Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

610 verhalen gevonden voor jou

Praten kinderen in groep 8 met elkaar over de scheiding?
Praten kinderen in groep 8 met elkaar over de scheiding?

📖 Praten kinderen in groep 8 met elkaar over de scheiding?

Groep 8 dilemma: twee biologische en twee stiefouders, wie gaan er mee scholen bezoeken?

Groep 8: Wat een spannend jaar op de basisschool was dat! Op kamp, een middelbare school kiezen, adviesgesprek en de eindmusical, zoveel dingen om over na te denken als kind. Waar iedereen met zijn ouders al deze spannende stappen zette, had ik vaak een dilemma. Ik had op dit moment namelijk vier ouders: twee biologische en twee stiefouders. Wie gaan er mee scholen bezoeken? Wie komt er naar de musical? En als ze er dan allemaal zijn, wie knuffel je dan als eerst?

Op school werd hier weinig aandacht aan besteed, en ik heb dit enorm gemist. Ik was dan ook super enthousiast toen Villa Pinedo me vroeg om presentaties te geven op een basisschool! Samen met Marlon ging ik naar drie groepen acht op één school. Niet zeker wat we moesten verwachten, startten we het filmpje van Isa die de brief 'Aan alle gescheiden ouders' voorlas.

Toen meerdere kinderen begonnen te huilen, beseften we dat dit niet zomaar een presentatie ging worden; we zetten onze originele planning aan de kant, en gingen vooral in gesprek met de kinderen.


Hoeveel hadden er gescheiden ouders? Wisten de klasgenootjes dit eigenlijk wel? Waar veel kinderen aangaven dat ze het zich niet konden voorstellen hoe het zou zijn als hun ouders nog bij elkaar waren, gaven kinderen zonder gescheiden ouders juist precies het tegenovergestelde aan. Er werd gehuild, gelachen, maar vooral, eindelijk gepraat.

Weten kinderen in de klas van elkaar wie er gescheiden ouders hebben?

Na afloop was ik best van slag. Hoe kan het nou dat zo’n belangrijk onderwerp maar zo weinig wordt besproken? Zijn juffen en meesters wel op de hoogte wat er zich in elk huisje afspeelt? En weten de leerlingen dat ze bij hun klasgenootjes terecht kunnen? Wat was het fijn om na het einde van elke “presentatie” te horen dat ze bij al hun klasgenootjes terecht kunnen en dat dit ook hardop uitgesproken werd. Ik ben ontzettend blij een deur te hebben geopend in deze klassen naar openheid, en de veiligheid heb gecreĂ«erd met de juffen, meester en leerlingen, om hierover te praten. Dit gevoel van saamhorigheid en het vertrouwen erover te kunnen praten, gun ik alle kinderen, en ik ben dankbaar iets te kunnen hebben gedaan, wat ik als kind in groep 8 heb gemist.

Anne (21)

Villa Pinedo heeft een scheidingspakket ontwikkeld voor docenten. Klik hier om het pakket te downloaden.

Verhaal lezen
Vechtmeisje: een film over vechtscheiding
Vechtmeisje: een film over vechtscheiding

📖 Vechtmeisje: een film over vechtscheiding

Hoe een jong meisje omgaat met de vechtscheiding van haar ouders

Donderdag 18 oktober 2018 ging de film Vechtmeisje in premiere, een film over een meisje dat kickboxen als uitlaatklep gebruikt om de scheiding van haar ouders te verwerken. Als vrijwilliger bij Villa Pinedo en ervaringsdeskundige met betrekking tot (v)echtscheiding, werd ik uitgenodigd om deze film als eerste te bekijken.

De film Vechtmeisje gaat over Bo van 12 jaar. Zij en haar broer Dani zitten midden in de vechtscheiding van haar ouders en dit brengt de nodige problemen met zich mee. Hun moeder verhuist naar een klein appartement en ze zien hun vader alleen in het weekend. Hun vader en moeder maken continu ruzie, zowel face-to-face als aan de telefoon. Hier zijn Bo en haar broer getuigen van. Bo is een pittig meisje dat al gauw haar boosheid niet onder controle kan houden. Nu alles lijkt te veranderen, zoekt Bo haar uitweg in kickboxen. Wat eerst lijkt op de perfecte afleiding, blijkt al snel een toedekking te zijn voor Bo’s echte gevoelens. Bo leert dat zij niet de wereld op haar schouders kan dragen, hoewel dit vaak wel zo voelt.

