Hey Dorian,
Dankjewel voor je vraag op het forum van Villa Pinedo en ook fijn dat je nadenkt over hoe je dit het beste kan brengen aan je dochter.
Ik vertel je graag over mijn ervaring met de nieuwe vriendin van mijn vader.
Mijn ouders gingen scheiden toen ik 13 jaar was en mijn vader kreeg best wel snel na de scheiding van mijn ouders een nieuwe vriendin. Ik was en ben eigenlijk nog steeds een kind dat heel gefocust is op mijn ouders en ik ben ook erg loyaal aan hen. Ik wilde eigenlijk alles weten over zijn liefdesleven en zijn nieuwe vriendin. Ik wilde dat hij gelukkig was. Maar stiekem wilde ik eigenlijk niets weten, ik deed geïnteresseerd omdat ik dacht dat ik hem daar gelukkig mee maakte. Maar ik denk nu dat ik eigenlijk niet alles hoefde te weten.
Ook was ik stiekem heel verdrietig, eenzaam en bang dat ik mijn vader zou kwijtraken. Ik durfde dit niet te zeggen tegen hem. Het had mij geholpen als hij hier ruimte voor had gegeven: 'je gevoelens mogen er zijn en ik snap dat je hierover ook verdrietig kan zijn'. We waren namelijk eerst met zijn drieën (met mijn zusje, mijn vader en ik) en nu was de nieuwe vriendin van mijn vader ook heel vaak aanwezig. Ik vond het moeilijk dat mijn vader minder aandacht had voor mij.
Zijn vriendin kwam zelfs na enkele weken bij ons wonen, zonder dat hij dit had overlegd. We kwamen, nadat we een weekend bij mijn moeder was geweest, ineens terug in het huis van mijn vader met al haar spullen erin. Ook veel regels veranderden door haar komst. We mochten bijvoorbeeld geen pasta meer eten met mes en vork en we moesten allerlei andere taakjes doen. Ook had ik het gevoel dat zij zich bemoeide met de opvoeding en daardoor had ze vooral veel ruzie met mijn zusje. Mijn vader zei daar nooit iets over. Het voelde alsof hij haar kant koos. Zij negeerde daarnaast mijn moeder of praatte negatief over haar. Het is vooral belangrijk dat jouw nieuwe vriendin positief en lief praat over de moeder van je dochter. Dat is het naar mijn idee het aller belangrijkste, want jouw dochter bestaat voor 50% uit jou en voor 50% uit haar moeder. Het doet kinderen veel pijn als er negatief over de de andere ouder wordt gepraat. Als je wil dat je dochter een goede band opbouwt met jouw vriendin, moet jouw vriendin ook haar moeder helemaal omarmen. Ik denk dat alleen dan de relatie tussen jouw vriendin en jouw dochter een positieve kans van slagen heeft. Ik ben nu namelijk super opgelucht dat hun relatie is verbroken.
Ik had het fijn ook gevonden als mijn vader had gezegd dat hij een nieuwe vriendin heeft, maar dit niet betekent dat ik hem kwijtraak en dat ik altijd op nummer één zou blijven staan. Én het was ook fijn geweest als hij dit van te voren ook met mijn moeder had besproken. Nu had ik het gevoel dat ik dit geheim moest houden en dat ik niets mocht vertellen aan mijn moeder. Dit had hij niet gezegd, maar dit vulde ik als kind wel zo in. Ik heb het uiteindelijk wel verteld aan mijn moeder en zij was hier heel verdrietig over, omdat het zo snel na de scheiding was. Ik voelde me daardoor heel schuldig en tussen mijn ouders instaan, want mijn moeder had heel veel vragen hierover en het deed mij pijn hoeveel verdriet haar dit deed.
Kortom ik had het fijn gevonden als mijn vader ons had laten wennen aan het idee dat de vriendin van mijn vader bij ons kwam wonen en het met ons hierover had gehad en ook had gevraagd naar onze behoeftes hierin. Vooral: praat erover! Ik had eigenlijk vooral veel tijd nodig gehad om te wennen aan de hele situatie. Bijvoorbeeld eerst 1x in de week samen eten en eventueel steeds iets meer uitbreiden tot aan samenwonen. En super belangrijk: vergeet nooit om ook tijd met jouw dochter alleen te hebben. Niet alles alleen maar met jouw vriendin erbij. Vergeet niet dat jouw dochter hiervoor niet heeft gekozen en jij de gene bent die verliefd is, niet jouw dochter.
Heel veel succes en geluk verder! Ik hoop dat je hier iets aan hebt.
Groetjes Lisa
0