Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Vragen over nieuwe partner

Leen, 47 jaar

Beste kinderen, Ik hoop dat ik deze vragen aan jullie mag stellen. Zelf kom ik er niet uit en hoop dat ik antwoorden kan krijgen waarmee ik verder kan. Situatie: Ik ben nu officieel 8 maanden gescheiden van mijn ex vrouw en de moeder van mijn kinderen. De meiden zijn 15 en 9 jaar oud. Ook woon ik nu al ruim een jaar niet meer in hetzelfde huis als hun. Wij zijn gescheiden omdat ik verliefd ben geworden op iemand anders en daar wil ik nu mee verder. Het plan is om over 3 maanden samen te gaan wonen, waarbij mijn vriendin met haar dochter bij mij intrekt. De dochter van mijn vriendin en ik kunnen het inmiddels goed met elkaar vinden. Alleen mijn eigen kinderen willen nog geen contact met mijn vriendin en haar dochter. Vragen: - vinden jullie het (net zoals mijn kinderen) te snel om mijn vriendin en haar dochter te ontmoeten? - mijn vriendin geeft aan dat zij, als het nodig is, vanaf het moment dat zij hier wonen in de weekenden dat mijn kinderen bij mij zijn wel weg wil gaan zolang het contact nog niet goed op gang is gekomen. Is dit goed of niet? - Mijn vriendin en ik hebben afgesproken dat zowel zij als ik geen “ stiefouder” worden. Maar gewoon “de naam”. Onze kinderen hebben eigen vaders en moeders en daar hebben ze genoeg aan. Een stiefouder erbij is niet nodig. Is dit een goed plan? Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met mijn vragen.
OF

Reacties (3)

Amélie

meer dan 8 jaar geleden

Beste Leen, Bedankt voor het stellen van uw vraag. Ik herken me wel in de situatie van uw dochters. Ook mijn vader heeft ongeveer na een half jaar ons voorgesteld aan zijn nieuwe vriendin, inmiddels mijn stiefmoeder. Ik was toen 6 jaar oud, en voor mij ging dat veel te snel. Na een tweede date hebben we haar al ontmoet, en ik weet nog goed dat ik daar helemaal nog niet aan toe was. Ik durfde er niets van te zeggen. Uw kinderen zijn wel ouder dan dat ik toen was, en ik begrijp dat zij het wel duidelijk hebben aangegeven. Zeker uw dochter van 15 kan ik goed begrijpen, een scheiding in de puber leeftijd is vaak extra heftig. Het lijkt me daarom een goed idee om, als dat nog niet is gebeurd, een goed gesprek hierover te hebben. Probeer daarbij uit te vinden waar uw dochters precies mee zitten. Hopelijk wordt dan wat duidelijker wat precies het probleem is en kunnen jullie samen een oplossing vinden. Persoonlijk denk ik dat na 8 maanden een nieuwe vriendin ontmoeten niet te snel is, zeker als het een stabiele relatie is. Wel kan ik heel goed begrijpen dat uw dochters er nog niet aan toe zijn om zo snel ook met haar samen te leven. Het is kost namelijk als kind veel tijd en moeite om de scheiding te verwerken en te accepteren, en het is dan heel erg moeilijk om, als je nog even tijd nodig hebt hiervoor, dan weer geconfronteerd te worden met een nieuwe relatie. Samen wonen is daarom misschien wel wat snel, als ik me verplaats in de rol van uw dochters. Wel begrijp ik dat u natuurlijk zelf graag verder gaat in de nieuwe relatie, en het is ook fijn om te horen dat u wel een goede relatie heeft met de dochter van uw vriendin. Het lijkt me zinvol eerst eens uw vriendin aan ze voor te stellen. Het kan zijn dat ze vooraf ertegenop zien, maar na dat het als ze haar ontmoeten toch goed klikt. Als ze daar echt nog niet voor open staan raad ik u aan om dan nog even te wachten. Ik was destijds zeker nog niet klaar om mijn stiefmoeder te ontmoeten en dat was echt heel erg zwaar voor me. Probeer dus af en toe te polsen of de kinderen daar aan toe zijn. Als dat zo is dan is het fijn om eerst even thuis rustig kennis te maken, niet te lang. Mijn moeder heeft dat zo gedaan met haar vriend toen en dat was fijn. Vervolgens zijn we af en toe wat leuke activiteiten gaan doen samen, zodat de sfeer wat meer relaxed was. Als uw dochters dan haar wat beter kennen kunt u misschien een tweede gesprek hebben, om te zien wat ze ervan vinden als jullie gaan samen wonen. Hopelijk staan ze er dan wel open voor, als ze haar wat beter kennen. Mocht dat niet zo zijn dan kan ik me heel goed voorstellen dat het fijn is als ze wat meer tijd krijgen om eraan te wennen, en uw partner er in die weekenden dus niet is. Dan krijgen ze namelijk niet het gevoel dat ze er niet meer toe doen en aan de kant worden gezet, een heel vervelend gevoel wat ik toen wel had. Als het duidelijk is geworden voor ze dat uw nieuwe vriendin geen 'bedreiging' is en ze haar steeds beter mogen dan lijkt het me wel weer goed om haar dan juist in de weekenden thuis te hebben. Zo kunnen ze langaam wennen aan de nieuwe gezinssamenstelling. Wat benaming betreft vindt ik het een goed plan dat ze uw vriendin bij de naam noemen, Ik noem mijn stiefmoeder ook bij haar naam en dat bevalt me prima! Succes, Amélie