Ik herken me in de film

Vanaf de start van de film werd ik meegenomen door het verhaal van Bo: het gevoel alles zelf te moeten doen, dat ze voor iedereen moet zorgen en dat er niks goed lijkt te gaan. Dit waren voor mij herkenbare gevoelens met betrekking tot de scheiding van mijn ouders. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik vijf was en dit had de nodige gevolgen. Heel veel ruzie, net zoals bij Bo, aan de telefoon of in persoon. Er is een scene waarin Bo ‘s nachts wakker wordt door haar moeder die aan de telefoon staat te schreeuwen tegen haar vader. Ik kan mij goed herinneren dat ik dit vroeger precies op die manier heb meegemaakt. Of het verhuizen naar een kleinere woning waarbij ik de kamer moest delen met mijn zus, zoals Bo en Dani ook ervaren.

Wat mij vooral raakte was het feit dat er eigenlijk niemand was die aan Bo vroeg hoe het met haar ging. Niemand die kon begrijpen dat ze door haar huidige situatie sneller uit de slof schiet. Tegen het einde van de film wordt dit eindelijk aan haar gevraagd en dat maakte mij best emotioneel. Eindelijk iemand die het vraagt! Ik had bijvoorbeeld graag gewild dat iemand dat aan mij had gevraagd toen ik nog kind was.


Het thema kickboxen en vechtscheiding is goed uitgebalanceerd in de film, wat ervoor zorgt dat het ene thema het andere niet overstijgt. Dat maakt de film spannend, interessant en aangrijpend. De film Vechtmeisje laat zien hoe een scheiding wordt ervaren vanuit het oogpunt van een kind en dit wordt naar mijn mening te weinig weergeven in de media. Ik ben blij dat dit onderwerp meer aandacht krijgt op deze manier.

Dionne (23)

In Editie NL sprak Dionne ook over de film vechtmeisje.

Verhaal lezen
Stiefouderdag - "Mijn rots in de branding"
Stiefouderdag - "Mijn rots in de branding"
Stiefouders

📖 Stiefouderdag - "Mijn rots in de branding"

Ode aan mijn bonuspapa

Mijn stiefvader is een echte bonuspapa. Hij is al van kinds af aan in mijn leven, en is nog steeds heel gelukkig met mijn mama (en ons!). Waar mijn moeder druk kan zijn, altijd met nieuwe ideeĂ«n komt en van de spontane plannen is, is mijn bonuspapa de rots in de branding. Of er nu spontaan vrienden mee eten of de tampons op zijn, zonder te vragen haalt hij het in huis voordat je er zelf ĂŒberhaupt aan hebt gedacht. Hij regelt veel, staat altijd voor ons klaar, en is mega trots als we een doel behaald hebben.

Samen met mama vormt hij een veilige thuisbasis, waar altijd iedereen welkom is en met open armen wordt ontvangen. Aan de zijlijn met wedstrijden, schilderend in m’n nieuwe huisje, ophalend van Schiphol, het doet me altijd goed als hij er is.

Ik ben mega trots dat hij mijn bonuspapa is, en kan oprecht zeggen dat ik heel veel van hem hou!

Anne

Zin in nog zo’n mooi verhaal? Lees dan de verhalen van Desiree, Vaya en Daphne!

Verhaal lezen
Stiefouderdag - "Als twee puzzelstukjes"
Stiefouderdag - "Als twee puzzelstukjes"
Stiefouders

📖 Stiefouderdag - "Als twee puzzelstukjes"

Het is vandaag stiefouderdag. Een dag die door sommige mensen uit mijn omgeving niet bepaald ‘gevierd’ wordt. Maar voor mij is het wel een momentje om bij stil te staan. Trouwens, zelf noem ik mijn stiefmoeder NOOIT “stiefmoeder” maar dat terzijde. Ze heet Femke. Als ik mijn band met Femke omschrijf aan vriendinnen wordt dit altijd bestempeld als bijzonder, dat is denk ik hoe ik mijn band met Femke zelf ook zal bestempelen. Femke is inmiddels al 16 jaar ‘aanwezig’ in mijn leven (zelf ben ik 19). Eigenlijk weet ik niet beter dan dat Femke in mijn leven is. Ik denk dat het leven zonder Femke voor mij zou voelen alsof er een ouder zou missen.

