Hallo, ik wil mijn dochter van 6 graag vertellen dat ik een nieuwe vriendin heb. Wat kan ik het beste wel en niet doen?

Beste, Enkele weken geleden is de beslissing genomen dat we gaan scheiden. We hebben 2 (zeer) jonge kindjes van 3,5 jaar en 5 jaar. We gaan nu beginnen aan het mediation traject. In tussentijd woont steeds één van ons thuis bij de kindjes en de ander is weg. We wisselen zo af (steeds een paar dagen thuis/niet thuis). Hoe kunnen we dit de kindjes uitleggen? Als het duidelijk is dat ik een nieuwe woning heb, of zowel ik als de vader van de kindjes gaan verhuizen lijkt het een logischer verhaal. We willen de kindjes niet het gevoel geven dat we niet meer bij hen willen zijn. We willen ruzie tussen mij en de vader voorkomen. Alvast bedankt. Carolien

Vind een kind het fijn als de ouder waar het op dat moment is af en toe vraagt of indirect benoemd dat het altijd contact mag hebben met de andere ouder. Dus bv als er iets leuks of minder leuk is gebeurd dat je de openheid geeft om eventueel te (video)bellen /foto sturen naar/met de andere ouder. Of wil een kind dat totaal niet horen en moet je als ouder wachten tot het kind zelf initiatief toont of dit aangeeft? gaat om kinderen in leeftijd 6 en 8.

Beste, De zoon van mijn man geeft via zijn moeder aan, niet naar zijn vader te willen. Dit heeft er voor gezorgd dat er al een half jaar geen contact is tussen vader en zoon. Inmiddels heeft hij ook geen contact meer met zijn opa en oma. Hebben jullie tips voor vader om het contact weer te herstellen of wat kan hij het beste doen in deze situatie. Er is geen ruzie geweest en de reden van het niet willen komen blijft onduidelijk. Of is er een plek waar de vader terecht kan voor advies, zodat hij op de juiste manier met deze situatie omgaat richting zijn zoon.

Sinds een paar maanden vormen wij een samengesteld gezin. Mijn jongens 14 en 16 wonen bij ons. De jongens van mijn partner zijn 7 en 9, en wonen de helft van de tijd bij ons. Ze hebben het naar hun zin bij ons en genieten van hun nieuwe grote broers. We vinden het belangrijk dat iedereen zich thuis voelt, en sluiten de week daarom op donderdag af met een 'ronde tafelgesprek' waarin iedereen kan zeggen wat hij prettig of minder prettig vond. Dit werkt verrassend goed, de kinderen zijn open en eerlijk. Het vormen van een gezin wordt soms lastig gemaakt door de moeder van de jongsten, zij heeft veel behoefte aan contact en belt vaak (dit was al zo voor we 1 gezin vormden). Ze verwacht de kinderen aan de lijn te krijgen. Ik snap dat ze ze mist, maar vaak spelen we een spel of doen we iets anders en 'stoort' ze dus. De jongens geven ook aan liever met ons mee te blijven doen. Moeder heeft dit thuis met de jongens besproken en tegen haar zeggen ze dat ze graag met haar bellen. Wij hebben de indruk dat ze willen pleasen. Nee zeggen tegen de andere ouder is heel lastig. Ze mogen van ons altijd bellen of appen, daarvoor zijn geen belemmeringen of restricties, maar ze mogen van ons ook geen zin hebben om met de andere ouder te bellen. Wat ons betreft hebben de kinderen de regie. Moeder kijkt hier anders naar en vindt dat ze ook uit mag gaan van haar eigen behoefte. Ik ervaar het als storend (is mijn probleem), maar ook als onwenselijk voor de jongens. Wat is wijsheid?

Beste, Mijn vrouw en ik gaan uit elkaar en ik zal tijdelijk ergens anders gaan wonen, en vandaar een goed eigen huis zoeken waar ook ruimte voor onze 2 kinderen is. Is er nog een goed moment op welke wijze ik met mijn koffer uit huis vertrek. En wanneer? Moet je dat doen waar de kinderen bij zijn, of kun je dat beter niet doen? mvrgr

Wij zijn uit elkaar sinds ongeveer twee jaar. Hebben een zoon van 14 jaar die bij mij woont en om het weekend naar zijn vader gaat. Zoon heeft heel veel meegemaakt omtrent de scheiding helaas. Nu is het iets rustiger en stabieler, maar iedere keer wanneer hij terugkomt van vader is hij helemaal van slag doordat hij verhalen hoort over financiële dingen over de besteding van de kinderallimentatie (vader wil weten waar het aan besteed wordt en zoon denkt dat hem op zijn eigen rekening gestort moet worden enzzz). Ook zegt vader dingen over de andere financiële afhandeling tegen hem die een kind van 14 niet moet horen en ook nog niet eens waar zijn. Mijn zoon weet niet meer wie hij moet geloven en is van slag, terwijl hij juist rust nodig heeft. Hebben jullie advies? Ik weet niet wat ik ermee moet en duurt dan weer paar dagen voor hij weer rustig is en we proberen te praten, maar ik wil over zulke dingen niet met hem over hebben.

