Wat veranderd er voor kinderen die 12 jaar worden op het gebied van zelf kiezen bij wie je zou willen wonen/verblijven of een wijziging hierin wenst?

Beste Jeugd en Ouders !!! Jeetje zeg wat lees ik hier een hoop vervelende situaties. Over ouders die vecht scheidingen aangaan en noem maar op. Bah. Ik mag dan echt blij zijn dat ik ( papa ) mijn ex en mijn huidige vriendin zo goed met elkaar om zeg. Ik ben gescheiden sinds 2010 en heb toen eerst 5,5 jaar voor mijn kinderen gezorgd voor ik pas aan een andere vrouw ben begonnen. Mijn ex daarin tegen had na een jaar een ander maar dat is na 4,5 jr overgegaan. Wij hebben altijd goed en normaal contact gehad en ik denk dat het vooral in een kinder oog het belangrijkste is dat ouders normaal Blijven omgaan met elkaar ,al isdat soms moeilijk maar lieve ouders. Denk aan je kind !!!! Pas op het moment dat je kind er aan toe is begin dan pas iets opnieuw, die arme guppie's hebben zoveel pijn en verdriet van de scheiding al. Dat het logisch is dat ze niet zoveel veranderingen aan kunnen in een x. Nogmaals. Denk eerst aan je kind of kinderen en dan pas aan je zelf. ( had ze anders niet genomen ) Groetjes Mike

Hallo lieve deskundige, Ik zit met een knoop in mijn maag . Na 2,5 jaar uit elkaar en nog 2 x gezamenlijk vieren van de verjaardag van onze dochter, is er afgelopen weekiets gebeurd waar ik jullie adviies bij nodig heb. Dochter wordt 13 jaar en heeft gedurende vakantie met ex, zijn vriendin en twee kinderen bedacht haar verjaardag gezamenlijk met dochter van ex vriendin te vieren. Bij terugkomst hebben we kort er even met zijn drieen over gesproken en afgesproken in die week nog verder concreet te bespreken. Helaas ontvang ik als moeder in een whats-app groepsbericht de uitnodiging voor de gezamenlijke verjaardag. Ik ging door de grond en was verdrietig en voelde me gepasseerd. Heb ex en dochter getracht duidelijk te maken dat ik graag vooraf geinformeerd wilde worden, maar dat wordt niet begrepen en weggevaagd. Nu ligt de keuze dus aan mij of ik wel of niet ga. De verjaardag vindt plaats bij huidige vriendin van mijn ex, Ik heb geen contact met haar en ik ben daar nog nooit geweest. Hoe kan ik mijn dochter dit gevoel in deze situatie uitleggen zonder dat zij en de rest van de genodigden daar weer conclusies trekken? Uiteindelijk moet ik aan mezelf denken, maar ik weet dat ze teleurgesteld zal zijn. Voel me weer de moeilijke moeder terwijl ik opvoedkundig haar duidelijk wil maken dat er rekening gehouden moet worden met de gevoelens van andere familie en mensen. Ik zou graag jullie mening horen. Dankjewel

Beste Jongeren, Wanneer moeten wij als ouders eerlijk zijn naar onze kinderen; 1.) Persoonlijke gevoelens over de ander.(bijvoorbeeld ik vindt of oma vindt mama/papa (nu even) niet lief). 2.) Situatie uitleggen.(b.v. het aan de kinderen vertellen dat papa een nieuwe vriendin heeft ) Hoor graag van jullie Mvgr, Ivan

Beste jongeren, Graag wil ik jullie reactie op de onderstaand situatie; Betreft een meisje van 10 jr. met autisme en CF (taaislijm ziekte). 2-3 mdn geleden verteld dat mama en papa gaan scheiden. Jade is daar erg verdrietig om geweest en is dat met regelmaat nog steeds. Nu heeft papa een nieuwe vriendin en wij hebben dit Jade ook inmiddels verteld. Jade zelf vindt het super leuk maar alleen als mama dit ook vindt? Jade vindt de mening van haar mama erg belangrijk. Hoe kan haar mama het beste antwoorden naar Jade wat zij van deze situatie vindt? Nieuwe vriendin van papa is geen vreemde in ons gezin. ( Tante van Jade maar geen bloedverwant met haar papa) Hoor graag van jullie en alvast bedankt voor jullie reactie. Mvgr, Ivan

Wij willen als gescheiden ouders naast elkaar gaan wonen (afstand van huis tot huis is 50 meter (tuin/wei) Huizen liggen niet in elkaars zicht maar kinderen (12 en 7 jaar) kunnen via een paadje naar zowel mij als hun vader. We hebben een goede band met elkaar (mijn ex, mijn nieuwe partner en onze kinderen). Zijn er kinderen/ouders die hier ervaring mee hebben, zowel positief als negatief? Momenteel wonen we op fietsafstand en zijn de kinderen van ma tot do bij mij en van do tot ma bij hun vader.

Lieve jongeren, Hebben jullie ervaring met het programma kinderen uit de knel? Wij hebben een intakegesprek gehad en eigenlijk is niemand er enthousiast over behalve papa. Moeten we het volgen voor de kinderen terwijl zij het eigenlijk ook niet echt willen? Mijn kinderen zijn 7 en 11 jaar oud. Papa voelt zich buiten spel gezet en wil door dit programma weer in controle komen terwijl ik eindelijk los ben van hem. Ik twijfel. Het is een Intensief programma maar vraag me af of het iets oplevert. Iemand ervaring?