Langs de lijn

Femke was namelijk altijd degene die mij langs de lijn tijdens hockey stond aan te moedigen en mij in haar vrije tijd naar elke wedstrijd bracht waar ik naartoe moest. We zaten op z’n dag dan meestal 1,5 uur samen in de auto, wat ik alleen maar leuk vond. Femke is degene waar ik altijd alles tegen kan zeggen en ze wil altijd naar mij luisteren. Zij is de eerste die mij een berichtje stuurt wanneer ik een belangrijk tentamen of een leuk feestje heb. Femke is de eerste die een bericht plaatste toen ik een kamer zocht in Amsterdam. De eerste die wat post over mijn kampioenschap (hockey Ă©n tennis). Femke nam me mee naar Londen omdat ik naar de middelbare school ging. Zij gunt mij echt alles. Net zoals een ouder dat bij zijn eigen kind doet. De liefde en aandacht die zij vroeger aan mij heeft gegeven toen ik in het weekend bij mijn vader was, is uitgegroeid tot een bijzondere en liefdevolle band.

Geluk

Als iemand aan mij vraagt of ik het vervelend vind dat mijn ouders zijn gescheiden dan is mijn antwoord dus ook ‘nee’. En deze nee is erg stellig. Ik zie hoe gelukkig Femke mijn vader kan maken en andersom. Daarnaast vult Femke denk ik een gat dat mijn ouders samen niet hadden kunnen vullen. De meer vriendinnen-achtige band die ik met Femke heb, vind ik fijn.

Ooit zei een beveiliger op een vliegveld tegen ons: “Wat lijken jullie veel op elkaar”. Wij hebben deze man toen straal uitgelachen. Ik denk namelijk dat Femke en ik geen enkele uiterlijke overeenkomst hebben behalve schoenmaat. Maar misschien bedoelde deze man wel “wat passen jullie goed bij elkaar”. Femke en ik zijn als 2 puzzelstukjes, we zien er anders uit maar passen precies bij elkaar.

Dus Femke hierbij wil ik je bedanken;

Bedanken voor je liefde

Bedanken voor je humor

Bedanken voor dat je altijd het beste uit mij wil halen

Bedanken voor je betrokkenheid

Bedanken voor je steun

Bedanken voor alle gezelligheid

Bedanken voor alle potjes klaverjassen die we altijd winnen

Ik gun elk kind van gescheiden ouders een Femke, een stiefmoeder (of vader) met een ontzettend groot hart die super veel liefde te geven heeft.

XOXO Daphne

Zin in nog zo’n mooi verhaal? Lees dan de verhalen van Desiree, Anne en Vaya!

Verhaal lezen
Kiezen tussen papa of mama? Stem blanco!
Kiezen tussen papa of mama? Stem blanco!

📖 Kiezen tussen papa of mama? Stem blanco!

Als kind speelde ik regelmatig het ‘of-of-spel’ spel. We leerden dit improvisatiespel op school, maar thuis werd het ook met enige regelmaat gespeeld. ‘’Binnen of buiten? Katten of honden? Zwart of wit? Meisjes of jongens?’’ Mijn vader maakte er zijn eigen variant van. ‘’Papa of mama? Je stiefvader of je stiefmoeder? Mama of Stiefmama?’’ Het komt helaas regelmatig voor dat ouders hun kinderen voor het blok zetten om een keuze te maken of een voorkeur uit te spreken. Hoe ga je daar mee om? Lees het in deze blog.

Verkiezingssoap

De spelletjes van mijn vader leken soms op een politieke campagne. Enerzijds werden we gedwongen om mee te spelen aan zijn variant van het ‘of-of-spel’, anderzijds werden we daarna vaak overladen met cadeaus en andere zoethoudertjes om de bittere nasmaak weg te spoelen. Ik leerde niet om assertievere keuzes te maken, ik leerde om politiek correcte antwoorden te geven, met alle gevolgen van dien. Ik voelde me vreselijk schuldig als ik weer eens onvrijwillig meedeed aan het spel, en daarmee mijn moeder onbedoeld afwees.

