Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

103 verhalen gevonden voor jou

Ook kerst kan veranderen!
Ook kerst kan veranderen!
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 Ook kerst kan veranderen!

Duidelijke afspraken maakten onze kerst rustig

Kerst is bij ons thuis altijd belangrijk geweest. Daarom waren er duidelijke afspraken over hoe we de dagen verdeelden.
Op kerstavond en Eerste kerstdag waren we bij mijn vader. Tweede kerstdag was voor mijn moeder.

Als kind vond ik dat heel fijn. Er was nooit gedoe over wanneer we zouden wisselen of waar we kerst zouden vieren. Zo waren de feestdagen echt een feestje voor iedereen.

Samenkomen bij mijn moeder voelde warm en welkom

Bij mijn moeder kwamen we altijd samen met de familie van mijn bonusvader. De hele familie schoof de feestdag op naar Tweede kerstdag. Zo konden wij er altijd bij zijn. Dat gaf mij een warm en welkom gevoel.

Maar sinds 2020 vieren we deze dag alleen nog met ons eigen gezin.

Kerst bij mijn vader voelde gezellig en vertrouwd

Bij mijn vader vierden we kerst meestal met zijn drieën: mijn vader, mijn zusje en ik. Het was altijd gezellig thuis, met een gourmetstel op tafel.

De laatste jaren vierden we het soms ook met familie. De eerste keer is nu ongeveer vijf jaar geleden. Toen waren mijn neven en nichten nog jong. Er waren nog geen partners bij. Maar dat veranderde snel.

In de afgelopen jaren vierden zij ook kerst bij de families van hun partners. Daardoor werd het steeds moeilijker om Eerste kerstdag met iedereen samen te vieren.

Wij waren bang om onze moeder teleur te stellen als we Tweede kerstdag bij de familie van onze vader zouden vieren. Daarom hebben we kerst de afgelopen twee jaar alleen met ooms en tantes gevierd, zonder de neven en nichten.

Dit jaar kwam er nog meer verandering

Dit jaar is alles weer anders. Mijn zusje en ik hebben nu allebei een vriend. Dus er kwamen nĂłg meer families bij voor de verdeling van de kerstdagen.

Toen we in oktober met ons gezin bij mijn moeder waren, besloten we het anders te doen. In plaats van de verdeling die we al bijna twintig jaar gebruikten, legden we alle mogelijke opties naast elkaar.

Toen bleek iets belangrijks: Het ging mijn moeder vooral om samen zijn, niet per se om de dag zelf.

Om iedereen meer ruimte te geven en een fijne planning te maken, vieren we kerst dit jaar bij mijn moeder op derde kerstdag. Die dag hebben we zelf bedacht!

Praat samen over wat goed voelt voor iedereen

Kerst moet voor iedereen een fijn feest zijn, ook voor jou.

Toen ik jonger was, vond ik het fijn dat de afspraken altijd hetzelfde waren. Het gaf rust en voorkwam ruzie. De familie was altijd lief en probeerde zich aan te passen.

Maar nu we allemaal volwassen zijn, werkt het beter om met elkaar te praten. Samen kijken welke planning goed voelt voor iedereen.

Wees dus niet bang om iets te veranderen als het niet meer werkt.
Want één ding is altijd hetzelfde in het leven: alles verandert steeds weer.

De feestdagen kunnen best lastig zijn als je ouders gescheiden zijn. Je hoeft het niet alleen te doen. In het

Buddyprogramma

van Villa Pinedo krijg je een eigen Buddy: een jongvolwassene die hetzelfde heeft meegemaakt en jou begrijpt. Samen met je Buddy kun je praten, vragen stellen of even je hart luchten, juist in deze periode van het jaar. Wil jij ook iemand die met je meedenkt tijdens de feestdagen? Download de Villa Pinedo Buddy App (in de App en Play store) en meld je aan!