Lieve allemaal! Ik ben een vader van 32 jaar, en heb een ongelofelijk lieve dochter van bijna 4! 2 jaar geleden zijn moeder en ik uit elkaar gegaan, en ben ik een half jaar bij mijn familie ingetrokken, Naar mijn weten heeft mijn dochter hier weinig tot niks van gemerkt gelukkig. Nu 2 jaar verder heb ik een nieuwe vriendin, en woon samen heb een slaapkamertje voor haar gemaakt met leuk bedje, en coole neon verlichting om het bed...wat mijn dochter erg leuk vind, Contact tussen mijn vriendin en dochter is leuk om te zien, spelen leuk samen en mogen papa graag plagen! Daarbij is het contact tussen vader,moeder en mijn vriendin erg goed, denk daarbij aan /samen verjaardag vieren/en bij elkaar over de vloer komen! Ik zie mijn dochter helaas te weinig, 1 a 2 x in de week, wanneer moeder avond diensten draait + om het weekend! Als je dit allemaal zo leest....kun je denken van, zo slecht is het helemaal niet, En toch, spookt het heel erg vaak door mijn hoofd....je hebt gefaald papa!! Je hebt niet voor je gezin gekozen... Wij kinderen zijn altijd de dupe van jullie fouten, dit doet mij als vader ontzettend veel pijn, want trouwen lijkt wel 2016... Ik hoor overal dat er zoveel mensen bij elkaar weg gaan tegenwoordig (met kinderen) wat ik echt verschrikkelijk vind... Daarom, ben ik nu wel eens benieuwd naar jullie mening! Of het inderdaad zo voelt voor jullie! Zo ja, hoe ik het dan anders kan doen... Zodat ik later kan zeggen van; kinderen hoeven absoluut niet de dupe te zijn! Kijk maar naar mijn apetrotse dochter! Dikke knuffel voor jullie! Zerox

Ik ben stiefmoeder van een prachtige meid van 12 die bij haar moeder woont, maar in het merendeel van de weekenden bij ons is (vastgesteld door de rechter). De relatie tussen haar ouders is gespannen en contact loopt bijna alleen via email. Haar moeder heeft nu alleen een nieuwe 'truc' gevonden om haar zin te krijgen, namelijk de keuze voorleggen aan haar dochter. Wij doen juist ons best om haar buiten elke discussie te houden, maar haar moeder blijft volhouden dat dit in haar belang is. We willen hier graag met onze (stief)dochter over praten, onder andere omdat we niet van plan zijn elke keer mee te gaan in de keuze die haar moeder haar laat maken. Hebben jullie tips over hoe en wat we met haar kunnen bespreken? We willen haar namelijk niet (verder) betrekken in de discussie met haar moeder, maar haar ook niet het idee geven dat we niet naar haar luisteren...

Mijn man en ik liggen sinds 7 weken in scheiding. We hebben twee fantastische kinderen van 1,5 jaar en 3,5 jaar oud. Ik heb een andere man ontmoet enkele maanden geleden waar ik verliefd op ben geworden. Deze man heeft ook 3 kinderen. Onze beide huwelijken hadden geen toekomst maar we gaan wel een gelukkige toekomst samen tegemoet. Vorige week hebben mijn kinderen mijn nieuwe vriend in een gezellige setting ontmoet. De kinderen klikte direct fantastisch met hem. Mijn jongste zoon was totaal niet eenkennig en mijn dochter is weg van hem. Daarna hebben ze hem een paar dagen later weer gezien en zijn we naar de speeltuin geweest. De Kinderen trekken helemaal naar hem toe en vinden het heel fijn bij hem. Komende week willen we de kinderen aan elkaar voorstellen door een leuk uitje met ze te gaan doen (even naar een museum ofzo). Zijn kinderen hebben vakantie nu (zijn wat ouder) en willen mij en mijn kinderen graag ontmoeten. Omdat we beide gescheiden zijn, moeten we ook beide een nieuw huis zoeken. Ik kan in mijn huidige woning blijven tm december. Vanaf dat moment gaan we samen wonen in een huis (we hebben beide co ouderschap, dus de kinderen zijn 50% bij beide ouders). We willen de komende 4 maanden dus gebruiken om de kinderen aan de situatie te laten wennen. Dit willen we rustig opbouwen door mijn partner ongeveer 1x per weekend langs te laten komen (zodat ze aan hem wennen) en de kinderen af en toe op vrije dagen mee op stap te nemen of te laten logeren. We willen ze vooral betrekken in de situatie door ze zelf hun nieuwe kamer te laten uitzoeken, ze te betrekken bij het zoeken naar een nieuwe woning, door ze zelf aan te laten geven of ze wel of niet in het weekend op stap willen met zn allen zodat ze ook ruimt hebben om aan elkaar te wennen, door leuke dingen met ze te doen, door veel ruimte te geven om te praten over de nieuwe situatie en door veel individueel tijd met ze door te brengen zodat ze voelen dat we hun tempo aanhouden. Voor zover mogelijk proberen we de ex-partners zoveel mogelijk te betrekken. Feit blijft dat we vanaf december een gezamenlijke woning moeten betrekken. Kunnen jullie tips geven hoe we het beste de kinderen aan de nieuwe situatie kunnen laten wennen?