Blanco stemmen

Er is in de politiek zoiets als blanco stemmen. Je kunt blanco stemmen als je het met geen enkele politieke partij eens bent, of simpelweg geen keuze kan/wil maken. Je kiest als het ware om niet te kiezen. Dus als je soms het gevoel hebt dat je verwikkeld bent in een verkiezingssoap in plaats van een gezonde gezinssituatie, besef je dan dat je niet met ieder spel hoeft mee te spelen. Dit kun je het beste doen door te zeggen dat je geen zin hebt in politieke spelletjes. Bijvoorbeeld: met de zin: ‘ik ben een kind, ik wil graag spelen, maar aan deze spellen doe ik niet meer mee.’ Mocht dat niet werken, doe dan een beroep op je blanco stempas. Want hey: als het werkt in de politiek, werkt het wellicht ook in geval van echtscheiding.

Stemadvies

Heb jij weleens het gevoel dat je ouders je voor het blok zetten om een keuze te maken? Of dat je per ongeluk in een verkiezingssoap zit waar je eigenlijk niet in wilt zitten? Kan je wel wat hulp gebruiken met het inzetten van jouw blanco stempas? Kijk dan eens op https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy/  en vind een Buddy die jou kan helpen!

Marthe (25)

Verhaal lezen
Hoe overleef ik de zomervakantie?
Hoe overleef ik de zomervakantie?

📖 Hoe overleef ik de zomervakantie?

De zomervakantie is voor de meeste kinderen al een tijdje bezig. Voor veel kinderen is de vakantie een periode van genieten van de vrijheid. Je hoeft niet naar school en mag lekker doen wat je zelf wilt. Toch was dit laatste voor mij niet altijd het geval. Ik kon niet doen wat ik zelf wilde. Mijn ouders besloten namelijk voor mij wanneer ik bij welke ouder was. Iets wat ik persoonlijk als heel onprettig ervaren heb. Ik weet nog goed dat ik één keer aan de kant van de weg werd afgezet door mijn moeder en opgepikt door mijn vader. Ik heb mij nog nooit zo eenzaam gevoeld. Ik heb dit laatst besproken met mijn ouders en tot mijn grote verbazing waren mijn ouders juist trots op hoe ze dit aangepakt hadden, ze hadden namelijk allebei water bij de wijn gedaan en waren elkaar tegemoet gereden.

Tijdens het gesprek zei mijn moeder tegen mij: 'Maar ik wist niet hoe jij erover dacht'. Dit was voor mij een leerzaam moment. Dit kon ze namelijk ook niet weten.


Ik had namelijk nooit verteld wat ik wilde, maar mijn ouders hadden het ook nooit aan mij gevraagd. Dit zette mij aan het denken. Hoe had ik dit anders aankunnen pakken? Welk advies zou ik aan die 12-jarige Kaylee geven en aan alle kinderen die in dezelfde situatie zitten als ik?

Tips om de zomervakantie te overleven

Ik kwam tot de volgende tips:

1.  Praat met je ouders over dingen die jij wil. Wil jij eerst naar je moeder of juist eerst naar je vader? Wil je de helft bij je vader zijn en de helft bij je moeder of juist meer bij de één? Wanneer je het voor jezelf duidelijk hebt wat je wilt, is het makkelijker om het gesprek met je ouders aan te gaan. Het kan zijn dat je ouders toch hun eigen plan trekken, maar ze kunnen misschien wel rekening houden met wat jij wilt.

Plan als jij daar behoefte aan heb een paar dagen tussen beide vakanties (als je met beide ouders op vakantie gaat). Ik vond het altijd heel vervelend als ik bijvoorbeeld zaterdagavond thuis kwam van een vakantie met mijn moeder en ik zondag vroeg alweer werd opgehaald door mijn vader om met hem op vakantie te gaan.

Houd als je daar behoefte aan heb een dagboekje bij. Dit is iets wat mij altijd geholpen heeft. Ik vond het lastig om enthousiast te vertellen over mijn vakantie met de andere ouder en in mijn dagboekje kon ik zo enthousiast als ik wilde schrijven wat ik had gedaan, zonder dat dit werd veroordeeld.

Probeer de voordelen van gescheiden ouders te zien. Ik had namelijk altijd het geluk dat ik, in tegenstelling tot veel vriendinnen twee keer wegging in de zomervakantie, namelijk én met mijn vader én met mijn moeder.

Probeer afspraken te maken om te bellen met de ouder met wie je niet op vakantie bent. Het hielp mij altijd heel erg als ik wist 'Over twee dagen ga ik weer bellen met mijn moeder'. Ik miste haar op die manier minder.

Ik wens iedereen nog een fijne zomervakantie!

