Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

31 verhalen gevonden voor jou

Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”
Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Didi: “Een scheiding heeft impact op je zelfbeeld.”

Alle dingen die je als kind meemaakt vormen de basis voor hoe jij uiteindelijk als persoon wordt. Ik en waarschijnlijk jij ook, hebben de scheiding van onze ouders meegemaakt. Een gebeurtenis die een grote impact kan hebben op hoe jij nu naar jezelf kijkt, hoe je je in bepaalde situaties voelt en daarmee omgaat.

Zelfbeeld

Wanneer je zelfbeeld zich heeft gevormd naar de lastige dingen die je hebt meegekregen tijdens de scheiding kan dit soms erg lastig zijn. Je kan je minderwaardig en onzeker gaan voelen. Misschien wil je wel dat iedereen je leuk en aardig vindt, waardoor je jezelf anders gaat voordoen en dingen doet die je zelf eigenlijk helemaal niet wil doen. Zodat je een keer de bevestiging krijgt dat je wél goed genoeg bent. Of vind je van jezelf dat je alles super goed moet doen, omdat je anders faalt. Wat ervoor zorgt dat je over je eigen grenzen heen gaat. Want de eisen die je aan jezelf stelt, zijn eigenlijk onhaalbaar, zelfs wanneer je heel erg je best doet. Dit zorgt ervoor dat je keer op keer jezelf teleurstelt en boos bent op jezelf. Allemaal dingen die heel begrijpelijk zijn dat je ze doet, want ze lijken te helpen. Maar eigenlijk zitten ze erg in de weg en zorgen ze ervoor dat je zelfbeeld nog lager wordt.

Ik luisterde altijd naar het negatieve stemmetje

Gedachten als dat het allemaal mijn schuld is dat mijn ouders zijn gescheiden of dat ik de oorzaak was van hun ruzies, gingen vaak door mijn hoofd toen ik jong was. Ik begreep niet waarom mijn ouders elkaar niet meer leuk vonden en niet meer bij elkaar wilden zijn. Het feit dat ze op een gegeven moment niet meer samenwoonden, vond ik super lastig en maakte mij verdrietig. Maar de jaren die volgden met alle ruzies en boosheid tussen mijn vader en moeder vond ik nog veel moeilijker. Toen ik ouder werd, werd ik me ervan bewust dat veel ruzies vaak gingen over dingen die met mij en mijn broer te maken hadden. Wat er uiteindelijk voor gezorgd heeft dat ik de schuld bij mezelf zocht. Die overtuiging is steeds groter geworden. Uiteindelijk ben ik zelfs gaan denken dat ik ook de oorzaak was van de scheiding zelf.

"Ik ben zo gewend geraakt aan het idee dat alles aan mij ligt, dat ik ook nu op latere leeftijd nog steeds heel snel mezelf de schuld geef voor dingen of bang ben dat ik iets verkeerds gedaan heb."

Bijvoorbeeld als iemand kortaf reageert op mij. Maar van zo onzeker zijn word ik helemaal niet gelukkig. Daarom probeer ik nu steeds wat liever voor mezelf te zijn. En dat kan jij ook leren!

Tips

Dat je ouders zijn of gaan scheiden ligt niet aan jou! Deze keuze maken ze, omdat je ouders niet meer verliefd zijn op elkaar of het niet meer fijn hebben samen. Als kind is dit moeilijk om te zien, te begrijpen of te geloven. Het is daarom begrijpelijk dat jij jezelf de schuld hiervoor geeft wat van invloed is op bijvoorbeeld je zelfbeeld. Maar dit betekent niet dat je daar voor altijd zo’n last van blijft houden! Misschien helpen de volgende tips je hierbij:

Draai je negatieve en/of veeleisende gedachten om in een gedachte die wat positiever en realistischer is. Hierbij kan het helpen om te bedenken wat jij tegen een goede vriend of vriendin zou zeggen, als diegene tegen jou zegt dat hij heeft gefaald, omdat hij geen 10 heeft gehaald voor een toets

Vertel aan je ouders dat je bang bent dat jij de oorzaak bent van de scheiding of de ruzies. Wanneer ze jou kunnen zeggen dat dat niet klopt, kan dat al veel schelen.

Praat met iemand die hier zelf ook ervaring mee heeft, zoals een Online-Buddy bij Villa Pinedo.

Probeer het eens: zeg eens tegen jezelf dat je je best doet en je geen 10 hoeft te halen voor die toets. Of bedenk je eens hoeveel mensen je om je heen hebt die jou ook leuk vinden als je wel jezelf bent. Dit is in het begin misschien raar en moeilijk, maar wanneer je het blijft proberen zul je zien dat je je er fijner door gaat voelen. Je zult merken dat er een druk van je schouders afvalt. En na een tijdje krijg ook jij een beter zelfbeeld. Want doordat jij de lat iets lager hebt gelegd voor jezelf, stel je jezelf ook minder vaak teleur. Nu is het namelijk wél haalbaar om aan je eigen eisen te voldoen.

Verhaal lezen
Column #3: Sascha's ervaring als vrijwilliger bij Villa Pinedo
Column #3: Sascha's ervaring als vrijwilliger bij Villa Pinedo
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Column #3: Sascha's ervaring als vrijwilliger bij Villa Pinedo

Vandaag komt alweer mijn derde en tevens laatste column online. In de eerste column heb ik geschreven over mijn eigen ervaring met gescheiden ouders. De tweede column gaat over mijn werkzaamheden bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding en hoe mijn week er ongeveer uit ziet. In deze column wil ik jullie graag meer vertellen over Stichting Villa Pinedo en het vrijwilligerswerk dat ik daar heb gedaan als Online Buddy.

Vanuit mijn stage bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding in 2020, ben ik in contact gekomen met Villa Pinedo. Ik las op hun website dat je je kon aanmelden als vrijwilliger om zo met kinderen van gescheiden ouders te kunnen chatten. Dit leek mij heel mooi, omdat ik zelf ook ervaringsdeskundige ben op dit gebied. Ik wilde graag andere kinderen helpen door een luisterend oor te bieden en handvatten aan te reiken over leven met gescheiden ouders. Iedereen die bij Villa Pinedo start als vrijwilliger volgt een verplichte basistraining. Tijdens deze training leer je hoe je eigen ervaringen in kunt zetten, zodat je er anderen mee kunt steunen. Na deze training wordt je gekoppeld aan een kind met soortgelijke ervaringen. Zo was dit bij mij het stuk rondom stiefouders, het missen van de andere ouder en het loyaliteitsconflict. Dit maakte dat ik goed kon aansluiten bij de belevingswereld van deze kinderen, omdat ik wist hoe het voelde.

Het mooie aan Villa Pinedo vind ik dat zij er voor alle kinderen zijn die een scheiding van hun ouders meemaken. Iedereen mag er zijn en het doel is dat kinderen zo min mogelijk last hebben van de scheiding. Dat ze gewoon zichzelf kunnen zijn en dat er echt naar ze wordt geluisterd. Kinderen zijn immers echte ervaringsdeskundigen, omdat zij weten hoe het is om met gescheiden ouders te moeten leven.

Zo heb ik met meerdere kinderen gekletst via de Villa Pinedo Buddy-app. Ik heb vooral gemerkt dat ze behoefte hadden aan een luisterend oor en iemand die er voor ze is, zonder oordeel. Het erkennen in hun gevoel hielp hierbij enorm. Ze voelen dat ze er niet alleen voor staan. Sommige kinderen willen elke dag chatten en anderen sturen eens in de zoveel tijd een berichtje. Dit is allemaal goed, zolang zij er baat bij hebben.

Inmiddels werk ik niet meer als vrijwilliger, maar hebben het Kenniscentrum Kind en Scheiding en Villa Pinedo wel een mooie samenwerking met elkaar. Zo hebben we korte lijntjes met elkaar, maar geven we ook gezamenlijk bijeenkomsten, zoals de face-to-face workshop waar ouders een ervaringsverhaal horen van de jongeren van Villa Pinedo. Afgelopen 5 september was er ook een symposium georganiseerd door het Kenniscentrum Kind en Scheiding waar Villa Pinedo ook is uitgenodigd om in samenwerking een workshop aan te bieden.

