Hallo, ik heb 2 kinderen (6 en 9 jaar) en ben sinds 1,5 jaar gescheiden. Het contact is inmiddels goed. Heel af en toe doen we iets met z'n vieren of komt het zo uit dat we even met z'n vieren bij elkaar zijn. De kinderen vinden dat heel fijn en genieten daarvan. De jongste heeft het er nadien zichtbaar moeilijk mee, is dan erg verdrietig en mist de ouder die dan weer weg is heel erg. Meer dan bij een regulier wisselmoment. Ik worstel met waar ik goed aan doe, wel of niet van dit soort momenten. Maken we het haar in haar verwerking moeilijker zo en moeten we het even laten, of blijft dit gewoon een lastig iets voor een kind en is het ook een afweging met wat het oplevert (bij elkaar zijn en genieten)? Ik ben benieuwd naar eigen ervaringen. Dank jullie wel! Groet, Sandra

Beste lezer, Mijn partner heeft aangegeven te willen scheiden. We hebben 3 kinderen van 3, 5 en 6. Omdat er geen strijd is tussen ons en we denken dat de kinderen happy zijn in de huidige omgeving (school, vriendjes etc) willen we living together apart nastreven. Kinderen in het huis. De ouders een verdeling wie wanneer thuis is en bijv. 2 dagen samen. Zodat zij dan beide ouders ter beschikking hebben. Hebben jullie hier ervaring mee en denken jullie dat dit werkt op de langere termijn? Groetjes

Hoi, ik zit met iets waarvoor jullie misschien een advies kunnen geven. Hoe en wanneer vertel ik mijn 2 kinderen (leeftijd 9-11) dat ik een huis koop met mijn nieuwe vriendin, waarin we met haar 2 kinderen (leeftijd 9-11) en mijn kinderen gaan wonen? De kinderen kennen elkaar en ons natuurlijk wel al.

Mijn ex en ik zijn uit elkaar toen onze dochter nog een baby was, de omgangsregeling is toen vastgesteld dat ze bij mij woont en om het weekend naar haar vader gaat. Toen mijn dochter 11 was begon ze aan te geven niet meer elke keer om het weekend daarheen te willen. Ze had last van dingen die daar gebeurde (slaan door stiefkind bijv) of juist niet gebeurde (beloftes werden niet nagekomen, vader kwam vaak te laat). Ze is hier met haar vader in gesprek over gegaan en ook aangegeven meer 1 op 1 momenten te willen. Ik heb haar hierin ondersteunt en als ze niet wilde dan heb ik hem binnen gelaten zodat ze konden praten en afspraken konden maken en ik probeerde haar ook altijd te motiveren. Totdat hij haar verjaardag vergat, toen lukte dit niet meer en gaf ze aan gewoon af en toe met hem af te willen spreken. Ik als moeder heb mij flexibel opgesteld en gezegd dat ze altijd kunnen afspreken als het uitkomt, ook op andere momenten dan de vastgestelde omgang. Helaas heeft vader moeite met maken van afspraken, vraagt het last-minute en is eigenlijk buiten de omgangs weekend niet beschikbaar. Uiteindelijk is er iets gebeurd (ik weet niet precies wat) waardoor mijn dochter voelde dat ze daar moest zijn en in opstand kwam tegen mij, heel onverwachts. Ze is weggelopen naar hem en wil nu niet meer naar huis. Vader motiveert haar niet terug naar huis en houdt haar daar. Wat kan ik als ouder doen? Ik mis haar

Mijn ex heeft kort geleden onze relatie verbroken en is meteen uit huis vertrokken. We hebben nu een co-ouderschapsregeling maar ik heb het gevoel dat mijn zoontje van 7 jaar zich in ons oude 'gezinshuis' minder fijn voelt door de leegte die zijn vader heeft achtergelaten. Hoe kan ik het in dit huis weer fijn maken voor hem?

