Wat kan ik nog meer voor hem doen?

Hi Lily, Dank je voor je open en liefdevolle vraag. Wat goed dat je deze vraag stelt en je zoon wil ondersteunen hierin door er zowel voor hem te zijn als deze vraag te stellen. Wat je beschrijft is een moeilijke, maar helaas herkenbare situatie voor veel kinderen van gescheiden ouders. Zo heb ik zelf ook duidelijk de verschillen tussen twee huishoudens gemerkt en de ongenoegen bij mijn eigen moeder geuit maar liet details of echt diepe emoties achterwegen. Wat ik altijd erg fijn vond, was om te weten dat mijn moeder er voor mij was door dingen te zeggen zoals “Ik zie dat dit je veel verdriet doet. Je hoeft er niet over te praten als je dat niet wil, maar ik ben hier zodra je dat wel wilt.” Hierdoor liet zij enerzijds merken dat mijn gevoelens over de situatie er mochten zijn en anderzijds dat ik op een moment wanneer het voor mij prettig zou zijn meer details kon delen. Mijn moeder heeft een poos geprobeerd de echt praktische zaken zoals afspraken en verdelingen uit te leggen, maar hier had ik geen oor naar. Het belangrijkste is het hebben van een omgeving waar je je veilig kan uiten en ook teleurgesteld en boos mag zijn, dit zijn immers vormen van rouw om een situatie die ander zou willen zien. Toen mijn boosheid iets was gezakt stimuleerde mijn moeder om op mijn termen dit aan te kaarten bij mijn vader en aan te geven waar ik behoefte aan had. Dit is helemaal niet makkelijk, maar omdat zij een veilige omgeving had gecreëerd voelde ik mij hierdoor wel gesterkt om dit te doen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Liefs