Naar mijn mening is het heel belangrijk dat deze samenwerking er is, omdat we samen ouders en kinderen in een scheidingssituatie kunnen ondersteunen en zorg kunnen dragen voor het vroegtijdig inzetten van hulp.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Kenniscentrum Kind en Scheiding.
Verhaal lezen
Column #2: Sascha's rol als maatschappelijk deskundige
Column #2: Sascha's rol als maatschappelijk deskundige
Gedachten en gevoelensSteun

📖 Column #2: Sascha's rol als maatschappelijk deskundige

Vorige maand kwam de eerste column over mijn eigen ervaring met gescheiden ouders online. Ik vind het mooi om te zien dat mijn column goed is ontvangen en dat mensen mijn verhaal als helpend ervaren. In deze column vertel ik jullie over mijn werk bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding als maatschappelijk deskundige. Bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding kun je terecht voor verschillende vormen van ondersteuning. Denk aan een laagdrempelig telefonisch advies, het bezoeken van een gratis spreekuur of het volgen van een training.

Iets doen met de scheiding

Tijdens mijn opleiding Sociaal Juridische Dienstverlening, merkte ik al dat ik iets wilde doen op het gebied van scheidingen, mede door mijn eigen ervaringen. Na wat research op internet kwam ik terecht bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding. Wat was ik blij dat ik hier mijn afstudeerstage- en onderzoek mocht doen. Ik heb onderzoek gedaan naar de wijze waarop ouders gemotiveerd kunnen worden in het naleven van de omgangsregeling, zodat het belang van het kind centraal staat. Na het positief afronden van mijn studie kon mijn carrière beginnen en inmiddels werk ik alweer drie jaar bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding.

In deze column neem ik jullie mee in mijn week bij het Kenniscentrum Kind en Scheiding en de werkzaamheden die daarbij komen kijken. Op de maandagochtenden en vrijdagochtenden begin ik de dag vaak met het verzorgen van een spreekuur, op wisselende plekken in en rond Den Haag. Bij deze spreekuren is er ook een mediator, advocaat, kinderpsycholoog, Kindbehartiger of emotietherapeut aanwezig. Ouders, het netwerk van het gezin en/of de professionals kunnen tijdens dit half uur durende spreekuur vrijblijvend advies vragen rondom hun situatie. Dit kunnen vragen zijn als: hoe vertel ik de kinderen dat we gaan scheiden? Welke juridische stappen kan ik nog ondernemen? Welke tips zijn er om mijn kinderen te ondersteunen? Is mediation passend voor ons?

Trainingen geven

Naast het spreekuur geef ik meerdere keren per week de kindtrainingen: de Stoere Schildpadden en de Dappere Dino’s. De trainingen Stoere Schildpadden (4-6 jaar) en Dappere Dino’s (6-8 jaar) creëren een ondersteunende groepsomgeving waarin kinderen - onder begeleiding van speciaal opgeleide trainers -leren omgaan met problemen en emoties rond de scheiding van hun ouders. Als ik kijk naar hoe de kinderen de training starten en na 12 bijeenkomsten eindigen, zie en hoor ik echt een verschil. Veel kinderen zitten beter in hun vel en durven meer te praten over hun gevoel. Als dit er vroeger ook was geweest, weet ik zeker dat ik hier ook veel baat bij zou hebben gehad. Je wordt erkend en je hoort van andere kinderen dat je niet de enige bent met gescheiden ouders.

Verder geef ik ook regelmatig ScheidingsATLAS aan ouders. Dit is een preventieve training van twee bijeenkomsten van drie uur, die ik samen met een collega geef. Deze training is vooral gericht op het ondersteunen van ouders na een scheiding, maar we geven de ouders ook tips over hoe zij hun kinderen kunnen ondersteunen. Ouders krijgen daarnaast ook handvatten over de communicatie met de andere ouder en we nemen ze mee in het rouw- en verliesproces dat bij een scheiding komt kijken.

