Wij zijn nu 15 maanden gescheiden en nog steeds loopt het niet lekker, hoe ga je als vader er mee om als je eigen kinderen waar je dol op bent en graag in huis wilt hebben worden gebruikt door je ex en echt alles uit de kast wordt gehaald om mijn leven moeilijk te maken. Tegen mijn kids van tevoren zeggen dat ik met hen naar de Apenheul wil gaan resulteert in: Moeder is me dan voor en heeft dit gedaan terwijl ik met hen wilde gaan. Kinderen geven aan dat ze eigenlijk graag 1 week bij mij en dan bij haar willen blijven, maar durven niet de knoop door te hakken omdat hier sprake is van een loyaliteits conflict, ze denken dat ze dan hun moeder verdriet doen, hen wordt hij wijsgemaakt dat dit lastig is en veel rompslomp met zich meebrengt met boeken en kleding etc, voor de duidelijkheid we wonen slechts 500 meter van elkaar Ik ben al vanaf vorig jaar bezig om kinderalimentatie opnieuw te laten vast stellen, en omdat zij de advocaat nagenoeg voor niks heeft procedeert ze me kapot met haar spel, vind het moeilijk om daar mee om te gaan, zeker naar mijn kinderen 14 en 16 jaar omdat ik van de ene kant hen wil uitleggen wat er speelt, en aan de andere kant hen hier voor wil beschermen. Ik doe mijn best, probeer leuke dingen te doen, niks moet bij mij, ook al is het mijn weekend. Hoe krijg ik mijn kinderen zover dat ik weer een echte vader mag zijn, ik bedoel dus co-ouderschap

Door ruzie is er een rustperiode ingelast. Ik ben vader van een dochter van 11 en zoontje van 8.heb ze nu al twee weken niet gezien en dat doet vreselijk veel pijn. Ik was superpapa. Mijn dochter vertelde altijd met trots dat ze alles bij mij gedaan kon krijgen. Stoeide elke avond met mijn zoontje. Nu ben ik zo bang dat ze me vergeten.

Hallo, Ik heb een vraag. Ik ben nu 3 jaar getrouwd met mijn man. Hij heeft 2 kinderen uit een eerder huwelijk. Het zijn schatten van kinderen. Soms hebben ze het alleen wel moeilijk. De jongste zoon (bijna 9) heeft nu vaak dat hij snel boos word. We hebben hier wel gesprekjes over en hij verteld dan dat hij het moeilijk vind dat zijn moeder weer gaat verhuizen en dat hij dan weer al zijn vriendjes kwijt raakt. Wij wonen in een ander dorp 20 minuten weg. Nu wil ik hem graag laten weten dat hij ook bij ons kan komen wonen. Maar hoe kan ik dit het beste doen? Ik dacht stel mijn vraag hier misschien hebben jullie goede ervaringen of kun je mij vertellen hoe jij zoiets het liefst zou willen horen. Alvast bedankt!!!! Groetjes Anne

Ik zit al twee jaar verwikkeld in een vechtscheiding. Het is niet dat we steeds ruzie maken omdat we het nergens over eens worden. Want er is niet eens overleg over wat dan ook. Moeder is plots met de kinderen vertrokken en wil niets overleggen. Niet over de kinderen, niet over de spullen en niet over geld. Inmiddels komen de kinderen wel weer om de twee weken een aantal dagen, omdat dit door de rechter was opgelegd. De kinderen wilde namelijk ook graag bij mij zijn. Maar verder kan ik dus niets regelen. Er kunnen geen afspraken over school, sport en de vakanties gemaakt worden. Alles wat ik aan moeder vraag, blijft onbeantwoord. Soms gaan de kinderen nu voor boodschapper spelen. Iets dat ik niet aanmoedig, maar de kinderen zijn het intussen ook beu, om nooit iets te kunnen plannen. Ik heb dit al meerdere malen aangekaart bij de rechter, en daar worden dan ook steeds plannen gemaakt om met moeder in gesprek te komen. Maar eenmaal buiten de rechtbank, reageert ze nergens op. Ook zijn we al bij verschillende hulpinstanties geweest, maar daar gaat het hetzelfde. Binnen worden afspraken gemaakt, eenmaal buiten gelden ze ineens niet meer. Vaak komt ze ook niet eens opdagen, als we naar een hulpinstantie gaan. Ik ben ten einde raad. Ik heb een huis vol spullen die ik kwijt wil, ze zijn namelijk ook van ex. Financiën worden niet geregeld. Maar boven allles, er worden totaal geen afspraken gemaakt omtrent de kinderen. Dus, wat kan ik nog doen? Heeft iemand raad, hoe deze lastige vechtscheiding, waar drie kinderen in zijn betrokken, onderhand eens tot een einde komt.