Verhaal lezen
Isa leest open brief voor in Ziggo Dome
Isa leest open brief voor in Ziggo Dome
Mijn oudersGedachten en gevoelens

📖 Isa leest open brief voor in Ziggo Dome

Isa leest aan duizenden mensen in de Ziggo Dome de brief 'Aan alle gescheiden ouders' voor. In deze brief staat wat veel van de naar schatting 86.000 kinderen die jaarlijks te horen krijgen dat hun ouders gaan scheiden, denken en voelen. “Ze liep het podium op en ze kwam binnen
 recht in ons hart gelopen”, zei één van de ouders die erbij waren.

Klik hier om de open brief ‘Aan alle gescheiden ouders’ te downloaden.

Verhaal lezen
“Toen ik ziek was kreeg ik de aandacht die ik zo miste.”
“Toen ik ziek was kreeg ik de aandacht die ik zo miste.”
Mijn oudersGedachten en gevoelens

📖 “Toen ik ziek was kreeg ik de aandacht die ik zo miste.”

Mijn ouders gingen scheiden toen ik 4 jaar was, inmiddels al bijna 18 jaar geleden. Sinds een paar jaar weet ik pas hoeveel de scheiding met mij heeft gedaan of eigenlijk nog steeds doet. Dat is niet gek, want zo’n lastige gebeurtenis kan gewoon veel invloed hebben.

Ruzie

Wat ik me vooral kan herinneren van de tijd dat mijn ouders uit elkaar gingen, is dat ik me heel erg alleen en als ‘te veel’ heb gevoeld. Voor mijn gevoel was er in mijn situatie vooral veel ruzie en meningsverschillen over van alles. Over bijvoorbeeld geld, maar ook over dingen die over mijn broer en mij gingen: welke dagen zijn we bij papa en welke bij mama? Bij wie gaan we wonen? Mogen we wel naar het kinderfeestje bij papa in de buurt als we bij mama zijn? Grotendeels overlegden mijn ouders dit niet met elkaar als ze elkaar spraken. Mijn moeder wilde mijn vader niet zien, dus dit werd schriftelijk of via ons als kinderen besproken.

Ziek

Dit heeft zich voor mijn gevoel mijn hele kindertijd afgespeeld. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik dat begon te merken en er last van kreeg. Ik begon steeds meer mijn eigen wil en gedachten hierover te krijgen. Ik was erg gevoelig voor de spanningen tussen mijn ouders. Het voelde niet fijn om te weten dat de ruzies tussen papa en mama ook over mij gingen. Ik dacht dat het mijn schuld was. Ook voelde ik me vaak niet gezien en gehoord.

Ik was een stil, gevoelig meisje dat haar ouders niet tot last wilde zijn met haar gevoelens. Mijn ouders hadden het namelijk al druk en moeilijk genoeg. Ik wilde ze ook niet pijn doen met dingen die ik zelf wilde; bijvoorbeeld alleen om het weekend bij mama zijn. Hierdoor had nooit iemand door hoe verdrietig ik eigenlijk was. En hoe angstig ik was om mijn moeder of vader verdriet te doen met mijn eigen keuzes. Ik voelde mij ook verantwoordelijk voor alles wat er gebeurde. Doordat niemand vroeg naar mijn gevoelens en gedachten, dacht ik dat dat niet belangrijk was en er niet mocht zijn. Waardoor ik mezelf ‘onzichtbaar’ wilde en ging maken.

Als kind ben ik veel ziek geweest. Achteraf is dit vaak een uiting geweest van stress en opgekropte emoties die ik thuis niet liet zien en waar geen aandacht voor was. Ergens vond ik het ziek zijn fijn. Op deze manier kon ik toch ‘verdriet’ laten zien en kreeg ik wel de aandacht die ik zo erg miste.