Het is ontzettend mooi en dankbaar werk, waarbij ik hoop nog lang ouders en kinderen te mogen helpen in hun proces. Elk zaadje dat kan worden geplant, is er een. Scheidingen kunnen we niet voorkomen, maar door preventief hulp in te zetten, kunnen veel problemen worden voorkomen. Het volgen van deze trainingen gun ik elke ouder en elk kind, zodat ze zich gehoord voelen en handvatten meekrijgen, waardoor hun draagkracht weer groter mag worden dan hun draaglast.

Ben je benieuwd naar wat we nog meer doen? Neem dan vooral een kijkje op de website van het Kenniscentrum Kind en Scheiding!

Deze blog is geschreven in samenwerking met Kenniscentrum Kind en Scheiding.
Verhaal lezen
Lieve pap - een brief van Rishona
Lieve pap - een brief van Rishona
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 Lieve pap - een brief van Rishona

Lieve pap,

Al vanaf het moment dat ik geboren ben, zijn wij super close. De band die wij hebben is heel bijzonder. Jij bent niet alleen mijn papa, maar ook mijn held. Jij staat altijd voor mij klaar en jij bent de persoon die ik het meest vertrouw van iedereen. Er zijn denk ik oprecht niet genoeg woorden om uit te drukken hoeveel ik van jou hou.

Toen ik 6 jaar was, gingen jij en mama scheiden. Ik was toen de ene week bij jou en de andere week bij mama. Ik kan me nog herinneren toen jullie net uit elkaar waren, dat ik een kinderfeestje mocht geven van jou. Ik vond dat fantastisch. Ik besefte toen volgens mij niet eens waarom ik dat feestje mocht geven, maar jaren later weet ik dat je dat deed omdat je wist dat de scheiding voor mij ook lastig was. Dit is slechts één van de voorbeelden waaruit blijkt dat jij je kinderen altijd op de eerste plek zet.

Tijdens mijn puberteit kreeg ik te maken met een angststoornis en ging het met mij niet zo goed. Ik sliep toen heel slecht en was vooral in de nachten heel angstig. Jij zat toen hele nachten met mij beneden om mij door de nacht heen te helpen. Dit was voor jou een bekende situatie, want toen ik baby was, sliep ik ook nooit en heb jij ook hele nachten met mij beneden gezeten. Jij hebt me echt door de moeilijke tijd heen geholpen en ik zou niet weten waar ik zonder jou zou zijn. Zelfs in de periodes dat het wat minder met mij ging en we in de nacht beneden zaten, heeft onze humor altijd een belangrijke rol gespeeld. Tijdens de slechtste nachten hebben wij wel gelachen. Wij delen echt ons gevoel voor humor en onze goede muzieksmaak. Ik vind het super om samen met jou naar concerten te gaan en om samen muziek te maken. Vooral dat laatste zouden we eigenlijk nog vaker moeten doen!

Als laatste wil ik ook nog even zeggen hoe blij ik ben met de vrouw met wie jij een paar jaar nadat je met mama gescheiden was, bent getrouwd. Ze maakt jouw leven en ook die van mij een stuk leuker. Ik hou heel veel van mijn bonusmama en heb een hele sterke band met haar. Ik ben daar erg dankbaar voor.

Ik ben blij dat jij mijn papa bent. Ik had me geen betere vader kunnen wensen. Fijne vaderdag papa!

Liefs, Rishona

Verhaal lezen
Famke: "Ieder nadeel heeft zijn voordeel"
Famke: "Ieder nadeel heeft zijn voordeel"
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 Famke: "Ieder nadeel heeft zijn voordeel"

18 jaar, een hele poos geleden dus, zijn mijn ouders gescheiden. Ik was toen twee jaar oud.

Terug in de tijd

Vaak hoor ik, ‘dan weet je niet beter hè’. Dat klopt ook wel. Een voordeel is dat ik het moment waarop mijn ouders gingen scheiden mij niet meer kan herinneren. Dat is zeker fijn. Toch waren er ook dingen die lastig waren als kind. Het missen van mijn ouders en het reizen tussen mijn ouders bijvoorbeeld. Ik vond het verschrikkelijk dat ik de andere ouder miste wanneer ik bij de ene was en andersom. Hierover praten met mijn ouders, familie en vrienden heeft mij heel erg geholpen. Toen ik hoorde dat meer kinderen met gescheiden ouders hier last van hadden, was ik super opgelucht. Dit is dus helemaal geen gek gevoel.

Jongvolwassen

De scheiding is een grote gebeurtenis geweest in mijn jonge leventje. Het heeft mij zeker gevormd tot de jongvolwassene die ik nu ben. Natuurlijk zijn niet alle gevolgen van de scheiding positief. Ik vind het nu als jongvolwassene nog steeds moeilijk om mijn tijd te verdelen tussen mijn ouders. Ik probeer een goede verdeling te maken, maar soms is er gewoon tijd te kort. Ik vind het belangrijk om hier ook bij stil te staan. Je kan niet altijd iedereen tevreden houden.

Ik geloof er wel in dat ik ook positieve eigenschappen heb ontwikkeld door de scheiding. Ik ben namelijk een ster in plannen! Wanneer je heen en weer gaat tussen je ouders, maar ook tussen de familie is het natuurlijk belangrijk om je weken goed in te delen. Doordat ik dat van jongs af aan al doe, kan ik dit nu echt goed. Dat is super chill!

Nog een voordeel vind ik dat ik er superveel familie bij heb gekregen, doordat mijn stiefouders en hun familie in mijn leven kwamen. Dat vind ik alleen maar heel gezellig. Ik heb ook nog een halfzusje erbij gekregen en ik kan mijn leven echt niet meer voorstellen zonder haar. Hier ben ik erg dankbaar voor.

De ‘ware’ liefde

Wat ik altijd grappig vind is om mijn ouders samen voor te stellen. Ik heb dit natuurlijk nooit bewust meegemaakt en zou dit mij ook echt niet kunnen voorstellen. Mijn ouders hebben nu allebei een nieuwe partner. Een partner die écht bij ze past. Ik ben blij dat ze deze mensen hebben leren kennen. Dat mijn beide ouders andere partners hebben gevonden, heeft mijn visie op de liefde in positieve zin veranderd.

Het is misschien niet altijd de liefde die je in eerste instantie in gedachten had, maar het komt goed. Die gedachten maken mij in ieder geval gelukkig. Ik heb nu al een langere tijd een vriend en ik denk natuurlijk ook weleens: ‘wat als we uiteindelijk toch niet met elkaar eindigen?’. Mijn tip hiervoor is: leef in het moment en geniet hier ook van. Verdoe je tijd niet aan je zorgen te maken over de toekomst.

Dus…

Ook als jongvolwassene blijf je een kind met gescheiden ouders. Hier zullen heel je leven wat struggles bij horen, maar ook genoeg mooie en positieve dingen. Vergroot de positieve dingen die het met zich meebrengt en praat over wat je dwars zit. Dit kan met iemand uit je omgeving, maar dit kan ook met een Buddy van Villa Pinedo. Want je bent niet alleen en je hoeft het ook niet alleen te doen. Ook niet als je een jongvolwassene bent.

Verhaal lezen
Grip op je eigen verhaal - het verhaal van Luuk
Grip op je eigen verhaal - het verhaal van Luuk
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 Grip op je eigen verhaal - het verhaal van Luuk

Jongvolwassen en gescheiden ouders. Inmiddels weet ik niet beter dan dat mijn ouders gescheiden zijn. Het gebeurde toen ik 7 jaar oud was, dus inmiddels al 16 jaar geleden. Ik leef dus al veel langer met gescheiden ouders dan dat ze samen waren. Om eerlijk te zijn, ik kan het me niet eens meer voorstellen dat ze ooit samen zijn geweest. Alleen heel vage herinneringen blijven over, maar deze gaan helaas voornamelijk over het scheidingsproces zelf. Met de scheiding van mijn ouders heb ik heel lang veel moeite gehad. Dankzij mijn ouders, mijn opa’s en oma’s, een psycholoog en de genezende kracht van de tijd ben ik er uiteindelijk weer bovenop gekomen. Want ik snap hoe het is als je ouders uit elkaar gaan. Het is alsof de steunpilaren van je hele belevingswereld instorten en dat je niet meer weet waar je op moet en kunt vertrouwen. Dat heeft tijd nodig, maar soms willen wijze woorden ook helpen.

Altijd op nummer 1

Wat voor mij ooit heel belangrijk is geweest, zijn de woorden van mijn vader toen ik ’s avonds niet kon slapen, omdat ik het nog zo erg vond dat mijn ouders uit elkaar waren gegaan. Ik was toen misschien 8 jaar, al weet ik dat niet meer precies. Hij drukte mij op het hart dat mijn broertje en ik altijd bij hem en bij mijn moeder op de nummer 1 zouden staan. Altijd boven alle andere mensen, zelfs zijn nieuwe vriendin. Altijd. Maar ook zei hij dat het leven soms minder leuke momenten bevat en dat je dat moet accepteren zoals het is. En dat is moeilijk, maar in mijn ervaring heel belangrijk. Ik denk dat dit namelijk een moment is geweest waarna ik me weer beter ging voelen.

"Want, wat je verhaal ook is, het verleden is nou eenmaal gebeurd. Daar kun je niets aan veranderen. Al bepaalt het wel wie je nu bent, waar je nu staat en mogelijk ook hoe je je nu voelt. Je wordt gevormd door jouw eigen verhaal. En dat is nou ook precies hoe je eruit kan komen."

Wat mij enorm hielp om dit voor elkaar te krijgen zijn de dingen doen die ik daarvoor ook altijd al heel leuk vond. Ik ging vaker logeren bij mijn opa en oma, buiten voetballen met mijn vrienden en nog meer energie steken in het korfballen. Ik ging zelfs nog proberen om te kijken of judo wat voor mij was! Door leuke dingen te gaan doen, afleiding te zoeken en bovenal weer te gaan lachen, verdwijnen de donderwolken boven je hoofd en begint de zon weer te schijnen. Je zult weer grip krijgen op je eigen verhaal. En dat is wat je het beste kunt doen. Leven in het hier en nu. Niet in het verleden en niet in de toekomst. Het nu is de plek waar jij gelukkig kan en mag zijn.

Niet opkroppen

En natuurlijk zou ik ook graag tegen je zeggen dat je ook heel hard je best kunt doen voor school, maar ja, buiten voetballen is natuurlijk net iets leuker…! En als je je ook wat minder voelt, dan is dat ook helemaal niet erg. Ik maakte vaak de fout om het mijn gevoel op te kroppen en te doen alsof er niets aan de hand was. Dat kon dan weken doorgaan en je zag weinig aan me, behalve het feit dat ik eigenlijk maar stil in een hoekje zat. Maar geloof me, laat het zien bij iemand waar dat goed voelt. Je voelt je dan meteen beter!

Bij mij is het dus inmiddels 16 jaar geleden en met mij gaat het gelukkig erg goed. Het liefst spreek ik mijn ouders bijna elke dag, vertel ik ze over mijn behaalde cijfers op de universiteit en stuur ik de meest flauwe filmpjes op Instagram naar ze door. Ik zou het jou ook gunnen om dit straks weer te voelen. Ook al zijn je ouders niet meer verliefd op elkaar en wonen ze in andere huizen. Ze houden wel van jou. En jij mag van hen houden. Van allebei evenveel. Altijd. Heb jij gescheiden ouders en herken jij je in het verhaal van Luuk? Het helpt om er over te praten. Dat kan met een Buddy van Villa Pinedo!

Verhaal lezen
"Ik dacht dat jongens niet te vertrouwen zijn"
"Ik dacht dat jongens niet te vertrouwen zijn"
Gedachten en gevoelensSteunLiefde

📖 "Ik dacht dat jongens niet te vertrouwen zijn"

Ik was 12 toen mijn ouders vertelden dat ze uit elkaar gingen. Nou ja… eigenlijk vertelde mijn vader dat hij wegging bij mijn moeder. Hij was verliefd geworden op zijn jeugdliefde. Mijn moeder zat erbij en luisterde met een boze houding naar wat mijn vader te zeggen had. Doordat mijn vader was vreemdgegaan, dacht ik dat jongens niet te vertrouwen zijn.

Mijn jeugd

Gedurende mijn hele jeugd heb ik het idee gehad dat ik anders was. Mijn vader was vreemdgegaan. Daardoor had ik het idee dat ik er alleen voor stond in het leven. Ik dacht daardoor ook dat jongens niet te vertrouwen zijn. Toen ik 18 jaar was, kreeg ik mijn eerste echte vriendje. Helaas ging dat over. Mijn idee werd bevestigd: jongens zijn niet te vertrouwen. Weer stond ik er voor mijn gevoel alleen voor. Tuurlijk had ik mijn ouders en vrienden, maar geloven in echte liefde vond ik lastig. Ik verloor zelfs zo erg het vertrouwen in anderen en in mijzelf dat ik somber werd.

Geluk vinden

Ik besloot dat ik niet afhankelijk wilde zijn van jongens en mannen in mijn leven. Ik wilde zelf het geluk vinden. Ik wilde meer leuke dingen gaan doen. En dat deed ik. Ik ging kiezen voor een baan die ik leuk vond, ik ging meer sporten, ik ging met vriendinnen leuke dingen doen, alleen reizen. Mijn leven veranderde, ik werd gelukkig. Ik kwam erachter dat ik mijzelf gelukkig kon maken. Ook leerde ik dat ik gelukkig was door mezelf te zijn. En daardoor kwamen er ook andere leuke mensen op mijn pad. Ik ontmoette leuke nieuwe mensen, kreeg leuke nieuwe taken op mijn werk en ging meer sporten uitproberen (wat ook nog heel leuk bleek). En toen gebeurde ook nog eens het onverwachte. Ik werd verliefd. Op een jongen die wel te vertrouwen was. Inmiddels wonen we samen en verwachten we een kindje. Ik had nooit durven geloven dat ik ooit weer echt zou durven vertrouwen in de liefde.

Hoe gaat het nu?

Graag had ik willen zeggen dat de weg naar het krijgen van vertrouwen in jongens een makkelijke weg was, of op zijn minst een mooie weg. Dit durf ik nog niet te zeggen. Wat ik wel kan zeggen is dat het een hele leerzame weg is. Ook kan ik zeggen dat het wandelen van de weg mij veel opgeleverd heeft, zowel in de liefde als op andere gebieden. Ik ben nog zeker niet aan het einde van die weg, misschien kom ik hier wel nooit helemaal. Maar ik blijf de weg bewandelen. Elke stap die ik zet blijft een lastige stap, maar ik weet ook dat het mij veel oplevert. Achteraf was de weg makkelijker geweest als ik mijn verhaal meer met mensen had gedeeld. Dan had ik geleerd dat ik er niet alleen voor stond. De mensen in mijn omgeving reikten me de hand, maar ik vond het lastig deze aan te pakken. Ik had het gevoel dat het mijn weg was. Nu weet ik dat je het ook met anderen kunt bewandelen. Ook al maken zij niet hetzelfde mee, doordat je je ervaringen deelt kunnen zij wel met je meedenken.

Wat ik je graag wil meegeven

Wanneer je het gevoel hebt dat je de weg ook alleen bewandelt, is hier de eerste hand die je kunt pakken. Mijn advies: deel je ervaring met anderen, ook al lijken ze jou op het eerste gezicht niet te begrijpen. Schrijf dingen op. Een dagboekje kan soms ook als vriend werken. En blijf de weg bewandelen, de weg wordt steeds mooier. Vertrouw dat de weg je iets blijft opleveren. Heb jij gescheiden ouders en herken jij je in het verhaal van Kaylee? Het helpt om er over te praten. Dat kan met een Buddy van Villa Pinedo. Download de ‘Villa Pinedo Buddy App’ en meld je aan!

Verhaal lezen
Over leven met gescheiden ouders: Willianne vertelt
Over leven met gescheiden ouders: Willianne vertelt
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 Over leven met gescheiden ouders: Willianne vertelt

Nooit meer dat gezin terug, nooit meer hoe het was. Ineens besefte Willianne dit. Niemand had er ooit bij stilgestaan hoe het voor haar was dat haar ouders uit elkaar gingen. Ze zei nooit wat ze van de situatie vond want dan ontplofte alles en dat wilde ze niet.

