Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 15 was, omdat er geen liefde meer was. Deze liefde vonden mijn ouders gelukkig vrij snel daarna weer terug.
8 NIEUWE MENSEN BIJ MIJN VADER
Mijn vader heeft met twee vrouwen gedate (voor zover ik weet) voordat het met de derde vrouw āscheepsrechtā was. Hij is nu nog altijd samen met deze nieuwe partner: Mirjam. Mijn band met haar is goed. Ze zijn nu al meer dan 10 jaar samen. Mirjam heeft zelf 3 zoons, die ook allemaal al lang een relatie hadden. Ik heb zelf een zus en een zusje, maar er kwamen dus opeens 7 nieuwe mensen bij. Inmiddels hebben zij ook allemaal alweer kinderen, waardoor er nog 4 āstiefneefjes- en nichtjesā bij zijn gekomen.
FAMILIEDAG
Mirjam haar jongste zoon was een jaar ouder dan dat ik was, en ik weet nog goed dat mijn vader flink zijn best deed om ons aan elkaar te ākoppelenā. Hij had het heel leuk gevonden als wij een band zouden opbouwen, maar ik had daar toen helemaal geen behoefte aan. Mijn vader en Mirjam wilden heel graag een āfamiliedagā, maar dat was na twee moeizame pogingen toch echt een flop. Bij ons als āstiefbroers- en zussenā was hier echt geen behoefte aan. Dat mijn vader dit zo graag wilde, kan te maken hebben met hoe het aan de kant van mijn moeder ging.
15 NIEUWE MENSEN BIJ MIJN MOEDER
Bij mijn moeder was het na de scheiding eigenlijk wel direct raak en ze is nu nog steeds samen met Jan. Ook hij heeft 3 kinderen en ook zij hadden allemaal al een lange relatie waardoor er ook aan deze kant opeens 7 mensen bij kwamen. De kinderen van Jan hebben later ook allemaal nog kinderen gekregen, waardoor er nog eens 8 (!) kleinkinderen bij zijn gekomen.
Als je dit allemaal optelt, zijn dat er 15 aan de kant van mijn moeder, en 11 aan de kant van mijn vader. Alleen al aan āsamengesteld gezinā, zijn er inmiddels dus 26 mensen extra (inclusief aanhang en kleinkinderen van Jan). Wat een bizar aantal mensen waar je opeens rekening mee moet houden. Dan heb ik het niet eens over alle stiefooms, stieftantes, stiefneven en stiefnichten.
VERHUIZEN
In de tijd dat mijn moeder en Jan net samen kwamen, woonde mijn moeder tijdelijk gehuurd in een huis dat te koop stond. Het was daarom praktisch dat mijn moeder toch al vrij snel bij Jan in trok. In die tijd woonde ik nog āthuisā. Het ouderlijk huis was inmiddels verkocht, en ik begon me net thuis te voelen in het tijdelijke huis van mijn moeder. Toen verhuisden we weer, en dus naar het huis van Jan en zijn kinderen.
Ik weet nog dat ik helemaal geen zin had om mee te helpen met de verhuizing, want ik wilde het niet eens. Maar ook hierin voelde ik geen ruimte om dit te delen, want ik snapte het wel en wilde ook niet het geluk van mijn moeder en Jan in de weg zitten.
Het jongste kind van Jan was 1 jaar jonger dan ik en woonde ook nog thuis. De oudste was al uit huis en de middelste was eigenlijk bijna altijd bij zijn vriendin. Om die reden kreeg ik toen āzijn kamerā. Achteraf hoorde ik dat hij dit ook helemaal niet fijn vond en dat voelde voor mij daarom ook gek.
PERFECTE SAMENGESTELDE FAMILIE
Mijn moeder en Jan deden er alles aan om er een āperfecte samengestelde familieā van te maken. De termen ākadopapa, kadozusjes, en kadobroerā werden met name vanuit de familie van Jan geregeld genoemd. Er werden familiedagen georganiseerd, er was een fotoshoot (waar ik overigens als enige niet bij was) en feestdagen & verjaardagen moesten vanaf nu allemaal samen gevierd worden. Ook verwachtte de moeder van Jan (āomaā, maar zo noem ik haar niet want mijn eigen omaās zijn allebei dood) dat wij vanaf dat moment ook bij haar op bezoek kwamen en hoorden we helemaal bij de familie van Jan en de daarbij horende familiedagen.
OP KAMERS
Hoewel dit heel lief bedoeld is, voelde het voor mij ook erg geforceerd. Dit alles is een aantal jaren zo gegaan, ook omdat ik dacht dat dit er nu eenmaal bij hoorde. Ik voelde ook hierin niet echt ruimte om er iets van te vinden, want dit was nou eenmaal de realiteit van het leven na een scheiding. Toen ik ging studeren, ben ik eigenlijk direct op kamers gegaan. Dat was niet bewust om āweg te zijnā van thuis, maar het was wel makkelijker omdat ik me nergens helemaal thuis voelde.
Extra voordeel was dat ik nu een makkelijkere smoes had om niet naar al die verjaardagen van stieffamilie te gaan, want ik woonde verder weg. Ik ging me steeds vaker afmelden voor dit soort dingen en iedere keer met een andere reden, totdat ik besefte dat ik zelf eigenlijk helemaal geen motivatie had om naar dit soort verjaardagen en dingen te gaan.
BESTE KEUZE VOOR MIJ
Ik vond het moeilijk om hierin mijn moeder teleur te stellen, maar dit voelt nog steeds als de beste keuze voor mij. Met verjaardagen ben ik aan de stiefkant helemaal gestopt, en sinds vorig jaar heb ik ook het āgezinsweekendā dat in het leven werd geroepen volledig overgeslagen. Terwijl ik de term āgezinsweekendā typ, voel ik al weerstand.
Want mijn gezin zal voor mij altijd blijven bestaan uit mijn moeder, mijn vader, mijn zus en mijn zusje. Ook al zijn mijn ouders al 15 jaar uit elkaar.
