Het voelt voor mij gek om hierover te schrijven. Verjaardagen waarbij beide ouders werden uitgenodigd, waren er niet. Dat was uitgesloten. In elkaars huis komen was echt een ‘no go’ namelijk. Er werd ook nooit gevraagd aan mij of aan mijn zus of we graag zouden willen dat de andere ouder zou komen.

Vroeger vond ik dat niet zo erg. Het scheelde namelijk een hoop spanningen en gedoe. Ik wilde gewoon jarig zijn en niet omgaan met de stress van mijn ouders. Als ik er nu op terugkijk, merk ik dat het mij toch wel dwars zit. Ik was bezig met mijn ouders en ‘hun’ gedoe namelijk. Het ging helemaal niet om mij in zo’n situatie. Ik had graag gewild dat ik beide ouders kon uitnodigen zonder daar gespannen over te zijn. Ik had gehoopt dat ze op z’n minst zouden vragen of ik het leuk zou vinden als de andere ouder erbij is. Het frustreert mij dat mijn ouders zo koppig waren. Het voelt alsof ze alleen aan zichzelf dachten.

Mijn ouders waren er destijds niet klaar voor om hun gedoe aan de kant te zetten voor mij en mijn zus. Wel begint er een positieve verandering in te komen. Ik had laatst het 21-diner van mijn zus bij mijn vader thuis. En wie werd er uitgenodigd? Mijn moeder! Dat was heel onverwachts voor mij. Het maakte me emotioneel om te zien dat mijn ouders naast elkaar stonden met een drankje in hun handen. Ik werd er heel gelukkig van en voelde een soort last van mijn schouders vallen. Het had wat tijd nodig om dit punt te bereiken, maar ik heb gezien dat het wel kan. De volgende keer zal ik daarom ook beide ouders uitnodigen op mijn 21-diner en zal ik genieten van dit soort fijne momenten.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8’
Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’

Verhalen

Doorzoek de verhalen

Onderwerp 👉🏾