0

Esmée

meer dan 8 jaar geleden

Beste Leen, Bedankt voor het plaatsen van je bericht! Als ik heel eerlijk ben begrijp ik het wel dat de kinderen dit nog een beetje lastig vinden en dit niet willen. Ik herken mijzelf er erg goed in. Mijn vader was heel snel met zijn nieuwe vriendin en ik vond dat helemaal niks. Voor een kind is het erg lastig om één van de ouders met een nieuwe partner te zien. Ik denk wel dat het per kind verschilt hoeveel moeite ze ermee hebben en wat te snel voor ze is. Ik denk dat het het beste is om ze vooral niet te dwingen voor contact. Ik vind het heel goed van jou vriendin dat ze voorstelt om weg te gaan, zodat jij je kinderen nog wel kan zien. En ik vind het helemaal goed dat jullie samen hebben afgesproken dat er geen stiefouder zal zijn. Misschien dat als je dit aan je dochters verteld het ze een beetje gerust stelt? Naar mijn mening pakken jij en je partner dit goed en rustig aan voor de kinderen. Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Groetjes, Esmée

0

Nina

meer dan 8 jaar geleden

Beste Leen, Ten eerste wil ik u een compliment geven over dat u uw keuze ook baseert op wat uw kinderen fijn vinden. Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat zo'n nieuwe vriendin lastig is voor de meiden. Hierin speelt het feit dat jullie liefde (onder anderen) als ik het goed begrijp een grote rol heeft gespeelt in de scheiding, natuurlijk ook een grote rol. Uit ervaring weet ik ook dat het erg lastig voor hen kan zijn dat er nu een ander meisje (dochter van uw nieuwe vriendin) bij u woont, omdat u wel hún vader bent. Ik denk dat het goed is om voor deze gevoelens te waken door met ze hierover te praten om bijvoorbeeld gevoelens als jaloezie te voorkomen. Als antwoord op uw eerste vraag wil ik graag uit eigen ervaring en standpunt zeggen dat er nog heel lang verdriet van een scheiding kan spelen bij kinderen, ook al vertonen ze dit bijvoorbeeld niet meer. Als ik het over 'heel lang' heb, heb ik het ook eigenlijk over jarenlang. Natuurlijk is dit bij elk kind en elke situatie anders, maar dit kan wel zo gaan. Voor u lijkt het mij geen optie om te wachten tot al het verdriet over is. Daarom is het lastig om te zeggen of dit te vroeg is. Ik denk dat na 8 maanden / een jaar het ergste verdriet om de scheiding best voorbij kan zijn. Wat dat betreft vind ik het persoonlijk niet te vroeg. Goed is om altijd in gedachten te houden dat deze situatie nieuw verdriet met zich mee kan brengen. Dat uw vriendin aangegeven heeft dat zij best in de eerste periode de weekenden weg wilt gaan is heel meedenkend van haar. Ik denk dat dit best een goed plan kan zijn, maar de meiden moeten in dit geval niet het gevoel krijgen dat zij hier macht of zeggenschap over hebben. Zo kan namelijk de situatie ontstaan dat ze het vaker willen of zelfs eisen dan uw vriendin en u fijn vinden. U kunt denk ik eenmalig wel vertellen dat zij voor hen een weekend weggaat. Zo krijgen de meiden ook mee dat ze met hen rekening houdt. De laatste vraag vind ik zeker een goed plan. 'Stief' heeft vaak ook een negatieve belading. Uw gedachte erachter is een mooie gedachte! Tip: bekijkt u ook eens onze online workshop, en dan vooral het hoofdstuk over nieuwe partners: https://workshop.villapinedo.nl/aanmelden/nieuwe-partners/. Ik hoop dat ik u hiermee geholpen heb. Liefs, Nina

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter