Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

196 verhalen gevonden voor jou

'Lieve mama, wie weet tot ooit.'
'Lieve mama, wie weet tot ooit.'
Gedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 'Lieve mama, wie weet tot ooit.'

Beste jij,

Het voelt zelfs al gek en niet meer passend om je nog met de titel ‘mama’ aan te spreken. Je bent namelijk al bijna net zo lang geen onderdeel meer van mijn leven dan dat je dit wel bent geweest. Dit verwoord ik niet helemaal goed, want natuurlijk ben je altijd een groot onderdeel geweest, of er nu contact was of niet. Ik bedoel dus dat ik je ondertussen al heel erg lang niet meer heb gezien of gesproken en je dus voor mij niet voelt als ‘mama’. Hoe pijnlijk ik dat ook vind.

Jarenlang heb ik mijn verdriet over hoe het tussen ons is verlopen geuit en gevoeld door boosheid. Ik was ontzettend kwaad op jou. Op dingen die je hebt gezegd, die je hebt gedaan, maar ook op alles wat je niet hebt gedaan. Inmiddels heeft de boosheid plaatsgemaakt voor verdriet en acceptatie. Ik zie de dingen nu heel anders. Met de kennis van nu zie ik in dat jij hebt gedaan wat jij kon. Maar jouw versie van alles was voor mij alsnog niet genoeg. Ik verlangde meer van mijn moeder. Ik heb me verwaarloosd en in de steek gelaten gevoeld. Ook al weet ik dat jij dit niet zo hebt bedoeld. De boosheid ben ik inmiddels wel kwijt, maar het verdriet is er nog steeds.

Ik mis een moeder, maar ik mis jou niet. Het spijt me als dat hard klinkt, maar het is wel mijn waarheid. Ik mis een moeder als ik een belangrijke prestatie behaal. Het steekt dan dat er voor mij slechts een ouder aanwezig is. Ik mis een moeder als ik zie hoe vriendinnen kunnen kletsen met hun moeder. Ik mis een moeder als ik liefdes verdriet heb en het daar juist even niet met mijn vader over wil hebben. Ik mis een moeder als ik zie wat voor lieve berichtjes mijn vriendinnen van hun moeder krijgen. Ik mis een moeder tijdens grotere gebeurtenissen in het leven, maar eigenlijk vooral in de kleine dagelijkse dingetjes. Ik mis het om allerlei dingen samen met een moeder te kunnen doen, maar tegelijkertijd moet ik er niet aan denken om die dingen nu nog met jou te doen.

Wellicht zullen wij in de toekomst weer contact hebben. In welke vorm dan ook. Ik ben er op dit moment niet aan toe om dat zelf te initiëren, maar ik sluit ook zeker niet uit dat we op een dag wel weer contact zullen hebben. Mocht het contact op een dag hersteld worden, dan zal dit geen “normale” moeder-dochter-band meer worden. Daarvoor hebben we al te veel van elkaar gemist. Ik denk ook niet dat ik je op die manier kan toelaten.

De tijd zal het leren. Wie weet tot ooit.

Van Kaya

Verhaal lezen
‘Hey jij, als wij praten, twijfel ik aan mezelf.’
‘Hey jij, als wij praten, twijfel ik aan mezelf.’
Gedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 ‘Hey jij, als wij praten, twijfel ik aan mezelf.’

Hey jij,

Een brief schrijven aan jou vind ik altijd makkelijker dan met je praten. Want als wij praten, twijfel ik aan mezelf. Ik durf dan bijna niet meer te vertrouwen op mijn eigen herinneringen. Dan lijkt het alsof ik gek word. Dat voelt naar. Op dit moment kunnen we tenminste met  elkaar praten. Dat is vaak anders. Niet omdat we het niet willen, maar omdat dat dan niet lukt. Wij zijn anders. Soms zo anders, dat ik bijna niet kan geloven dat we verbonden zijn.

