Wanneer en hoe een nieuwe partner introduceren bij de kinderen?

Hallo Anne,

Wat fijn dat je ons platform hebt gevonden. Ik neem je graag mee in mijn eigen ervaring wat betreft dit onderwerp.

Toen mijn ouders gingen scheiden waren mijn zussen en ik wel iets ouder (14, 18, 21). Mijn moeder kreeg zo'n twee jaar na de scheiding een nieuwe partner. Mijn oudste zus heeft zij behoorlijk vroeg in het dating proces erin meegenomen. Zij woonde ook bij haar in en kwam er daardoor best wel snel mee in aanraking. Voor haar was dit achteraf gezien wat te veel, maar dit heeft ze later pas aangegeven.

Ik kwam erachter doordat mijn moeder opeens haar profielfoto veranderde en er een man op stond. Dat was vanzelfsprekend niet ideaal. Ze waren toen ook al best lang aan het daten en het voelde voor mij een beetje alsof ze het voor me geheim wilde houden. Dat voelde nogal naar. Achteraf had ik het liever al wat eerder geweten, aangezien ik geen idee had dat mijn moeder überhaupt bezig was met daten.

Doordat de introductie voor ons allen wat rommelig is verlopen, was het contact de eerste jaren best moeizaam. Ik kon hem moeilijk accepteren omdat het zo plotseling ging. Persoonlijk had ik het fijner gevonden als de introductie wat geleidelijker was gegaan. Eerst een paar keer benoemen en dan stapje voor stapje introduceren. Daarnaast had ik het fijn gevonden als het in overleg was gebeurd.

Succes in deze situatie!

Liefs,

Doutsen

Hey Anne,

Wat fijn om te horen dat je een nieuwe partner hebt gevonden waar je gelukkig van wordt! Uiteraard mooi dat je deze fijne gevoelens wilt delen met je kinderen maar daar is zoals je zelf ook al aangeeft een gepast tempo bij belangrijk.

Er is niet een vast moment waarop het goede moment opeens daar is, het is iets wat groeit. Mijn ervaring is dat mijn vader wel eens over zijn nieuwe vriendin vertelde. Daarna kwam ze een keertje eten. Zo ging dat eigenlijk stap voor stap. Er was niet "het moment van ontmoeten" omdat er nooit druk achter zat en dat vond ik erg fijn.

Mijn vermoeden is dat als je op een fijn tempo die stappen onderneemt je vanzelf merkt of er weerstand is of dat het goed voelt. Blijf vooral in contact met de kinderen, kijk hoe ze reageren en vraag naar wat ze denken.

Kleine tip wat ik wel eens fout zie gaan: bespreek ook duidelijk met je partner wat je van hem/haar verwacht. Denk hieraan hoe lang ze blijven, hoe ze zich opstellen, etc.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt en heel veel succes met je twee werelden verbinden!