Therapie

In therapie is naar voren gekomen dat de scheiding een grote invloed heeft gehad op hoe ik nu als bijna 22-jarige meid ben. Nog altijd ben ik iemand die het moeilijk vindt een eigen mening te geven, om voor zichzelf op te komen en om emoties te voelen en te laten zien. Ik voel me vaak schuldig en tot last wanneer ik een van deze dingen wel doe. Ik probeer nog altijd zo min mogelijk aandacht te vragen en iemand ‘tot last’ te zijn.

Ik praat nu nog gemiddeld twee keer per week met hulpverlening en ik woon op een plek waar regelmatig begeleiding aanwezig is. Door geregeld ‘aandacht’ te krijgen voor alles wat er in mij omgaat, lukt het mij steeds beter mezelf te laten zien en zelfs om mezelf af en toe het meer waard te vinden. Ik heb nu steeds vaker het gevoel dat ik niet alleen ben en dat ik me gezien en gehoord voel en dat vind ik erg fijn.

Onthoud dat het normaal is wanneer je de scheiding van je ouders moeilijk vindt en je je hierbij bijvoorbeeld eenzaam, verantwoordelijk en/of tot last kan voelen. Maar jij bent nooit schuldig hieraan! Je verdient het om aandacht te krijgen van onder andere je ouders, voor wat jij voelt, denkt, nodig hebt en wil. Hiermee ben je niemand tot last! En het is dus ook niet gek of raar dat jij op andere manieren deze aandacht probeert te vragen van je ouders als jij je niet gehoord voelt. Maar ik heb geleerd dat het juist fijn is om met iemand te praten die mijn gevoel erkent en steunt. Dat gun ik jou ook! Als praten met je ouders lastig is, kan dit bijvoorbeeld ook met een docent of een goede tante.

Bij Villa Pinedo kan dit ook; je kunt chatten met een buddy, een jongere die zelf ook gescheiden ouders heeft en er voor jou is.

Verhaal lezen
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 Samengesteld gezin & de zomervakantie

“Heb jij gescheiden ouders? Bofkont, dan mag je zeker twee keer op vakantie!” Deze opmerking zullen veel kinderen van gescheiden ouders wel herkennen. Twee keer op vakantie, met je verschillende (samengestelde) gezinnen
 Is dat wel zo leuk?

Want hoe ongemakkelijk een samengesteld gezin ooit samengaat, kan extra duidelijk worden op vakantie. Hele dagen samen, terwijl je eigenlijk nog niet zo goed aan elkaar gewend bent. En ineens je eigen ouder moeten delen met een nieuwe partner, dat kan best lastig zijn. In 2011 gingen mijn moeder en haar vriend op vakantie naar Spanje. Alle kinderen mochten mee. Dat zijn er in totaal 6, als ik mee zou zijn gegaan. Ik was toen 15, en ik koos ervoor om niet mee te gaan. In plaats daarvan ging ik met mijn vriendje en zijn gezin mee op binnenlandse vakantie op een camping. In plaats van in een mooi appartement in Spanje, sliep ik op de camping in een tentje.

Toch ben ik nog steeds blij met deze keuze. Ik werd er flink mee getreiterd door de rest van het ‘gezin’, maar ik had er heel goed over nagedacht. Ik wist zeker dat ik liever met mijn vriendje op een camping was dan in Spanje met het samengestelde gezin vol spanningen en ongemakkelijkheden. Ik bedoel hiermee niet dat ik mijn familie niet leuk vind. Helemaal niet zelfs! Maar als puber van 15, die op eerdere vakanties al had ervaren hoe stroef onze nieuwe gezinssituatie kon verlopen, was het voor mij beter om hierin mijn eigen grenzen te respecteren.

Vind jij het ook lastig om met spanningen en ongemakkelijke situaties om te gaan? Luister goed naar jezelf. Probeer jezelf niet in situaties te forceren die je eigenlijk niet goed doen. Je mag er ook voor kiezen om even niet mee te doen. En onthoud dat je er niet alleen voor staat. De vrijwilligers van Villa Pinedo staan met open armen voor je klaar.

Heb jij behoefte aan extra steun tijdens de zomervakantie? Wil je met iemand appen die ook gescheiden ouders heeft? Misschien is een Online-Buddy van Villa Pinedo iets voor jou!

Verhaal lezen
Wisselen op de camping in Kroatië #scheidvakantie
Wisselen op de camping in Kroatië #scheidvakantie
Mijn oudersGedachten en gevoelensRuzie

📖 Wisselen op de camping in KroatiĂ« #scheidvakantie

Drie weken op vakantie met allebei mijn gescheiden ouders. “Super tof!” zeiden mijn vriendinnen. “Jij zit gewoon 6 weken in KroatiĂ«â€. En dat klopte. Natuurlijk was dat tof. Wie kon dat nou zeggen?

Wisselen in Kroatië

Toen mijn ouders naar hetzelfde land op vakantie wilden, werd er gelukkig aan ons gedacht. Want om nou van Nederland naar Kroatië te rijden, weer terug naar Nederland om vervolgens weer naar Kroatië te rijden, vonden ze toch een beetje gekkenwerk. We wisselden in Kroatië zelf. Voordat we met mama op vakantie konden, moest ik eerst mijn tas inpakken voor de laatste 3 weken van de vakantie. Die spullen namen papa en mijn stiefmoeder mee. Dat is nog eens ver vooruit denken en plannen. Maar daar was ik inmiddels wel goed in geworden. Toen de spullen bij mama ingepakt waren konden de eerste 3 weken van de vakantie beginnen. We hadden vaste belmomenten met de andere ouder, (erg stressvol met van die muntjes steeds tijd bijkopen) en als er WiFi was konden we een mailtje sturen.

Op de wisseldag hadden mijn zusje en ik onze spullen ingepakt. We hadden wat dingetjes verzameld die we mee wilden nemen naar de vakantie met papa. Er was een tijd afgesproken dat papa op de parkeerplaats van de camping (waar we met mama waren) zou staan om ons mee te nemen naar de volgende camping. Het was zo rond etenstijd en mijn moeder wilde de vakantie feestelijk afsluiten met een pizza bij het restaurantje. Je raadt het misschien al: tijd tekort. Papa stond op de parkeerplaats. Hij had uren rijden achter de rug en wilde gewoon snel naar de camping. Ik kreeg een sms’je dat ze er waren. Ik probeerde natuurlijk haast te maken, maar ja, als je in een restaurantje zit met het hele gezin gaat dat niet zo makkelijk. Ik voelde overal spanning. Wetende dat mijn vader stond te wachten, maar ik ook de afsluiting met mijn moeder niet te gehaast wilde doen. Die zou ik hierna ook 3 weken niet zien.

Niet jouw verantwoordelijkheid

Ik was opgelucht toen ik eindelijk in de auto zat. Gemopper van mijn vader. Verdriet bij mijn moeder, ook omdat ze ons natuurlijk 3 weken moest missen. Maar ik was opgelucht. Dit moment had natuurlijk voorkomen kunnen worden. Duidelijke afspraken en ouders die elkaar op de hoogte hielden van de verwachte aankomsttijd. Ik voelde me verantwoordelijk dat dit soepel zou lopen. Ik kreeg tenslotte de sms’jes. Maar dit was helemaal niet aan mij. Dit was slechte communicatie tussen mijn ouders. En nu ik eraan terugdenk heb ik dit soort momenten heel vaak gehad. Dat ik ervoor wilde zorgen dat het soepel liep. En daarom heb ik mezelf in een situatie gezet waar ik helemaal niet tussen hoorde te staan. Nu doe ik dat niet meer. Ik ben geen boodschapper of doorgeefluik. Ik wil geen spanning voor iets waar ik niets aan kan doen. Regel het zelf onderling maar, is mijn nieuwe motto.

Wisselen in een ander land is overigens niet meer voorgekomen. Terug naar Nederland, en dan gewoon opnieuw in een auto naar het volgende land. Stuk rustiger!

Verhaal lezen
Column #1: Sascha over leven met gescheiden ouders
Column #1: Sascha over leven met gescheiden ouders
Mijn oudersMijn woonsituatieGedachten en gevoelens

📖 Column #1: Sascha over leven met gescheiden ouders

Mijn naam is Sascha van der Burg en ik ben 25 jaar oud. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik vijf jaar oud was.

Waar ik in 2020 begon als stagiaire, werk ik inmiddels alweer drie jaar als maatschappelijk deskundige bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding. Daarnaast ben ik ook twee jaar, als vrijwilliger, Online-Buddy geweest bij Villa Pinedo. Dit wil zeggen dat je als ervaringsdeskundige via een app contact hebt met kinderen/jongeren van gescheiden ouders, die behoefte hebben aan een luisterend oor. In de aankomende maanden vertel ik in drie columns over mijn eigen ervaring, mijn rol als maatschappelijk deskundige bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding en mijn rol als Online-Buddy bij Villa Pinedo. In deze column deel ik mijn eigen ervaringen rondom de scheiding van mijn ouders.

Mijn verhaal

De ambitie om mijn ervaringen om te zetten in kracht voelde ik al tijdens mijn hbo-studie. Ik wilde heel graag andere ouders en kinderen helpen in een scheidingssituatie. Mijn ouders zijn zelf gescheiden toen ik vijf jaar oud was. Samen met mijn twaalf jaar oudere broer bleef ik bij mijn moeder wonen. Ik ben ontzettend dankbaar voor mijn moeder die er altijd voor ons is geweest en heel hard heeft gewerkt om ons het beste te kunnen geven. Mijn vader zag ik de eerste jaren om de week een weekend en tijdens de pauzes van school om samen te eten. In mijn herinnering had ik best veel verdriet en vond ik de weekenden bij mijn vader moeilijk. Naast het feit dat mijn ouders uit elkaar gingen, had mijn vader een nieuwe relatie. Dit maakte dat ik aan zowel de scheiding als de nieuwe partner van mijn vader moest wennen. Ik zag en voelde het verdriet bij ons allemaal. Ik ervaarde hierbij ook veel onduidelijkheid en heb mij lang schuldig gevoeld. Komt het door mij? Had ik het kunnen voorkomen door bijvoorbeeld minder te huilen of liever te zijn? Nu weet ik natuurlijk dat het niet zo was.

Toen mijn ouders merkten dat de omgangsregeling van om het weekend niet fijn verliep, hebben ze dit uiteindelijk gestopt. Hoe dit precies is verlopen, kan ik mij niet meer zo goed herinneren. Wel weet ik dat het mij rust gaf en dat dit toen de juiste keuze is geweest. Vanaf dat moment zie ik mijn vader eens in de zoveel tijd, zo’n vijf keer per jaar. Dit zijn vooral de verjaardagen en sommige feestdagen. Voor mij is dat nu goed zo. Ik heb een lange weg moeten afleggen om hier vrede mee te hebben. Ik heb namelijk altijd de hoop gehad dat mijn ouders meer met elkaar zouden gaan communiceren als ouders van mijn broer en mij. En de hoop dat mijn vader een actievere rol in mijn leven zou hebben. Het is gelopen zoals het is gelopen en ik kan nu inzien dat alle ouders doen wat ze kunnen doen en geven wat zij kunnen geven.

Dankbaar

Met de kennis van nu heb ik veel meer begrip gekregen voor de situatie zoals deze gelopen is. Dat komt onder andere door mijn werk bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding, maar ook door mijn rol als vrijwilliger bij Villa Pinedo, verschillende coaches (binnen mijn organisatie en vanuit Villa Pinedo), psychologen en familieopstellingen. Ik vond het zelf heel prettig om te kunnen praten met een professional, zodat er vanuit een objectieve blik meegedacht kon worden. Zelf voelde het altijd beladen om te spreken over dit thema in mijn leven, maar door er met een derde over te praten, kon ik leren het een plek te geven. Ook mijn ouders hebben hun eigen rugzak met hun eigen verleden, waarbij zij op hun manier alles hebben geprobeerd om het zo goed mogelijk voor ons te regelen.

Ik ben tot slot ontzettend dankbaar voor het netwerk om mij heen. Ik heb altijd veel liefde gevoeld en gekregen. Familie was en is er altijd voor ons. Dit zal ik altijd als warm en fijn ervaren. In de volgende column zal ik meer ingaan op mijn rol bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding en wat ik daar doe voor ouders en kinderen in een scheidingssituatie.

Ben je benieuwd naar de website van Villa Pinedo of het Kenniscentrum Kind en Scheiding of herken jij je in mijn verhaal? Neem dan vooral een kijkje op de websites: https://www.kenniscentrumkindenscheiding.nl/ en https://www.villapinedo.nl/

Deze blog is geschreven in samenwerking met Kenniscentrum Kind en Scheiding.
Verhaal lezen
Kaja over haar verjaardagen #samentrots
Kaja over haar verjaardagen #samentrots
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Kaja over haar verjaardagen #samentrots

Het voelt voor mij gek om hierover te schrijven. Verjaardagen waarbij beide ouders werden uitgenodigd, waren er niet. Dat was uitgesloten. In elkaars huis komen was echt een ‘no go’ namelijk. Er werd ook nooit gevraagd aan mij of aan mijn zus of we graag zouden willen dat de andere ouder zou komen.

Vroeger vond ik dat niet zo erg. Het scheelde namelijk een hoop spanningen en gedoe. Ik wilde gewoon jarig zijn en niet omgaan met de stress van mijn ouders. Als ik er nu op terugkijk, merk ik dat het mij toch wel dwars zit. Ik was bezig met mijn ouders en ‘hun’ gedoe namelijk. Het ging helemaal niet om mij in zo’n situatie. Ik had graag gewild dat ik beide ouders kon uitnodigen zonder daar gespannen over te zijn. Ik had gehoopt dat ze op z’n minst zouden vragen of ik het leuk zou vinden als de andere ouder erbij is. Het frustreert mij dat mijn ouders zo koppig waren. Het voelt alsof ze alleen aan zichzelf dachten.

Mijn ouders waren er destijds niet klaar voor om hun gedoe aan de kant te zetten voor mij en mijn zus. Wel begint er een positieve verandering in te komen. Ik had laatst het 21-diner van mijn zus bij mijn vader thuis. En wie werd er uitgenodigd? Mijn moeder! Dat was heel onverwachts voor mij. Het maakte me emotioneel om te zien dat mijn ouders naast elkaar stonden met een drankje in hun handen. Ik werd er heel gelukkig van en voelde een soort last van mijn schouders vallen. Het had wat tijd nodig om dit punt te bereiken, maar ik heb gezien dat het wel kan. De volgende keer zal ik daarom ook beide ouders uitnodigen op mijn 21-diner en zal ik genieten van dit soort fijne momenten.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8’

Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’

Verhaal lezen
Pleun over haar bruiloft #samentrots
Pleun over haar bruiloft #samentrots
Mijn oudersLiefdeBelangrijke momenten

📖 Pleun over haar bruiloft #samentrots

Over een week is het zo ver: mijn bruiloft. Een dag waar ik al als klein meisje van droomde. Een dag waar ik mij voor een dag een prinses mag voelen. Met een man die van mij houdt. En alle mensen die ik liefheb om mij heen. Inclusief allebei mijn ouders.

Een bruiloft is een hoop geregel: een jurk vinden, de kapper boeken, locatie bepalen, bedankjes voor de gasten maken, muziek uitzoeken, een stoelindeling kiezen en ga zo maar door. En daarbij komt als kind met gescheiden ouders ook nog eens een loyaliteitsgevoel om de hoek kijken. Juist op zo’n belangrijke dag wil je je ouders niet het gevoel geven dat de andere ouder ‘belangrijker’ is dan de ander. Een gevoel waar je bijna niet onderuit komt als kind met gescheiden ouders, ondanks dat mijn ouders mij nooit een reden hebben gegeven om mij zo te voelen.