Hallo, Ik zou graag wat ervaringen willen horen over hoe jullie het hebben ervaren als papa en mama iets verder uit elkaar wonen. Mijn ex en ik wonen op 7 autominuten van elkaar maar doordat ik een woning kan kopen zou dat straks misschien 15 minuten worden. Voor nu is dat geen probleem, onze dochter is 7, zit op school in het dorp waar haar vader woont en ik rij met liefde heen en weer als ze daar bij een vriendinnetje wil spelen. Maar kleine meisjes worden groot en straks zal ze het misschien fijner vinden om zelfstandig heen en weer te gaan. Ik ben bang dat de afstand dan te groot wordt. Vanuit waar we nu wonen zou ze er 20-25 minuten over doen met de fiets en als ik zou verhuizen zou dat 45-50minuten worden. Het huis waar ik nu woon is vrije sector en aangezien de huurprijs steeds verder omhoog gaat zou ik graag willen kopen. In het dorp van haar vader zijn de huizenprijzen te hoog maar verdien ik weer teveel voor een sociale huurwoning. En in de stad waar ik nu woon liggen de betaalbare woningen ook niet voor het oprapen dus nu ik de mogelijkheid heb zou ik het wel heel fijn vinden. Alleen wil ik voor mijn dochter dat ze zonder al teveel obstakels straks ook naar haar vader kan als ze daar behoefte aan heeft of weer naar mij. Graag hoor ik hoe jullie dat hebben ervaren. Uiteraard wil ik haar ook als ze ouder is heen en weer rijden maar ik snap dat je daar als puber ook niet heel blij van wordt! Groetjes, Laura

Mijn zoontje is 8 jaar oud. De scheiding loopt net. Zijn vader wil graag verder Stel dat hij snel een nieuwe partner vindt, een man, hoelang wachten tot samenwonen in belang zoontje?

Hallo allereerst wil ik jullie laten weten dat ik dit forum fantastisch vind. De adviezen die er gegeven worden zal ik zeker ten harte nemen. Laat ik vertellen dat ik een trotse Oma ben van 2 fantastische kleinkinderen van 8 en 6 jaar oud. Mijn man en ik passen regelmatig op hun. Nu merken wij dat de kinderen dat de kinderen moeite hebben met het wisselen van huis. Wij horen dat de kinderen het bij beide ouders leuk hebben.Bij Mama omdat die van knuffelen houdt en de nieuwe vriend is geaccepteerd. Bij Papa die opnieuw getrouwd is en een baby heeft. Dat vinden de kinderen leuk. Een broertje erbij. Dus het contact met de kinderen en ouders zit wel goed naar mijn mening. Een kind heeft immers recht op zowel vader als moeder. En het is fijn dat dit kan. Nu merken wij dat de kinderen moeite hebben met de overgang van de ene ouder naar de andere ouder. Eerst zijn zij 3 dagen bij de één en vier dagen bij de ander en de week. En de week er op andersom. Dit komt de ouders het beste uit. Nu horen wij steeds vaker van de kinderen waarom zij niet zelf mogen beslissen. Die van 8 weet wat zij wil. Meer bij mama en een weekend bij Papa. De jongste wil liever bij Mama zijn en soms bij Papa. Nu gaan de ouders daar niet in mee. Wij hebben woensdag de ene week en de andere week donderdag. Ik heb het al eens aangegeven bij de Mama, maar het is niet haalbaar. Wat is nu wijsheid en wat kun je als grootouders het beste zeggen en doen? Wij merken duidelijk de "Moodswing" bij de kinderen. Dank je

Hoi, Wat is beter voor de kinderen (van 11,14 en 16 jaar)? Het klassieke co-ouderschap, werk per week wisselen of een zorgregeling/omgangsregeling waarbij de kinderen de andere ouder nog vaak ziet door bv. Nog steeds doordeweeks naar sport brengen/kijken, tussendoor bij die ouder komen eten, bij gelegenheden samen zijn? Dus niet beperken tot enkel de weekenden. Ik begreep dat kinderen bij co-ouderschap het gevoel krijgen nergens echt te kunnen landen omdat ze steeds per week moeten wisselen. Zelf wil ik geen birdnesting. Ik hoor het graag. Alvast bedankt.

Hoi, Wij hebben afgelopen zomer aan de kinderen (8 en 9) aangegeven dat we uit elkaar gingen. Op dit moment doen we aan birdnesting (om en om) tot er een nieuwe woning is voor de vader van de kinderen. Hier is nu zicht op. Ik heb een hele praktische vraag: - Wat ga je wel/niet dubbel aanschaffen voor de kinderen? Kleding, schoenen, fiets, gymtas met spullen, ipad met koptelefoon etc. Wat is hierin handig en het beste voor de kinderen zodat er voor hen een stabiele basis blijft in 2 huizen en we niet wekelijks met grote koffers op en neer moeten gaan? Tenminste, dat lijkt me voor de kinderen niet wenselijk. Groetjes Daantje