De komende weken delen we verhalen met je van volwassen kinderen van gescheiden ouders die ouderverstoting (ouderonthechting) hebben doorgemaakt. Deze 33-jarige man wil graag anoniem blijven.
Hoe oud was je toen je ouders gingen scheiden?
“Ik heb het gevoel dat mijn ouders nooit echt bij elkaar zijn geweest. Ik was waarschijnlijk twee toen mijn ouders de relatie verbroken.”Werd je betrokken bij ruzies of issues tussen je ouders?
“Vrij weinig tot niet. Er werd namelijk bij mijn moeder niet gesproken over mijn ‘echte’ vader.”Hoe werd je betrokken, kan je een situatie beschrijven waarin dat voor jou heel duidelijk naar voren kwam?
“Ik kan mij maar één situatie herinneren waarin ik betrokken was in een situatie tussen mijn ouders. Mijn vader vroeg of ik vorige week op een voetbalkamp was geweest. Dat was ik niet en ik zei dus nee. Toen sprak mijn vader met zijn vriendin over mijn moeder dat ze had gelogen over de reden waarom ik vorige week niet bij mijn vader op bezoek kon. Ik voelde mij schuldig dat ik mijn mond voorbij had gepraat en dat ik niet beter had kunnen liegen.”Had je het gevoel dat je moest kiezen tussen je ouders?
“Nee, ik had het gevoel dat er al een keuze was gemaakt. Ik hoorde bij mijn moeder en moest af en toe naar mijn vader. Eerst om de week, later zaten er meerdere weken tussen. Het bezoek aan mijn vader kwam meestal onverwacht en werd niet van tevoren verteld.”Welke ouder praat(te) negatief over de andere ouder of beide?
“Mijn moeder was zeer negatief over mijn vader. Het was al snel duidelijk dat er thuis niet over deze situatie werd gesproken. Vragen en verhalen over mijn vader was een taboe.”Schrijf spontaan de tien dingen op die één of beide ouders over de ander zeiden?
“Mijn moeder over mijn vader:Jouw vader wilde jullie niet
Jouw vader heeft mij geslagen
Jouw vader verdient jullie niet
Jouw vader is een mislukkeling
Jouw vader was altijd dronken
Mijn vader heeft zich eigenlijk nooit of weinig uitgelaten over mijn moeder tegenover mij. Niet positief maar ook niet negatief. Ik heb hem één keer geconfronteerd met de opmerkingen van mijn moeder. Hij schrok hiervan en zei dat het allemaal niet waar was wat mijn moeder over hem zei.”
Wat zag/zie je non-verbaal aan het gezicht van je vader of moeder als het over de andere ouder ging/gaat?
“Mijn moeder was altijd nors, kortaf en chagrijnig wanneer ze vertelde dat ik naar mijn vader moest. Hier reageerde ik op door verveeld te zeggen: 'Alweer?' Waarop mijn moeder antwoordde: 'Doe maar niet net alsof je dit niet leuk vindt.' Ik voelde me betrapt.”Heb je een ouder voor langere tijd niet gezien?
“Mijn vader vanaf mijn twaalfde.”Hoe leg(de) je dit aan je omgeving uit, met andere woorden ‘wat is jouw verhaal?’
“Niet, mijn omgeving wist niet beter dat mijn stiefvader mijn echte vader was. Zelfs mijn halfzusje wist tot mijn achttiende niet dat ik een andere vader had. Ik had meerdere redenen waarmee ik mijzelf van overtuigde om het contact met mijn vader te verbreken. Ten eerste was mijn broertje een jaar eerder gestopt om mijn vader te zien. Alleen op bezoek was gewoon minder leuk en saai. Verder ging ik naar de middelbare school en zou ik veel meer huiswerk hebben. Niet meer naar mijn vader gaan zou veel tijd schelen. Ook zou ik meer met mijn vrienden willen spelen/voetballen.Mijn moeder begreep deze redenen en was het er ook mee eens. Maar ik moest dit wel persoonlijk tegen mijn vader zeggen. De relatie met mijn stiefvader verliep in deze periode zeer moeizaam. Ik hoopte stiekem dat hij met deze beslissing blij zou zijn. Kort nadat ik het contact met mijn vader had verbroken gaf mijn stiefvader echter een snauw “Moet jij niet huiswerk maken?’ Daarom kon jij toch niet naar je vader?” Dit begreep ik totaal niet, omdat ik dacht dat hij juist blij zou zijn met deze beslissing”
“Hoe reageert jouw vader of moeder als je over de andere ouder praat? Kan je openlijk over de andere ouder praten?”
“Mijn moeder wordt boos of teleurgesteld als ik over mijn vader begin. Ze geeft soms aan dat ze er niet over wil praten. Als we er wel over praten geeft ze eigenlijk aan hoe slecht mijn vader voor haar en de kinderen is geweest. Na een bezoek aan mijn vader mocht ik niet vertellen hoe mijn dag was. Speelgoed wat ik meenam van mijn vader werd ook meteen weggegooid.""Zelf nam ik een keer stiekem een legohelmpje mee van mijn vader naar huis. Ik was echter zo bang dat mijn moeder hier achter zou komen dat ik het helmpje buiten heb gedumpt.”
Wat zegt jouw omgeving over de andere ouder?
“De familie van mijn moeders kant weet natuurlijk wel van de situatie en kon mij een neutrale kant van het verhaal vertellen. Maar ook mijn familie was terughoudend in de informatie over de relatie tussen mijn ouders. Zij hadden trouwens geen negatieve gevoelens naar mijn vader. De vriendin van mijn vader kon moeilijk verbergen hoe ze over mijn moeder dacht. Dit vond ik vervelend omdat mijn moeder op dat moment heilig was. Dit zorgde automatisch voor een negatieve gedachte over de vriendin van mijn vader.”Wat heb/had jij nodig van je omgeving in dit proces? Hoe kan iemand in jouw situatie jou ondersteunen?
“Ik heb mij lang voor deze situatie afgesloten vanwege het schuldgevoel over het verbreken van het contact met mijn vader. Ik kon ook lang niet inzien of accepteren dat mijn moeder en omgeving hiervoor verantwoordelijk zijn en niet ik. Na meerdere gesprekken met mijn vrouw begon ik langzaam in te zien dat het handelen van mijn ouders niet oké was. Deze spiegel had ik nodig, aangezien ik daar niet zelf achter zou komen. Ik merk dat mijn broertje deze spiegel niet heeft en daarom in een andere fase zit.”