En ik besef me nu tijdens het schrijven ook dat er een hoop kinderen met gescheiden ouders zijn die zich op een dag als deze wél druk maken hoe het contact tussen beide ouders verloopt. Gelukkig heb ik het geluk dat dit bij ons altijd goed is gegaan. Ze zijn beiden op belangrijke momenten, zoals verjaardagen, diploma-uitreikingen of bij mijn sportwedstrijden aanwezig geweest. Dus ik kan met een gerustgesteld gevoel zeggen dat ik me hier tijdens mijn bruiloft geen zorgen over hoef te maken. Zij zullen 100% zeker samen op de eerste rij zitten om van mijn grote dag te genieten.

Dus terwijl ik hier zit en schrijf over mijn bruiloft, voel ik me ontzettend dankbaar. Ik kan deze dag delen met allebei mijn ouders samen. Vol opwinding en met een hart vol liefde, zit ik klaar om volgende week mijn droomdag te beleven. Een bruiloft waar ik me in ieder geval geen zorgen hoef te maken over mijn (gescheiden) ouders. En dat maakt me echt gelukkig.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8’

Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’

Verhaal lezen
Dante over de ouderavond #samentrots
Dante over de ouderavond #samentrots
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

📖 Dante over de ouderavond #samentrots

De ouderavond in het eerste jaar van mijn studie: een avond waarop ouders een inkijkje krijgen in het studeren aan de universiteit. Een mooi initiatief waar ik als eerste generatie student direct enthousiast over was. Ik wilde mijn ouders graag kennis laten maken met mijn nieuwe wereld, hen laten zien waar ik elke dag rondliep en hoe een college eraan toe gaat. Tegelijkertijd bracht zo’n avond, als kind met gescheiden ouders, spanning met zich mee. Allebei mijn ouders zijn heel betrokken: of het nu gaat om een dansoptreden of mijn diploma-uitreiking, mijn vader en moeder zijn altijd aanwezig. Vaak samen met hun partner. Maar ook allebei aan een andere kant van de zaal.

Tijdens mijn zoektocht naar de juiste studie bezocht ik om de beurt een open dag met één van mijn ouders. Voor de ouderavond was dat geen optie. Daarom had ik zowel mijn vader als moeder uitgenodigd om op een woensdag in november 2019 met mij mee te gaan naar de faculteit Sociale Wetenschappen. We hadden afgesproken op het station, waar mijn vader al stond te wachten. Met z’n drieĂ«n namen we de trein richting Leiden. Van tevoren was ik zenuwachtig. Wat had ik mezelf op de hals gehaald? Zullen ze wel aardig tegen elkaar doen? Zal het niet te ongemakkelijk worden? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ze allebei een leuke avond hebben?

Achteraf gezien viel het mee en had ik me drukker gemaakt dan nodig was. Ik was opgelucht. Ze deden aardig tegen elkaar en het ongemak zat meer in mij dan tussen mijn ouders. We hebben een leuke avond gehad, die we afsloten met een verse oliebol op het station. Het was een moment waarop ze samen trots waren en dat voelde goed. Dit gevoel was nieuw omdat het niet altijd vanzelfsprekend was. Nog steeds maak ik me wel eens druk over toekomstige mijlpalen in mijn leven, waarbij ik hoop dat ze samen trots zullen zijn. Dan denk ik terug aan deze avond, waarop ik dit gevoel had. Dit gun ik andere kinderen ook die nu bijvoorbeeld hun eindmusical of diploma-uitreiking hebben. Dat zijn belangrijke momenten in hun leven waar ze hopelijk later positief op kunnen terugkijken.

Dus onze boodschap aan alle gescheiden ouders, wees #samentrots!

Verhaal lezen