Kaylee (25)

Verhaal lezen
Houd mij erbuiten!
Houd mij erbuiten!

📖 Houd mij erbuiten!

Hey papa, hey mama,

Hoe was nou eigenlijk die hele scheiding voor jullie? Wetende dat jullie het gezin zoals wij dat kenden op gingen breken? Maar ook wetende dat jullie samen niet meer gelukkig zijn. Wetende dat het beter zou zijn uiteindelijk. Wat een moeite heeft dat gekost voor jullie. Ik weet dat jullie allebei veel aan ons gedacht hebben, maar toch is het allemaal heel zwaar geweest. Niet alleen voor ons, maar ook voor jullie. En toch wilde ik dat als kind allemaal nog niet horen.

Wat was het irritant, als mijn moeder vertelde hoe zwaar de scheiding voor haar was, of wanneer mijn vader vertelde hoe mijn moeder zoveel mogelijk geld van hem probeerde te krijgen. "Dat is allemaal jullie probleem! Ik wil dat allemaal nog niet weten, ik probeer er zelf nog in te overleven."

Toen ik ouder werd en omdat ik zo vaak een ander verhaal te horen kreeg, had ik het gevoel dat de enige manier om achter de waarheid te komen was het zelf uitzoeken. Gek werd ik van de twee verhalen en ik wist zelf niet wie ik kon geloven. Toen ben ik op eigen initiatief de mappen met brieven, rechters uitspraken en mailtjes gaan lezen. Niet omdat ik dat moest, maar omdat dit voor mij de enige mogelijkheid leek om er nog iets van te kunnen geloven.

De boodschap die ik wil meegeven is dat het ontzettend veel tijd kost om de scheiding te verwerken, maar dat ouders het door een paar uitspraken, verschillende verhalen of verhalen vanuit hun oogpunt nog wat moeilijker kunnen maken voor hun kinderen. Dit is niet nodig. Het had mij heel veel mappen, briefjes, mailtjes en tijd gescheeld, als mijn ouders één verhaal hadden voorbereid en zich daarbij hadden neergelegd.

Malou (23)

Verhaal lezen
Moeten ouders samen blijven voor de kinderen?
Moeten ouders samen blijven voor de kinderen?

📖 Moeten ouders samen blijven voor de kinderen?

Zijn kinderen blij als hun ouders samen blijven ‘voor de kinderen’? Een recent artikel uit het Parool geeft een verrassend antwoord. Op 20 mei verscheen in het Parool een artikel over ‘een grijze scheiding’. Onder de titel ‘tot de dood ons scheidt duurt te lang’ vertelt Vera Spaans het verhaal van twee Amsterdamse zestigers die na 43 jaar huwelijk besloten uit elkaar te gaan. Waarom zo lang wachten om uit elkaar te gaan? ‘Voor de kinderen en het hypotheekgemak’, zegt het pas gescheiden stel. De kinderen denken daar anders over: ‘’Dit hadden jullie al twintig jaar eerder moeten doen’’, aldus de dochter van het Amsterdamse ex-koppel. Mijn eigen ouders zijn wĂ©l gescheiden toen ik jong was, dus een eigen ervaring op dit thema heb ik niet.

Daarom besluit ik om de stelling neer te leggen bij de jongeren van Villa Pinedo: ‘Ouders moeten samen blijven voor de kinderen’. Nieuwsgierig naar de reacties? Lees dan snel verder.


Geef een gelukkig voorbeeld

Persoonlijk denk ik dat ‘samen blijven voor de kinderen’ op twee manieren erg schadelijk is. In de eerste plaats is het schadelijk voor het stel in kwestie wat genoegen neemt met een ongelukkig samen zijn. Langdurig in een stressvolle situatie blijven zitten zorgt immers op lange termijn voor verschillende soorten gezondheidsproblemen, vergelijkbaar met een burn-out of andere vormen van overspannenheid. Deze stressvolle omgeving kan voor de kinderen ook onprettig of zelfs als onveilig aanvoelen. In de tweede plaats wordt er eigenlijk een slecht voorbeeld gegeven voor de kinderen over relaties. Je leert ze aan om intuïtie te onderdrukken en in een situatie te blijven, ondanks dat deze onprettig of onveilig voelt.

