Hallo iedereen, Ik heb 2 kinderen van 10 en 8 jaar. Als ouders zijn we nu 7,5 jaar gescheiden. Helaas loopt het tussen ons als ouders heel stroef. Ik zou het heel graag anders voor de kinderen zien omdat ze hier onder lijden. Kinderen geven aan niet meer naar de andere ouder te willen omdat deze heel boos tegen hun doet. We hebben al diverse dingen geprobeerd en helaas is er nog weinig mogelijk en komt het neer op een juridische weg (Je kan een ander niet veranderen) . Dit wil ik als ouder liever niet. De jongens geven aan veel negativiteit te ontvangen van de andere ouder over de andere ouder. De kinderen durven dit niet te bespreken met de desbetreffende ouder, zij willen ook niet dat de ouders hierover praten omdat de desbetreffende ouder nog bozer wordt. En zij het gevoel hebben dat er dan meer negativiteit is dan er al is. Dit is gebleken uit eerdere ervaringen. Ook mogen zij zich niet emotioneel uiten bij de andere ouder als zij iets niet leuk vinden daar, heimwee hebben, het ergens niet mee eens zijn of bijv moeten huilen. Ik probeer hun aan te horen, er voor ze te zijn zodat ze hun gevoel kunnen tonen en het kwijt kunnen. Wat zou ik nog meer voor de kinderen kunnen betekenen om het voor prettiger te maken. Groetjes!

Ik ben nu een dik jaar gescheiden en mijn kinderen van 16 en 19 jaar zijn de helft van de tijd bij mij. Ik wil graag weten hoe ik het beste aan mijn kinderen vraag hoelaat ze bv. thuis zijn tijdens de wisseling van hun vader naar mij. Zeg ik dan: "Hoelaat ben je thuis?" of zeg ik "Hoelaat ben je bij mij?". Mvg Marjolijn

Mijn ex en ik zijn ongeveer 6 jaar vrij kort na de geboorte van onze dochter uit elkaar gegaan (ze wordt deze week 7jr). We zijn heel goed met elkaar omgegaan en doen dat nog steeds, zo ook met de nieuwe partners die al een tijd in beeld zijn. We hebben een ongeveer 50/50 verdeling. Onze dochter doet het erg goed op school en heeft veel vriendjes. We hebben door de tijd heen de verdeling wat uitgerekt naar 50/50, waar die eerst voor het grootste gedeelte naar mijn ex lag. In de tussentijd is er een dochter bijgekomen aan mijn kant (2jr). Dit vindt mijn dochter erg leuk, maar soms is delen lastig, maar ze zijn gek op elkaar. Bij mijn ex zijn er geen kinderen bijgekomen. Mijn vraag is: wat is de best passende verdeling: week op week af of zoals wij doen, om het weekend met vaste wisseldag?

Helaas gaan mijn vriendin en ik uitelkaar. Onze kinderen van 8 en bijna 4 zullen dan voor de helft van de tijd bij papa zijn en de andere helft bij mama. Nu heeft mama inmiddels ook al een nieuw vriend en op het moment dat wij uitelkaar gaan dan gaan zij ook al samenwonen in hun nieuwe koopwoning. De kinderen weten hier nog helemaal niets van. Ze denken dat mama alleen met de kinderen zal zijn. De gedachte van mama is dat de kinderen haar nieuwe vriend niet gaan zien voor de eerstvolgende maanden, maar dat lijkt mij lastig als je samenwoont en er toch wel eens spullen zullen slingeren of ergens fotos hangen. De kinderen kennen hem wel maar weten niet dat er een relatie is met mama Hoe kijken jullie hier tegenaan? Wat zouden jullie fijn vinden, of juist niet. Willen jullie de nieuw vriend dan ook gelijk ontmoeten als mama ergens anders gaat wonen of willen jullie dit juist niet en tijd hebben met mama. Dit zijn wat vragen die bij mij spelen.

Lieve ervaringsdeskundigen, Ik ben Debby en mijn kinderen zijn 6 en 10 jaar. Mijn ex-man wil verhuizen en bij zijn vriendin gaan wonen, maar dat is een half uur rijden naar school met de auto. De kinderen geven aan (nog) niet te willen verhuizen, maar hij gaat het toch doen. Is het voor de kinderen beter om doordeweeks bij mij te blijven zodat ze makkelijker naar school kunnen of is elke dag een uur heen en weer (3/4 dagen in de week) ook oké voor ze? Ik wil ze niet weghouden bij hun vader, maar wil wel dat ze rust krijgen als ze naar school moeten. Hebben jullie daar ervaring mee?

