Hallo kunnen jullie mij helpen met het onderstaande: ik heb twee leuke kids, een jongen van 9 jaar en een meisje van bijna 7 jaar ik ben gescheiden van hun papa & hun papa is recent naar het buitenland verhuisd ik ben een beetje op zoek naar leuke manieren waarop de kinderen & hun papa doorheen de week het contact met elkaar kunnen behouden bellen via Skype vinden ze blijkbaar niet echt leuk één idee dat ik nu had, en dat de zoon fijn vindt is dat ze misschien af en toe eens online samen kunnen gamen kennen jullie leuke games die je met 2 (of meer) kunt spelen, & dan nog met iemand die een kleine 400 km verderop woont als jullie nog leuke tips hebben om het contact op een andere manier te onderhouden zijn deze zeker welkom! alvast bedankt! groetjes P

Ik ben coach in een sportclub Onlangs kwam er een getalenteerd kind van bijna 7 een keertje proberen bij de selectiegroep. Na de nodige testings werd zij inderdaad toegelaten tot de groep. Voor zover wij vernamen stonden zowel mama als papa hiervoor open. Nu echter blijkt het kindje als het bij papa verblijft, niet te mogen komen van hem. Het kind zelf wil dolgraag... De relatie tussen beide ouders is dus op zijn minst moeizaam te noemen. Hoe gaan we hier als club mee om? Nemen wij bijvoorbeeld contact op met de vader? Alvast bedankt

Hallo, Ik ben moeder van 4 kids. Bijna een jaar gescheiden. De 2 jongste (meiden van 8 en 10) zie ik 2 dagen door de week en om de week een weekend. De beide jongens (12en 14), zie ik niet. Als ik de meiden bij hun vader breng zorgen de jongens dat ze me niet hoeven te zien. Trekken heeft geen zin wordt mij steeds verteld; ik laat ze dan ook zoveel mogelijk met rust. Nu heeft de jongen van 12 net schoolkamp gehad; en later dit jaar nog een musical. Ik zal daar bij zijn maar omdat hij mij niet toe laat doe ik hem hoe dan ook enorm te kort. De oudste (14) heeft laatst even samen met zijn vader en mij gepraat; dit was een opsomming van vragen waarop maar 1 antwoord mogelijk leek te zijn "jij vindt mij niet belangrijk genoeg". Ik weiger dit antwoord te geven en hoop dat hij ergens inziet dat ik de kans op dit moment niet krijg om hem en zijn broer aandacht te geven ... Ik kan me niet voorstellen dat de kids in deze belangrijke periode niet 2 ouders nodig hebben. Hoe zou ik ze kunnen helpen?

Ok voor ons een dilemma, We zijn nu 3 jaar gescheiden en nu moet ik zeggen het gaat allemaal perfect papa komt gezellig langs eet gezellig mee ik kan het me niet beter voorstellen!!! En toch kom ik struikel punten tegen wat mij als moeder verdrietig maakt ik heb een partner waar de kinderen stapel op zijn hij vervangt hun papa niet want ze hebben een leuke papa maar deze 2 papa s zijn allebei top voor de kinderen gaan goed met elkaar om ook dat zou ik me niet beter kunnen wensen! En dan is er school wij als ouders die onze kids nog geen moment hebben laten kiezen wie de beste papa is.. omdat ze gewoon allebei super helden zijn. Laat school de kinderen kiezen aan wie zij hun vaderdag cadeau geven want ze mogen er niet 2 maken met als resultaat 2 verdrietige kindjes die niet weten welke ze moeten kiezen omdat ze van beide papa s houden! En natuurlijk vinden wij het vrij normaal dat het voor hun eigen papa is en ik maak met de jongens en cadeau voor de bonus papa maar toch.... Wie zijn zij om dit zo te doen! Zij willen niet kiezen wie de liefste is ze willen gewoon voor beide hetzelfde

hoi ik heb een vraag. mijn dochter is nu 14 jaar en wil niet meer bij der vader wonen. zal de situatie zo goed mogelijk omschrijven. wij hebben co ouderschap en sinds vandaag wil zei niet meer bij der vader wonen. ik weet niet goed wat ik nu moet doen ik moet ze zo afzetten bij der vader met der zusje van 12 die daar wel graag wil zijn.