Ik was nog jong toen je wegging. Eerst zag ik je om het weekend. Ik wist niet beter. Net zoals dat ik niet beter wist dan dat ik me bij jou onveilig en alleen voelde. Dat gevoel had ik niet altijd, maar wel te vaak. Ik denk dat het kwam door de scheldwoorden die ik te horen kreeg. Of de manier waarop je me vastpakte als je boos was. Misschien kwam het ook doordat het ons niet lukte om een band op te bouwen. Waar dat precies aan lag, weet ik niet. Ik heb lang gedacht dat het door mij kwam. Dat ik zo’n rotkind was. Dat je me niet leuk vond. Dat ik alleen maar fouten maakte. En dat alles mijn schuld was. Ook de scheiding. Ik voelde me een mislukkeling. Al deze dingen zei je ook vaak tegen mij.

We hebben door de jaren heen periodes gehad waarin we helemaal geen contact hadden. Ik heb het gevoel dat je dat wel prima vond. Soms zochten we contact en als het dan beter ging, verdween je weer. Vaak zonder reden. Geen contact gaf mij daarom ook een soort rust; dan kon ik tenminste niet gekwetst worden. Maar ik bleef ook altijd loyaal aan jou. De deur heb ik nooit dicht gedaan, ook al wilde ik hem het liefst keihard dichtslaan. Ik wilde me niet meer zo onzeker en schuldig voelen. En soms was ik zo kwaad. Dan kon ik niet begrijpen waarom je dit deed en mij zo verdrietig maakte.

Het heeft mij veel tijd gekost om te helen. Om jou te zien als iemand die het graag ‘wil’, maar het helaas niet altijd ‘kan’. Om jou met liefdevolle ogen te bekijken, ongeacht wat er gebeurd is. En om jou te accepteren zoals je bent. Dat wil niet zeggen dat het nooit meer pijn doet. Want dat doet het nog heel vaak.

Wat mij echt rust geeft, is hoe ons contact nu is. We zien en spreken elkaar niet veel, maar precies genoeg. Voor nu. Mijn enige vraag aan jou is: wil je niet zomaar uit mijn leven verdwijnen? Het is altijd de vraag hoe lang je blijft, maar ik denk dat ik ons contact nooit helemaal kan opgeven.

Liefs van Sacha

Verhaal lezen
'Lieve mama, bedankt dat je mij de tijd, ruimte en rust hebt gegeven.'
'Lieve mama, bedankt dat je mij de tijd, ruimte en rust hebt gegeven.'
Gedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 'Lieve mama, bedankt dat je mij de tijd, ruimte en rust hebt gegeven.'

Lieve mama,

Nooit gedacht dat ik hierover zou schrijven. Over die twaalf maanden waarin jij en ik hebben besloten elkaar de ruimte te geven. Het is al vijf jaar geleden dat wij niet op de hoogte waren van elkaars leven. Een tijd waarin ik niet mijn hoge cijfers kon delen met jou. En ook niet mijn gescoorde doelpunten van elke zaterdag. Ik miste je op de momenten waar ik mijn moeder nodig had. En toch bracht de ‘pauze’ in ons contact ontzettend veel rust. Want die hoge cijfers en doelpunten had ik niet kunnen halen als ik niet voor mijzelf had gekozen.

Naast de rust, bracht het ook veel slapeloze nachten met zich mee. Want hoe kan een vijftienjarige tiener echt rust vinden door haar moeder niet meer te spreken? Deze vraag bleef maar in mijn hoofd spoken. Een vraag waar ik maar geen antwoord op kon vinden. De afgelopen 21 jaar heb ik nog nooit zo’n moeilijke keuze gemaakt, dan de keuze om jou mijn moeder twaalf maanden niet te spreken en niet te zien. Wat heb ik mijzelf toen ontzettend alleen gevoeld. Er was niemand die mijn verdriet en onrust begreep. Waar waren mijn lotgenoten, die mij het gevoel zouden geven dat ik niet de enige ben die er zelf voor heeft gekozen om een ouder even niet te zien?