Nav de blog van Pascalle willen wij graag advies. Mijn partner heeft ook zijn oudste dochter al een jaar jiet gezien omdat zij door moeder wordt beïnvloedt dat alles wat vader zegt of doet fout is. Nu zien we haar heel af en toe bij bepaalde verplichte afspraken. Ze negeert haar vader dan en onze vraag is hoe we het beste hiermee om kunnen gaan want we horen van haar broertje en zusje die wel bij ons komen dat ze wel wilt komen maar kiest voor rust. Als ze terugkomen worden de kinderen door moeder heel erg ondervraagd en daar kan ze niet mee omgaan. Dus onze vraag moeten we haar rust geven of juist laten weten dat we haar missen want dat doen we heel Erg.

mijn ex en ik zijn ongeveer een jaar geleden gescheiden. we zijn op goede voet en kunnen alles, in ieder geval rondom onze 8 jarige dochter, goed bespreken. nu vertelde mijn ex afgelopen weekend dat ze een nieuwe relatie heeft met een man die ook een 8 jarige dochter heeft. dat is voor mij geen probleem, ik gun het mijn ex van harte. kan ik haar niet gelukkig maken dan hopelijk een ander wel. gisteren had ik mijn dochter na school opgehaald. en ze vertelde me vol enthousiasme over de nieuwe vriend, over dat ze een soort zusje erbij heeft gekregen, en dat ze uitkijkt naar het weekend wanneer ze weer bij haar moeder is omdat ze dan haar ''zusje'' en haar papa weer ziet, want hij is zo aardig. plots zei ze dat ze de nieuwe vriend geen papa noemt, want ze heeft maar één papa en dat was ik. ik weet niet waarom, maar de tranen bleven stromen, en nu ik dit opschrijf wordt ik weer emotioneel. ik weet niet hoe mijn gevoel te omschrijven, behalve dat ik me zo klein voel als mijn prinsesje me vertelt hoe gelukkig zij en haar moeder is... hebben meer mensen deze fase gehad of ...? zijn er tips om hiermee om te gaan?

Ik ben moeder van twee prachtige zoons, 6 en 9. Helaas gescheiden. Afgelopen week vroeg mijn oudste mij waarom papa zo vervelend tegen mij praat en waarom wij niet meer lief met elkaar zijn, zoals voorheen. Ik voelde zo intens verdriet en wist weinig uit te brengen. Ik heb hem gezegd dat het nooit zijn schuld is, en dat hij dat altijd moet onthouden. Meer kwam er niet uit. Omdat ik zelf niet begrijp waarom mijn ex man dit doet. Hoe kan ik het dan in hemelsnaam aan hem uitleggen.

Hoi, ik ben nu net 2,5 maand uit elkaar. Ik woon met mijn kinderen in een nieuw huis. Mijn dochter is 8 en mijn zoon 5. Mijn dochter is een aantal keren bij haar vader geweest, maar wil niet meer. Mijn zoon gaat wel. Wat moet ik hiermee doen? Ik wil haar niet pushen, maar het kan toch ook niet zo zijn dat ze nooit meer gaat en ik vind het moeilijk om er bij hem over te beginnen. En ze mag natuurlijk thuisblijven. Maar ik weet niet wat ik hiermee moet. Misschien kan iemand mij advies geven. Ze geeft aan dat ze het niet fijn vind, maar kan niet vertellen wat dat is en dat snap ik ook heel goed. Ik hoor het graag.

beste allemaal, mijn ouders zijn twee jaar geleden gescheiden. Er werd me op dat moment hoe erg kinderen er altijd de dupe er van zijn. helaas zijn de vader van mn dochter en ik ook uit elkaar, dus maak het dubbel mee. wat ik leer van mijn ouders is zorg dat je de geschprekken buiten de kinderen om moet houden. ik probeer altijd dingen te bespreken als mijn dochter op bed is of op school of mocht het heel nodig zijn regel ik oppas, helaas ziet mijn ex dit niet in en bespreekt hij altijd alle dingen waar de kleine meid bij is. probeer het dan ook aftekappen. zelf heb ik van de scheiding van mn ouders heel veel meegekregen. ik was van beide hun praat paal. ik wist er geen raad meer mee en toen de emmer overliep ben ik een paar dagen thuis weggelopen, om mn kop leeg te maken. loop voor de scheiding van mn ouders omdat er te veel is gebeurd wat op mn netvlies brand nu bij psycholoog. groetjes michelle

Ik heb 3 kinderen en we zijn nu een jaar uit elkaar. Het verloopt tot op heden in goede harmonie. De kinderen zijn om het weekend bij hun papa. Maar mijn oudste, dochter van 7, ziet er altijd erg tegenop omdat ze mij dan zo mist. De jongens hebben er minder moeite mee. Wat kan ik het beste tegen mijn dochter zeggen om haar een beter gevoel te geven?