Mijn vraag is als volgende ik heb een kind van zes en haar vader gaat opnieuw trouwen met een ander nu geeft ons kind aan dat zij bang is dat ook dat huwelijk strand hoe moet ik hier antwoordt op geven?

Sinds 2 jaar officieel gescheiden. De moeder en mijn dochter zijn verhuisd (200km) verder. Sinds 6 maanden woon ik weer op mijzelf en woon ik weer samen. Volgens de moeder heeft mijn dochter het niet naar d'r zin en na elk weekend is het raak. Papa heeft geen leuk speelgoed, andere kindjes om mee te spelen, doen geen leuke dingen, mama is maar alleen (wat niets zo is), etc etc. Ik probeer alles wat ze aangeeft op te lossen; meer speelgoed, tijd met andere kinderen en altijd leuke dingen, maar dan nog wilt ze volgens de moeder niet bij mij zijn of het liefst van 1 nachtje. Soms zegt ze dat ze helemaal niet wilt slapen. Dit soort vragen krijg ik altijd op de overdrachtdagen. Verder zie ik aan haar dat ze het leuk heeft en is erg lief. Luistert ook goed. Op maandag altijd diarree en buikpijn. Mijn dochter stelt bij mij allerlei vragen over vroeger, of ik nog verliefd ben op mama, etc. Dat schijnt ze thuis niet te doen. Onze werelden zijn compleet anders. Papa heeft een nieuwe relatie en mama heeft een soort van open relatie. Mijn nieuwe liefde werkt en haar moeder niet. De verschillen van beide werelden zijn nogal groot. Ik weet het echt even niet meer. Wat kan ik nog meer doen of de situatie te verbeteren? Samen komen we er niet uit namelijk!

Beste lezer, de moeder van mijn kinderen (7, 14 en 15) en ik zijn nu 2,5 gescheiden. Mijn ex vrouw heeft ene enorm gat in de handen en heeft zich in financieel flink in de nesten gewerkt. Dit heeft ze in het verleden ook gedaan toen wij nog geen kinderen hadden, wel samenwoonden. Maar zij had alles voor mij verzwegen. Ik ben er in 2015 achter gekomen dat zij heel veel zaken heeft verzwegen voor mij, door mensen tegen elkaar uit te spelen. Maar dat terzijde. Onze kinderen wonen grotendeels bij hun moeder, omdat ik door de week heel veel weg ben voor werk (ben zzp er) en ik daardoor geen coouderschap voor ze heb. Nu heeft hun moeder vorig jaar geld van de twee oudste kinderen zonder vragen gepakt (om boodschappen te kopen zegt zij). Dit geld hebben zij gekregen voor hun verjaardagen. Ook als ik bijv zakgeld naar rekeningen overmaak, leent ze geld van hen. Echter ze krijgen het bijna niet terug (verjaardagsgeld hebben ze nog steeds niet teruggekregen). Nu vertellend de twee oudste kinderen dat ze het niet eerlijk vinden dat mama uit eten gaat of leuke dingen gaat doen, als ze bij mij zijn. En dat als ze een keer vragen om uit te eten te gaan, hun moeder zegt dat ze geen geld heeft (maar wel naar voetbalwedstrijden gaat, kadootjes en sigaretten, kleding voor haarzelf koopt en uit gaat naar discotheken etc). hun moeder werkt verder niet en als ze om kleding of iets vragen dan krijgen ze als antwoord ga maar naar je vader want hij verdient zo veel. Terwijl zij de volledige kinderbijslag en kindgebonden budget en alle toeslagen voor de kinderen ontvangt. Deze inkomsten gaan niet naar de kinderen maar gebruikt ze om nu schulden af te betalen en vor haarzelf leuke dingen te doen. Ik neem ondanks alles de verantwoordelijkheid voor mijn kinderen en blijf kleding en andere zaken voor ze kopen. Ik betaal geen alimentatie omdat mijn ex vrouw daar nog steeds geen afspraken over heeft willen maken. En ik ook nog eens de volledige restschuld van onze koopwoning voor mijn rekening heb genomen. Ook hierover heeft ze geen afspraken willen maken. Ik wil jullie vragen wat ik er aan kan doen om dit misbruik, tenminste zo ervaar ik dat, tegen te gaan. Want mijn ex vrouw weet dat de kinderen geld hebben op hun rekening (zijn net weer jarig geweest) en ze zakgeld van mij krijgen. Echter ze speelt vind ik op hun gevoelens in door te zeggen dat ze geld wil lenen om boodschappen voor te kopen, terwijl ze geld voor boodschappen van budgetbeheer van de kredietbank ontvangt. Wat kan ik tegen dit onrecht doen zodat mijn kinderen niet bang hoeven te zijn dat mama hun geld opmaakt. Want ze verstoppen zelfs geld voor haar nadat ze vorig jaar na hun verjaardag hun verjaardagsgeld zonder te vragen heeft gepakt.