Nu, zes jaar later, spoken er nog wel eens twijfels door mijn hoofd. De tijd waarin wij elkaar uit het oog zijn verloren krijgen wij nooit meer terug. Duizenden vragen waar ik geen antwoord op ga krijgen, omdat ik nou eenmaal de tijd niet kan terugdraaien. Wat ik wel weet is dat jij en ik elkaar weer hebben gevonden.

De maand voordat ik mijn verjaardagsfeestje gaf, realiseerde ik me dat ik iemand miste op mijn gastenlijst. Dat ene telefoontje naar jou, die jij direct opnam. Hoeveel de woorden: “Mam wil je op mijn verjaardag komen?” zoveel voor ons zouden betekenen. En het gevolg van die ene vraag: een nieuw begin. Lieve mam, ik wil je ondanks alles wat er is gebeurd, toch bedanken voor dat je mij de tijd, ruimte en rust hebt gegeven. En dat je jouw eigen emoties opzij hebt gezet om plaats te maken voor mijn behoefte op dat moment.

Liefs, Jules

Verhaal lezen
‘Lieve papa, lieve mama, ik ben en blijf jullie kleine meisje.’
‘Lieve papa, lieve mama, ik ben en blijf jullie kleine meisje.’
Gedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 ‘Lieve papa, lieve mama, ik ben en blijf jullie kleine meisje.’

Lieve papa, lieve mama,

Al 20 jaar mogen jullie jezelf een Papa en een Mama noemen. 20 jaar geleden werd ik geboren, jullie kleine meisje.

Ik weet dat jullie heel veel van mij houden, ik heb het alleen niet altijd kunnen voelen. Ik weet dat jullie heel graag goed voor mij hebben willen zorgen, maar ik weet nu dat jullie dat niet konden. Ik weet dat jullie alleen maar het beste voor mij wilden, maar helaas\ konden jullie mij dat niet geven. Bij jullie allebei was ik thuis, maar bij geen van jullie beide had ik een veilig thuis.

Hierdoor heb ik met jullie allebei een periode geen contact gehad. Eerst een jaar niet met Papa. Later meerdere maanden niet met Mama. Wat was ik boos. Ik was woedend. Over wat jullie mij hebben aangedaan, jullie kleine meisje. Maar ik was ook zo verdrietig. Omdat ik zo graag jullie liefde wilde. Het heeft me veel pijn gedaan, maar ook heel sterk gemaakt. Die woede heeft ervoor gezorgd dat ik eindelijk voor mezelf durfde te kiezen. Dat ik eindelijk mijn grens naar jullie kon stellen. Maar het brak ook mijn hart. Geen enkel kind wil denk ik diep van binnen het contact met zijn of haar ouders verbreken. Helaas was het voor mij op die momenten nodig. Toen ik eenmaal geen contact meer had met een van jullie, gaf dat mij heel veel rust.

En toch ben ik dankbaar. Ondanks alles. Ondanks dat ik dingen heb moeten meemaken die geen kind zou mogen meemaken. Dankbaar voor wat jullie mij wel hebben kunnen geven. Dankbaar voor de mensen om mij heen die nu wel voor mij kunnen en willen zorgen. Dankbaar dat jullie mijn Papa en Mama er nog zijn. Dankbaar dat ik ben wie ik ben.

Wat de toekomst gaat brengen weet ik niet. De relatie met jullie blijft zoeken. Ik denk niet dat dat ooit makkelijk wordt. Maar ik weet dat jullie heel veel van mij houden. En ik hou ook heel veel van jullie. Jullie zijn en blijven mijn Papa en Mama. En ik ben en blijf jullie dochter, jullie kleine meisje.

Liefs, Elisabeth

Verhaal lezen
'Aan jou, ik heb je moeten missen.'
'Aan jou, ik heb je moeten missen.'
Gedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 'Aan jou, ik heb je moeten missen.'

Aan jou, 

Ik heb je moeten missen.

