Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Wat kan hij voelen?

Stefanie, 36 jaar

Gevoelens van kinderen
Mijn zoon ging sinds enkele weken ingewikkeld gedrag vertonen waarin hij voor ons ogenschijnlijk kleine dingen heel boos werd. In de ruzie ging hij veel eisen stellen zoals in een tent willen slapen of op de bank of bij de hond maar ook dat hij dingen zijn welke voelen als opzet willen pijn doen. Het eindigde steeds in weglopen naar papa. Er was hulp betrokken die tips gaven en dat werd ook opgevolgd. Papa maakte zich zorgen om de situatie dus hij mocht niet meer terug. Er werd een week rust in gelast. Toen kwamen er contact momenten bij voor die week. De opdracht was samen zijn en niet over de dingen praten. De eerste was leuk. De tweede was pijnlijk afstandelijk. Nu heeft hij aangegeven bij papa te willen blijven. Ik heb gevraagd om een herstelgrsprek maar het bespreken van het herstelgesprek is pas 27 juli dus wanneer ik mijn zoon weer zal zien ligt nog verder. Ik snap het niet en niemand kan het mij ook uitleggen. Ik wil doen wat goed voor hem is maar ik heb geen idee wat dit nu nog is. Ik stuur elke dag een klein berichtje zodat hij weet dat ik aan hem denk maar hij reageert niet (past ook wel bij hem). Hebben jullie een idee wat hij zou kunnen voelen? Onze band was altijd goed. Het vermoeden is dat hij klem zit door de scheiding. Hij heeft 7 jaar grotendeels bij mij gewoond en sinds een jaar co ouderschap. De relatie met papa is helaas niet goed. Ik doe mijn best dat zo min mogelijk te laten merken. papa lijkt dat lastiger te vinden hoor ik steeds terug uit de kinderen.
OF

Reacties (1)

Saar

24 jaar

4 dagen geleden

Hi Stefanie,

Wat een moeilijke situatie. Ik kan me voorstellen dat het heel pijnlijk is dat je zoon nu bij zijn vader wil blijven, vooral omdat jullie hiervoor altijd een goede band hadden.

Als kind van gescheiden ouders herken ik wel dat er soms heel veel gevoelens door elkaar kunnen lopen. Wat er precies in je zoon omgaat weet ik natuurlijk niet, en misschien vindt hij het zelf ook moeilijk om daar woorden aan te geven.

Ik heb zelf ook een periode gehad waarin ik afstand wilde van ĂŠĂŠn van mijn ouders. Voor mij was het toen vooral fijn dat ik even de ruimte kreeg om zelf te voelen wat ik wilde en om dingen te verwerken. Hoe meer ik het gevoel had dat ik iets moest, hoe meer weerstand ik juist voelde. Die afstand betekende trouwens niet dat ik niet meer van die ouder hield of dat onze band voorgoed weg was.

Ik denk dat je al iets heel waardevols doet door hem te laten weten dat je aan hem denkt. Misschien is het voor nu genoeg om hem te laten weten dat je er voor hem bent, zonder dat hij iets terug hoeft te sturen. Zo geef je hem ruimte, maar weet hij ook dat de deur bij jou altijd openstaat.

Ik hoop dat jullie binnenkort rustig met elkaar kunnen praten en dat je dan iets meer begrijpt van wat er bij hem speelt.

Liefs Saar

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter