Gesprek tussen kind en ouder

Beste Natascha, wat fijn dat je ons forum hebt gevonden! Ik herken mijn situatie van vroeger heel erg in jouw verhaal. Ik had vroeger ook het gevoel dat mijn vader mijn halfzusje voortrok en dat de regels voor haar heel anders waren dan voor mij. Ik was dan ook niet altijd even graag bij mijn vader en wilde de omgangsregeling veranderen. Mijn moeder heeft dit een paar keer met mijn vader besproken, maar mijn vader wilde daar niet met haar over praten. Mijn vader was in de veronderstelling dat mijn moeder de omgangsregeling wilde veranderen en dat het niet mijn idee was.

Ik heb er toen voor gekozen om mijn gevoel en idee voor een nieuwe omgangsregeling op papier te zetten, maar dat werkte ook niet zoals ik het zou willen. Mijn vader dacht nog steeds dat mijn moeder het op papier had gezet. Uiteindelijk hebben mijn vader en ik samen met een onafhankelijke derde een gesprek gevoeld. Mijn ouders en ik hadden een hele goede band met mijn juffrouw van school en zij wilde ons daarin begeleiden. Dit was erg fijn. Mijn vader nam het nu wel aan omdat het van een onafhankelijke derde kwam. We hebben toen samen afspraken kunnen maken en de omgangsregeling enigszins aan kunnen passen. Ook dit ging niet altijd zonder slag of stoot, maar het was wel een goed begin. Misschien kennen jullie ook iemand die zo’n rol kan vervullen? Desnoods kan je ook opzoek gaan naar een professional die je daarin kan begeleiden. Ik ben namelijk wel van mening dat het het beste is als je erover kan praten en samen naar een oplossing kan zoeken. Verdere maatregelen zullen alleen maar tot discussies leiden, iets wat voor je kind(eren) helemaal niet fijn is, is mijn ervaring. Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt. Als je nog iets wil weten, mag je alles vragen! Heel veel succes en liefs gewenst! Linde

Hi Natascha,

Wat lastig voor je zoon dat hij wel graag met zijn vader wil praten, maar dit niet goed durft omdat hij bang is voor zijn reactie.

Je idee om hem iets op papier te laten zetten vind ik eigenlijk heel mooi. Ik heb zelf vorig jaar ook een brief aan mijn moeder geschreven. De situatie was anders, maar ik vond het heel spannend om te delen wat er in mijn hoofd omging en hoe ik bepaalde dingen voelde en ervaarde. Uiteindelijk luchtte het me juist op. Op papier kon ik rustig mijn verhaal vertellen, zonder onderbroken te worden, en goed nadenken over wat ik wilde zeggen.

Vanuit die ervaring vind ik een brief dus zeker iets positiefs. Wat ik je wel zou willen meegeven, is om de brief echt vanuit je zoon te laten komen. Dat het zijn woorden, gedachten en gevoelens op papier zijn en hij zelf bepaalt wat hij wel en niet wil vertellen. Misschien kun je hem helpen als hij daar behoefte aan heeft.

Liefs Saar