Wij zitten helaas middenin een scheiding en onze zoon is 4,5 jaar. Ik lees veel over wonen in twee huizen en vroeg mij af wat zou je ons adviseren bij een jongetje van 4,5 jaar? We kunnen helaas niet in hetzelfde huis blijven wonen. We kunnen wel in dezelfde stad blijven maar dan is er weinig ruimte om lekker buiten te spelen. Zelf had ik bedacht om 1 hoofdhuis te maken waar onze zoon kan wonen met mij als mama zijn spullen etc. heeft en kan logeren bij de andere ouder ( papa) die dan een appartement in de buurt heeft. Als onze zoon dan ouder wordt geeft hij aan wat hij wil. Zodat we ook rekening houden met z’n leeftijd. Z’n papa en mama gaan in hetzelfde dorp wonen zodat hij makkelijk ons beide kan zien. En een leven kan opbouwen met vriendjes en sport en school. Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen tips en andere adviezen. Dank je wel alvast, we leren graag van jullie en we kunnen nu nog het verschil maken in onze keuzes.

Hallo, ik heb 2 kinderen (6 en 9 jaar) en ben sinds 1,5 jaar gescheiden. Het contact is inmiddels goed. Heel af en toe doen we iets met z'n vieren of komt het zo uit dat we even met z'n vieren bij elkaar zijn. De kinderen vinden dat heel fijn en genieten daarvan. De jongste heeft het er nadien zichtbaar moeilijk mee, is dan erg verdrietig en mist de ouder die dan weer weg is heel erg. Meer dan bij een regulier wisselmoment. Ik worstel met waar ik goed aan doe, wel of niet van dit soort momenten. Maken we het haar in haar verwerking moeilijker zo en moeten we het even laten, of blijft dit gewoon een lastig iets voor een kind en is het ook een afweging met wat het oplevert (bij elkaar zijn en genieten)? Ik ben benieuwd naar eigen ervaringen. Dank jullie wel! Groet, Sandra

Beste lezer, Mijn partner heeft aangegeven te willen scheiden. We hebben 3 kinderen van 3, 5 en 6. Omdat er geen strijd is tussen ons en we denken dat de kinderen happy zijn in de huidige omgeving (school, vriendjes etc) willen we living together apart nastreven. Kinderen in het huis. De ouders een verdeling wie wanneer thuis is en bijv. 2 dagen samen. Zodat zij dan beide ouders ter beschikking hebben. Hebben jullie hier ervaring mee en denken jullie dat dit werkt op de langere termijn? Groetjes

Hoi, ik zit met iets waarvoor jullie misschien een advies kunnen geven. Hoe en wanneer vertel ik mijn 2 kinderen (leeftijd 9-11) dat ik een huis koop met mijn nieuwe vriendin, waarin we met haar 2 kinderen (leeftijd 9-11) en mijn kinderen gaan wonen? De kinderen kennen elkaar en ons natuurlijk wel al.

Mijn ex en ik zijn uit elkaar toen onze dochter nog een baby was, de omgangsregeling is toen vastgesteld dat ze bij mij woont en om het weekend naar haar vader gaat. Toen mijn dochter 11 was begon ze aan te geven niet meer elke keer om het weekend daarheen te willen. Ze had last van dingen die daar gebeurde (slaan door stiefkind bijv) of juist niet gebeurde (beloftes werden niet nagekomen, vader kwam vaak te laat). Ze is hier met haar vader in gesprek over gegaan en ook aangegeven meer 1 op 1 momenten te willen. Ik heb haar hierin ondersteunt en als ze niet wilde dan heb ik hem binnen gelaten zodat ze konden praten en afspraken konden maken en ik probeerde haar ook altijd te motiveren. Totdat hij haar verjaardag vergat, toen lukte dit niet meer en gaf ze aan gewoon af en toe met hem af te willen spreken. Ik als moeder heb mij flexibel opgesteld en gezegd dat ze altijd kunnen afspreken als het uitkomt, ook op andere momenten dan de vastgestelde omgang. Helaas heeft vader moeite met maken van afspraken, vraagt het last-minute en is eigenlijk buiten de omgangs weekend niet beschikbaar. Uiteindelijk is er iets gebeurd (ik weet niet precies wat) waardoor mijn dochter voelde dat ze daar moest zijn en in opstand kwam tegen mij, heel onverwachts. Ze is weggelopen naar hem en wil nu niet meer naar huis. Vader motiveert haar niet terug naar huis en houdt haar daar. Wat kan ik als ouder doen? Ik mis haar