Verdriet tijdens contact

Hey Stephanie,

Ik kan me heel goed voorstellen dat dit een moeilijke situatie is voor jullie. Wat je duidelijk ziet bij je kind is dat hij je erg mist en ik denk dat minder of geen contact zoeken daar niet de oplossing voor is.
Het verdriet en gemis wat ik in mijn jeugd tijdens de scheiding heb ervaren had tijd en ruimte nodig, het is ten slotte een hele nare situatie. Afstand is daar geen antwoord op omdat de gevoelens blijven maar je ze niet meer kan uiten juist bij de persoon die je vertrouwt en mist. Het fijnste voor het kind is om juist een open houding aan te nemen, er voor je kind te zijn als hij verdrietig is en weet dat alles met tijd beter wordt.

Ik wens jullie heel veel succes!

Hoi Stephanie,

Ik kan me voorstellen dat dit voor jullie een lastige situatie is. Ik herken mezelf hier ook wel een beetje in.

In de tijd dat ik met mijn vader mee op vakantie moest miste ik mijn moeder altijd. Voor mij was dat omdat mijn ouders beide zo anders waren geworden na de scheiding, qua regels en manier van omgaan met ons. Mijn moeder was veel minder streng en 'moeilijk' als mijn vader en ik kon over hele andere dingen met haar praten. Ik wilde maar wat graag naar huis en appte mijn moeder elke dag bij alles wat er gebeurde of ik weg mocht bij mijn vader. Wat ik zelf achteraf merkte was dat het fijn was voor mij als kind dat ik wel mijn gevoel kon uiten en aan de andere ouder kon vertellen wat er speelde, maar dat ik niet meteen werd weggehaald bij mijn vader. Ik was op dat moment bij mijn vader en dat bleef ook zo, maar het was wel belangrijk dat ik mijn ei kwijt kon bij iemand waarbij ik me op die momenten fijner voelde. Zo bleef het ook wat overzichtelijker wie op dat moment de ouder was waar ik bij was. En heb ik geleerd dat ik mijn vader een kans moest geven om een ouder te zijn, dit heeft uiteindelijk goed uitgepakt!

Liefs, Leanne