Verhaal lezen
Maaike: "Ik voelde mij onbegrepen"
Maaike: "Ik voelde mij onbegrepen"
Mijn oudersGedachten en gevoelensSteun

📖 Maaike: "Ik voelde mij onbegrepen"

Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 12 jaar oud was. Het was vlak voor de kerstvakantie. Ik was boven aan het spelen samen met mijn broertje van toen 8 jaar. Mijn vader vertelde daarna dat ze uit elkaar gingen. Dit kwam totaal onverwachts.

Onbegrepen

Mijn ouders hadden nooit ruzie thuis. Ik wist wel dat mijn moeder al meer dan een half jaar thuis was, maar dat was vanwege een burn-out. Of nou ja.. dat is wat zij mij vertelde. Dit bleek ook met haar gevoel over de relatie met mijn vader te maken te hebben.

Ik voelde mij onbegrepen. Op school praatten de juffen niet met mij en ik wist ook niet hoe ik er zelf over moest beginnen. Er waren ook andere kinderen in de klas waarvan de ouders gingen scheiden. Die ouders hadden veel ruzie met elkaar, mijn ouders niet. Ik had het idee dat de juffen de andere kinderen beter begrepen. Hierdoor heb ik heel lang mijn gevoelens voor mij gehouden. Ik wilde voor mijn ouders zorgen, omdat ik zag dat ze het allebei moeilijk hadden. Ik voelde me ook erg onbegrepen, ook omdat ik niet wist wat ik met de situatie aan moest. Ik vond het lastig om er mee om te gaan. Ik zat niet lekker in mijn vel. Ik dacht voor een lange tijd dat ik de enige was met deze gevoelens. Ik was op zoek naar herkenning en erkenning.

Praten over mijn gevoel

Ik ben naar een kinderpsychologe gegaan. Zij heeft mij zo ontzettend goed geholpen. Zij luisterde naar mij, leerde mij dat mijn gevoel oké was en het belangrijkste: dat het niet mijn fout was en ik niet voor mijn ouders hoefde te zorgen. Ik ben ook meer over mijn gevoel gaan praten met andere familieleden, wat opluchtte. Zij hadden een andere kijk op de scheiding dan ik, wat mij liet inzien dat ik echt niet hoefde te zorgen voor mijn ouders. Zij redden zichzelf wel.

Het onbegrepen gevoel verdween. Hoe meer tijd er voorbij ging, hoe meer ik erachter kwam dat het goed was zo. Mijn ouders hebben allebei een nieuwe partner. Ik merkte dat mij dat goed deed. Mijn ouders kunnen nog steeds goed met elkaar praten en bellen elkaar als er vragen zijn of overleg puntjes. Dit is heel fijn.

Ik leerde dat mijn ouders voor zichzelf kunnen zorgen en dat dat niet mijn taak is. Ook heb ik geleerd dat het ook oké is als ik me er wel nog even rot over voel. Mijn ouders blijven gescheiden. Maar ik voel me niet meer onbegrepen. Gelukkig kan ik tegenwoordig goed praten over de scheiding en mijn gevoelens met beide ouders en met mijn broertje. Ook met mijn opa’s en oma’s praat ik er vaak over. Zij hebben weer een andere kijk op de scheiding en begrijpen mij, dat voelt goed.

Bij Villa Pinedo heb ik erkenning en herkenning gevonden. Dit voelt super fijn. Ik hoor steeds meer verhalen die lijken op die van mij. Ik voel me niet meer alleen. Ik leer hier om te praten over mijn gevoel en dat het allemaal oké is. Het belangrijkste wat ik hier heb geleerd is: “je hoeft het niet alleen te doen” en “we doen het samen”.

Heb jij gescheiden ouders en herken jij je in het verhaal van Maaike? Het helpt echt om er over te praten. Dat kan met een Buddy van Villa Pinedo. Download de ‘Villa Pinedo Buddy App’ en meld je aan!

Verhaal lezen