Ik ben moeder van een dochter van 13 en een zoon van 10. Sinds de scheiding verliep het contact met de vader van mijn kinderen redelijk. De kinderen gaan om de 2 weken een weekend naar hun vader, dat verloopt niet altijd zonder problemen, maar ik ben altijd positief en respectvol richting en over mijn ex gebleven. Tot een dikke week terug heb ik hun altijd gestimuleerd hun vader en zijn manier van doen te respecteren, dat niet iedereen hetzelfde is, maar dat dat niet erg is, dat hun vader en ik elk op onze eigen manier ons best voor hun doen. Ze zijn nu sinds vorige week met hun vader op vakantie in het buitenland en nu krijg ik allemaal verdrietige berichten van vooral mijn dochter ze wil naar huis, en ze wil nooit weer naar haar vader toe na deze vakantie. Haar vader schijnt zich heel onredelijk te gedragen en met zijn nieuwe vriendin ook hele nare dingen over mij te zeggen. Hoe steun ik haar op afstand? Ze mag mij nu eigenlijk niet appen/bellen van haar vader en zijn vriendin. En hoe vang ik haar bij thuiskomst op?

Hallo allemaal, Vijf jaar geleden zijn wij gescheiden. De oorzaak hiervan is dat mijn ex man verliefd was geworden op iemand anders. We hebben hard gewerkt om samen verder te kunnen, maar na een lange periode van leugens heb ik besloten te gaan scheiden. We hebben onze kinderen verteld dat we niet meer genoeg van elkaar hielden om bij elkaar te blijven en dat de liefde voor onze kinderen oneindig is, we zullen er beiden altijd voor ze zijn. We gaan sindsdien best goed met elkaar om. Onze kinderen zien dat we nog van elkaar houden, alleen niet meer als partners. We steunen elkaar bij bijv een Overlijden in familie. Mijn. Vraag is: mijn dochter (bijna 10) neemt geen genoegen meer met het antwoord en wil weten waarom we dan niet meer genoeg van elkaar houden. Zij heeft dus vragen. Hoe gaan we hier het beste mee om? Vader wil liever niets zeggen een ik wil haar graag de waarheid vertellen, het voelt nu als verzwijgen/liegen. Benieuwd naar jullie mening!

Hallo! Ik ben sinds een jaar gescheiden. We hebben 2 kinderen tijdens ons huwelijk gekregen. Zij zijn nu 13 en 11 jaar oud. Twee maanden geleden heb ik een leuke man ontmoet. We zijn gaan daten en hebben nu een beginnende relatie. Ik heb dit nu nog niet aan mijn kinderen verteld. Ik wil eerst zeker zijn of dit een relatie voor de langere termijn wordt. Maar dat betekent wel dat ik niet altijd de waarheid aan de kinderen kan vertellen. Dat vind ik erg vervelend maar ik zie het vooral dat ik dan in hun belang doe. Mijn idee is om over 3 of 4 weken de kinderen te vertellen over deze man. Daarbij - en dat lijkt mij belangrijk - wil ik tegen mijn kinderen zeggen dat ze hem van mij nog niet hoeven te ontmoeten als ze dat nog niet willen. Dus dat ze wel weten dat ik iemand heb maar dat dat niet betekent dat ze hem ook meteen moeten leren kennen en laten invoegen in hun leven. Is het een goed idee om dit zo te doen? Hebben jullie nog andere ideeën hoe ik het beste hen kan informeren? Ik hoor graag jullie ideeën. Groeten en bedankt, Marieke

Hoi, ik ben zelf geen moeder, maar wil toch graag iets voorleggen. Jullie hebben hier meer ervaring mee dan ik. Hopelijk mag dat ook hier. Ik ken sinds 1,5 jaar mijn nwe vriend. We zijn echt dol op elkaar en stapel verliefd. Hij zit in een langdurige vecht scheiding (3 jr) en binnenkort ga ik zijn kinderen ontmoeten. Ik vind het best wel spannend, heb zelf geen kids, maar wel veel ervaring met nichtjes en neefjes. Ik denk dat het vast heel leuk wordt, we zien elkaar in een attractie park. Hoe kan ik zijn kinderen het meest gemakkelijk maken bij zo’n eerste ontmoeting? Ik wil zeker niet de indruk geven dat ik de plaats in wil nemen voor hun moeder, ze hebben er maar 1, of het ongemakkelijk maken voor ze. Maar eerder laten zien wie ik ben en dat ik heel gelukkig ben met hun papa. Ik voel eigenlijk wel dat het vast goed komt, maar wellicht kunnen jullie me vertellen wat de do’s en don’ts zijn bij een eerste ontmoeting? Albast bedankt

Hallo allemaal, Sinds oktober 2016 woon ik al niet meer bij mijn kinderen/ex en ben uiteindelijk gescheiden in juli 2017. In mei 2017 kreeg ik een relatie met iemand (een vriendin van mijn ex). Mijn oudste zoon was hier niet blij mee en sinds 5 december wil mijn zoon (15) mij niet meer zien (Mijn ex verteld allemaal leugens: dat het een vooropgezet plan was en hun in de steek heb gelaten voor die vriendin). Mijn zoon voelt zich in de steek gelaten door mij. Ik heb hem gezegd dat ik van hem hou maar ook verliefd ben geworden en dit niet anders kan maken. Hij wil zijn achternaam veranderen, wil niet praten met mij, geblokt op de app en wil niets met mij te maken hebben, ik ben zijn vader niet meer :-( ... IK MIS mijn jongen zo verschrikkelijk!!, Ik laat hem maar even met rust (ist beste hij heeft ruimte nodig, zegt iedereen)... maar ga er kapot aan! Ben radeloos, en hoe langer het duurt (en zijn moeder leugens verteld) ... ... ....zo bang hem voor altijd kwijt te raken! Wat kan ik doen? Waar zouden jullie baat bij hebben gehad? Bedankt!

Hoi lieve en betrokken kinderen van gescheiden ouders, Ik ben 8 jaar geleden gescheiden. De kinderen waren toen 7, 5 en 3. De helft gingen ze bij mij wonen in mijn nieuwe huis en de helft bleven ze bij hun vader. Na een jaar of 2 trok vaders vriendin bij hen in. Ze kregen samen nog 2 kinderen en mijn kinderen zijn gek op hun kleine broertje en zusje. Ze hebben al die tijd zonder protest heen en weer gependeld tussen 2 huizen. Toen ik na 6 jaar scheiding 2 jaar geleden een vriend kreeg (met zelf ook 2 dochters) raakte mijn oudste dochter in de stress. Ze wilde het niet. En ik was zo blij juist! Ook mijn andere kinderen vonden het prima en fijn voor mij. Mijn dochter gaf aan dat ze nu voelde geen thuis meer te hebben. Ze werd gestrest als mijn vriend er was. Nu geeft ze nog steeds aan hem niet te mogen en gewoon niet te willen dat hij met ons de vakantie door brengt. Dit is zo moeilijk voor iedereen! Ik weet niet zo goed hoe ik om moet gaan met mijn/onze situatie. Misschien dat jullie raad weten?

Een vraag van een gescheiden moeder; mijn kinderen zijn nu bijna 4 en 5 jaar oud, en waren bijna 2 en 3 jaar oud toen we als partners uit elkaar gingen. Sinds die tijd wonen de kinderen de ene week bij hun vader, en de andere week bij mij. Sinds een jaar woont hun vader samen met zijn vriendin, en sinds een half jaar ik met mijn vriend. De kinderen vinden de "stief"ouders, voor zover ik zie, aardig en lief. De vader van onze kinderen is erg boos op en gekwetst door mij, en wil daarom niets meer met mij te maken hebben (heel soms op school zien we elkaar tijdens een 10 minuten gesprek). De kinderen mogen in de week dat ze bij mij zijn, geen contact met hun vader opnemen en andersom. Mijn vragen: - zouden jullie het verwarrend hebben gevonden om als je bij je vader bent, contact te hebben met je moeder (en andersom)? - hoe zouden jullie het vinden als jullie ouders geen contact hebben met elkaar (in ons geval zou het contact gespannnen zijn, omdat de vader nog zo boos is op mij) Alvast veel dank voor jullie antwoorden!

Hallo, Graag zou ik jullie advies willen vragen. Onze meiden van 8 en 11 jaar zijn met papa op vakantie. Onze afspraak waar de meiden vanaf weten en ook prettig vinden is dat er elke week in de zomervakantie contact wordt opgenomen met de andere ouder. Helaas wordt hier door papa niet aangehouden en heb ik niks gehoord. Wat kan ik nu voor de meiden het beste doen. Toch zelf gaan bellen (met grote kans dat er niet opgenomen wordt) of afwachten? Vind het zelf zo lastig. Oudste dochter heeft een telefoon bij papa maar de 1e dag is meteen tegen dochter gezegd als je met mama gaat appe wordt je telefoon afgepakt. Ik dacht vraag jullie om advies want ik kom er zelf niet uit. Ik weet dat het een lastige situatie is en na de zomervakantie krijgen wij en de meiden ook hulp. Gelukkig, Maar wat kan ik voor de meiden het beste doen.

Mijn 2 stiefdochters (11 en 13 jaar) hebben vanaf 2016 in de knel gezeten door vechtscheiding (mid 2015) met co-ouderschap. Vrijwillige trajecten zijn gevolgd, de RvK gaat nu op verzoek van de rechtbank een G&O onderzoek uitvoeren. De oudste wil nu niet meer naar moeder, zij is erg boos op haar, de jongste zegt bang te zijn voor moeder. Het gaat al lange tijd niet goed met ze (gesloten, nachtmerries, slechte concentratie, nagelbijten en andere zenuwtrekjes) maar ze namen hun vader en mij niet in vertrouwen. De oudste begint nu te ontspannen en mij te vertellen wat er bij moeder thuis gebeurde. Dit was onder andere al zo'n 2,5 jaar elke week een paar keer een woedeaanval, en de laatste maanden dagelijks. Hierbij schreeuwt moeder, maakt spullen stuk (van haar en van de meiden) en roept dat ze zelfmoord gaat plegen. Getuigen zijn er niet. Ze zoekt ze ook op op school als ze bij vader en mij zijn. De jongste is nog erg gespannen, wil er weinig over kwijt. Moeder ontkent dit gedrag. Hulp willen ze niet. Wat kan ik voor hun doen?

Hallo! Wat goed dat er een plekje is voor kinderen en ouders waar zij terecht kunnen met vragen en steun! Mijn zoon is bijna 5 jaar. Zijn vader en ik zijn gescheiden toen hij 2 jaar oud was. Hij heeft sinds een tijdje een stiefbroer en stiefpapa met wie het onderling heel goed klikt. De vader van mijn zoon is niet zo blij met de nieuwe stiefvader en stiefbroer en laat dat merken ook. Mijn zoontje raakt er volgens mij best van in de war. Ik doe mijn best om een fijn en veilig thuis voor mijn zoon(-s:) te maken en "uit de wind" te houden. Maar hij is echt zo'n ventje dat het toch wel aanvoelt als er iets mis is en ik zie dat hij zich dan zorgen maakt. Ik denk dat hij het heel fijn zou vinden om een buddy te leren kennen, die ouder is dan hij en die een beetje dezelfde dingen heeft meegemaakt als hij. Iemand bij wie hij zijn ei kwijt kan of gewoon om samen te tekenen, een stukje te wandelen...... Wat denken jullie? Wat zouden jullie adviseren? Super bedankt alvast voor jullie advies!