Mijn kinderen kwamen gisteren thuis van hun vader met het volgende verhaal; tijdens het avondeten had de jongste dochter van vaders nieuwe vriendin gevraagd of ze van tafel mocht om iets warmers aan te trekken, want ze had het koud. De oudste dochter van bijna 20 jaar wilde ook van tafel maar mocht nog niet. Zij begon hierdoor haar kleren uit te trekken onder het mom van: ik heb het ook koud, mag ik nu ook van tafel? Uiteindelijk heeft ze echt alles uitgedaan en stond in haar blootje in de tuin. Mijn ex en zijn vriendin vonden dit erg grappig en lachten voluit. Mijn kinderen (3 jongens in de leeftijd van 8 tot 14 jaar) deden hun handen voor de ogen, want ze wilden dit niet zien. Op de reactie van, pap dit is toch niet normaal werd gereageerd: dit is toch grappig? Ik ben hier best wel van geschrokken. Ik vind dit echt ongepast gedrag. Ik vind dit zo vervelend voor mijn jongens dat dit bij hun vader gebeurt. Ik ben er ook best wel boos over. Wat kan ik hiermee doen?

Hallo, Ik ben een moeder van 2 kinderen . Ik heb een dochter van 7 en een zoontje van 2. Niet zolang geleden heeft mijn man aangegeven niet gelukkig te zijn (werk, relatie, zichzelf) en heeft nu sinds 3 weken het huis verlaten (woont bij zijn moeder) Of het goed gaat komen weet ik niet( dit omdat ik wel zou willen werken aan de relatie, maar manlief de hoop al heeft opgegeven) Ik weet nu niet zo goed hoe ik moet communiceren met mijn dochter van 7 jaar. Papa slaapt nu niet meer thuis, de kinderen gaan wel wekelijks bij hun vader (omathuis) slapen. Maar of hij terug komt, de tijd zal het leren. Het jan beide kanten op. Ik zou graag advies willen over hoe ik met mijn dochter hierover kan praten. Eerst had mijn man alleen tegen gaar gezegd dat hij ongelukkig is en daarom bij zijn moeder slaapt, die woordkeuze heb ik afgekeurd dus we hebben samen gezegd papa is erg moe en rust uit bij oma. Maar ze komt nu wel vaak met vragen. Het lijkt alsof jullie ruzie hebben, gescheiden zijn, niet van elkaar houden etc.( we hebben geen ruzie, we houden wel van elkaar maar leven nu apart) En ze plast soms weer in haar bed.