Voor ons hoeft het niet

Als ik de stelling ‘’Ouders moeten samen blijven voor de kinderen’’ voorleg aan een vriendin, is  haar antwoord: 'Nee, ik zou willen dat mijn ouders het lef hadden gehad om de knoop door te hakken. Een scheiding was wellicht makkelijker te verwerken geweest dan jaren vol ruzie en gedoe thuis.’ Ook de jongeren van Villa Pinedo zijn het massaal eens dat ouders niet samen moeten blijven voor de kinderen. Kinderen worden immers niet gelukkig van ongelukkige ouders. Een enkeling geeft de kanttekening dat het belangrijk is dat er altijd eerst naar een oplossing wordt gezocht in plaats van een uitweg en dat de gevolgen van een scheiding vaak lastig te overzien zijn. De jongeren zijn het erover eens dat goed blijven communiceren belangrijk is.

The easy way out

Voor sommigen lijkt scheiden wellicht ‘the easy way out’, maar op lange termijn valt daarover te twisten. Het is in sommige gevallen wellicht makkelijker om te blijven waar je zit in plaats van te zoeken naar een betere plek. En samen blijven lijkt wellicht beter voor de kinderen. Maar als kinderen zouden kunnen kiezen, kiezen ze voor geluk op lange termijn. Ook als dat betekent dat hun ouders uit elkaar gaan. Samen blijven is (soms) immers schadelijker dan scheiden.

Marthe (25)

Verhaal lezen
Ik geloofde niet meer in de liefde
Ik geloofde niet meer in de liefde

📖 Ik geloofde niet meer in de liefde

Brief aan mijn ouders

Lieve mama en papa,

Door de problemen tussen jullie heb ik vroeger nooit in jullie liefde voor elkaar geloofd. Als dat er was dan zouden jullie toch geen ruzie hebben gehad elke dag? Of dan zou er toch geen geweld gebruikt worden tegen elkaar? Hoe kan er nou liefde zijn als twee mensen voor elkaar hebben gekozen, maar elkaar elke dag ongelukkig maken? Dit waren mijn gedachtes toen jullie nog bij elkaar waren. Ik geloofde niet in jullie liefde. Heb ik nooit gedaan toen ik kind was.

Ik wilde dit beter doen. Mijn hele jeugd heb ik mij machteloos en angstig gevoeld. Dit zou ik in mijn eigen relatie voorkomen, voor mijzelf en iedereen om me heen. Die fouten van jullie.. elkaar uitschelden, slaan, negeren of kleineren. Ik heb het altijd gezegd: dit zal ik nooit doen in mijn eigen relatie.

Op een dag zou ik iemand ontmoeten waar ik heel veel van zou gaan houden, daar was ik zeker van. En ja hoor.. ik ben nu 23 jaar en ik heb een relatie van 6 jaar. Ik kan me geen leven zonder hem voorstellen en ik houd zielsveel van hem. Maar kijk eens mama en papa.. hoe kan het dat ik precies dezelfde fouten maak als jullie? Ik wil geen ruzie maken en ik wil gewoon met woorden kunnen uitleggen wat ik voel. Mijn oprechte gevoel kunnen delen met hem. Waarom lukt dit niet? Wat moet ik nou doen?

Kusjes van mij xx

-

Ze zeggen altijd dat kinderen hun eigen thuissituatie beschouwen als wat normaal en geaccepteerd gedrag is. Dit zie ik tot de dag van vandaag nog steeds terug in mijn eigen gedrag. Ongewild heb ik de manier van mijn liefde tonen in mijn eigen relatie overgenomen van de relatie van mijn ouders. Ik wilde dit niet, maar toch is het gebeurd. Ik geef mijn ouders niet de schuld van mijn gedrag. Maar ik had zo graag gewild dat mama en papa dit anders hadden aangepakt in het bijzijn van hun kinderen. Ik had zo graag alsnog de liefde tussen hen willen zien, ongeacht de ruzies. Dan zou ik misschien ook, net als de andere jongeren waarbij de ouders met liefde met elkaar omgaan, mijn eigen relatie liefde kunnen bieden.

Dit wil ik ook meegeven aan alle ouders, samen of uit elkaar: Weet dat wij jullie voorbeeld later vaak zullen naleven. Wees bewust van de invloed die jullie hebben op ons latere leven. Door zelf het goede voorbeeld voor te leven, help je ons het beste op weg!

Liefs,

Simone (23)

 

Meer brieven lezen die zijn geschreven door jongeren aan gescheiden ouders? Klik dan hier.

Verhaal lezen