Je kent mij, ik ken jou, maar toch voelt het alsof we twee totaal verschillende wezens zijn als we elkaar zien. Waar jij vliegt, zou ik zwemmen. Bij de kruising waar ik linksaf sla, ben jij nog nooit geweest. Het alledaagse is op de achtergrond gebleven, waardoor we onbekend zijn met elkaars kleine manieren en dingen. Hoe kan het dan dat ik steeds opnieuw bij je terugkom?

Ik heb je moeten missen. Niet omdat ik dat wilde, niet omdat jij dat wilde. Maar het was voor mij de beste keuze. Het pad dat jij nam was voor mij onveilig. De zorg voor jezelf en ons was onmogelijk, omdat je vaak onder invloed was. Ik voelde zoveel woede. Zo veel verdriet waarmee mijn vertrouwen en hart in tweeen braken. Dat was de eerste keer dat ik afstand van je nam. Daaropvolgend hebben we elkaar vaker langer niet gezien. Na periodes van weken of maanden zonder contact kwamen we dichter naar elkaar toe, maar onze relatie strandde vaak snel. Ik begreep de dingen die je deed niet. Tijdens de belangrijke momenten die mij hebben gevormd was jouw stoel daarom altijd gevuld door een ander.

Je bleef brieven schrijven. Ik heb ze nog steeds allemaal. Ook de brieven die ik terugstuurde. Soms kijk ik er naar en lees ik de dingen die ik van jou kreeg en zelf schreef. Nu dertien jaar later kunnen de gevoelens van onbegrip en verdriet nog steeds opkomen. Daarnaast heb ik ook begrip gekregen voor hoe jij je hebt moeten voelen. Een deel van jou en een deel van mij zullen altijd om elkaar heen blijven cirkelen. De aarde en maan; soms dichtbij, soms verder weg. Nu opnieuw bewandel jij een pad waarop ik niet naast je kan lopen. Dat is oke. Jij bent jij en ik ben net zo goed ik. 

We zullen elkaar vaker missen. Maar ik weet dat jouw deur altijd open staat. Ik kijk uit naar het moment dat ik weer bij jou aanbel.

Van Noah

Verhaal lezen
‘Lieve pap, jij wilde mij even niet meer zien.’
‘Lieve pap, jij wilde mij even niet meer zien.’
Gedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 ‘Lieve pap, jij wilde mij even niet meer zien.’

Lieve pap,

Weet je nog een aantal jaar geleden? Toen het tussen ons al een tijdje niet boterde en het contact op een avond plotseling tot een einde kwam. Ik weet het nog wel heel goed. Jij wilde mij even niet meer zien. Of je kon het even niet meer.

Voor mij stond die tijd in het teken van gemis. Ik kon het niet helpen om jou elke dag te missen, hoeveel leuke dingen ik ook deed en hoeveel afleiding ik ook zocht. Hoe leuk mijn diploma-uitreiking ook was, jij was er niet om mij toe te juichen. Hoeveel zin ik ook had om in het buitenland te gaan studeren, jij was er niet om me uit te zwaaien op Schiphol. Duizend vragen spookten door mijn hoofd en ik vroeg me af of die ook door jouw hoofd spookten. Of was je me al vergeten? Jouw enige dochter, met wie je voor de scheiding zo’n goede band had.

Ik had je in die tijd zo graag om advies willen vragen. Mijn wijze vader die zo lang een voorbeeld voor mij was. Ook wilde ik heel graag weer jouw grapjes horen, want die vond ik stiekem altijd de grappigste. Ik had je zo graag alles over mijn avonturen willen vertellen, maar jij wilde toen even niet. Iets wat voor mij lastig te begrijpen was en waar ik ontzettend veel verdriet van heb gehad.

Maar hoe moeilijk het soms ook tussen ons is geweest, de hoop op contact heb ik nooit verloren. Ondanks dat het toen ondenkbaar was dat ik af en toe een spontaan appje van je zou krijgen of een foto als je op vakantie bent, krijg ik die nu wel. En ik denk niet dat je weet hoe dankbaar ik daarvoor ben. Net zoals de fijne momenten die we nu weer samen opbouwen. Al is het nog steeds niet zo vaak, ze zijn er wel en dat koester ik.

