Wanneer vertellen we het?

Hoi anoniem, goed dat je je vraag stelt hier op het forum! Wat een moeilijke situatie is het! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was en toen konden ze ook nog heel goed met elkaar door 1 deur. 2 jaar later kreeg mijn vader een nieuwe vriendin waar mijn moeder het ook heel gezellig mee kon hebben. Toen des tijds heb ik er juist geen hinder van ondervonden. Ik vond het allemaal wel prima en mijn ouders konden nog met elkaar praten en samen afspraken maken wat betreft mij. Persoonlijk denk ik dat het goed is om het nu al te vertellen. Dan kan jullie dochter zich er op voorbereiden dat jullie straks apart van elkaar gaan wonen en dan komt het niet ineens allemaal als een klap aan. Ik vind het zelf altijd fijn als dat soort dingen mij van te voren worden vertelt zodat ik tijd heb om aan de situatie te wennen en dan is niet gelijk alles anders. Ik hoop dat je iets kan met mijn verhaal en tips. Heel veel succes en sterkte! Veel liefs, Felicia

Lieve ouder, Bedankt voor uw bericht op het forum, fijn dat u uw verhaal met ons wilt delen. Wat ontzettend fijn om te lezen dat jullie samen zo achter deze beslissing staan en de ruimte voelen voor een gezamenlijk warm en betrokken ouderschap. Dit zal voor jullie dochter ongetwijfeld heel erg prettig zijn! Ik kan me voorstellen dat jullie jullie dochter er zo snel mogelijk bij willen betrekken en, om verschillende redenen, denk ik dat dit ook goed is om te doen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was en konden hierna niet zo goed door één deur als u en uw partner. Of eigenlijk helemaal niet door één deur. Ondanks dat ik erg jong was, weet ik nog dat de spanningen tussen hen voor mij goed voelbaar waren. Daarom denk ik dat jullie dochter vast zal merken dat er iets is veranderd tussen jullie. Tenzij jullie voor haar de schijn op willen (proberen te) houden, maar dat lijkt me niet prettig. Jullie gaven zelf al aan opgelucht te zijn om geen toneelstukje meer op te hoeven voeren. U vraagt verder of het voor jullie dochter te bevatten is en dat denk ik eigenlijk wel. Mijn moeder heeft mij in haar eentje verteld dat ze gingen scheiden. Vervolgens heb ik voor mijn vader een tekening gemaakt met daarop mijzelf en mijn moeder, met allemaal tranen over ons gezicht. Dit laat naar mijn idee zien dat ik het zelf maar al te goed in de gaten had, maar ook dat ik de behoefte voelde om deze ervaring en mijn gevoel met mijn vader te delen. Verder heb ik door de jaren heen ontdekt dat ik toch best wel wat tijd nodig had om te wennen aan veranderingen als deze. Zodoende lijkt het me dan ook prettig voor uw dochter dat zij kan wennen aan het feit dat jullie uit elkaar gaan, terwijl haar beide ouders nog dichtbij zijn. Wat dat fundamentele gevoel van onveiligheid betreft, herken ik mezelf hier totaal niet in! In mijn ogen is dat meer afhankelijk van hoe het na de scheiding allemaal verloopt en hoe het kind opgevangen wordt. En zoals ik het nu lees, zit dat bij jullie wel snor! Ik hoop dat jullie hier samen iets aan hebben. Succes en heel veel liefs, Zoë