Beste jongeren van Vila Pinedo, mijn ex-man en ik wonen sinds oktober vorig jaar niet meer bij elkaar. We zijn zonder ruzie uit elkaar gegaan. Ik heb een dochter van 15 en een van 19. En sinds ik niet meer bij mijn dochters en mijn nu ex-man woon is de relatie tussen mijn dochters en mijn ex-man erg verslechterd. Mijn dochter van 15 woont officieel bij mij en gaat van donderdag tot zondag nog naar haar vader. Ze geeft zelf aan dat ze dat niet meer wil en kan ook goed uitleggen waarom niet. Ze wil nu een brief aan de rechter schrijven om te regelen dat ze niet meer naar hem toe hoeft. Ze heeft een keer geprobeerd om met haar vader te praten, maar dit had geen effect. Ze is bij mij van harte welkom maar ik vind het ook belangrijk dat ze het contact met haar vader niet helemaal verbreekt. Hebben jullie tips over wat ik kan doen voor mijn dochter en evt mijn ex-man. Ik ben benieuwd naar jullie reactie. Heleen

Ik ga scheiden van mijn vrouw. Onlangs heeft de rechter een uitspraak gedaan in de voorlopige voorzieningen (3 dagen bij mij 4 dagen bij haar moeder) en mag ik in het ouderlijk huis blijven. Wij hebben samen een dochter van 3, die alle liefde van de wereld krijgt van ons beide. Nu is onze dochter gewend om vroeger bij ons in bed te slapen. Nu is mijn vrouw niet meer in huis en leek het ons een goed idee om onze dochter te laten wennen aan haar eigen bedje. Onze dochter slaapt nu bij haar moeder in haar eigen bedje en bij mij in haar eigen bedje. De eerste 3 weken verliepen soepel. Maar sinds vorige week wilt onze dochter bij mij in bed slapen net zoals vroeger. Vorige week was ik jarig en was dit de reden van onze dochter om naast mij te komen/mogen liggen. Wij zijn nu een week verder en onze dochter vroeg dit keer weer om naast mij te mogen slapen. Wat is hierin het beste om te doen? Mijn ex partner en ik willen onze dochter laten wennen om in haar eigen bed te slapen. Onze dochter vraagt dit alleen als zij bij mij is en niet bij haar moeder. Haar moeder heeft het mij kwalijk genomen dat ik vorige week onze dochter bij mij liet slapen in bed. Ik zelf had zoiets van dat ik de behoefte van mijn dochter wilde voorzien. Maar wat is wijsheid? Wel of niet toestaan? Onze dochter van 3 moet al zoveel veranderingen doorstaan en nu dit ook.

Hoi hoi, De vader van mijn kinderen en ik zijn al een tijdje uit elkaar. Kinderen zijn 8 en 5 jaar nu. We hebben alles rustig aan laten verlopen en zelfs nog een jaar samen gewoond en in die tijd heb ik mijn nieuwe vriend ontmoet en zijn nogsteeds samen en wonen ook samen. We hebben co-ouderschap en overleggen echt alles met elkaar. Ook met mijn vriend. Om nog beter te zeggen, we zijn met zijn drieën goede vrienden en staan de kinderen op de eerste plaats. We zijn welkom in het huis van de vader en hij bij ons. 1x in de week eten we ook gezamenlijk met het hele gezin. We passen bij elkaar op. Ook mijn vriend bij de vader van de kinderen. De band met mijn vriend en de kinderen is ook goed. Als ik moet werken en ze zijn bij ons, brengt hij ze zonder problemen naar bed. Hij doet zijn best om een maatje te zijn voor ze. Nou, eigenlijk denken wij met zijn drieën dat we het best goed doen voor de kinderen maar toch zou ik graag nog wat tips willen zodat wij niet iets over het hoofd zien. Het is en blijft niet leuk voor de kinderen natuurlijk en wij willen wel dat iedereen zo gelukkig mogelijk is. Liefs kelly