Gedicht: Twee werelden

Twee werelden

Ik leef tussen twee deuren,

Twee werelden en kleuren,

Twee gezinnen en levens,

Al ben ik in beide steeds even,

Elke deur vertelt een verhaal,

Gesproken in een eigen taal,

Een taal van liefde vind je hier,

Beide deuren altijd op een kier,

Terwijl het leven van elkaar verschilt,

Moet ik ook kijken naar wat ik wil,

Wat bij de een mag, mag bij de ander niet,

In elk huis klinkt zijn eigen lied.

Alle deuren hebben hun gebreken,

Maar tegelijk voelt het als een warme deken,

Twee plekken waar ik beide wil zijn,

En die vrijheid is ook wel fijn.