodat wij niet iets over het hoofd zien. Het is en blijft niet leuk voor de kinderen natuurlijk en wij willen wel dat iedereen zo gelukkig mogelijk is. Liefs kelly

Lieve allemaal, Mijn lieve dochter van 9 jaar heeft enorm veel moeite met het ‘omschakelen’ van de ene ouder naar de andere... voordat ze naar haar vader gaat, huilt ze en klaagt ze over buikpijn. Ze zegt dat ze het daar niet fijn heeft, maar als ze bij haar papa vandaan komt, huilt ze juist weer omdat ze naar haar vader wil.... heeft iemand misschien tips hoe ik er voor kan zorgen dat ze zich fijner voelt? Haar verdriet en gevoel mag er natuurlijk zijn!!! Ze heeft er zelf alleen zoveel last van en wil haar graag helpen❤️ Dank jullie wel! Liefs Kim

Hallo, Sinds 3 jaar ben ik samen met mijn nieuwe partner en zijn dochter R van ondertussen bijna vijf jaar oud. Hij en de mama van R zijn op goede voet uit elkaar gegaan en er is een co-ouderschap. In de afgelopen periode merk ik dat de wisselingen van papa naar mama en andersom voor R lastiger worden; ze geeft vaker aan dat ze als ze bij de ene ouder is, de andere ouder te missen en ze is hier verdrietig over. Hebben jullie tips voor ons om haar hierbij te helpen? Heel erg bedankt alvast!

Hallo, Mijn ex heeft sinds ander halve maand een nieuwe relatie. Dit is aan mijn zoon verteld. Zij is altijd aanwezig dag en nacht als mijn zoon bij mijn ex is. Mijn zoon is voornamelijk bij mij en is niet heel vaak bij papa . Hij wilt als hjj daar is tijd met papa alleen en wilt haar er niet bij hebben. Hij Vind het prima als ze er af en toe is maar verder niet. We hebben het er een paar weken geleden samen met mijn ex over gehad maar ex ziet het probleem niet. Zoon is het weekend bij zijn vader geweest en vriendin is al ingetrokken bij papa en hij is nu intens verdrietig maar hij durft niet met zijn vader te praten. Vader geeft als ik er over begin mij de schuld van alles. Hoe kan ik dit het beste goed oppakken voor mijn zoon hij gaat echt er onder door van verdriet maar durft dit niet bij vader te uiten. Dank je Liefs Jessie

Hoi, mijn ex vrouw heeft nu 3 maanden een nieuwe vriend. De kids zijn 5 en 6, en dit weekend voor het eerst aan hem voorgesteld. Zaterdag wat gedronken en maandag bij hem thuis geweest, en nu aankomende vrijdag gaan ze bij hem slapen. Ik vind dat stiekem veel te snel qua hoeveelheid en ben bang dat de kids hier op den duur last van gaan krijgen. Ik probeer dit aan te geven maar helaas komt het niet goed over. Ik heb nu 2 1/2 jaar een relatie, oké wij zijn erg langzaam en rustig wat betreft de kids. 1 x bij haar geslapen en zei 1 x hier en 1 x samen op vakantie geweest. Doordeweeks zien ze haar wel als de kids bij mij zijn. Nu zou ik graag jullie mening hier over krijgen want kids know best!!

Lieve jongeren van Villa Pinedo, Wat fijn dat kinderen en ouders met hun vragen terecht kunnen bij ervaringsdeskundigen als jullie en wat tof dat jullie er zoveel energie in steken om vragen te beantwoorden. Ik ben moeder van twee meisjes van 5,5 jaar en 2,5 jaar oud. Hun vader wil graag dat ze in eerste instantie twee dagen per week bij hem zijn, later wil hij dit uitbreiden. Voor nu stelt hij voor dat de ene week de meisjes van vrijdag einde middag tot zondag einde middag bij hem zijn. Voor de andere week stelt hij voor dat de meisjes van maandag einde middag tot woensdagochtend bij hem zijn. Dat zou betekenen dat ik de meisjes op maandagochtend naar school/oma breng met de mededeling dat papa hen die middag ophaalt, en op woensdag precies andersom. Zeker voor mijn gevoelige vijfjarige lijkt me dit best lastig en denk ik dat een wisselmoment op bijvoorbeeld zondagmiddag, waarbij ik hen zelf naar hun vader breng, fijner is. Hoe hebben jullie dit ervaren? Hadden jullie liever een wisselmoment met een directe overdracht van de ene ouder naar de andere ouder (bijvoorbeeld zondagmiddag brengt moeder de kinderen naar vader) of juist liever een wisselmoment zonder contact tussen de ouders op een schooldag (bijvoorbeeld moeder brengt de kinderen naar school, vader haalt ze uit school)? Als er nog andere dingen zijn die jullie graag willen meegeven in het belang van de kinderen, hoor ik dat ook graag! Liefs, Marjan

Lieve jongeren, Ik heb een zoon van 12 en een zoon van 15 beiden gaan ze niet graag naar hun vader. Ze durven dingen niet te vertellen tegen hun vader omdat ze bang zijn dat hij boos wordt. Als er al eens iets gebeurt dan zeggen ze gelijk niet tegen papa zeggen mama. Vaak kom ik hun daar ook in tegemoet om hun vertrouwen niet te beschamen. Als ze eens huilend thuis komen omdat er iets gebeurd is op school mag ik ook niets zeggen want dan zijn ze wederom bang dat hij boos wordt. Dingen die fout lopen daar in huis daar krijgen de kinderen de schuld van als het vlees eens aanbrandt bv dan krijgt de oudste zoon de schuld hij had moeten opletten. Ze kunnen niet zichzelf zijn bij hem zeggen ze tegen me. Ze vinden ook dat ze het irritant vinden dat hij de ideale vader uithangt op fb en bij school de leerkrachten enzo. Maar dat hij daarwerkelijk niets doet met hun in het weekend dat ze bij hem zijn. Het liefst gaan ze helemaal niet meer maar ik kan ze tot nu toe nog altijd naar hem toe laten gaan. Door dat ze zichzelf niet kunnen zijn kan het af en toe bij mij botsen want na dat weekend moeten ze zich kunnen uitleven en hun frustraties kwijt wat logisch is. Ik luister altijd naar hun als ze iets te vertellen hebben maar geef geen negatieve reactie of wat dan ook op hun vader. Het enige wat ik zeg probeer er met papa over te praten nee doen we niet bang dat hij boos wordt. Ik heb het een keer geprobeerd en idd hij werd boos er was niks van waar. Alvast bedankt

Hoi, Op dit moment liggen mijn ex en ik in scheiding. Wij hebben twee kinderen van 6 en 3 jaar. We hebben de tijd met de kinderen verdeeld voor nu en gaan dit voor de toekomst vastleggen in een ouderschapsplan. Wij verschillen nu van mening over oppassen op de kinderen in "elkaars" tijd. Mijn ex is van mening dat we altijd elkaar als eerst moeten benaderen hiervoor. Ik denk dat het rustiger is om in eerste instantie zelf een oppas te regelen in onze tijd met de kinderen. Uiteraard kunnen we hier in noodsituaties altijd van afwijken. Kunnen jullie mij vertellen hoe jullie dit ervaren en wat het beste zou zijn om te doen volgens jullie? Alvast bedankt!