Mijn droom is dat jij en mama samen op mijn volgende diploma-uitreiking komen. Dat jullie weer allebei in een ruimte kunnen zijn en ik twee trotse ouders zie staan om naar te zwaaien als ik mijn diploma in ontvangst neem. Twee trotse ouders, in plaats van een.

X Eef

Verhaal lezen
‘Lieve mama, ik mis je.’
‘Lieve mama, ik mis je.’
Gedachten en gevoelens(Geen) contact

📖 ‘Lieve mama, ik mis je.’

Lieve mama, 

Ik mis je.

Kan ik dat wel tegen je zeggen, zonder dat je denkt dat ik spijt heb van de keuze je te verlaten? Of zonder dat je denkt dat het de schuld van papa is geweest? Ergens heb ik spijt, maar vooral hoe het erna is gelopen. Het was nooit mijn bedoeling je zo veel pijn te doen. Ik voelde me machteloos en wist niet hoe ik het goed kon doen. Ik kan me voorstellen dat jij je ook zo of misschien wel anders gevoeld moet hebben.

De scheiding tussen jou en papa maakt me verdrietig en soms boos. Het doet me pijn dat jullie het niet samen konden oplossen en mij, m’n broertje en zusje moesten betrekken. Je voelde voor mij op momenten onvoorspelbaar. Ik wilde heel graag mijn best doen om jou op te vrolijken, zodat je iets minder last had van de scheiding. En ik wilde ervoor zorgen dat je jouw handen in ieder geval niet vol had aan mij. Ik voelde en voel me nog steeds verantwoordelijk voor jouw geluk.

Nu, zoveel jaar later, gaat het nog steeds niet altijd goed tussen ons. Ik ben onzeker over hoe het aan te pakken om het contact te herstellen. Je bent intussen ook enkele keren verhuisd, zonder mij. Je hebt gebouwd aan een nieuw leven, zonder mij. Kan ik ooit nog terugkomen in jouw leven, net als vroeger? Jij was altijd mijn beste vriendin en ik kon alles bij jou kwijt. Daarom doet het soms extra zeer dat ik niet meer in jouw leven pas. Ik ben ondertussen ouder en heb ook gebouwd aan een nieuw leven, zonder jou. Maar toch hoop ik dat op een dag onze paden weer kruisen en we samen, op een nieuwe manier, verder kunnen gaan.

Want mama, ik mis jou en al onze fijne momenten samen.

Liefs, Jade

Verhaal lezen
Hoe mijn relaties een spiegel waren van de relatie van mijn ouders
Hoe mijn relaties een spiegel waren van de relatie van mijn ouders
Mijn oudersGedachten en gevoelensLiefde

📖 Hoe mijn relaties een spiegel waren van de relatie van mijn ouders

Mijn liefdesleven na de scheiding van mijn ouders: van elk schooljaar een ander vriendje naar een vaste relatie

Op de middelbare school had ik bijna elk jaar een ander vriendje. Op de basisschool had ik ook weleens een ‘verkering’, maar dat voelde niet serieus. Toen ik dertien was, kreeg ik mijn eerste echte relatie. Ik was de eerste in mijn vriendinnengroep met een vriendje en voelde me daar speciaal door. Toch liep het na zes maanden stuk. Later bleek dat hij op jongens viel. Inmiddels is hij gelukkig met zijn vriend en achteraf begreep ik waarom het soms ongemakkelijk voelde tussen ons.

Mijn tweede vriendje – De zoektocht naar houvast

Op mijn veertiende kreeg ik mijn tweede vriendje. Hij gaf me veel aandacht en ik zocht veel steun bij hem, vooral toen mijn ouders gingen scheiden. Mijn eerste zoen was met hem en ik was helemaal verliefd, maar drie maanden later maakte hij het uit zonder uitleg. Ik bleef achter met vragen en een diep gevoel van afwijzing.

