Zo gaat 't elke keer

Beste M, Fijn dag we u mogen adviseren. Ik lees dat uw ex veel bepaalt waar u het niet mee eens bent. Dit is erg herkenbaar. Mijn ouders hebben ook vaak ruzies over de vakanties en dat is heel lastig. Een goede communicatie is niet alleen voor u fijn maar ook belangrijk voor de kinderen: zij worden er gespannen van en hebben last van de ruzies. Ik weet niet in hoeverre een fatoenslijk gesprek mogelijk is met uw ex, maar dat lijkt me toch een goed idee. Misschien is het mogelijk een compromis te sluiten, als de kinderen bijvoorbeeld eerder terug naar u moeten voor een verjaardag dat ze dan bijvoorbeeld wat eerder naar hun vader gaan. Het is in ieder geval handig om voortaan af te spreken hoe het in de vakanties gaat, van vrijdag tot vrijdag if maandag tot maandag. Als dat eenmaal afgesproken is dan hoeft u daar niet telkens weer over te discussieren en kunt u hem er misschien ook beter aan houden. Mocht dat niet gaan, dan is een mediator misschien nodig. Die kan dan op professionele wijze tussen beide komen en helpen een oplossing te vinden. Hopelijk lukt het dan om goede afspraken te maken. Houd in de tussentijd goed in de gaten toe het met de kinderen gaat, die kunne er (ongemerkt) erg veel last van hebben. Ik vind het nog steeds heel vervelend als mijn ouders ruzie hebben over de vakantie, en nog veel vervelender als ze ons erbij betrekken. Het is belangrijk dat ze zich gehoord voelen, maar ook niet altijd nodig om telkens de kinderen erbij te betrekken. Mijn ouders vragen wel eens wat ik wil, maar ik krijg dan altijd het gevoel dat ik partij moet kiezen. Let daar dus op, en probeer ze zo goed mogelijk te helpen. Hopelijk vindt u een oplossing, Mvg, Amélie

Beste M, Wat fijn om u te mogen adviseren. Wat een lastige situatie. Zelf heb ik er geen ervaring mee dat mijn ouders hier ruzie over hadden en ik weet dus ook niet goed hoe dat is. Wat ik wel weet is dat het heel erg fijn is als ouders geen ruzie hebben en je zelf als kind ook een stem mag hebben. Mijn ouders dachten beide in het belang van mij en ik mocht ook zelf aangeven wat ik graag wilde. Dit vond ik aan de ene kant lastig, omdat ik geen van mijn ouders teleur wilde stellen. Maar aan de andere kant voelde ik me ook heel erg gehoord. Ik zou dan ook, net zoals Amélie adviseren om, waar mogelijk, een gesprek hierover aan te gaan met uw ex. Het belang van jullie kinderen behoort bij jullie beide op de eerste plek te staan en ik hoop dat als u hem hierop wijst dat dit helpt. Om vanuit een gezamenlijk belang te werken kan wellicht de samenwerking tussen jullie weer wat verbeteren. Wanneer dit niet mogelijk is zou er wellicht hulp van buitenaf kunnen helpen om het gesprek aan te gaan om het gezamenlijke belang te ontdekken. Ik hoop dat de ruzies tussen jullie zo wat kunnen afnemen, want kinderen hebben hier altijd last van. Het maakt niet uit hoe oud ze zijn, het is altijd vervelend. Probeer ook op te letten hoe het met de kinderen gaat. Wat ik wel uit eigen ervaring kan vertellen is dat ik mijn eigen gevoelens en gedachten goed kon verbergen voor mijn ouders, zeker toen ik wat ouder werd. Ik wens je veel succes toe met de situatie en ik hoop dat ik heb kunnen helpen. Groet Anne-Milou