Mijn derde vriendje – Een spiegel van mijn situatie

Mijn derde vriendje had ook gescheiden ouders. We begrepen elkaar zonder veel te hoeven uitleggen. Toch voelde ik al snel dat ik niet verliefd was en na twee maanden beëindigde ik het. Ik realiseerde me dat ik vooral aandacht zocht, niet per se liefde.

Mijn vierde vriendje – Het patroon dat ik herhaalde

Op mijn vijftiende kreeg ik een relatie die bijna vier jaar duurde. In het begin was het geweldig, maar na twee jaar veranderde alles. Hij werd afstandelijk en had geen tijd meer voor me. Van elke dag afspreken, naar elkaar één keer in de maand zien. Ik voelde me heel alleen. Pas later besefte ik dat onze relatie leek op die van mijn ouders. Mijn moeder gaf altijd, maar kreeg niks terug. Ze leefden langs elkaar heen. Ik herhaalde het patroon van mijn ouders onbewust.

Na mijn verjaardag barstte de bom. Hij gaf me een cactus met de woorden: "Dat past bij je." Ik was woedend. Een maand later maakte ik het uit via een appje, omdat hij geen tijd wilde maken voor een gesprek. Na deze relatie merkte ik dat ik veel onzekerder was. Ik ging heel erg aan mezelf twijfelen en durfde me minder open te stellen. Ik was nog maar een schim van mezelf.

Hoe ik een stabiele relatie opbouwde

Toen ik negentien was, ontmoette ik mijn huidige vriend. Hij was mijn lichtpuntje. Hij trok me uit bed en nam me mee op roadtrips. Voor het eerst voelde ik me echt gehoord en gezien. Bij hem kon ik volledig mezelf zijn. Bij zijn familie ervaarde ik een compleet andere manier van omgaan met elkaar. Ze waren warm, open en betrokken. Dit gaf me een gevoel van veiligheid dat ik thuis had gemist. Nu - na 4,5 jaar - wonen we samen en hebben we een stabiele relatie. We hebben nooit ruzie, omdat we open en eerlijk naar elkaar zijn.

Wat ik heb geleerd over relaties en de scheiding van mijn ouders

Herhaal niet het patroon van je ouders


Mijn vorige relatie leek sterk op die van mijn ouders. Pas toen ik dit door had, kon ik zelf veranderen.


Durf alleen te zijn

Ik was bang om alleen te zijn, maar besefte dat ik mezelf eerst moest leren waarderen. Ik mag ook dingen voor mezelf doen.


Zoek een partner die je steunt en respecteert

Een gezonde relatie betekent geven én ontvangen. Mijn vriend liet me opnieuw bloeien.


Communiceer open en eerlijk

Dit is de basis voor een langdurige en gelukkige relatie.


Luister naar jezelf

Wees altijd eerlijk en respectvol naar jezelf en luister naar je gevoel.

Herken jij jezelf in dit verhaal?

Heeft de scheiding van jouw ouders ook invloed gehad op je relaties? Deel je verhaal in de reacties. Of wil je hierover praten? Dat kan met een Online-Buddy van Villa Pinedo!

Verhaal lezen
Gedicht over zelfliefde
Gedicht over zelfliefde
Gedachten en gevoelensLiefde

📖 Gedicht over zelfliefde

Houd jij van jezelf?

Zelf weet ik het niet

Vroeger wilde ik het goed doen

     voor een ander en de wereld

     want dan was ik misschien toch goed genoeg

     maar voor mij zelf was het nooit voldoende

Tegenwoordig maak ik mijn eigen keuzes

     ik ben minder overprikkeld

     ik ga uitdagingen aan

     en ben leuker gezelschap voor mijzelf

Soms is het moeilijk en voel ik mij schuldig

Maar steeds vaker zie ik mijzelf als mooi persoon

Omdat mijn keuzes mij kracht en ruimte geven om te leven

Misschien dat ik zelfs ooit van mezelf kan houden

Verhaal lezen